| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| วั่งๆ | วั่งฯๆ | [วั่งๆ] | ว.ใส,เป็นเงาวูบวาบ; มั่งๆ,วาดๆ,วะวาด ก็ว่า |
| หลาบแป้หลาบแป็๋ด | หลฯาปฯแป้หลฯาปฯแปัดฯ | [หลาบแป้หลาบแป็ด] | ก.เข็ดจนตาย,เข็ดจริงๆ,ขยาดกลัว,หลาบจำ,ไม่กล้าทำอีกต่อไป; หลาบแป๋ด ก็ว่า. |
| กํ๋าผ๋อก | กำผัอฯก | [กำผ็อก] | ก.เอามือกำสิ่งที่เป็นฝุ่นผงอย่าง ทราย แป้ง หรือสิ่งของที่เป็นชิ้นเป็นก้อนหรือเม็ดเล็กๆ อย่างข้าวสาร เป็นต้น ซัดในปริมาณน้อย; ถ้าซัดด้วยปริมาณมาก เรียก ก๋ำผุ๋ก |
| ลุกขึ้น | ลุกขึ้นฯ | [ลุกขึ้น] | ก.ยืนขึ้น |
| หลอนเยียะ | หลฯอฯรเยยฯะ | [หลอนเยียะ] | ก.แอบกระทำการสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยไม่มีใครรู้ |
| ปาน | พานฯ | [พาน] | น๑.ปาน - เครื่องตีคล้ายฆ้อง แต่ไม่มีโหนกตรงกลาง ใช้ต..นำขบวนครัวทาน หรือนำขบวนแห่ศพพระเถระ; ปาง,ผ่าง ก็ว่า ปาน น๒.ชื่อปลา เรียกกระดี่ว่า ป๋าปาน |
| เขา | เขัา | [เขา] | น.เขาสัตว์,นกเขา,เครือเขา,สรรพนามบุรุษที่๓ ใช้แทนผู้ที่พูดถึง เช่น เขาตายแล้ว |
| ก..่มไก่ | กุ่มไก่ | [ก..่มไก่] | น.เครื่องสานด้วยไม้ไผ่สำหรับครอบขังไก่ ลักษณะคล้ายขัน คว่ำ ข้างบนมีช่องกลมสำหรับล้วงลงไปจับไก่; สุ่มไก่ ก็ว่า |
| ขว้ำเหงี่ยง | ขํวฯาอง | [ขว้ำเหงี่ยง] | ก.เอียงคว่ำลง |
| จ๋าน | จานฯ | [จาน] | น.ภาชนะรูปแบนๆ สำหรับใส่สิ่งของ เช่น จ๋านเข้า-จานข้าว; ถ้วยแบน ก็ว่า น๒.ของที่มีลักษณะกลมแบน เช่น จ๋านเสียง-แผ่นเสียง ก๑.ปน,เจือ,ผสมดวยของเหลว เช่น เข้าจ๋านน้ำอ้อย - ข้าวที่เจือด้วยน้ำอ้อย ก๒.มักใช้เป็น จ๋านเจื๋อ หรือเจื๋อจ๋าน |