| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| อ่อง | อ่อฯง | [อ่อง] | น.ชื่อน้ำพริก ดู...น้ำพริกอ่อง |
| บ่าผางส้ม | บ่าฯผางฯส้฿มฯ | [บ่าผางส้ม] | น.มะปรางรสเปรี้ยว |
| แ..ดบ่าผาง | แตดฯบ่าฯผางฯ | [แ..ดบ่าผาง] | น.เม็ดมะปราง |
| บ่าไฟ | บ่าฯไฟ | [บ่าไฟ] | น.มะไฟ - ไม้ยืนต้นทรงพุ่มขนาดกลาง ใบเดี่ยว รูปไข่ ดอกเป็นช่อสีชมพูอ่อนหรืออมเหลือง ผลออกเป็นช่อ ผลอ่อนมีขนคล้ายกำมะหยี่ พอแก่ผิวเกลี้ยง เปลือกสีทอง เนื้อฟูนุ่มฉ่ำน้ำ เป็นพูเล็ก สีขาวขุ่นหรือขาวใสอมชมพู ตามสายพันธุ์ รสเปรี้ยวอมหวาน/เปรี้ยว/หวาน |
| ม้อนกำอู้ | ม้อฯรคำฯอู้ | [ม้อนคำอู้] | น.สุดยอดของคำพูด - ถ้อยคำที่สอนใจ บ่งบอกถึงความหมายนั้นๆ โดยจะแจ้ง ไม่เป็นคำเปรียบเทียบให้คนที่ได้ฟังแล้วคิดความหมายเอาเอง เช่น ให้เหล้าเท่ากับแช่ง, รู้สิ่งใดไม่สู้รู้วิชา, ยามเมื่อฮักน้ำส้มว่าหวาน ใจ๋บ่เจยบานน้ำต๋าลว่าส้ม เป็นต้น |
| แหว๋ะ | แหวฯะ | [แหวะ] | ก.เอาสิ่งที่มีคมกรีดหรือ ผ่าให้เป็นช่องตามต้องการ |
| กั๋บ | กัปฯ | [กับ] | น.ตลับ,กลัก,กล่อง,กระป๋อง เช่นกั๋บมูลี - กล่องบุหรี่,ป๋ากั๋บ - ปลากระป๋อง ว.ด้วย,และ,พร้อมทั้ง,พร้อมด้วย |
| ไม้ขอเก๊าะ | ไม้ขํอฯโคอฯะ | [ไม้ขอเคาะ] | ดู...ไม้ขอ |
| ซะป๊ะ | ซะพะ | [ซะพะ] | ว.มากมาย หลายอย่าง; เข้าใจว่าเพี้ยนมาจากภาษาบาลี คำว่า สัพพะ - ทั้งหลาย ทั้งปวง; ซะป๊ะซะปัน, ซะป๊ะซะเป้ด ก็ว่า |
| หิ้งผี | หิ้งฯผี | [หิ้งผี] | น.หิ้งที่จัดไว้เป็นที่สถิตของวิญญาณบรรพบุรุษ |