| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| สมสู่ | ส฿มฯสู่ | [สมสู่] | ก.เป็นสามีภรรยากัน |
| เก่เด่ | เก่เด่ | [เก่เด่] | ว.โด่เด่ - ลักษณะสิ่งของที่ค่อนข้างสั้นตั้งอยู่ เช่นนมตั้งเก่เด่; ถ้าของยาวใช้ เกิ๋กเดิ๋ก หรือ เก๋กเด๋ก เช่นเสาธงตั้งเก๋กเด๋ก; ถ้าของใหญ่ใช้ โก่โด่ หรือ เก่อเด่อ เช่นเจดีย์ตั้งโก่โด่ |
| ลมกวิ๋ดกวิ๋ว | ล฿มฯกิวฯดกิวฯ | [ลมกวิดกวิว] | น.ลมหมุน ที่เกิดบริเวณแคบๆ ในช่วงฤดูร้อน มีความรุนแรงไม่มาก มักหอบเอาฝุ่นละอองและของต่างๆหมุนเป็นวงลอยขึ้นไปบนอากาศ แต่ไม่ถึงกับเป็นอันตราย; ลมบิ๋ดกิ๋ว,ลมปิ๋ดปิ๋ว,ลมผั๋ดต๋าไก่ ก็ว่า |
| หลิ่งดู | หิ่ลฯงดู | [หลิ่งดู] | ก.ชำเลืองดู,มองดู,เล็งดู |
| ถิ้มต๋ำ | ถิ้มฯตำ | [ถิ้มตำ] | ดู...ถิ้ม |
| หวาด | หวฯาดฯ | [หวาด] | ก.กริ่งเกรง,สะดุ้ง,สะเทือนกลัว,หวั่น |
| เป๋นจั้ง | เปนฯจั้งฯ | [เปนจั้ง] | น.เป็นหมอตำแย ว.เป็น ที่พึ่ง; เป๋นตี้จั้ง,เป๋นตี้จั้งตี้เปิ้ง ก็ว่า |
| หื้อซ้ำ | หื้ซํา | [หื้อซ้ำ] | ก.ให้ทั้งหมด,ให้จนเกลี้ยง,ให้จนไม่เหลือ;หื้อซ้ำหื้อเสี้ยง,หื้อจ๋นเสี้ยง,หื้อเสี้ยง |
| ผั๋กจีลาว | ผักฯชีลาวฯ | [ผักชีลาว] | น.ผักชีลาว - พืชล้มลุกขนาดเล็ก ลำต้นสีเขียวเข้ม ใบประกอบแบบขนนก สีเขียวสดออกเรียงสลับกัน ดอกขาดเล็กสีเหลืองออกเป็นช่อ ก้านช่อดอกคล้ายซี่ร่ม ผลแก่รูปไข่สีน้ำตาลอมเหลือง มีกลิ่นเฉพาะตัว หอม นิยมนำมาประกอบอาหาร ใช้ดับกลิ่นคาวของเนื้อสัตว์ได้ดี ทั้งเมล็ด ราก ลำต้น ใบ จัดอยู่ในเครื่องยาไทย |
| ขายเสี้ยงลึ้ง | ขายฯส้ยฯงลึ้งฯ | [ขายเสี้ยงลึ้ง] | ก.ขายหมดเกลี้ยง,ขายหมดไม่มีอะไรเหลือ |