| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ปูลิง | พลฯลิงฯ | [พลูลิง] | น.ชะพลู/ช้าพลู - ไม้เถา ใบคล้ายใบพลู ผิวใบมัน มีกลิ่นหอม รสเผ็ดเล็กน้อย กินได้ รากและผลใช้ทำยาได้; ดู...ผั๋กแค |
| เมือมรณ์ | เมิอฯอมอฯร์ณฯ | [เมือมรณ์] | ก.ตายไปแล้ว,เสียชีวิตแล้ว,หมดกรรมแล้ว |
| ห นำ น เป็น หนฯ ออกเสียง หน๋ะ | หนฯ (หน๋ะ) หรือ ห นำ น เป็นตัวที่ ๒ ในจำนวน ๖ ตัวของพยัญชนะ ห นำ คือ หง หน หม หย หล หว (หงฯ หนฯ หมฯ หยฯ หลฯ หวฯ) ให้มีเสียงสูง เป็น หนฯ (หน๋ะ) เพื่อให้ผันได้ครบทั้ง ๖ ระดับเสียง ได้แก่ สามัญ เอก โท ตรีเพี้ยน (ครึ่งโทครึ่งตรี) ตรี จัตวา (ระดับเสียง ครึ่งโทครึ่งตรี หรือ ตรีเพี้ยน มีใช้เฉพาะล้านนา) ในพจนานุกรมนี้ คำที่ออกเสียง ตรีเพี้ยน ช่อง "เทียบเสียงล้านนา" จะพิมพ์เป็นตัวเอนผันด้วยวรรณยุกต์โท เช่น หน้อแหน้, หน้าแห้ม, แหน้นหนา | ||
| หอยเหล็๋กจ๋าร | หอฯยฯเหัลฯกจารฯ | [หอยเหล็กจาร] | ดู...หอยก้นบิ๋ด |
| หลายเยื่องหลายข้อ | หลฯายฯเยิ่อฯงหลฯายฯขํอฯ | [หลายเยื่องหลายข้อ] | ว.หลายสิ่งหลายอย่าง |
| ฮ้อยไหม | ร้อฯยฯไหมฯ | [ร้อยไหม] | ก.สนเข็ม - สอดด้ายหรือเส้นไหม เป็นต้น เข้าไปในรูเข็ม |
| กิ๋นน้ำย้อยศอก | กินฯนาฯย้อฯยฯสอฯก | [กินน้ำย้อยสอก] | สำ.รับเอาสิ่งที่เหลือเดนจากผู้อื่น เช่น เป็นเมียน้อย เป็นต้น |
| ลืมหน้าลืมหลัง | ลืมฯห้นฯาลืมหัลฯง | [ลืมหน้าลืมหลัง] | ก.หลงๆ ลืมๆ,สมองเลอะเลือนจำอะไรไม่ค่อยได้ |
| ยัฺง | อยฯงฯ | [อฺยฺัง] | ก.ผึ่งไว้ในที่ร่ม เช่น ยังผ้า - ผึ่งผ้าไว้ในที่ร่ม |
| ลึกๆ | ลึกฯๆ | [ลึกๆ] | ว.ลักษณะของคน สัตว์ หรือสิ่งของกลุ่มใหญ่เคลื่อนไหวหรือเคลื่อนที่อย่างสับสน เช่น ไฟไหม้คนล่นหนีลึกๆ - ไฟไหม้คนวิ่งหนีกันอย่างสับสน |