📜 ค่าวซอ

ผังฉันทลักษณ์

วิธีอ่านผัง: วงกลมหนึ่งวง = หนึ่งคำ (พยางค์) วงกลมในแถวเดียวกัน = หนึ่งบาท เส้นทึบเชื่อมคำที่ต้องสัมผัสกัน เส้นประคือสัมผัสเสริม เครื่องหมายเหนือวงกลมคือเสียงวรรณยุกต์ที่ผังกำหนด (สำเนียงเชียงใหม่)

ที่มาของผัง: แผนผังที่ ๑ ฉันทลักษณ์คร่าวซอของสิงฆะ วรรณสัย (๒๕๐๓) ตามที่ ยุทธพร นาคสุข (๒๕๖๒) พิมพ์ซ้ำ; เส้นสัมผัสและเสียงวรรณยุกต์ท้ายวรรคถอดจากผังนั้น เสียงวรรณยุกต์ยึดภาษาเชียงใหม่

ตัวอย่างจริง

ตัวอย่างทุกบทตรวจด้วยตัวตรวจเดียวกับที่ใช้แต่ง: เขียว = สัมผัส เหลือง = ใกล้เคียง เทา = ไม่พบ

แหล่งอ้างอิง

• ยุทธพร นาคสุข. (๒๕๖๒). ข้อเสนอในการจัดแผนผังฉันทลักษณ์คร่าวซอ. วารสารภาษา ศาสนา และวัฒนธรรม ๘(๑), ๒๑๓–๒๔๑
• สิงฆะ วรรณสัย. (๒๕๐๓). ฉันทลักษณ์ลานนา (อ้างใน ยุทธพร นาคสุข, ๒๕๖๒)
• อุดม รุ่งเรืองศรี. (๒๕๔๗). ค่าวสี่บท (ตัวอย่างบทมโนเนือง, อ้างใน ยุทธพร นาคสุข, ๒๕๖๒)