พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ต่างเหมี้ยง	ต่างฯห้มฯง	[ต่างเหมี้ยง]	น.กระทอ ที่ใช้บรรจุเมี่ยง
ผ้ายเต๊า	ผ้ายฯเทั้าฯ	[ผ้ายเท้า]	ก.เดินทาง
ถ๋ก	ถ฿กฯ	[ถก]	ก.ดึง,ถอน,กระชาก,ถลก; - ดึงรั้งให้หลุดจากที่; หล๋ก ก็ว่า
หนังสือเลื่อง	หันฯงสืเริ่อฯง	[หนังสือเรื่อง]	น.นวนิยาย - บทประพันธ์ร้อยแก้วขนาดยาวที่แต่งเพื่อความบันเทิง โดยสมมุติตัวละคร เหตุการณ์ โครงเรื่อง และสถานที่เพื่อให้เกิดความสมจริง
ตี้ย่ำ	ที่ยํา	[ที่ย่ำ]	น.โกลน - ที่เหยียบ,ที่พักเท้า เช่นห่วงที่ห้อยลงมาจากอานม้า ๒ข้าง สำหรับสอดเท้ายันเวลาขึ้นหรือขี่,บันไดรถจักรยาน เป็นต้น
เหม็นขี้แฮ้	เหัมฯรขี้แร้	[เหม็นขี้แร้]	ก.เหม็นขี้เต่า
ดั๋บกี้ก	ดัปฯคีกฯ	[ดับคีก]	น.วันพระแรม ๑๕ ค่ำ (๑๕ เป็นจำนวนกี้ก - คี่) ซึ่งเป็นวันเดือนดับของเดือนที่เป็นเลขคู่ (คือเดือน ๒-๔-๖ - ๘ - ๑๐ -๑๒);ดั๋บเต๋ม ก็ว่า; ดู... ดั๋บเต๋ม, เดือนดั๋บ (เดือนคู่ทางจันทรคติมี ๓๐ วันคือ ขึ้น ๑ - ๑๕ ค่ำ และ แรม ๑ - ๑๕ ค่ำ)
แป๋งหน้าจ๊ด	แปลฯงห้นฯาช฿ดฯ	[แปลงหน้าชด]	ก.ทำหน้าขรึม,ทำหน้าเจ้ายศ,ทำหน้าบึ้ง
หัวเหน่า	ห฿วฯเหั่นฯา	[หัวเหน่า]	น.ส่วนของร่างกายใต้ท้องน้อยลงไปบนอวัยวะเพศ
วัน	วันฯ	[วัน]	น.ระยะเวลาที่โลกหมุนรอบตัวเอง ๑ รอบ โดยถือเอาดวงอาทิตย์เป็นหลัก เท่ากับ ๒๔ ชั่วโมง. เรียกระยะเวลา ๑๒ ชั่วโมงตั้งแต่ย่ำรุ่งถึงย่ำค่ำว่า เมื่อวัน.เรียก ดวงอาทิตย์ว่า ต๋าวัน ว.ยังสว่างอยู่,ก่อนค่ำ วัน ๑ น.วันอาทิตย์ (อาทิตยวาร) วัน ๒ น.วันจันทร์ (จันทรวาร) วัน ๓ น.วันอังคาร (ภุมมวาร) วัน ๔ น.วันพุธ (วุธวาร) วัน ๕ น.วันพฤหัสบดี (ชีววาร) วัน ๖ น.ศุกร์ (ศุกรวาร) วัน ๗ น.เสาร์ (โสรวาร)