พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
หม้านหล้าน	ห้มฯานฯห้ลฯานฯ	[หม้านหล้าน]	ว.อาการที่สิ่งของบางอย่างโผล่หรือแลบออก เช่น ต๋าเหลือกหม้านหล้าน - ทำตาเบิกกว้าง; บางอย่างใช้ แหม้นแหล้น
สันขา	สันฯขา	[สันขา]	น.หน้าขา - ส่วนหน้าของขานับแต่โคนขาถึงหัวเข่า
เมี้ยน	ม้ยฯร	[เมี้ยน]	ก.ตาย,สำเร็จ,สูญ,หมดสิ้น
โต๊ะโยะ	โท฿ะโย฿ะ	[โทะโยะ]	ว.ลักษณะสิ่งของขนาดใหญ่สูงคุ่มค้อม; ถ้าเล็กใช้ เต๊าะเยาะ
ดินดาก	ดิดากฯ	[ดินดาก]	น.ดินดาน - ดินที่มีเนื้อเนียนละเอียดจับกันเป็นก้อนเหนียวๆ เป็นชั้นอยู่ใต้ผิวดินน้ำซึมผ่านได้ยาก ไม่เหมาะแก่การเพาะปลูก นิยมใช้ในการแบบหุ่น ปั้นภาชนะ ทำอิฐ เป็นต้น
สอนเตียว	สอฯรทยฯว	[สอนเทียว]	ก.สอนเดิน - ฝึกหัดเดิน; สอนย่าง ก็ว่า
แดงปะหลิ้ง	แดงฯปหิ้ลฯง	[แดงปะหลิ้ง]	ว.แดงเรื่อ - ใช้กับของขนาดเล็ก เช่น แก้มแดงปะหลิ้ง- แก้มแดงเรื่อ, ดอกไม้แดงปะหลิ้ง - ดอกไม้สีแดงเรื่อ เป็นต้น; แดงผี้หลี้,แดงปิ้งหลิ้ง ก็ว่า
จิ๊นหน้าต้าง	ชิ้นฯห้นฯาต้างฯ	[ชิ้นหน้าต้าง]	น.เนื้อสันนอก - เนื้อท่อนกลางสองข้างกระดูกสันหลังของสัตว์ที่นำมาชำแหละ
ผ้าสะหว้ายแหล้ง	ผ้าสห้วฯายฯแห้ลฯง	[ผ้าสะหว้ายแหล้ง]	ก.ห่มผ้าเฉวียงบ่า; ผ้าจฺว้ายบ่า ก็ว่า
แบบ	แบบฯฯ	[แบบ]	น๑.สิ่งที่กำหนดให้ถือเป็นหลักหรือเป็นแนวทาง เป็นตัวอย่าง น๒.เรียกหนังสือทุกชนิดว่า แบบ