พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
แป๊ะ	แพะ	[แพะ]	น.แพะ - สัตว์เคี้ยวเอื้อง เป็นสัตว์กีบคู่ขนาดกลาง ตัวผู้มีเคราใต้คาง
มอง	มอฯง	[มอง]	น.ครกกระเดื่อง ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียก ''มอง''; เป็นของใช้พื้นบ้านที่ใช้สำหรับตำข้าว ถั่ว ข้าวโพด และตำแป้ง เป็นต้น ปัจจุบันมีการใช้กันน้อยมาก จะมีบางหมู่บ้านที่ไม่มีโรงสีข้าว หรืออยู่ในชนบทห..างไกล ส่วนประกอบของครกกระเดื่อง ได้แก่ ''ตัวครก'' ทำด้วยไม้เนื้อแข็ง เช่นไม้แดง ไม้เกล็ด
จิ๋กจ้อง	จิกฯจ้อฯง	[จิกจ้อง]	น.ยอดของหลังคาร่ม
หลำ	หํลฯา	[หลำ]	ก.ถลำ - หลง,พลั้งปากพูด,ติดค้างคาอยู่,เผลอ,พลาด,พลัดไปที่อื่น,เข้าไปติดอยู่ในกลุ่มหรือในเขตที่มิใช่พวกของตน;; สะหลำ ก็ว่า
หละกังเงี่ยง	รคังฯง่ยฯง	[ระคังเงี่ยง]	น.กังสดาล - ระฆังวงเดือน ทำด้วยโลหะหล่อสัมฤทธิ์หรือทองเหลือง เป็นแผ่นรูปวงเดือน ตีเพื่อให้สัญาณสำหรับกิจกรรมทางศาสนาตามแบบวัฒนธรรมล้านนา
เหล้น	เห้ลฯร	[เหล้น]	ก.เล่น - ทำเพื่อสนุก หรือผ่อนอารมณ์
จูตี้	ชูที่	[ชูที่]	ว.ถึงที่; มาจูตี้ - มาถึงที่ เช่น ไปจูตี้ต๋าย -ไปถึงที่ตาย
ขวยปู๋	ขวฯปู	[ขวยปู]	น.มูลดินที่ปิดปากรูปู
*หยื้อ*	อยฯ	[อฺยฺื้อ]	ก.ยื่นมือพร้อมกับพยุงตัวให้สูงขึ้นเพื่อจับเอาสิ่งของ
อ้อบป๊อบ	อัอฯบพัอฯบ	[อ้อบป๊อบ]	ว.ลักษณะของเล็กคว่ำอยู่; ถ้าของใหญ่เรียก อุ้บปุ้บ