พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
มุยโบ๋ะหล้อง	มุโบ฿ะห้ลฯอฯง	[มุยโบะหล้อง]	น.ขวานลงคาถาอาคมและได้ทำพิธีทางไสยศาสตร์ อย่างขวานที่สัปเหร่อใช้ในงานฌาปนกิจศพ เป็นต้น
ง้อน	ง้อฯร	[ง้อน]	ว.โค้ง,งอ,งอน
อิ่นคำ	อิ่นฯฅำ	[อิ่นฅำ]	น.ของรักมีค่าดังทองคำ นิยมใช้เป็นชื่อผู้ชาย
ตะป้าบ	ตพาปฯ	[ตะพาบ]	น.ปาด - สัตว์ ๔ เท้าสะเทินน้ำสะเทินบกคล้ายเขียด ลำตัวค่อนข้างเรียว ปลายนิ้วต..นขยายออกเป็นแผ่น บางชนิดมีแผ่นพังผืดยึดระหว่างนิ้ว วางไข่ตามกิ่งไม้ชายน้ำ มีหลายชนิด
เปียงใจ๋	พยฯงไจ	[เพียงใจ]	ว.พออกพอใจ,สมใจ,สมปรารถนา
ออนซอน	ออฯร	[ออนซอน]	ว.เรื่อยๆ,สวยงาม,นิ่มนวล,เพราะพริ้ง
หม่น	ห฿มฯร	[หม่น]	น.เรียกฟักเขียวว่า บ่าฟักหม่น, เรียกผลท้อว่า บ่าหม่น ว.สีมัวๆ,หมอง,ไม่หมดจด; ถ้าใช้หลัง ตาแป้ง เป็น ตาแป้งหม่น หมายถึงทาแป้งจนขาว
ล่องส้าว	ล่อฯงส้าวฯ	[ล่องส้าว]	ก.อาการที่ปล่อยให้ผลไม้หรือสิ่งของ เช่นทะลายหมาก เป็นต้น ร่วงไถลไปตามไม้ส้าวลงสู่พื้น ดู...ไม้ส้าว; ล้องส้าว ก็ว่า
เยียดยู้	ยยฯดยู้	[เยียดยู้]	ดู...เยียด
วันตึ๋ง	วันฯตึงฯ	[วันตึง]	น.วันต่อจากวันมะเรื่อง ๒ วัน