พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
หลอนเยียะ	หลฯอฯรเยยฯะ	[หลอนเยียะ]	ก.แอบกระทำการสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยไม่มีใครรู้
ขะแม็บๆ	ขแมัปฯๆ	[ขะแม็บๆ]	ก.พะงาบๆ,หายใจออกทางปาก
จิ๊นก้น	ชิ้นฯก้฿นฯ	[ชิ้นก้น]	น.เนื้อสะโพก
ปู่	ปู่	[ปู่]	น๑.พ่อของพ่อ,สามีของย่า น๒.คำใช้เรียกผู้ชายสูงอายุ มีความหมายในเชิงไม่เคารพ น๓. เรียกมะอึกว่า บ่าเขือปู่
หนอนผีสือ	หนฯอฯรผีสื	[หนอนผีสือ]	น.หนอนกระสือ - ภาษาถิ่นเหนือหรือคำเมือง เรียก ''หนอนผีสือ''; หนอนกระสือ หรือ หนอนผีสือ เป็นชื่อของตัวอ่อนและตัวเต็มวัยของหิ่งห้อยตัวเมียหลายชนิด ไม่มีปีก ต้องคลานไปตามพื้นดิน สามารถทำแสงสีเขียวอมเหลืองอ่อน และกะพริบเป็นจังหวะได้
ต๋ดแก๋ม	ต฿ดฯแกมฯ	[ตดแกม]	น.ตดที่มีอุจจาระปนออกมาด้วย; ต๋ดแก๋มขี้, ต๋ดซอนขี้ ก็ว่า
ยางกะเลอ	ยางฯกเลิอฯ	[ยางกะเลอ]	น.ชนชาติกะเหรี่ยง หรือ ปกาเกอะยอ - คือชาวไทยภูเขาทุกกลุ่มที่ชาวล้านนา (คนเมือง) เรียก ''ยาง''; โดยปกติ ยาง หรือกะเหรี่ยง จะอาศัยอยู่ตามบนภูเขา ส่วนคำว่า ''ยางกะเลอ'' เป็นคำที่ใช้เรียก ยาง/กะเหรี่ยง ที่อาศัยอยู่บริเวณป่า เนินเขา หรือชายเขา; ดู...ยาง
หอด	หอฯด	[หอด]	ว.แห้งแล้ง,อ่อนล้า,อับจน
เสียงน้ำเข้ามวก	สยฯงนาฯเขั้ามวฯก	[เสียงน้ำเข้ามวก]	ว.เสียงไม่สดใสกังวาน
ขินใจ๋	ขินฯไจ	[ขินไจ]	ก.ฝืนใจ ว.ลำบากใจ; ขีนไจ๋ ก็ว่า