พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
โฮง	โร฿งฯ	[โรง]	น๑.(ปาก)โรง - ก..ฏิสงฆ์ ทำเป็นห้องๆ สำหรับพระสงฆ์สามเณรอยู่อาศัย น๒.สิ่งปลูกสร้างหรืออาคารที่ปลูกไว้ใช้เฉพาะกิจ.
หลุ้ม	ห้ลฯม	[หลุ้ม]	ก.กลุ้มรุม,รุมล้อม; หลุ้มกั๋น ก็ว่า ว.หรุบลู่ลง,ลุ่น,โล้น,ไม่มีส่วนยื่นออกเป็นที่เกะกะ
ฮูเป๋ว	รูเปลฯฯว	[รูเปลว]	ดู...ฮูป่องเป๋ว
หลุ้ย	ห้ลฯย	[หลุ้ย]	ก.คลายออก,ค่อยๆ หลุดออก,ลื่นหลุดไป,เลื่อนออก,เลื้อย; หลุ้ยหล้าย ก็ว่า ว.ทื่อ,ไม่คม,เสื่อมคุณภาพ
ดั๋ดสะหลิ๋ด	ดัดฯสิๆลฯด	[ดัดสลิด]	ก.ดัดจริต - แสร้งทำกิริยาหรือวาจาเกินงามหรือเกินพอดี; สะหลิ๋ดด๋ก ก็ว่า
ก๋อง	กอฯง	[กอง]	น.หมู่,พวก ก.รวมกันไว้
ผามยอ	ผามฯยํอฯ	[ผามยอ]	น.ปะรำหลังคาลาดเอียง
เบี้ยวหล้องหง้อง	บ้ยฯวห้ลฯอฯงห้งฯอฯง	[เบี้ยวหล้องหง้อง]	ว.บิดเบี้ยว,คดงอ ใช้กับของสิ่งขนาดเล็ก เช่น วงรถถีบเบี้ยวหล้องหง้อง - ล้อรถจักรยานบิดเบี้ยว
ปากผ่อย	ปากฯผ่อฯยฯ	[ปากผ่อย]	ก.ปากเปราะ
อู้ไทยสาบเมือง	อู้ไทยฯสาปฯเมิอฯง	[อู้ไทยสาบเมือง]	ก.อู้ไทยสาบเมือง - เป็นอาการของคนพูดภาษาไทย มีสำเนียงหรือสำนวนการใช้ภาษาแบบคนท้องถิ่นภาคเหนือ บางครั้งการพูดก็หลุดคำศัพท์เฉพาะถิ่นออกไป เพราะคุ้นชินกับคำเหล่านั้นในชีวิตประจำวัน จนนึกคำภาษาไทยไม่ออก คนต่างถิ่นถึงกับงง เช่น ไปสิมดส้ม ขี่เครื่องบินไปกรุงทพฯ; ดู...สาบเมือง