| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| จิ้ว | จิ้วฯ | [จิ้ว] | ว.คำเสริมท้ายคำว่า เย็น แสดงลักษณะที่เย็นมากหรือเย็นจัด เช่น เอยนจิ้ว - เย็นเจี๊ยบ; จิ้วๆ ก็ว่า |
| จ้อนจ้าน(กวี) | จ้อฯรจ้านฯ | [จ้อนจ้าน] | ก.สวย, งาม,ดี,รสดี,ไพเราะ |
| เว้า | เวั้าฯ | [เว้า] | ว.มีลักษณะโค้งเข้าไปด้านใน |
| หลิ๋ก | หิลฯก | [หลิก] | ก.หลุกหลิก ปกติใช้ตามหลังหลุ๋ก เป็น หลุ๋กหลิ๋ก; ดู...หลุ๋กหลิ๋ก |
| นวน | นวฯร | [นวน] | ว๑.นุ่ม - นุ่มนวล,อ่อนนิ่ม,อ่อนละมุน ว๒.นวล - สีขาวปนเหลืองเล็กน้อย อย่างสียอดตองอ่อน,ผิวผ่องเป็นยองใย |
| แล่ง | แล่งฯ | [แล่ง] | ก.ผ่าตามยาว,จัดด้ายหรือไหมที่ทำเป็นกลุ่มให้เข้าอันดับ,ไต่สวนเอาความจริง ว.ยิ่ง,เกิน,ล่วง,ล้ำ,เพิ่ม,มากขึ้น (ใช้นำหน้าคำ) เช่น แล่งเฮียนแล่งง่าว - ยิ่งเรียนยิ่งโง่ |
| เผื่อว่า | เผิ่อฯอว่าฯ | [เผื่อว่า] | สัน.หากว่า,แม้นว่า,สมมติว่า,ถ้าว่า |
| ใบสีมา | ไบสีมา | [ใบสีมา] | น.ใบพัทธสีมา - เครื่องหมายกำหนดเขตแดนที่ศักดิ์สิทธิ์และสำคัญที่สุดของสงฆ์ใช้เป็นที่ทำสังฆกรรม มักทำด้วยศิลาแลง หิน คอนกรีต เป็นต้น มีลักษณะเป็นแผ่น เป็นแท่งกลม หรือ แท่งแปดเหลี่ยม ฝังไว้รอบอุโบสถ; ใบเสมา ก็ว่า |
| หนองบัว | หนฯอฯงบ฿วฯ | [หนองบัว] | น.หนองที่ปลูกบัว |
| ฝีละอาก | ฝีละอากฯ | [ฝีละอาก] | น.คุดทะราด - โรคติดต่อชนิดหนึ่งเป็นแผลเรื้อรัง บางรายแผลนั้นบานเวอะหวะออก มีกลิ่นเหม็น เป็นแม่แผลทำให้เกิดแผลอื่นจำพวกเดียวกันพุออกไปอีก |