พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์​ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนาอักษรล้านนาเทียบอักษรไทยความหมาย
แว้มแว้มฯ[แว้ม]ว.บุบลง,ทรุดลงเล็กน้อย,เป็นรอยบุ๋มลงไปเล็กน้อย เช่น แก้มแว้ม - แก้มบุ๋ม. (แก้มว้ำ - แก้มตอบ, แก้มบ่อง - ลักยิ้ม)
หงุ๋ดหงฯด[หงุด]ก.บิ - ทำให้แตก ให้หัก หรือให้หลุดออกจากกันเป็นชิ้นๆ ด้วยกำลังนิ้ว เช่น หงุ๋ดหน่อ - หักเอาหน่อไม้
หลอดลูกหลฯอฯดลูก[หลอดลูก]น.แท้งลูก - สิ้นสุดการตั้งครรภ์ก่อนกำหนด โดยมดลูกขับไข่ที่ผสมแล้วหรือตัวอ่อนออกมาและลูกในท้องตาย.
ขอยขอฯยฯ[ขอย]ก.อิจฉา - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียกว่า ''ขอย''; อิจฉา หรือ ขอย คือ เห็นคนอื่นได้ดีแล้วไม่พอใจ เป็นความรู้สึกที่ไม่อยากเห็นคนอื่นได้ดี กลัวว่าเขาจะดีเด่นเกินหน้าหรือเท่ากับตน จึงทนไม่ได้ หรือน้อยเนื้อต่ำใจ อยากมีหรืออยากเป็นอย่างเขาบ้าง แต่ ''อิจฉา'' มึความหมายเบากว่า ''ริษยา'' เพราะ ริษยา เป็นอาการที่ไม่อยากให้คนอื่นได้ดี ทนไม่ได้ที่เห็นคนอื่นได้ดี ร้อนรุ่มใจเมื่อเห็นคนอื่นได้ดีกว่า มักจะเกิด ริษยาอาฆาต คือการคิดแค้น เพราะไม่อยากให้ใครได้ดี เรามักจะใช้คำสองคำนี้รวมๆ กัน คือ ''อิจฉาริษยา''
ขำขำ[ขำ]ก.ติดอยู่,คาอยู่,ค้าง หมายถึงคาอยู่เอาออกยาก เช่น หนามขำตี๋น-หนามคาเท้า, มีดขำอ๋ก -มีดคาอก, ก้วยสุ๋กขำเคือ - กล้วยสุกคาเครือ. ติด,จม,ติดค้างอยู่ เช่น เอาเงินไปขำไว้ - เอาเงินไปติดไว้
ดอกหญ้าเมืองวายดอฯกห้ยฯาเมิอฯงวาฯยฯ[ดอกหย้าเมืองวาย]น.ดอกหญ้าสาบเสือ - ไม้ล้มลุก ใบรูปไข่ถึงรูปรี ขอบใบจักฟันเลื่อยไม่สม่ำเสมอ ทุกส่วนของต้นมีกลิ่น ใช้ทำยาได้
ก๋างกลฯางฯ[กลาง]ว.กลาง,กึ่งกลาง,ท่ามกลาง
บ่าขามหง้องบ่าฯขามฯห้งฯอฯง[บ่าขามหง้อง]น.มะขามที่ฝักโค้งงอ
นอนป๋กขาก่ายง้อนนอฯรป฿กฯขาก่ายฯง้อฯร[นอนปกขาก่ายง้อน]ก.นอนไขว้ห้าง
ผอมผอฯม[ผอม]ว.มีเนื้อน้อย,ซูบ

สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2564-65 / Copyright 2021-22. All rights reserved.
จรีย์ สุนทรสิงห์ สำนักมรดกล้านนา จ.เชียงใหม่