พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เป๋อะ	เปิอฯะ	[เปอะ]	น.โคลน,ตม,เปือก,เลน; ขี้เป๋อะ ก็ว่า
ล่ำดั๋บล่ำดา	ลําดัปฯลําดา	[ล่ำดับล่ำดา]	ว.เป็นคำที่มักใช้ตามหลัง ล่ำดั๋บ มีความหมายเช่นเดียวกับ ล่ำดั๋บ แต่ความละเอียดพิถีพิถันจะมากกว่า
สายสะเอ้ง	สายฯสเอ้งฯ	[สายสะเอ้ง]	น.สะอิ้ง - เครื่องแต่งกายสตรีใช้ประดับเอว คล้ายเข็มขัด
บง	บ฿งฯ	[บง]	น๑.ไผ่บง - ไม้ไผ่ชนิดหนึ่ง ปล้องสั้น ลำเนื้อหนา ไม่มีหนาม; ดู...ไม้บง: น๒.ต้นกล้า; ดู...กล้าบง: ก.เพาะ - เอากล้าพันธุ์ไปเพาะไว้ให้แข็งแรง และโตพอที่จะเตรียมไปปลูกในไร่ ในนา ในสวน
ฮวง	รวฯง	[รวง]	น.ช่อ,พวง,สิ่งที่มีลักษณะห้อยย้อยโน้มต่ำลงมา เช่น เรียกช่อข้าวว่า รวงข้าว,เรียกรังผึ้งว่า รวงผึ้ง.
งูสามเหลี่ยม	งูสามฯห่ลฯยฯม	[งูสามเหลี่ยม]	น.งูสามเหลี่ยม ถิ่นเหนือเรียก ''งูก่านป้อง''; ดู...งูก่านป้อง
มอกฮือ	มอฯกรื	[มอกรือ]	ดู...มอกใด
ป๋าวต๋า	ปาวฯตา	[ปาวตา]	ก.มองแล้วรู้สึกหวาดเส..ว อย่างมองลงจากที่สูง
หอมด่วนหลวง	หอฯมด่วฯรหลฯวฯง	[หอมด่วนหลวง]	น.หูเสือ - ไม้ล้มลุกขนาดเล็ก สูง ๒๐-๔๐ ซ.ม. ต้นอวบน้ำใบสีเขียวอ่อนรูปกลมรีปลายมน ริมใบจักเป็นคลื่นมนรอบๆ มีขนอ่อนทั่วไป กลิ่นหอม นิยมกินเป็นผักสดแกล้มอาหาร ประเภทลาบและน้ำพริก
เยียะหัวไป	เยยฯะห฿วฯไพ	[เยียะหัวไพ]	ก.ทำโดยไม่เต็มใจ,ทำให้ผ่านๆไป,ทำโดยฝืนใจ