พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
หลาว	หลฯาวฯ	[หลาว]	น๑.ไม้เสี้ยมปลายใช้ในการขนข้าวหรือฟาง,ไม้หรือโลหะปลายแหลมใช้เป็นอาวุธ น๒.เรียกรูน้ำจากบนดินสู่ใต้ดิน หรือรูน้ำที่อยู่ใต้ดินว่า ฮูหลาว
ฮ่อม	ร่อฯม	[ร่อม]	น.ช่องทางแคบๆ ที่สามารถแทรกเข้าไป อย่างทางเดินในดงไม้
เสกสัน	เสกฯสันฯ	[เสกสัน]	ว.เฉกฉัน,เช่น,เหมือน
เติ๋น	เตินฯ	[เติน]	น.ห้องโถงที่อยู่นอกห้องนอนของบ้านเรือน ใช้เป็นห้องรับแขก เป็นได้ทั้งที่นั่ง ที่นอน และที่รับประทานอาหาร ก.เตือน,ตักเตือน
ผั๋กหวาน	ผักฯหวฯานฯ	[ผักหวาน]	น.ผักหวานป่า - ไม้ยืนต้นขนาดย่อมถึงขนาดกลาง สูง ๔-๑๑ เมตร ขึ้นตามป่าเบญจพรรณในที่ราบ หรือเชิงเขาที่ไม่สูง ใบรูปไข่ปลายแหลม ปกติ ออกยอดในหน้าแล้ง นิยมใช้ใบอ่อนทำเป็นอาหารได้หลายชนิด เช่น แกงจืด แกงเลียงหรือประกอบแกงชนิดต่างๆ เป็นต้น ในปัจจุบันมีการเพาะพันธุ์ปลูกตามไร่หรือสวนทั่วไป
ออ	อํอฯ	[ออ]	ก๑.รวมกันอยู่,คับคั่ง; ก๒.ส่งเสียงดังอย่างสับสน อย่างกลุ่ม กบ เขียด อึ่งอ่าง ส่งเสียงร้อง
ไว้ใจ๋	ไว้ไจ	[ไว้ใจ]	ก.มอบความเชื่อมั่น,เชื่อใจ,วางใจ เช่น ไว้ใจสามีว่าไม่เป็นคนเจ้าชู้; ไว้อ๋กไว้ใจ๋ ก็ว่า
ป๋าเวณี	ปาเวณี	[ปาเวณี]	น.ประเพณี - สิ่งที่ชาวเมืองปฏิบัติกันมาเป็นประจำทุกปี เช่น ป๋าเวณีปี๋ใหม่ - ประเพณีสงกรานต์
กะลามะพร้าว	กะลามะระฯพ้าวฯ	[กะลามะพร้าว]	น.กะลามะพร้าว ชาวล้านนาเรียก ''กะโหล้งบ่าป๊าว''; ดู...กะโหล้งบ่าป๊าว
บ่าก่อหิน	บ่าฯกํอฯหินฯ	[บ่าก่อหิน]	ดู...บ่าก่อแป้น