พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ฟั่งได้บ่ดีเอา	ฟั่งฯได้บํดีอูฯา	[ฟั่งได้บ่ดีเอา]	สำ.ฟั่งได้บ่ดีเอา เป็นสุภาษิตคำสอนโบราณ ที่ชาวถิ่นเหนือเรียกว่า ''กำบ่าเก่า''; ฟั่งได้บ่ดีเอา - การกระทำสิ่งใดก็ตาม หากรีบร้อนก็จะทำให้สิ่งนั้นออกมาไม่ดี ต้องเสียเวลากลับมาทำอีกครั้ง หรืออาจต้องทิ้งไปเลย ทำให่เกิดความสูญเสีย ทั้งเงิน ทั้งเวลา ทั้งความรู้สึก ตลอดถึงความเชื่อไว้วางใจในฝีมือ
อู้บ่อาย	อู้บํ	[อู้บ่อาย]	ก.พูดไม่อาย,พูดอย่างเปิดอก
เพอะ	เระฯพิอฯะ	[เพรอะ]	ว.เลอะ,เปื้อน
มึ้ง	มึ้งฯ	[มึ้ง]	ว.ระมัดระวัง,รู้ตัว,รอบคอบ
แหม๋ะ	แหมฯะ	[แหมะ]	ว.ใกล้,เคียง,ชิด,แฝง,แอบ เช่น นั่งแหม๋ะกั๋น - นั่งใกล้กัน,นั่งชิดกัน
จ๊างน้ำ	ช้างฯนาฯ	[ช้างน้ำ]	น.สัตว์ในนิยาย รูปร่างเป็นเหมือนช้าง มีงวง มีงา แต่มีหางเป็นปลา
ดอกปีบ	ดอฯกปีปฯ	[ดอกปีบ]	น.ดอกปีบ ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''ดอกก๋าสะลอง''; ดู...ดอกก๋าสะลอง
นาปี๋	นาฯปี	[นาปี]	น.นาที่ปลูกข้าวตามฤดูกาลปรกติ
หม้อแอ่ง	หํมฯอฯมฯอฯแอ่งฯ	[หม้อแอ่ง]	น.ภาชนะดินเผาขนาดเล็ก ก้นเตี้ย ปากผาย มักใช้ในการอาบน้ำทารก เป็นต้น
ผั๋ก	ผักฯ	[ผัก]	น.พืชที่ใช้เป็นอาหารได้, ใช้เป็นคำนำหน้าพืชบางชนิดที่ใช้เป็นผัก เช่น ผักกาด ผักบุ้ง