| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| สุ่นโข่ | สุ่รโข่ | [สุ่นโข่] | ก.แทรก หรือแอบอยู่ในกองหยากเหยื้อ |
| บ่าฟักแก้ว | บ่าฯฟักฯแก้วฯ | [บ่าฟักแก้ว] | น.ฟักทอง ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''บ่าฟักแก้ว''; ฟักทอง หรือ บ่าฟักแก้ว - เป็นไม้เถาเลื้อยไปตามดิน มีมือสำหรับยึดเกาะ ลำต้นอวบน้ำ ใบเดี่ยวรูป 5 เหลี่ยม มีขนทั้ง 2 ด้าน ดอกสีเหลืองรูประฆัง ผลมีหลายลักษณะ เกือบกลมก็มี แต่โดยทั่วไปเป็นรูปทรงกลมแป้น ผิวขรุขระเล็กน้อย เป็นพูโดยรอบ ผิวมักขรุขระเป็นตุ่มนูน เนื้อในสีเหลือง เหลืองอมเขียว หรือเหลืองอมส้ม มีเมล็ดจำนวนมาก รูปไข่ แบน ยอดอ่อน ใบอ่อน ดอกตูม และผลอ่อน ลวกหรือนึ่งรับประทานร่วมกับน้ำพริก หรือประกอบอาหาร เช่น แกงเลียง แกงส้ม ผลแก่ใช้ประกอบอาหารหลายชนิด หรือของหวาน เช่น ฟัหทองบวด เป็นต้น เมล็ดกินได้ |
| มูกมัน | มูกมันฯ | [มูกมัน] | น.ต้นโมกมัน |
| หึง | หึงฯ | [หึง] | ก.หึง - หวงทางประเวณี เช่น ผัวหึงเมีย เมียหึงผัว ล้านนาว่า "ขาง" เช่น เมียขางผัว(ยืม-หึง) ว.ช้า,นาน; เหิงนาน ก็ว่า |
| ก้นป้อด | ก้฿นฯพอฯด | [ก้นพอด] | น.ก้นปอด - ก้นที่สอบเล็กกว่าปกติ |
| กำอู้บ่าวอู้สาว | คำฯอู้บ่าฯวฯอู้สาวฯ | [คำอู้บ่าวอู้สาว] | น.คำโวหารที่หนุ่มสาวใช้โต้ตอบพรอดรักกัน |
| เหล้นจั๊กส้าว | เห้ลฯรชักฯส้าวฯ | [เหล้นชักส้าว] | ก.เล่นชักเย่อ; เหล้นยอกเย้อ ก็ว่า |
| โหมแดง | โห฿มฯแดงฯ | [โหมแดง] | น.ผักโขมสวน - ใบเป็นใบเดี่ยว ลักษณะรูปรีถึงรูปไข่ เรียงเวียนสลับกัน ปลายยอดมีหลายสีขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ เช่น แดงสด ม่วงแดง เหลืองทอง เป็นต้น |
| จิ๊นส้มหมู | ชิ้นฯส้฿มฯหู | [ชิ้นส้มหมู] | น.แหนมที่ทำจากเนื้อหมู |
| ไม้ต๋าห..บ | ไม้ตาหีปฯ | [ไม้ตาห..บ] | น.ไม้ตับที่ใช้หนีบปลา กบ เนื้อหมู เป็นต้น เพื่อปิ้งหรือย่าง; ไม้ห..บ,ต๋าห..บ ก็ว่า |