| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ผั๋กเซียงดา | ผักฯซยฯงดา | [ผักเซียงดา] | น.ผักเซียงดา/ผักเชียงดา -ไม้เถาเลื้อย เป็นพืชสมุนไพร ลำต้นสีเขียว ทุกส่วนของต้นที่อยู่เหนือดินจะมีน้ำยางสีขาวคล้ายน้ำนม ใบเป็นใบเดี่ยว ออกตรงข้ามเป็นคู่ รูปรีหรือกลมรี สีเขียวเข้ม ปลายใบเรียวแหลม ดอกเป็นช่อกระจุกแน่นออกที่ซอกใบ ดอกเล็กๆ สีเหลืองหรือเหลืองอมส้ม หรือเขียว ผลรูปหอก นิยมแกงเป็นอาหาร และมีสรรพคุณทางยามากมาย; ผั๋กเซง,ผั๋กม้วนไก่,ผั๋กวัน ก็ว่า |
| สะปายแหล้ง | สพายฯแห้ลฯง | [สะพายแหล้ง] | ก.สะพายแล่ง - สะพายเฉียงบ่า; สะหว้ายแหล้ง ก็ว่า |
| แ..ดก..นิ | แตดฯกูนิ | [แ..ดก..นิ] | ว.คำอุทาน ตอบโต้ของสตรีด้วยความโกรธฉุนเฉียวในกรณีที่ไม่พอใจ หรือไม่ยอมรับในสิ่งที่ถูกกล่าวหา (เป็นคำหยาบ) |
| ก๊าแม่นขายหมาน | ค้าฯแม่นฯขายฯหมฯานฯ | [ค้าแม่นขายหมาน] | ดู...ก๊าม่วนขายหมาน |
| อยฺู่บ่ดอกบ่ดาย | อยฯู่ดอฯกบํดายฯ | [อฺยฺู่บ่ดอกบ่ดาย] | ก.อยู่อย่างไร้สาระ,อยู่เพื่อกิน |
| หนอนกระสือ | หนฯอฯรระฯกสื | [หนอนกระสือ] | น.หนอนกระสือ - ภาษาถิ่นเหนือหรือคำเมือง เรียก ''หนอนผีสือ''; หนอนกระสือ หรือ หนอนผีสือ เป็นตัวหนอนที่คลานอยู่ตามพื้นดินริมน้ำใต้ต้นลำพู; ดู...หนอนผีสือ |
| เหลียกแหลว | หลฯกแหลฯวฯ | [เหลียกแหลว] | ว.แหลกละเอียด,แหลกไม่เป็นชิ้นเป็นอัน |
| แอ่วบ้าน | แอ่วฯบ้าฯนฯ | [แอ่วบ้าน] | ก.ไปซื้อ หรือขายสินค้าตามหมู่บ้าน |
| ลืม | ลืมฯ | [ลืม] | ก.ลืม - จำไม่ได้,นึกไม่ออก,หายไปจากความทรงจำ |
| หม๋ดเข้าเปือกเข้าสาร | ห฿มฯดเขั้าเปิลฯอฯกเขั้าสารฯ | [หมดเข้าเปลือกเข้าสาร] | ว.งามปลอด,งามอย่างไม่มีที่ติ: |