พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| จุ๋มป๋า | จุมปา | [จุมปา] | น.จำปา - ไม้ต้นขนาดใหญ่ ยอดอ่อนและใบอ่อนมีขน ดอกสีเหลืองอมส้ม กลีบดอกยาวรี กลิ่นหอมแรง ออกดอกตลอดปี |
| เบ๋อะ | เบิอฯะ | [เบอะ] | ว.กางออก,มากมาย; เช่น ฅวายปู๊เบ๋อะ - ควายตัวผู้ที่มีเขายาวและกางออก |
| นะ | นะ | [นะ] | น.สมอ - เรียกสมอว่า "บ่านะ" ก.กดลง,ทาบลง; นาบ ก็ว่า |
| หยฺ่องยฺวาย | อยฯอฯงยวฯายฯ | [อฺยฺ่องอฺยฺวาย] | ก.ย่องเบา - ย่องเข้าไปลักสิ่งของเพื่อมิให้เจ้าของรู้ตัว; หย่องหยาย ก็ว่า |
| เข้าสาลีอ้ม | เขั้าสาลีอ้฿มฯ | [เข้าสาลีอ้ม] | น.ข้าวโพดที่มีกลิ่นหอม |
| ล้านนา | ล้านฯนาฯ | [ล้านนา] | น.ล้านนา - ในสมัยโบราณหมายถึงอาณาบริเวณที่ประกอบด้วยเมืองกลุ่มหนึ่ง ได้แก่บริเวณภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย รวมทั้งดินแดนบางส่วนของประเทศพม่า ประเทศจีน และประเทศลาว เมืองหลวงของล้านนาคือเชียงใหม่ มีชื่อเป็นภาษาบาลีว่า "ทสลกฺขเขตฺตนครํ - ทสลกขฯเขตตฯนครํ" ทส แปลว่าสิบ ลกฺข แปลว่าแสน เขตฺต แปลว่าพื้นที่หรือนา นคร แปลว่าเมือง รวมความแล้วแปลว่า "เมืองสิบแสนนา" หรือ "ล้านนา" ปัจจุบันหมายถึงอาณาเขต ๘ จังหวัดภาคเหนือของประเทศไทย ได้แก่ เชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง เชียงราย พะเยา แพร่ น่าน และแม่ฮ่องสอน |
| ฮูหลาว | รูหลฯาวฯ | [รูหลาว] | น.รูน้ำจากบนดินสู่ใต้ดินหรือรูน้ำใต้ดินที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ |
| ปะหลอด | ระฯบอฯด | [ปรอด] | น.ปรอด(อ่าน-ปะหรอด)ชื่อนก: ดู…นกปิ๊ดจะลิว |
| ตางบน | ทาฯงฯบ฿นฯ | [ทางบน] | น.ด้านบน,เบื้องสูง |
| จู้ไข่ | จู้ไข่ | [จู้ไข่] | ก.รักษาโรคด้วยการใช้ไข่ร้อนประคบ. |