| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| คุ้มหลวง | ฅุ้มหลฯวฯง | [ฅุ้มหลวง] | น.ที่ประทับของกษัตริย์หรือเจ้าผู้ครองนคร เช่น ฅุ้มเจ้าหลวงเจียงใหม่-ที่ประทับของเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ |
| แส๋ด | แส้ดฯ | [แส็ด] | ก.เคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็วอย่างบ้องไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า |
| จีดหลีด | จีดฯหีลฯด | [จีดหลีด] | ว.คำที่ใช้ตามหลังส้ม หมายถึง เปรี้ยวจัด เช่น ส้มจี้หลี้จีดหลีด - เปรี้ยวจัด |
| ผ๋อก | ผัอฯก | [ผ็อก] | ก๑.ซัด - อาการที่ใช้สิ่งที่เป็นฝุ่นผงปริมาณน้อย หรือสิ่งละเอียดซัด เช่น เอาฝุ่นผ๋อกหัว - เอาฝุ่นซัดที่หัว ; ต๋ดผ๋อกดัง - กำตดซัดจมูก เป็นต้น ถ้าซัดของปริมาณมากเรียก ผุ๋ก,ถ้าซัดน้ำใช้ แผ๋ด ก๒.พูดยอซึ่งหน้า |
| หูหิ้น | หูหิ้นฯ | [หูหิ้น] | ว๑.หูกร่อน ว๒.เรียกคนใจกล้าไม่หวั่นภัยใดๆ ว่า แมงหูหิ้น |
| ดอกอูน | ดอฯกอูร | [ดอกอูน] | น.ดอกอูน,ดอกพวงไข่มุก - ไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูงได้ถึง ๖ เมตร ดอกสีขาวมีกลิ่นหอม ออกเป็นช่อเป็นพวง มีดอกย่อยขนาดเล็กจำนวนมาก; ดอกอุน ก็ว่า |
| ผะเหล๋อะผะเจ๋อะ | ผเหิลฯอฯะผเจิอฯะ | [ผะเหลอะผะเจอะ] | ว.ลักษณะไม่น่าดู,เลอะเทอะ |
| เตื้อเดียว | เทิ่อฯอดยฯว | [เทื่อเดียว] | ว.ครั้งเดียว |
| แบ๊น | แบ้นฯ | [แบ๊น] | ก.ลักษณะสิ่งของที่เปิดออก จนเลยจุดหรือสภาวะปกติ เช่น จ้องแบ๊น -ร่มกางกระดกขึ้นไปจนเป็นแอ่งกลาง |
| ปีก | ปีกฯ | [ปีก] | น๑.อวัยวะที่นกหรือแมลงใช้บิน น๒.เรียกไม้แผ่นนอกสุดที่ติดกับเปลือกไม้ที่ได้จากการผ่าหรือเลื่อยว่า ไม้ปีก; ปีกไม้ ก็ว่า |