| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เยียะต็๋อบเยียะแต็๋บ | เยยฯะตัอฯบเยยฯะแตัปฯ | [เยียะต็อบเยียะแต็บ] | ก.ทำโน่นนิดทำนี่หน่อย |
| จ๊างไม้ | ช้างฯไม้ | [ช้างไม้] | น.ช้างที่ทำหรือแกะสลักด้วยไม้ |
| เซาะเงินเซาะตอง | โซอฯะเงินฯโซอฯะทอฯง | [เซาะเงินเซาะทอง] | ก.หาเงินหาทอง |
| เนื้อเหมย | เนิ้อฯอเหิมฯอฯ | [เนื้อเหมย] | ว.ผิวเนียน,เนื้อละเอียดเหมือนเหมย หรือน้ำค้าง |
| จว้าย | จ้วฯายฯ | [จว้าย] | น.เรียกผ้าสไบว่า ผ้าจว้าย. ว.แฉลบ,เฉลียง,ไม่ตรง; จ๊วย,โจ๊ย ก็ว่า |
| ลื้ม | ลื้มฯ | [ลื้ม] | ก.ทำซ้ำ,ทบทวน,ทำซ้ำใหม่ เช่น กึ๊ดลื้มแล้วลื้มแถม - คิดวกวน,คิดแล้วคิดอีก, เยียะลื้มไปลื้มมา - ทำซ้ำๆซากๆ |
| ขี้เติ้ง | ขี้เติ้งฯ | [ขี้เติ๊ง] | น.ส่วนผิวด้านในของ ไม้ไผ่ที่ลอกออกมา |
| มีป่าเลอะ | มีป่าเลิอฯะ | [มีป่าเลอะ] | ว.มีมากมาย,มีเยอะแยะ |
| ถาม | ถามฯ | [ถาม] | ก.เจรจา,ทาบทาม,พูดเพื่อต้องการคำตอบ |
| ปลาสวาย ออกเสียง ป๋าสะหวาย | ปลฯาสๆวฯายฯ | [ปลาสวาย] | น.ปลาสวาย - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียก ''ป๋าสะหวาย''; ปลาสวาย หรือ ป๋าสะหวาย เป็นปลาน้ำจืดที่ไม่มีเกล็ด ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงร่วมกับปลาเทโพ มีรูปร่างลักษณะความเป็นอยู่คล้ายกับปลาเทโพ ลำตัวยาวประมาณ ๒๐-๓๐ ซ.ม. สันหลังค่อนข้างตรง ส่วนหัวจะลาดไปถึงบริเวณปาก หน้าทู่ ปากกว้าง มีหนวด ๒ คู่ ลำตัวมีสีขาวนวล บริเวณหลังมีสีเข้ม ครีบมีสีเหลืองอ่อน ปลาขนาดเล็กมีแถบสีคล้ำคาดตามลำตัว พบตามลุ่มน้ำเจ้าพระยาจนถึงนครสวรรค์ และแม่น้ำโขง: ประโยชน์ ใช้เนื้อเป็นอาหาร; ดู...ป๋าเต๊าะ |