พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
บวม	บวฯม	[บวม]	ก.อาการที่เนื้อนูนขึ้นเพราะฟกช้ำหรืออักเสบ เช่น ต๋าบวม - ตาบวม,ขยาย พอง หรือนูนขึ้นจากสภาพที่ราบเรียบหรือสภาพปกติ เช่น กระดาษบวม กระป๋องบวม
อาลัว	อาล฿วฯ	[อาลัว]	น.อาสะใภ้; อาไป๊,อายิง ก็ว่า: บางท้องถิ่นว่า ญาติผู้ใหญ่ฝ่ายชาย มักปรากฏเฉพาะ อาลัว ที่หมายถึงญาติของฝ่ายชายผู้มีศักดิ์เป็นอา; ดู...อายิง,ลัว.
ไพแพะ	ไระฯพแระฯพะ	[ไพรแพระ]	น.ป่าละเมาะ,ป่าโปร่ง
ล่อมแล่ม	ล่อฯมแล่มฯ	[ล่อมแล่ม]	ก.พูดเบาจนฟังไม่ถนัด,พูดลิ้นพันกัน; ล่อมแล่มต่อมแต่ม,ล่อมแล่มลอมแลม ก็ว่า
สมเลจ	ส฿มฯเรจฯ	[สมเรจ]	ก.สำเร็จ,เสร็จ,ถึง,ได้ผลสมประสงค์ นิยมใช้ตอนท้ายของการเทศน์แบบพื้นเมือง เช่น เตสะนาธัมม์มา ก็บังคมสมเรจเสด็จ
จะไปละไปขว้าง	จะไพละไพข้วฯางฯ	[จะไพละไพขว้าง]	ว.อย่าทิ้งอย่าขว้าง,ไปละไปขว้าง
นั่งเมอะ	นั่งฯเมิอฯะ	[นั่งเมอะ]	ก.นั่งพิง,นั่งซบ
ตังเฮือน	ทังฯเริอฯร	[ทังเรือน]	ว.ทั้งคอบครัว,พร้อมด้วยครอบครัว
เป๋นของฮา	เปนฯขอฯงรา	[เปนของรา]	ว.เป็นของก..
*เหยี้ยม*	อยฯยฯม	[เอฺยฺี้ยม]	น.ระยะจากปลายนิ้วหัวแม่มือถึงปลายนิ้วชี้เมื่อยกตั้งขึ้น (ถ้าระยะจากปลายนิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือที่กางเหยียดออกไปจนสุดเรียก ฅืบเหยี้ยม) ก.เยี่ยม - ไปหา,ชะโงก,โผล่ออก