| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ก่ำปอง | กําพอฯง | [ก่ำพอง] | น๑.ราวลูกกรงเรือนหรือเกวียน ลักษณะเป็นซี่ไม้กลมหรือเหลี่ยม น๒.ไม้พุ่มขนาดเล็ก ดอกสีเหลือง |
| หลึ๋กแต๊หลึ๋กว่า | หึลฯกแท้หึลฯกว่าฯ | [หลึกแท้หลึกว่า] | ว.โง่มากๆ, โง่สุดๆ,โง่แสนโง่; หลึ๋กหลวง ก็ว่า |
| ซะเข้า | ซะเขั้า | [ซะเข้า] | ก.ซะข้าว - ล้างข้าวที่หม่าให้หมดกลิ่นน้ำข้าวมวกก่อนนำ ไปนึ่ง;ส๋ะเข้า,ฮะเข้า ก็ว่า |
| อะทิกะสุระทิน(บาลี) | อธิกสุรทินฯ | [อธิกสุรทิน] | น.วันที่เพิ่มขึ้นในปีสุริยคติ คือในปีนั้นเดือนก..มภาพันธ์ มี ๒๙ วัน; ปีที่เดือนก..มภาพันธ์มี ๒๘ วัน เรียก ปกติสุรทิน |
| หล่ายดอย | ห่ลฯายฯดอฯ | [หล่ายดอย] | น.หลังภูเขาลูกโน้น,ฟากโน้นของภูเขา |
| เบิ่งเหง้อ | เบิ่งฯเหิ้งฯอฯ | [เบิ่งเหง้อ] | ก.ชะเง้อมองอย่างหลงใหลพอใจ; เหง้อผ่อ ก็ว่า |
| ยำยอดเหมี้ยง | ยำยอฯดห้มฯยฯง | [ยำยอดเหมี้ยง] | น.ใบเมี่ยงอ่อนคลุกขยำกับเครื่องปรุง |
| ขุณณา | ขุณณฯา,ระฯกุณณฯา | [ขุณณา,กรุณณา] | น.กรุณา - ความปรารถนาที่จะช่วยให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ เป็นหลักธรรมข้อหนึ่งในพรหมวิหาร ๔ คือ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา |
| พะม่า | พม่า | [พม่า] | น๑.พม่า - ชื่อประเทศและชนชาติหนึ่ง; เปลี่ยนชื่อเป็น เมียนม่าร์ (Myanmar) เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๒ อยู่ทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศไทย น๒.ชื่อทำนองเพลง "เพลงพม่า" หรือ "ระบำพม่า" มักใช้ขับลำนำซอเรื่อง เจ้าสุวัต - นางบัวคำ ตัวอย่างบทแรก ดังนี้ : - ฟังระฟังรา หมู่จุมปี้น้อง จั๋กไขต่ำนอง เรื่องนางบัวฅำ ไขตามระบำ ออกในธัมม์พระเจ้า ติ๋ดต่อบ๋ทเก๊า เจ้าสุวัตตวยมา....... |
| แมงจอน | แมงฯชอฯร | [แมงชอน] | น.แมลงกระชอน คนเมืองเรียก ''แมงจอน'' - ลักษณะรูปร่างคล้ายจิ้งหรีด ตัวยาวประมาณ ๓ ซ.ม. สีน้ำตาล ปีกสั้น แผ่นปีกบางใส บินได้ระยะใกล้ เพียง ๑-๒ เมตร ขาคู่หน้าแบนใหญ่คล้ายคราดใช้ขุดดิน ส่วนขาคู่อื่นๆ ใช้ในการวิ่ง กระโดดเหมือนแมลงทั่วไป ส่งเสียงร้องคล้ายจิ้งหรีด ส่วนมากอาศัยอยู่ใต้ดิน สามารถนำมารับประทานได้เหมือนจิ้งหรีด ตั๊กแตน |