พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ผั๋กสะเลียม	ผักฯสลยฯม	[ผักสะเลียม]	น.สะเดา - ไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูง ๕-๑๐ เมตร เปลือกต้นแตกเป็นร่องลึก ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ออกเรียงสลับรูปใบหอก กว้าง ๓-๔ ซม. ยาว ๔-๘ ซม. โคนใบมนไม่เท่ากัน ขอบใบจักเป็นฟันเลื่อย แผ่นใบเรียบสีเขียวเป็นมัน ยอดอ่อนสีน้ำตาลแดง ดอกออกเป็นช่อที่ปลายกิ่งขณะแตกใบอ่อน สีขาวนวล กลีบเลี้ยงมี ๕ แฉกโคนติดกัน รสขม มัน เป็นทั้งอาหารและพืชสมุนไพร
แบ๊น	แบ้นฯ	[แบ๊น]	ก.ลักษณะสิ่งของที่เปิดออก จนเลยจุดหรือสภาวะปกติ เช่น จ้องแบ๊น -ร่มกางกระดกขึ้นไปจนเป็นแอ่งกลาง
ขี้แอ่	ขี้แอ่	[ขี้แอ่]	ก.หนักไม่เอาเบาไม่สู้,ไม่ชอบทำสิ่งที่เห็นว่ายาก,ไม่มีความกล้า,ชอบร้องไห้อยู่เสมอๆ
ไปตวยหา	ไพทวฯยฯหา	[ไพทวยหา]	ก.ไปตามหา
หลูบคำ	หลฯบฅำ	[หลูบฅำ]	ก.พอกหรือหุ้มด้วยทองคำ
ตั่งมน	ตั่งฯม฿นฯ	[ตั่งมน]	น.เก้าอี้เครื่องรองนั่ง หรือนอนที่มีลักษณะกลม
กิ๋นสะโละสะละ	กินฯสโล฿สละ	[กินสะโละสะละ]	ก.กินไม่เลือก โดยไม่คำนึงถึงพิษภัยที่จะเกิดขึ้นภายหลัง ไม่ระมัดระวังทำให้ท้องเสีย
ลำแต๊ๆ	ลำแท้ๆ	[ลำแท้ๆ]	ดู...ลำแต๊
ไฟต๋า	ไฟตา	[ไฟตา]	น.ประกายที่เกิดขึ้นกับตาอย่างที่ถูกชกเข้าที่เบ้าตา ว.ความสามารถในการมองเห็น
สาบอุ่ย	สาปฯอุ่	[สาบอุ่ย]	ก.ได้รับกลิ่นฉุย ว.มีกลิ่นเบาๆ