| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| บ่เป๋นสัง | บเปนฯสังฯ | [บ่เปนสัง] | ดู...บ่เป๋นหยัง |
| เรี่ย ออกเสียง เฮี่ย | เร่ยฯ | [เรี่ย] | ว.เรี่ย - ภาษาถิ่นเหนือ(คำเมือง)เรียก ''เฮี่ย''; ดู...เฮี่ย |
| ต๋างต๋า | ตางฯตา | [ตางตา] | ก.ทำหน้าที่ดูแล (บ้านเมือง/กิจการงานต่างๆ) แทน |
| ต๋ายกาตี้ | ตายฯคาฯที่ | [ตายคาที่] | ก.ตายทันทีในที่เกิดเหตุ เช่น รถยนต์ชนตายคาที่; ต๋ายขำตี้ ก็ว่า |
| ล่วงล้ำ | ล่วฯง | [ล่วงล้ำ] | ก.ผ่านเกินเข้าไป,บุกรุก,ละเมิด; ล่วงล้ำก๊ำเกิ๋น ก็ว่า |
| ปิ้ง | ปิ้งฯ | [ปิ้ง] | ก.ปิ้ง - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียกว่า ''ปิ้ง -(ระดับเสียงตรีเพี้ยน ไม่มีในภาษาไทยกลาง พจนานุกรมนี้แทนด้วยตัวเอน ดู...ในช่องออกเสียงล้านนา)-''; ปิ้ง คือทำให้สุกด้วยการวางไว้เหนือไฟ ใช้เวลาน้อยกว่าย่าง มักใช้กับของแห้ง หรือของที่มีขนาดเล็ก ที่ต้องใช้เวลาในการทำไม่นาน เช่น ปิ้งปลาหมึกแห้งตามรถเข็น ปิ้งไข่ที่ทำให้สุกมาแล้ว ปิ้งข้าวเหนียวที่สุกอยู่แล้ว ปิ้งกล้วย ปิ้งมัน เป็นต้น ซึ่งต่างกับการย่าง; ดู...หย้าง |
| เฝื่อน | เฝิ่อฯร | [เฝื่อน] | น.รสที่เจือฝาดและขื่นอย่างรสดีเกลือ |
| หลาม | หลฯามฯ | [หลาม] | น๑.งูหลาม - งูขนาดใหญ่คล้ายงูเหลือม กลางหัวมีรูปลูกศร น๒.แกงหลาม - แกงชนิดหนึ่งคล้ายแกงเลียง มีข้าวโพดอ่อน ฟักทอง ยอดตำลึง เห็ดเป็นส่วนประกอบหลัก ก๑.อาการที่เอาของ เช่นข้าว เป็นต้น ใส่กระบอกแล้วเผาไฟให้สุก อย่างข้าวหลาม ก๒.ขยายออก,แผ่ออก,เพิ่มขึ้น ว.ลาม - ติดต่อกันไปเป็นพืด. |
| เก๋ง | เกงฯ | [เก็ง] | น.เรียกรถยนต์นั่งที่มีหลังคาหุ้มว่า รถเก๋ง ก.รีบเร่ง,ก..ลีก..จอ,กระชุ่มกระชวย,ระมัดระวัง,เตรียมตัว ว.แคล่วคล่อง,ว่องไว,ขยัน |
| จู้กั๋น | จู้ | [จู้กัน] | ก.แนบกัน,แตะกัน,ชนกัน |