| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ลูกหล้า | ลูกห฿ลฯง | [ลูกหลง] | ว.การที่ได้รับเคราะห์หรืออันตรายจากการกระทำของผู้อื่นโดยผู้กระทำมิได้มีเจตนา เช่น เห็นเพื่อนชกต่อยกันพอเข้าไปห้ามเลยถูกลูกหลง |
| มะขามป้อม | มะขามฯป้อฯม | [มะขามป้อม] | น.มะขามป้อม - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียก ''บ่าขามป้อม''; ดู...บ่าขามป้อม |
| ขุย | ขุ | [ขุย] | น.ผงที่เกิดจากเนื้อของสิ่งใดสิ่งหนึ่งหลุดออกมารวมกันมากๆ อย่างขุยกระดาษ |
| จาดไฟ | จาดฯไฟ | [จาดไฟ] | ก.กราดแสงด้วยไฟฉาย |
| ตี๋ห.. | ตีหำ | [ตีห..] | ก.ตอนสัตว์โดยการทุบลูกอัณฑะออก มักใช้กับ วัว ควาย หมู สุนัข; ต้องห.. ก็ว่า |
| ตอก | ตอฯก | [ตอก] | น.เส้นตอก - ไม้ไผ่เป็นเส้นเล็กแบน; ดู...จั๋กตอก ก.ทำให้แตก,สกัด |
| ลูกน้อง | ลูกน้อฯง | [ลูกน้อง] | น.บริวาร,ผู้ติดตาม,ผู้อยู่ใต้ปกครองหรือใต้บังคับบัญชา, ลูกสมุน; ลูกน้องป้องป๋าย ก็ว่า |
| ขะปือเมือง | ขพืเมิอฯง | [ขะพือเมือง] | ว.กฎของเมืองที่ตั้งไว้ให้ชาวเมืองต้องปฏบัติอย่างเคร่งครัด เช่นสมัยโบราณกำหนดปิดประตูเมืองเวลา ๑๘.๐๐ น. คือย่ำค่ำ เปิดเวลา ๐๖.๐๐ น. เจ้าหน้าที่ต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัดเป็นกฎตายตัว เป็นต้น |
| แอ็๋บเข้า | แอัปฯเขั้า | [แอ็บเข้า] | น.กล่องใส่ข้าว เหนียวนึ่ง - กล่องขนาดเล็กแบน กลม หรือเหลี่ยม มีฝาปิด |
| แก้วแก่นต๋า | แก้วฯแก่นฯตา | [แก้วแก่นตา] | น.สิ่ง อันเป็นสุดที่รัก เช่น ลูกรัก เป็นต้น |