พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
จ๊ะ	ชะ	[ชะ]	ก.รังเกียจ - เกลียด,ขยะแขยงไม่อยากยุ่งเกี่ยว,ไม่พอใจ; ขี้จ๊ะ ก็ว่า
ขัวอ๋กล้ง	ข฿วฯอ฿กฯล้฿งฯ	[ขัวอกล้ง]	น.สะพานที่ไม่ปูผิวจราจรให้เต็ม คงปูเฉพาะส่วนที่รองรับล้อรถ หรือล้อของเกวียนทั้งสองด้าน
ผักชี	ผักฯชี	[ผักชี]	น.ผักชี ภาษาไทยภาคเหนือเรียก ''หอมป้อม/ผั๋กป้อม''; ดู...ผั๋กป้อม
หวัน	หัวฯร	[หวัน]	ก.กอดรัด,พัน,พัวพัน
พะเจ้าเจ็๋ดล้อยปี๋ฯ	ระฯพเจั้า 7๐๐ ปีระฯสีเมิอฯงชยฯงไห่มฯ	[พระเจ้า ๗๐๐ ปีสรีเมืองเชียงใหม่]	น.พระเจ้า ๗๐๐ ปีศรีเมืองเชียงใหม่ - พระพุทธรูปที่ชาวเชียงใหม่ทุกหมู่เหล่า สร้างขึ้นเป็นที่ระลึกในโอกาสที่เชียงใหม่มีอายุครบ ๗๐๐ ปี เมื่อพ.ศ. ๒๕๓๙ หน้าตัก ๗๐ นิ้ว วัดจากบนฐานที่ประทับถึงยอดพระเกตุมาลาในแนวดิ่ง สูง ๙๐ นิ้ว หล่อที่ วัดพระสิงห์ วรมหาวิหาร อ.เมืองชียงใหม่ เมื่อวันที่ ๙ กันยายน พ.ศ.๒๕๓๙ และอัญเชิญไปประดิษฐานวัดเจ็ดยอด พระอารามหลวง (วัดโพธาราม มหาวิหาร) ต.ช้างเผือก อ.เมืองเชียงใหม่ วันที่ ๒๒ มีนาคม พ.ศ.๒๕๔๔
กันกึ่ง	ก้฿นฯกึ่งฯ	[ก้นกึ่ง]	น.สะโพกโด่ง; ก้นง้อน ก็ว่า
สว่างมาย	ส่วฯางฯมายฯ	[สว่างมาย]	ก.คลาย,ทุเลา,สร่าง,อาการดีขึ้น
อากหลาก	อากฯหลฯากฯ	[อากหลาก]	ว.ลักษณะของเก่าคร่ำคร่าถูกทิ้งไว้; ขากหลาก ก็ว่า
ขี้เหยื้อ	ขี้เหิ้ยฯอฯอ	[ขี้เหยื้อ]	น.ขยะ-สิ่งของที่ไม่มีประโยชน์,กาก,ตะกอน,มูลฝอย; หยากเหยื้อ,เหยื้อ ก็ว่า
ป๊น	พ้฿นฯ	[พ้น]	ว.หมด,ออกนอก,ออกจาก