พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
แป๋งหน้าก๋ำปอ	แปลฯงห้นฯากำพํอฯ	[แปลงหน้ากำพอ]	ก.ทำหน้าบอกบุญไม่รับ
แม่ขั้นได	แม่ขั้นฯได	[แม่ขั้นได]	น.โครงบันได - ไม้ที่เป็นกรอบบันได โบราณถือว่าหัวบันไดบ้านเป็นสิ่งสำคัญ จึงห้ามผู้ใดโดยเฉพาะสตรีเพศนั่งหรือเหยียบหัวบันได
เนื้อเป่ย	เนิ้อฯอเปิ่ยฯ	[เนื้อเป่ย]	น.เนื้อเปื่อย - เนื้อสัตว์ เช่นเนื้อเป็ด เนื้อวัว เนื้อหมู เป็นต้น ที่ต้มแล้วเคี่ยวจนเปื่อย ใช้ประกอบอาหาร
ก้วยก๋า	ก้ลฯวฯยฯกา	[กล้วยกา]	น.ฝรั่ง(พืช); บ่าก้วย,บ่าหมั้น ก็ว่า; ดู...บ่าก้วย
ป้ออุ๊ย	พํ่อฯอุ้ย,พํอฯอุ้	[พ่ออุ๊ย]	ป้ออุ๊ย - น.ตา (พ่อของแม่), ปู่ (พ่อของพ่อ), ชายชรา
เลาะและล่องแล่ง	โลอฯะและล่อฯงแล่งฯ	[เลาะและล่องแล่ง]	ดู...เหล๋าะแหล๋ะ
หน่อต้มโป่ง	หนฯอฯต฿มฯโป฿งฯ	[หน่อต้มโป่ง]	ดู...หน่อแจ้โป่ง
เสียงขง	สยฯงข฿งฯ	[เสียงขง]	ว.เสียงก้องกังวาน; เสียงขงเสียงใหย่ ก็ว่า
สะแล่งหอมไก๋	สแล่งฯหอฯมไกลฯ	[สะแล่งหอมไกล]	น.ชื่อพรรณไม้พุ่มยืนต้นจำพวกเดียวกันกับต้นเค็ดเค้า หรือต้นเขี้ยวงู ดอกสีขาวมีกลิ่นหอม
ตั้ว	ท่฿วฯ	[ทั่ว]	ว.ทั่ว - ทั้งหมด,ทั้งสิ้น,ทุกหนทุกแห่ง,ไม่จำกัด (ปกติใช้ ฅ่อย หรือ ไฅว่)