พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ฝั้นเจื้อก | ฝั้นฯเชิอฯก | [ฝั้นเชือก] | ก.ฟั่นเชือก - ทำสิ่งเป็นเส้นให้เข้าเกลียวกันเป็นเชือก |
| หนี | หีนฯ | [หนี] | ก.หนี - ไปเสียให้พ้น,หลีก,หลีกไป |
| แข๋ะแหล๋ะ | แขะแหลฯะ | [แขะแหละ] | ว.ซอม ซ่อ,ไม่สง่า,ง่ายๆ ใช้ขยายคำนามหรือกริยาให้ทราบว่าเป็นของไม่ค่อยดี ไม่มีคุณภาพ เช่น เยียะแข๋ะแหล๋ะ - ทำลวกๆง่ายๆไม่ใช้ฝีมือ,แข๋ะแหล๋ะไปแข๋ะแหล๋ะมา - เทียวไปเทียวมา(ดูไม่มีสง่าราศี หรือไม่มีงานทำ) |
| กอมมอม | คอฯมมอฯม | [คอมมอม] | ว.ลักษณะสิ่งสีดำมองไม่ชัดหรือเห็นในระยะไกล; ก..มมุม,คอมมอม,คุมมุม ก็ว่า |
| จั๋บหวิ๋ด | จัปฯหิวฯด | [จับหวิด] | ว.ขาดไปเพียงเล็กน้อย,เกือบจะพอดี |
| แฮง | แรงฯ | [แรง] | น.กำลัง,พลัง,อำนาจ,ความศักดิ์สิทธิ์ ว.มีกำลังมาก,มีสภาวะมากกว่าปกติ |
| ผั๋บเสี้ยง | ผัปฯส้ยฯง | [ผับเสี้ยง] | ดู...ขั๋บเสี้ยง |
| หยัน | หัยฯร | [หยัน] | ว.ยันกัน,แน่น อย่างต้นไม้ที่ขึ้นแน่นไปหมด จนทำให้ไม่ค่อยเจริญเติบโต และออกผลไม่ดก |
| แก้วตังสาม | แก้วฯทังฯสามฯ | [แก้วทังสาม] | น.พระรัตนตรัย คือ พระพุทธ,พระธรรม,พระสงฆ์ |
| วาวๆ | วาฯวฯๆ | [วาวๆ] | ว.แวววาว,เป็นประกายวาววาม |