| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| แดนแต่ | แดนฯแต่ | [แดนแต่] | ว.ตั้งแต่ - นับจาก เหตุหนึ่งไปสู่อีกเหตุหนึ่ง,เพราะว่า |
| ไม้ตะแบก | ไม้ตะแบกฯ | [ไม้ตะแบก] | น.ไม้ตะแบก ถิ่นภาคเหนือเรียก ''ไม้ป๋วย''; ดู...ไม้ป๋วย |
| สวด | สวฯด | [สวด] | ว.โค้งมน,พูน - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียกว่า ''สวด''; สวด เป็นลักษณะโดยรวม ที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ หรือทำขึ้น มึลักษณะโค้งมน หรือพูนสูงขึ้นไปกว่าปกติ เช่น เข้าสวดจานจุ่มผุ่ม (ตักข้าวจนพูนจาน), ต๊องสวดจุ่มผุ่ม(ท้องของหญิงที่กำลังตั้งครรภ์นูนโค้งมีลักษณะกลมๆ สูงขึ้นกว่าปกติที่ยังไม่ท้อง), นมสวดจ็๋อกป็๋อก(เต้านมที่นูนโค้งขึ้น-ดู สวดจ็๋อกป็๋อก),จุ๋มปวกสวดจุ๋กปุ๋ก(จอมปลวกโผล่ขึ้นมาข้างรั้วบ้าน-ดู สวดจุ๋กปุ๋ก); ดู...สวดจุ่มผุ่ม |
| แก่นแ..ด | แก่นฯแตดฯ | [แก่นแ..ด] | น.แ..ด - ส่วนแห่งอวัยวะเพศหญิง อยู่ระหว่างแคมในตอนบน; บ่าแก่นแ..ด ก็ว่า |
| กิ๋นเข้าตอน | กินฯเขั้าทอฯร | [กินเข้าทอน] | ก.กินข้าวมื้อกลางวัน - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียก ''กิ๋นเข้าตอน''; กิ๋นเข้าตอน คือ รับประทานอาหารมื้อกลางวัน/กินข้าวมื้อกลางวัน/ฉันเพล (ใช้แด่พระภิกษุ สามเณร); กิ๋นตอน ก็ว่า |
| ปอยอ๊อด | พอฯยฯอัอฯด | [พอยอ๊อด] | น.งานฉลองที่ทำในวงจำกัด หัววัดไม่มาก ทำเสร็จในวันเดียว |
| หน่า | หํนฯา | [หน่า] | ว.เก่ง,เด่น (กวี)คำที่ทักใช้ลงท้ายคำประพันธ์ประเภทโคลง มีความหมายคล้าย "นะ นา หนา" |
| เป๋นหูเป๋นต๋า | เปนฯหูเปนฯตา | [เปนหูเปนตา] | ว.ช่วยสดับรับฟังและดูแลแทน |
| เบื่อ | เบิ่อฯอ | [เบื่อ] | ก.รู้สึกอิดหนาระอาใจ,ไม่นึกอยาก,เหนื่อยหน่าย |
| แหน๋กๆ | แหันฯกๆ | [แหน็กๆ] | ก.ยิกๆ - อาการที่เคลื่อนไหวขึ้นลงรวดเร็วอย่างจิ้มน้ำพริกหรือกระเด้า; แหน๋บๆ ก็ว่า |