| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| หลาว | หลฯาวฯ | [หลาว] | น๑.ไม้เสี้ยมปลายใช้ในการขนข้าวหรือฟาง,ไม้หรือโลหะปลายแหลมใช้เป็นอาวุธ น๒.เรียกรูน้ำจากบนดินสู่ใต้ดิน หรือรูน้ำที่อยู่ใต้ดินว่า ฮูหลาว |
| ฮ่อม | ร่อฯม | [ร่อม] | น.ช่องทางแคบๆ ที่สามารถแทรกเข้าไป อย่างทางเดินในดงไม้ |
| เสกสัน | เสกฯสันฯ | [เสกสัน] | ว.เฉกฉัน,เช่น,เหมือน |
| เติ๋น | เตินฯ | [เติน] | น.ห้องโถงที่อยู่นอกห้องนอนของบ้านเรือน ใช้เป็นห้องรับแขก เป็นได้ทั้งที่นั่ง ที่นอน และที่รับประทานอาหาร ก.เตือน,ตักเตือน |
| ผั๋กหวาน | ผักฯหวฯานฯ | [ผักหวาน] | น.ผักหวานป่า - ไม้ยืนต้นขนาดย่อมถึงขนาดกลาง สูง ๔-๑๑ เมตร ขึ้นตามป่าเบญจพรรณในที่ราบ หรือเชิงเขาที่ไม่สูง ใบรูปไข่ปลายแหลม ปกติ ออกยอดในหน้าแล้ง นิยมใช้ใบอ่อนทำเป็นอาหารได้หลายชนิด เช่น แกงจืด แกงเลียงหรือประกอบแกงชนิดต่างๆ เป็นต้น ในปัจจุบันมีการเพาะพันธุ์ปลูกตามไร่หรือสวนทั่วไป |
| ออ | อํอฯ | [ออ] | ก๑.รวมกันอยู่,คับคั่ง; ก๒.ส่งเสียงดังอย่างสับสน อย่างกลุ่ม กบ เขียด อึ่งอ่าง ส่งเสียงร้อง |
| ไว้ใจ๋ | ไว้ไจ | [ไว้ใจ] | ก.มอบความเชื่อมั่น,เชื่อใจ,วางใจ เช่น ไว้ใจสามีว่าไม่เป็นคนเจ้าชู้; ไว้อ๋กไว้ใจ๋ ก็ว่า |
| ป๋าเวณี | ปาเวณี | [ปาเวณี] | น.ประเพณี - สิ่งที่ชาวเมืองปฏิบัติกันมาเป็นประจำทุกปี เช่น ป๋าเวณีปี๋ใหม่ - ประเพณีสงกรานต์ |
| กะลามะพร้าว | กะลามะระฯพ้าวฯ | [กะลามะพร้าว] | น.กะลามะพร้าว ชาวล้านนาเรียก ''กะโหล้งบ่าป๊าว''; ดู...กะโหล้งบ่าป๊าว |
| บ่าก่อหิน | บ่าฯกํอฯหินฯ | [บ่าก่อหิน] | ดู...บ่าก่อแป้น |