| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| กิ๋นเข้างาย | กินฯเขั้างายฯ | [กินเข้างาย] | ก.กินข้าวมื้อเช้า,รับประทานอาหารเช้า, ฉันเช้า (ใช้แด่พระภิกษุ สามเณร ถ้าเป็นมื้อกลางวัน เรียก ฉันเพล); กิ๋นงาย ก็ว่า |
| หย้ามแป๊ | ห้ยฯามฯแพ้ | [หย้ามแพ้] | ก.ย่ามใจที่เคยชนะมาก่อน |
| ดังแหม๋บ | ดังฯแหับ | [ดังแหม็บ] | น.จมูกแฟบ,จมูกยุบ; ดังแม็บ ก็ว่า |
| ปัน | พันฯ | [พัน] | ก.พัน - เกี้ยว,มวน,ม้วน,มัดไม่แน่น, เร็ว,ไว ว.จำนวนนับ หนึ่งพัน = สิบร้อย = ๑,๐๐๐ |
| เกิ่งก๋างฮางมะ | เกิ่งฯกลฯางฯฮางฯมะ | [เกิ่งกลางฮางมะ] | ว.ครึ่งๆกลางๆ,พอดีพอร้าย,สุกๆ ดิบๆ; เกิ่งๆก๋างๆ ก็ว่า |
| หนาม | หนฯามฯ | [หนาม] | น๑.หนาม - ส่วนแหลมๆ ที่งอกจากต้นไม้ กิ่งไม้ เป็นต้น น๒.ผักหนาม - ชื่อพืชล้มลุก ชอบขึ้นตามที่ชื้นแฉะ ตามห้วย ก้านใบและต้นมีหนาม เหง้าใช้ทำยาได้ ใบอ่อนเมื่อทำให้สุกแล้วกินได้ |
| หยฺอดๆยฺอยๆ | อยฯอฯดๆอยฯอฯยฯๆ | [อฺยฺอดๆอฺยฺอยๆ] | ว.ไม่สม่ำเสมอ,กระปริดกระปรอย |
| กะแอน | กแอนฯ | [กะแอน] | น.กระชาย - ไม้ล้มลุก สูงประมาณ ๖๐ ซ.ม. มีลำต้นติดอยู่ใต้ดินเป็นหัวกลมๆ เรียวยาว กินได้; หละแอน ก็ว่า |
| หงบ่านาว | ห฿งฯบ่าฯนาฯวฯ | [หงบ่านาว] | ก.ทิ้งมะนาว,โยนมะนาว - ทิ้งทาน ใช้เหรียญกษาปณ์สอดในลูกมะนาวโปรยให้ทาน; ผุยบ่านาว ก็ว่า |
| ลูกไป๊ | ลูกไพ้ | [ลูกไพ้] | น.ลูกสะใภ้ - เมียของลูกชาย; ไป๊,ลูกยิง ก็ว่า |