| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ขี้แซ่ม | ขี้แซ่มฯ | [ขี้แซ่ม] | ดู...ขี้จ่ม |
| นกเด้าดิน | น฿กฯเดั้าดิ | [นกเด้าดิน] | น.นกอุ้มบาตร - ลำตัวด้านบนสีดำ ปีกมีแถบสีขาว ลำตัวด้านล่างสีขาว อกมีแถบสีดำคาด เดินจิกหาแมลงและหนอน พร้อมกระดกหงขึ้นลงตลอดเวลา |
| เหิดขึ้น | เหิดฯขึ้นฯ | [เหิดขึ้น] | ก.กระแทกเสียงออกมาเมื่อพอใจหรือไม่พอใจอย่างมาก ทำให้ผู้ฟังตกใจ |
| ขี้หมาก | ขี้หมฯากฯ | [ขี้หมาก] | น.ชานหมาก - กากของหมากที่เคี้ยวแล้ว |
| ป้อเสี่ยว | พํอฯส่ยฯว | [พ่อเสี่ยว] | น.เพื่อนของพ่อที่มีอายุเท่ากับพ่อ (ถิ่นล้านนาเรียกคนที่มีอายุเท่ากัน คือเกิดปีเดียวกันเท่านั้นว่า เสี่ยว ถ้าแก่กว่าหรืออ่อนกว่าจะไม่ใช้คำนี้) |
| ควายลัด | ฅวฯายฯลัดฯ | [ฅวายลัด] | ดู...ควายต้อง |
| ข่าว | ข่าวฯ | [ข่าว] | ก.บอกกล่าว,ประกาศ,แจ้งให้ทราบ |
| ต๊อบป๊อบ | ทัอฯบพัอฯบ | [ท็อบพ็อบ] | ดู...ต๊บป๊บ |
| ก๋องมองเซิง | กลฯอฯงมอฯงเซิงฯ | [กลองมองเซิง] | น.กลองสองหน้าขนาดกลาง มีสายโยง เร่งเสียงคล้ายตะโพนมอญ หน้ากลองไม่มีจ่ากลอง มีสายร้อยสำหรับคล้องคอ เวลาตี ชื่อกลองมองเซิงเป็นภาษาไทใหญ่ แปลว่าฆ้องชุด จึงหมายถึงกลองที่ใช้ฆ้องเป็นชุด เพราะกลองมองเซิงจะใช้เสียงฆ้องเป็นหลัก กลองมองเซิงจะตีรับกับฉาบ โดยลักษณะอาการล้อทางเสียงหลอกล่อกันไป ในลักษณะที่มีเสียงฆ้องเป็นตัวกำกับจังหวะ ซึ่งมีบางแห่งเพิ่มฉิ่งตีกำกับจังหวะร่วมไปกับฆ้องด้วย ปัจจุบันกลองมองเซิงนิยมตีในการแห่ครัวทานและประกอบการฟ้อนก๋ายลาย |
| เด้าลิ้น | เดั้าลิ้นฯ | [เด้าลิ้น] | ว.ความรู้สิกที่เกิดจากใช้ลิ้นสัมผัสกับสิ่งของที่มีรสเฝื่อนเผ็ด |