| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| บาปบ่แป๊บุญ | บาฯปฯบํแพ้บุญ | [บาปบ่แพ้บุญ] | ว.คำที่มักใช้กล่าวถึงผู้ที่พยายามให้ร้ายคนอื่น ในที่สุดสิ่งเลวร้ายนั้นกลับย้อนมาถึงตนเอง |
| อึ๋ดหู | อึดฯหู | [อึดหู] | ก.อุดหู,ปิดหู |
| ถองแก๋ะถองแก๋น | ถอฯงแกะถอฯงแกนฯ | [ถองแกะถองแกน] | ว.ทุกแง่ทุกมุม,เปิดอก,เปิดเผยจนไม่มีอะไรเหลือ,ละเอียดลึกซึ้ง |
| ฟั้นขี้เก่าเปิ้น | ฟั้นฯขี้เกั่าเพิ่นฯ | [ฟั้นขี้เก่าเพิ่น] | ก.เอาของเก่าจากผู้อื่นมาประคบประหงม |
| หูบังเป๊อเว้อ | หูบังฯเพิ้อฯเวิ้อฯ | [หูบังเพ้อเว้อ] | ดู...หูบัง |
| ป้อ | พํอฯ | [พ่อ] | น๑.บิดา - ชายผู้ให้กำเนิดลูกร่วมกับแม่ น๒.คำที่มักใช้นำหน้าญาติฝ่ายชาย หรือตำแหน่งเพื่อแสดงความเคารพ เช่น พ่อบ้าน พ่อเมือง น๓.ผู้ชายที่มีอาชีพหรือการงานอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น พ่อค้า,พ่อครัว น๔.สัตว์ตัวผู้ที่มีลูก เช่น พ่อหมู พ่อหมา น๕.สัตว์ตัวผู้ที่มีลักษณะดี ใช้ทำพันธุ์ เรียกพ่อพันธุ์ |
| ต๋างแอ่ว | ตางฯแอ่วฯ | [ตางแอ่ว] | ว.ไปทำธุระหรือทำงาน (พร้อมกับถือโอกาสเที่ยวด้วย) |
| พุ่มดอกไม้ | พุ่มดอฯกไม้ | [พุ่มดอกไม้] | น.ดอกไม้ที่จัดบนพานสำหรับเป็นเครื่องบูชา มีรูปอย่างดอกบัวตูม |
| ซอเก็๋บนก | ซํอฯเกัปฯน฿กฯ | [ซอเก็บนก] | ก.การซอเรื่องยาวพรรณนาการเข้าป่าดง ชมนกชมไม้ |
| หลาบแป้หลาบแป็๋ด | หลฯาปฯแป้หลฯาปฯแปัดฯ | [หลาบแป้หลาบแป็ด] | ก.เข็ดจนตาย,เข็ดจริงๆ,ขยาดกลัว,หลาบจำ,ไม่กล้าทำอีกต่อไป; หลาบแป๋ด ก็ว่า. |