| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ก๋ำขี้ดีกว่าก๋ำต๋ด | กำขี้ดีก่วฯากำต฿ดฯ | [กำขี้ดีกว่ากำตด] | สำ.ก๋ำขี้ดีกว่าก๋ำต๋ด เป็นสุภาษิตคำสอนโบราณ ที่ชาวถิ่นเหนือเรียกว่า ''กำบ่าเก่า''; ก๋ำขี้ดีกว่าก๋ำต๋ด - มีความหมายว่า ได้บ้างนิดๆหน่อยๆ ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย; ควรมีความพอใจในสิ่งที่ได้ แม้ไม่มากนัก ถ้านำไปใช้ประโยชน์ได้ ควรยินดีรับไว้ ดังคำพังเพยของภาษาไทยกลางว่า ''กำขี้ดีกว่ากำตด-สิบเบี้ยใกล้มือ'' |
| แอ๋ะ | แอะ | [แอะ] | อุ.คำแสดงความรังเกียจ เช่น เหยียบขี้โคลน |
| แต | แท | [แท] | น.ทำนบกั้นน้ำในเหมือง หรือในคลองส่งน้ำที่แยกจากฝายหรือเขื่อนก่อนที่จะส่งไปสู่ ต๊าง; ดู...เขียง น๔., ต๊าง,ฝาย,เหมือง |
| อ่ามส่าม | อ่ามฯส่ามฯ | [อ่ามส่าม] | ว.ลักษณะของสิ่งที่เป็นเหลือง,เหลืองอร่าม เช่น จีวรเหลืองอ่ามส่าม, บ่าม่วงสุ๋กเหลืองอ่ามส่าม. |
| ฮีต | รีตฯ | [รีต] | น.จารีต - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียก ''ฮีต''; ฮีต คือประเพณีที่เป็นบรรทัดฐานทางสังคมที่คนยอมรับนับถือจนเกิดความเคยชิน เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตประจำวันของบุคคลในสังคมที่เคยปฏิบัติกันมา จารีตบางอย่างเป็นแบบแผนที่สมาชิกในสังคมต้องปฏิบัติโดยเคร่งครัด มีความสำคัญมากกว่าวิถีประชา หากใครฝ่าฝืนจะถูกสังคมประณามอย่างรุนแรง เช่น ลูกด่าทอหรือทำร้ายพ่อแม่ ถือเป็นการกระทำที่ ''ผิดจารีต/ผิ๋ดฮีต'' ศีลธรรมมักเป็นข้อห้าม เป็นข้อบังคับ และมีเรื่องของความสำนึกในจิตใจ ความรับผิดชอบชั่วดี เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยมาก |
| ยามเจ๊า | ยามฯเชั้า | [ยามเช้า] | น.เวลาเช้าเวลา ๐๔.๓๐ น. - ๐๖.๐๐ น.; ยามฮุ่ง,ยามฮุ่งเจ๊า ก็ว่า |
| ซ้อง | ซ้อฯง | [ซ้อง] | ว.สลอนโผล่ขึ้นให้เห็นชัด; ยกมือซ้อง - ยกมือสลอน ก.ยกย่อง, สรรเสริญ,กล่าวถึงคุณงามความดี |
| หน้างอคอหั๋ก | ห้นฯางํอฯฅํอฯหักฯ | [หน้างอคอหัก] | ดู...หน้างอก๊อกง็อก |
| ไปเที่ยว | ไพท่ยฯว | [ไพเที่ยว] | ก.ไปเที่ยว คำเมืองเรียก ''ไปแอ่ว''; ดู...ไปแอ่ว |
| ต๋อน | ตอฯร | [ตอน] | ก.ราน,ช่วงเวลา,ทำหมัน |