| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ตั๋นอ๊อดต๊อด | ตันฯอัอฯดทัอฯด | [ตันอ้อดท็อด] | ว.ลักษณะที่กลมกลึงสมรูป มักใช้กล่าวชมเด็ก หรือเด็กสาวที่มีรูปร่างสมส่วนน่ารัก |
| แม่ขะด้าง | แม่ขด้างฯ,-ระฯกด้างฯ | [แม่กระด้าง,-กระด้าง] | น.สูตรที่ตายตัว อย่างตำราที่ใช้สอบหาวันที่เป็นมงคล และอวมงคล เป็นต้น |
| เหม็นตั๋ง | เหัมฯรตังฯ | [เหม็นตัง] | ว.มีกลิ่นเหม็นอับ หรือเหม็นกลิ่นหืน อย่างของทอดที่ทิ้งไว้ นานๆ เป็นต้น |
| ถมแหน้นถมหนา | ถ฿มฯแห้นฯรถ฿มฯหนฯา | [ถมแหน้นถมหนา] | ว.มากมายก่ายกอง |
| ตูบกาด | ตูกาดฯ | [ตูบกาด] | น.ร้านขายของเล็กๆ - ตูบ คือกระต๊อบ,กระท่อม; กาดคือ ตลาด; เมื่อรวมเป็น ตูบกาด หมายถึง ร้านขายของเล็กๆ |
| กว๊าน | ค้วฯาฯนฯ | [คว้าน] | น.ทะเลสาบ,บึง,หนองน้ำใหญ่,บริเวณที่น้ำไหลวน เช่น กว๊านพะเยา ก.เอาสิ่งที่มีคมแหวะให้กว้างหรือแหวะให้เป็นช่อง |
| สุ๋ | สุ | [สุ] | ก.ครูด,เซาะ,แซะ,ทำให้เป็นร่องหรือรอยถาก |
| พะบ๋ฏ | ระฯพบ฿ฏฯฯ | [พระบฏ] | น.พระบฏ - ผืนผ้าที่มีรูปพระพุทธเจ้า หรือเวสสันดรชาดก เป็นต้น เขียนหรือพิมพ์บนแผ่นผ้า และแขวนไว้เพื่อบูชา |
| ขี้ไข | ขี้ไข | [ขี้ไข] | น๑.ไขที่ได้จากการเจียวมันของวัวหรือควาย น๒.น้ำตาเทียน |
| บืนบือหมูป่า | บืนฯบืหู | [บืนบือหมูป่า] | น.แป้นจมูกหมู |