พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เติ๋น	เตินฯ	[เติน]	น.ห้องโถงที่อยู่นอกห้องนอนของบ้านเรือน ใช้เป็นห้องรับแขก เป็นได้ทั้งที่นั่ง ที่นอน และที่รับประทานอาหาร ก.เตือน,ตักเตือน
ยู้ใส่กั๋น	ยู้ไส่กันฯ	[ยู้ใส่กัน]	ก.ผลักเข้าหากัน,บังคับให้แต่งงานกัน
ไอขะหล้งขะหล้ง	ไอขะห้฿ลฯง ขะห้฿ลฯง	[ไอขะหล้ง ขะหล้ง]	ก.อาการไอเสียงดังติดๆ กัน มักเกิดขึ้นกับผู้ป่วยโรคปอด
ไม้บ่าม่วง	ไม้บ่าฯม่วฯง	[ไม้บ่าม่วง]	น.ไม้มะม่วง - ไม้ต้น มีหลายชนิดหลายพันธุ์ เช่น แก้ว น้ำดอกไม้ มหาชนก เขียวเสวย ใบอ่อนและผลใช้เป็นอาหาร
ต๋ามาบ	ตามาปฯ	[ตามาบ]	น.ตาเบิกโพลง,ตาลุก
มดหมอ	ม฿ดฯหมฯอฯ	[มดหมอ]	น.หมอพื้นบ้านล้านนา (หมอเมือง) ที่ทำการรักษาโรคด้วยวิธีการทางไสยศาสตร์ วิธีการทรงเจ้าเข้าผี และวิธีการใช้ยาสมุนไพรไปพร้อมๆ กัน
โข้	โข้	[โข้]	น.เรียกหัวแม่มือหรือหัวแม่เท้าว่า นิ้วโข้; หัวแม่โข้ ก็ว่า
หล่อม	ห่ลฯอฯม	[หล่อม]	ก.ทรุดลง หรือยุบลงในช่องที่คับแคบแต่ไม่ลึก เช่น เอาเสาหล่อมลงขุม - ยกเสาลงหลุมที่ขุดไว้
สะอืด	สอืดฯ	[สะอืด]	ก.อาการที่ความชื้นจากของเปียกทำให้ของแห้งที่อยู่ด้วยกันพลอยเปียกไปด้วย
อยฺากกั้น	อยฯากฯกั้ลฯร	[อฺยฺากกลั้น]	ก.อดอยาก; กลั้นข้าวกลั้นน้ำ,กลั้นเข้าอยากน้ำ ก็ว่า