| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ผืด | ผืดฯ | [ผืด] | ว.พรืด - ดารดาษ,ดาษไป,มีจำนวนหรือปริมาณมาก เช่น คนแอ่วงานเต๋มผืด - คนเที่ยวงานเยอะแยะเต็มไปหมดเลย,มดต๋อมเข้าหนมดำผืด - มดตอมขนม เต็มพรืด |
| ถ้อย | ถ้อฯยฯ,ถ้อฯย | [ถ้อย] | น๑.แถว,แนว; เช่น หนังสือสามถ้อย - หนังสือสามแถว น๒.คำพูด,เสียงที่มีความหมาย เช่นบ่อยู่ถ้อยฟังกำ - ไม่อยู่ในโอวาทคำสอน |
| ป๋าฝา | ปลฯาฝา | [ปลาฝา] | น.ตะพาบน้ำ ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''ป๋าฝา''; ตะพาบน้ำ หรือ ป๋าฝา - เป็นสัตว์คลานชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายเต่าน้ำจืด ต่างกันตรงที่กระดองบนและกระดองล่างไม่มีกระดูกเป็นแผ่นใหญ่ๆ แต่มีหนังอ่อนนิ่มหุ้มแทน ขอบกระดองหลังแผ่กว้าง ต..นข้างหน้ามีแผ่นพังผืดกว้าง มีนิ้วยาว ใช้สำหรับพุ้ยน้ำ คอหดในกระดองได้มิด และสามารถยืดคอออกได้ยาวมาก เมื่อจะงับเหยื่อหรือกัดศัตรู ตะพาบน้ำทุกชนิดเป็นสัตว์น้ำจืด มักพบอยู่ตาม ห้วย บึง หนอง และตามแม่น้ำลำคลอง ในหน้าแล้งจะทำโพรงอยู่ใต้ดินได้นาน จนกระทั่งฝนตกจึงจะออกมาจากโพรง |
| ถ่อเฮือ | ถํอฯเริอฯอ | [ถ่อเรือ] | ก.ถ่อเรือ ดู...ถ่อ |
| อู้เอางาม | อู้´างามฯ | [อู้เอางาม] | ก.พูดเพียงเพื่อรักษาน้ำใจ |
| แม่ยิง | แม่ยิงฯ | [แม่ยิง] | น.ผู้หญิง,สตรี |
| แข่งแหย๋ะ | แข่งฯแอยฯะ | [แข่งอฺยะ] | ก.เขย่ง - ยืนด้วยปลายเท้า |
| โก๋ย | โก฿ยฯ | [โกย] | ดู...ก๋วย |
| มีหั้นจ๊ะแล | มีหั้นฯช¦ | [มีหั้นชะแล] | ว.มีอยู่อย่างนั้น,เป็นอย่างนั้น,มีอยู่ที่นั่นจริง (มักปรากฏท้ายข้อความในเอกสารล้านนา) |
| ไอ่ห..แดง | ไอ่หำแดงฯ | [ไอ่ห..แดง] | น.เด็กหนุ่ม,ชายวัยรุ่น |