พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ก๊อ	คํอฯ	[ค้อ]	น๑.ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่งคล้ายต้นตาล ผลกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๑.๕ - ๒.๐ ซ.ม.เปลือกบางสีฟ้า เป็น ทะลาย เวลากินใช้ตะแกรงร่อนให้เปลือกกะเทาะออกแล้วลวกด้วยน้ำร้อนให้ระอุหรือนึ่งให้สุก คลุกเกลือป่น กินเป็นของขบเคี้ยว หรือกินกับข้าวเหนียวร้อนๆ ก็อร่อย น๒.เรียกพลอยแดงหรือทับทิมสำหรับทำหัวแหวนว่า แก้วก๊อ
บอกฮ้า	บอฯกร้า	[บอกร้า]	น.กระบอกใส่ปลาร้า
กาดลี	กาดฯลี	[กาดลี]	น.ร้านขายของ,ตลาดที่มีติดตลอดวัน; ดู...ลี
ล้น	ล้฿นฯ	[ล้น]	ก.ล้น - เกินระดับที่เต็มพอดีจนไหลทะลักออกมา เช่น น้ำล้นแก้ว: เกินปริมาณที่กำหนดจนรองรับไม่ได้ เช่น รถล้นที่จอด งานล้นมือ: ว.ยิ่ง,มาก เช่น งามล้นงามเหลือ-สวยมากๆ
ต่อ	ตํอฯ	[ต่อ]	น.ตัวต่อ - แมลงมีปีก ๒ คู่ เป็นแผ่นบางใส คู่หน้าโตกว่าคู่หลัง เอวคอดกิ่ว ปากเป็นชนิดกัดกิน จัดเป็นสัตว์มีพิษอันตราย ตัวเมียมีเหล็กไนสำหรับต่อย ปล่อยน้ำพิษ เมื่อถูกแหย่หรือรบกวนจะรุม ต่อยเป็นฝูง ทำให้เจ็บป่วย อาจถึงแก่ชีวิตได้ มีหลายชนิด บางชนิดตัวโตเกือบเท่านิ้วก้อย ลำตัวยาว ๓.๐ - ๓.๕ ซ.ม. ก.ยืดออกไป,ทำให้ติดกัน,ท้าพนันโดยบอกอัตราส่วน เช่น ๕ ต่อ ๓, เพิ่มขึ้น, สูงขึ้น เช่น เรียนต่อ
ผอน	ผอฯร	[ผอน]	ว.โพลน - ใช้ประกอบหลังคำว่า ขาว อย่างบรรยายผมหงอกบนหัวว่า หัวขาวผอน เป็นต้น
เอาแดงเอาดำ	´าแดงฯ´าดำ	[เอาแดงเอาดำ]	สำ.เอาทุกสิ่งทุกอย่าง
ปวงดอก	พวฯงดอฯก	[พวงดอก]	น.ดอกไม้ที่รวมกันอยู่เป็นกลุ่ม; ปวั๊ะดอก ก็ว่า
เอิ้ดเลิด	เอิ้ดฯเลิดฯ	[เอิ้ดเลิด]	ว.ลักษณะของใหญ่ยาวในประเภทของมัน; เช่น นอนยาวเอิ้ดเลิด; จ้าดลาด,อ้าดลาด ก็ว่า
เสี้ยว	ส้ยฯว	[เสี้ยว]	น.ชื่อเรียกพรรณไม้หลายชนิด จำพวกต้นชงโค ก.ว.เฉ,ไม่ตรง มักใช้เมื่อใช้ของมีคมตัดสิ่งที่เป็นแผ่น อย่างเอากรรไกรตัดกระดาษ มีดกรีดใบตอง เป็นต้น; จ๊วย,ส้วย ก็ว่า