| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ไม้ห๋กดำ | ไม้ห฿กฯดำ | [ไม้หกดำ] | น.ไม้ลำมะลอก - ไม้ไผ่ชนิดหนึ่ง ขึ้นเป็นกอแน่น ลำต้นโต ปล้อง ค่อนข้างยาว เนื้อหนา กาบหุ้มปล้องยาว; ไม้ยะ ก็ว่า |
| เหมยจ๊าง | เหิมฯอฯยช้างฯ | [เหมิยช้าง] | น.น้ำค้างที่ลงจัดจนเหมือนละอองฝน |
| หืน | หืนฯ | [หืน] | ก.คันเพราะถูกสิ่งที่ทำให้ระคายเคือง เช่น หมามุ่ย ตัวบุ้ง ว.มีกลิ่นเหม็นคล้ายกลิ่นน้ำมันหมูที่ทิ้งไว้นานๆ; ดู...เหม็นตั๋ง |
| สายปี้สายน้อง | สายฯพี่สายฯน้อฯง | [สายพี่สายน้อง] | น.วงศาคณาญาติ |
| ผุ๋ดผาด | ผุดผาดฯ | [ผุดผาด] | ว.งดงาม,ผ่องแผ้ว |
| ก..๊น | คุ้ร | [คุ้น] | น.เรียกลูกดิ่งที่ใช้วัดหาส่วนตรงและระดับน้ำว่า บ่าก..้น ก.เชื่อง เช่น นกตั๋วนี้ก..๊นขนาด - นกตัวนี้เชื่องจังเลย,รู้จักชอบพอกันมานาน |
| แก้ว | แก้วฯ | [แก้ว] | น๓.ทรายที่หลอมด้วยความร้อนสูง มีลักษณะโปร่งใส/โปร่งแสง ได้แก่ แก้ว และกระจก ชนิดต่างๆ |
| จาดเจด | จาดฯเจดฯ | [จาดเจด] | น.พรวดพราด,ทันทีทันใด; จวาดเจวด ก็ว่า |
| เอือน | เอิอฯร | [เอือน] | ว.เอียน - กลิ่นเหม็นชวนให้คลื่นไส้ |
| ลายเจิง | ลายฯเชิงฯ | [ลายเชิง] | ก.ลีลาท่าทางในการฟ้อนรำ หรือร่ายรำประกอบการรำอาวุธ หรือท่ารำในการต่อสู้ |