พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ลูกหล้า	ลูกห฿ลฯง	[ลูกหลง]	ว.การที่ได้รับเคราะห์หรืออันตรายจากการกระทำของผู้อื่นโดยผู้กระทำมิได้มีเจตนา เช่น เห็นเพื่อนชกต่อยกันพอเข้าไปห้ามเลยถูกลูกหลง
มะขามป้อม	มะขามฯป้อฯม	[มะขามป้อม]	น.มะขามป้อม - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียก ''บ่าขามป้อม''; ดู...บ่าขามป้อม
ขุย	ขุ	[ขุย]	น.ผงที่เกิดจากเนื้อของสิ่งใดสิ่งหนึ่งหลุดออกมารวมกันมากๆ อย่างขุยกระดาษ
จาดไฟ	จาดฯไฟ	[จาดไฟ]	ก.กราดแสงด้วยไฟฉาย
ตี๋ห..	ตีหำ	[ตีห..]	ก.ตอนสัตว์โดยการทุบลูกอัณฑะออก มักใช้กับ วัว ควาย หมู สุนัข; ต้องห.. ก็ว่า
ตอก	ตอฯก	[ตอก]	น.เส้นตอก - ไม้ไผ่เป็นเส้นเล็กแบน; ดู...จั๋กตอก ก.ทำให้แตก,สกัด
ลูกน้อง	ลูกน้อฯง	[ลูกน้อง]	น.บริวาร,ผู้ติดตาม,ผู้อยู่ใต้ปกครองหรือใต้บังคับบัญชา, ลูกสมุน; ลูกน้องป้องป๋าย ก็ว่า
ขะปือเมือง	ขพืเมิอฯง	[ขะพือเมือง]	ว.กฎของเมืองที่ตั้งไว้ให้ชาวเมืองต้องปฏบัติอย่างเคร่งครัด เช่นสมัยโบราณกำหนดปิดประตูเมืองเวลา ๑๘.๐๐ น. คือย่ำค่ำ เปิดเวลา ๐๖.๐๐ น. เจ้าหน้าที่ต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัดเป็นกฎตายตัว เป็นต้น
แอ็๋บเข้า	แอัปฯเขั้า	[แอ็บเข้า]	น.กล่องใส่ข้าว เหนียวนึ่ง - กล่องขนาดเล็กแบน กลม หรือเหลี่ยม มีฝาปิด
แก้วแก่นต๋า	แก้วฯแก่นฯตา	[แก้วแก่นตา]	น.สิ่ง อันเป็นสุดที่รัก เช่น ลูกรัก เป็นต้น