| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ส็๋อดแส็๋ด | สัอฯดแสัดฯ | [ส็อดแส็ด] | ก.ผล็อบแผล็บ - อาการที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว,ผลุบโน่นโผล่นี่; ส๋อดแส๋ดหล๋อดแหล๋ด ก็ว่า |
| ยังคน | ยังฯฅ฿นฯ | [ยังฅน] | ว.ยังเป็นคนที่มีชีวิตอยู่,ยังไม่ตาย; ยังมี ก็ว่า |
| ขั้วสะดุ้ง | ขั้฿วฯสดุ้ง | [ขั้วสะดุ้ง] | น.เรียกลาบที่ขั้วยังไม่ทันสุก หรือคั่วแบบสุกๆ ดิบๆ |
| ดิ้นด่าวๆ | ดิ้ด่าวฯๆ | [ดิ้นด่าวๆ] | ก.ดิ้นพราดๆ - อาการที่ดิ้นบิดตัวไปมาบนพื้น ใช้กับคนหรือสิ่งของขนาดใหญ่ เช่น งัวถูกแตงดิ้นด่าวๆ - วัวถูกแทงดิ้นพราดๆ. ถ้าเป็นสัตว์หรือสิ่งของขนาดเล็กใช้ ดิ้นแด่วๆ เช่น ป๋าดุ๋กโดนบุ๋บหัวดิ้นแด่วๆ - ปลาดุกถูกทุบหัวดิ้นพราดๆ. |
| ถูกขึ๋ด | ถูกขึดฯ | [ถูกขึด] | ดู...ขึ๋ด |
| ยัด | ยัดฯ | [ยัด] | ก.ใส่หรือบรรจุโดยการอัดดันเข้าไป |
| บอละโภค | บํอฯรโภ฿คฯ | [บอรโภค] | ก.บริโภค - กิน,เสพ เช่น บริโภคอาหาร,ใช้สิ้นเปลือง,ใช้สอย เช่น บริโภคเสื้อผ้า; บัวระโพก ก็ว่า |
| ป้อออก | พํอฯออฯก | [พ่อออก] | น.อุบาสก หรือโยมผู้ชายผู้เป็นเจ้าภาพในการบรรพชา/อุปสมบทให้สามเณรหรือพระภิกษุ; ถ้าเป็นโยมผู้หญิงเรียก อุบาสิกา หรือแม่ออก |
| เมื่อเนิ้น | เมิ่อฯอเนิ้ | [เมื่อเนิ้น] | ว.ครั้งกระโน้น,นานมาแล้ว |
| แหน๋กๆ | แหันฯกๆ | [แหน็กๆ] | ก.ยิกๆ - อาการที่เคลื่อนไหวขึ้นลงรวดเร็วอย่างจิ้มน้ำพริกหรือกระเด้า; แหน๋บๆ ก็ว่า |