พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ลักผ๋กผ่อ	ลักฯกฯผ฿กฯผํอฯ	[ลักผกผ่อ]	ก.แอบซุ่มดู อย่างแอบซุ่มดูผู้หญิงอาบน้ำ
เสียจื้อ	เสยฯชื่	[เสียชื่อ]	ก.ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง
เต็๋งหนีบ	เตงฯหีนฯบ,-หีนฯ	[เตงหนีบ]	ก.กดขี่,ข่มขี่
ต้ม	ต้฿มฯ	[ต้ม]	ก๑.ทำให้ของเหลวในภาชนะร้อนเดือดหรือสุก เช่น ต้มข้าว ก๒.หลอกลวง,ล่อให้ตายใจ ว.ที่ต้มแล้ว เช่น น้ำต้ม
กะล๊อก	กะลัอฯก	[กะล็อก]	ก.คล้องกันไว้ด้วยแขน
ไม้ส้าวแง่ม	ไม้ส้าวฯแง่มฯ	[ไม้ส้าวแง่ม]	น.ไม้ส้าวที่ผ่าปลายเป็น ๒ ง่าม ลึกลงไปประมาณหนึ่งคืบ ใช้สำหรับสอยผลไม้ เป็นต้น
ขี้เป่อ	ขี้เปิ่อฯ	[ขี้เป่อ]	ว.ทื่อ,ไม่คม หรือคมเยินง่าย; เป่อ ก็ว่า เช่น เรียกมีดที่ไม่คมว่า มีดขี้เป่อ เป็นต้น
เข้าหนมเส้น	เขั้าห฿นฯมเส้นฯ	[เข้าหนมเส้น]	น.ขนมจีน - อาหารคาวทำด้วยแป้งข้าวเจ้าหมัก ลักษณะเป็นเส้นกลมยาวๆ สีขาวคล้ายเส้นหมี่ กินกับน้ำเงี้ยว น้ำยา แกงเขียวหวาน แกงอ่อม เป็นต้น; เข้าเส้น ก็ว่า
ว่าลับหลัง	ว่าฯลัปฯหัลฯง	[ว่าลับหลัง]	ก.กล่าวร้ายหรือนินทาผู้อื่นเมื่อเขาคล้อยหลังไปแล้ว
บ๋ะ,ป๋ะ - บะ	บ	[บ]	บ (บ๋ะ,ป๋ะ) ปริวรรตเป็นอักษรไทยได้ ๒ รูป คือเทียบอักษร "บ" ออกเสียงเป็น "บ๋ะ" เป็นอักษรกลางใช้กับคำศัพท์ที่เป็นภาษาล้านนา ถือว่าเป็นพยัญชนะ ๒ เสียง ใช้เป็นพยัญชนะต้นและตัวสะกดในแม่กบ หากใช้กับคำศัพท์ที่มาจากภาษาบาลี/สันสกฤต และตัวตามในภาษาบาลี สันสกฤต เทียบอักษร "ป" ออกเสียงเป็น "ป๋ะ"เป็นอักษรสูงโดยมีระวง (ระฯ ) กำกับอยู่ข้างหน้า เป็น ระฯบ-ปร ทำหน้าที่เป็นพยัญชนะต้นเท่านั้น