| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ขี้หม่า | ขี้ห่มฯา | [ขี้หม่า] | น. เรียกน้ำโสโครกที่ขังอยู่ใต้ถุนครัวว่า น้ำขี้หม่า; สิ๋กหม่า,สิงหม่า ก็ว่า |
| เวียก | วยฯก | [เวียก] | น.งานชนิดที่ใช้กำลังกายเป็นหลัก; ถ้างานที่ใช้ความรู้เรียก "ก๋าร" |
| น้ำป่วน | นาฯป่วฯร | [น้ำป่วน] | น.น้ำคลั่ง - น้ำที่ไหลแรงและวนเวียน |
| ม้านแดด | ม้านฯแดดฯ | [ม้านแดด] | ว.ผิวเกรียมเพราะถูกแดดเผา |
| ดำผืด | ดำผืดฯ | [ดำผืด] | ว.ลักษณะของสิ่งเล็ก สีดำที่อยู่รวมกันเป็นจำนวนมาก หรือเป็น ฝูงใหญ่ เช่น ฝูงมดดำ |
| หลัวจิ๋ง | ห฿ลฯวฯจิงฯ | [หลัวจิง] | น.ฟืนที่ได้จากไม้แก่นหรือไม้เนื้อแข็ง |
| ไข้ | ไข้ | [ไข้] | น๑.อาการปวดหัวตัวร้อนเนื่องจากความเจ็บป่วย เช่นเป็นหวัดและมีไข้ด้วย น๒.ความเจ็บป่วยเนื่องจากได้รับเชื้อโรคเป็นต้น: (ยืม-ไข้ ล้านนาว่า เมื่อย) |
| ยฺาผู่ | อยฯาผู่ | [อฺยฺาผู่] | น.ยาที่ใช้เคี้ยวหรือผสมน้ำแล้วพ่นใส่ผู้ป่วย |
| ยังมี | ยังฯมี | [ยังมี] | ว.ยังเป็นคนที่มีชีวิตอยู่,ยังไม่ตาย; ยังคน ก็ว่า |
| ลงขะหนาน | ล฿งฯขๆนฯานฯ | [ลงขนาน] | ก.บวชบนแพขนาน - อุปสมบทบนสีมากลางน้ำ ซึ่งทำเป็นแพลอยอยู่กลางน้ำที่มีน้ำไหลผ่านแบบธรรมชาติได้ตลอดเวลา ห..างจากฝั่งไม่เกินชายหนุ่มผู้มีกำลังสามารถวักน้ำไปถึงได้ เรียกเป็นภาษาบาลีว่า อุทกสีมา หรือ อุทก..กฺเขปสีมา |