| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ต๋าวันแมน | ตาวันฯแมนฯ | [ต๋าวันแมน] | น.ดวงอาทิตย์โผล่ขึ้นขอบฟ้า,รุ่งอรุณ |
| ส้าง | ระฯส้างฯ | [สร้าง] | น.บ่อ,บ่อน้ำ ก.สร้าง - ทำขึ้นหรือทำให้เกิดขึ้นด้วยวิธีการต่างๆ |
| เกิ้ม | เกิ้มฯ | [เกิ้ม] | น.เกิ้ม - มีความหมายหลายอย่าง ตามลักษณะและชนิดของสิ่งที่ระบุ อาทิ :- เรียกมะขามแก่จนเปลือกล่อน แต่เนื้อยังขาวนวล นิ่ม ไม่ถึงกับแห้งว่า บ่าขามเกิ้ม,เรียกของเหลวที่เคี่ยวจนงวดว่าเกิ้ม,เรียกน้ำเย็นเป็นวุ้นจวนจะแข็งตัวว่า น้ำเกิ้ม,เรียกมะพร้าวที่มีเนื้อยังไม่แก่จัดแต่แข็งกว่าที่เป็นวุ้นว่า บ่าป๊าวเกิ้ม ถ้าเนื้อยังเป็นวุ้นเรียกบ่าป๊าวขี้มูก, เรียกแกงกระด้างว่า แก๋งเกิ้ม เป็นต้น ก.แน่น,ปรับตัวเข้าที่ ว.พูดออกเสียงไม่ถูกต้องตามมาตรฐานหรือความนิยมว่า อู้เกิ้ม |
| เขี้ยวงา | ข้ยฯวงา | [เขี้ยวงา] | น.ฟันปลายแหลม อยู่ระหว่างฟันหน้ากับฟันกราม มีลักษณะเรียวโง้งเหมือนงาช้าง เช่น เขี้ยวงาหมู |
| เลือด | เลิอฯด | [เลือด] | น.ของเหลวสีแดงที่ไหลวนเวียนในหลอดเลือดและหัวใจของคนและสัตว์ |
| เข้าบ่าย | เขั้าบ่าฯยฯ | [เข้าบ่าย] | น.ข้าวเหนียวปั้น มีอาหาร เช่น ไข่ น้ำพริก เป็นต้น เป็นไส้อยู่ข้างใน |
| จะล่ำ | ชลํา | [ชะล่ำ] | ว.ชั่วครู่,ชั่วเวลาสั้นๆ; จ้ำล่ำ,สะล่ำ ก็ว่า |
| ส่องแจ้ง | ส่อฯงแจ้งฯ | [ส่องแจ้ง] | ก.ทำให้เห็นชัดแจ้ง |
| จ๊อม | ช้อฯม | [ช้อม] | ก.ตะล่อม - ทำให้รวมเป็นกองหรือเป็นกลุ่มที่มีลักษณะกลมๆ ว.แคบ,คับแคบ; ต้อม,ต้อมหล้อม ก็ว่า |
| เข้าซิว | เขั้าซิวฯ | [เข้าซิว] | น.ข้าวสารเม็ดเล็ก |