| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ก..ตะถากะต๋ะ | คูตถาคต | [คูตถาคตะ] | ส.คำสรรพนามที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าใช้เรียกพระองค์เอง |
| หล่างเหล่งต่างเต่ง | ห่ลฯางฯเห่ลฯงต่างฯเต่งฯ | [หล่างเหล่งต่างเต่ง] | ดู...ล่างเล่ง |
| กาน | คาฯนฯ | [คาน] | น.ไม้คาน - ไม้ยาวสำหรับหาบหรือหามสิ่งของต่างๆ |
| ต้าน | ท่าฯนฯ | [ท่าน] | ส.สรรพนามบุรุษที่ ๒ และ ๓ ใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย หรือพูดถึงด้วยความเคารพ มักใช้กับพระภิกษุ |
| เตี้ยงแต๊ | ท่ยฯงแท้ | [เที่ยงแท้] | ว.แน่นอน |
| แหง๋บ | แหังฯบ | [แหง็บ] | ก.อาการที่สัตว์งับหรือกัด แต่มีรอยไม่มากและไม่รุนแรงเท่ากัด |
| บ่าฟักเข้า | บ่าฯฟักฯเขั้า | [บ่าฟักเข้า] | น.ฟักข้าว ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''บ่าฟักเข้า''; ฟักข้าว หรือ บ่าฟักเข้า - พืช สมุนไพรไม้เถาเลื้อยพัน เป็นพืชประเภทฟักแฟง มีมือเกาะ พาดพันกับต้นไม้ หรือขึ้นตามร้านที่ทำไว้ให้ ใบรูปหัวใจหรือรูปไข่ ขอบใบหยักลึกเข้าเป็น ๓ แฉก หรือ ๕ แฉก กลีบดอกสีขาวแกมเหลือง ตรงกลางมีสีน้ำตาลแกมม่วง ผลมี ๒ ชนิด ยาวรีและกลม มีหนามเล็กๆ รอบผล ผลอ่อนสีเขียวอมเหลือง เมื่อสุกสีแดง เรียกยอดอ่อนว่า ผั๋กเข้า ทั้งยอดและผลกินได้; บ่าฟักเข้า,ฟักเข้า ก็ว่า |
| เหล้นไข่เต่า | เห้ลฯรไข่เตั่า | [เหล้นไข่เต่า] | ก.เล่นกาฟักไข่ |
| หัวใจ๋ | ห฿วฯไจ | [หัวไจ] | น.หัวใจ |
| บ่าฟักกิ้ง | บ่าฯฟักฯกิ้ลฯง | [บ่าฟักกลิ้ง] | น.ฟักเขียวชนิดกลม |