| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ผ๋อก | ผัอฯก | [ผ็อก] | ก๑.ซัด - อาการที่ใช้สิ่งที่เป็นฝุ่นผงปริมาณน้อย หรือสิ่งละเอียดซัด เช่น เอาฝุ่นผ๋อกหัว - เอาฝุ่นซัดที่หัว ; ต๋ดผ๋อกดัง - กำตดซัดจมูก เป็นต้น ถ้าซัดของปริมาณมากเรียก ผุ๋ก,ถ้าซัดน้ำใช้ แผ๋ด ก๒.พูดยอซึ่งหน้า |
| ว้อ | วํอฯ | [ว้อ] | น.โรคกลัวน้ำ; เรียกสุนัขที่เป็นโรคกลัวน้ำว่า หมาว้อ. โดยปริยายหมายถึงบ้าได้ด้วย เช่น หมาว้อ - หมาบ้า,เป๋นบ้าเป๋นว้อ - เป็นบ้า,คลั่ง |
| เปียนแป๊ | พยฯรแพ้ | [เพียรแพ้] | ว.พยายามหาทางเอาชนะ |
| หนอนยุง | หนฯอฯรยุง | [หนอนยุง] | น.หนอนยุง - เป็นอีกชื่อหนึ่งที่ภาษาถิ่นเหนือใช้เรียก ''ลูกน้ำ''; ดู...หนอนน้ำ |
| มะม่วงกวน | มะม่วฯงควฯร | [มะม่วงควน] | น.มะม่วงกวน ภาษาถิ่นล้านนาเรียก ''บ่าม่วงก๋วน''; ดู...บ่าม่วงก๋วน |
| ไถ่ | ไถ่ | [ไถ่] | ก๑.ชำระหนี้เพื่อเอาทรัพย์สินที่จำนำหรือจำนองไว้คืนมา,ซื้อทรัย์สินที่ขายฝากไว้คืนในเวลาที่กำหนด ก๒.ให้ทรัพย์สินหรือผลประโยชน์เพื่อแลกเปลี่ยนเสรีภาพของผู้ที่ถูกเอาตัวไป ก๓.ถาม,พูดคุย |
| ขวยขี้ | ขวฯขี้ | [ขวยขี้] | น.มูลดินที่แมลงขุดขึ้นด้านล่างกองอุจจาระ |
| ป๋กหัว | ป฿กฯห฿วฯ | [ปกหัว] | ก.ยกหัวขึ้น,คลุมหัว,คุ้มครอง |
| หนวกหู | หนฯวฯฯกหู | [หนวกหู] | ก.มีเสียเซ็งแซ่อื้ออึงจนรำคาญ |
| ลักเมากะหล็๋อกน่อง | ลักฯเมัากหัลฯอฯกน่อฯง | [ลักเมากะหล็อกน่อง] | สำ.หลงรักเขาข้างเดียว |