| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เป๋อะ | เปิอฯะ | [เปอะ] | น.โคลน,ตม,เปือก,เลน; ขี้เป๋อะ ก็ว่า |
| ล่ำดั๋บล่ำดา | ลําดัปฯลําดา | [ล่ำดับล่ำดา] | ว.เป็นคำที่มักใช้ตามหลัง ล่ำดั๋บ มีความหมายเช่นเดียวกับ ล่ำดั๋บ แต่ความละเอียดพิถีพิถันจะมากกว่า |
| สายสะเอ้ง | สายฯสเอ้งฯ | [สายสะเอ้ง] | น.สะอิ้ง - เครื่องแต่งกายสตรีใช้ประดับเอว คล้ายเข็มขัด |
| บง | บ฿งฯ | [บง] | น๑.ไผ่บง - ไม้ไผ่ชนิดหนึ่ง ปล้องสั้น ลำเนื้อหนา ไม่มีหนาม; ดู...ไม้บง: น๒.ต้นกล้า; ดู...กล้าบง: ก.เพาะ - เอากล้าพันธุ์ไปเพาะไว้ให้แข็งแรง และโตพอที่จะเตรียมไปปลูกในไร่ ในนา ในสวน |
| ฮวง | รวฯง | [รวง] | น.ช่อ,พวง,สิ่งที่มีลักษณะห้อยย้อยโน้มต่ำลงมา เช่น เรียกช่อข้าวว่า รวงข้าว,เรียกรังผึ้งว่า รวงผึ้ง. |
| งูสามเหลี่ยม | งูสามฯห่ลฯยฯม | [งูสามเหลี่ยม] | น.งูสามเหลี่ยม ถิ่นเหนือเรียก ''งูก่านป้อง''; ดู...งูก่านป้อง |
| มอกฮือ | มอฯกรื | [มอกรือ] | ดู...มอกใด |
| ป๋าวต๋า | ปาวฯตา | [ปาวตา] | ก.มองแล้วรู้สึกหวาดเส..ว อย่างมองลงจากที่สูง |
| หอมด่วนหลวง | หอฯมด่วฯรหลฯวฯง | [หอมด่วนหลวง] | น.หูเสือ - ไม้ล้มลุกขนาดเล็ก สูง ๒๐-๔๐ ซ.ม. ต้นอวบน้ำใบสีเขียวอ่อนรูปกลมรีปลายมน ริมใบจักเป็นคลื่นมนรอบๆ มีขนอ่อนทั่วไป กลิ่นหอม นิยมกินเป็นผักสดแกล้มอาหาร ประเภทลาบและน้ำพริก |
| เยียะหัวไป | เยยฯะห฿วฯไพ | [เยียะหัวไพ] | ก.ทำโดยไม่เต็มใจ,ทำให้ผ่านๆไป,ทำโดยฝืนใจ |