| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ฮุ่ยฮ่าย | รุ่ร่ายฯ | [รุ่ยร่าย] | ว.รุ่ยร่าย -ไม่ชัดเจน(มักใช้กับการแต่งกาย); ฮุ่ยฮ่ายฮุยฮาย ก็ว่า |
| หมาขำโป้ง | หมฯาขำโป้฿งฯ | [หมาขำโป้ง] | น.สุนัขที่กำลังติดเก้ง; หมาหื่นโป้ง ก็ว่า |
| จี้หู | จี้ | [จี้หู] | น.ตุ้มหู,ต่างหู ด็๋อกหู,ว้องหู ก็ว่า |
| หล่ายปุ๊น | ห่ลฯายฯพุ้น | [หล่ายพุ้น] | น.ด้านโน้น,ฝั่งโน้น,ฟากโน้น |
| เขียดตะป้าบ | ขยฯดตะพาปฯ | [เขียดตะพาบ] | น.เขียดตะปาด หรือ ปาด ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''เขียดตะป้าบ'' - สัตว์ 4 เท้า สะเทินน้ำสะเทินบก เป็นเขียดชนิดหนึ่งแต่อาศัยอยู่ตามต้นไม้ รูปร่างคล้ายกบ ขายาว ขาคู่หลังยาวกว่าคู่หน้ามาก ปลายนิ้วเป็นปุ่มแบนมีแผ่นยึดเป็นพังผืดระหว่างนิ้วเฉพาะขาหลัง ช่วยในการเกาะ ลำตัวยาว กระโดดไกล ตัวผู้ทำกองฟองโฟมสำหรับหุ้มไข่ เพื่อให้ตัวเมียวางไข่ตามกิ่งไม้เหนือชายน้ำ หรือวัสดุใกล้แหล่งน้ำขัง: ปาด มีหลายชนิด บางชนิดสามารถเปลี่ยนสีลำตัวให้เข้าตามลักษณะภูมิประเทศที่อยู่อาศัยได้ |
| กิ๋นได้ไส้ยาว | กินฯได้ไส้ยาวฯ | [กินได้ไส้ยาว] | ก.กินมากเกินขนาด,ไม่รู้จักพอประมาณในการกิน ไม่มาก ไม่น้อย |
| ผั๋กปั๋งพ่าย | ผักฯปังฯระฯพ่ายฯ,--ภ่ายฯ | [ผักปังพร่าย,--ภ่าย] | น.ผักปลังชนิดที่ดอกไม่เป็นกลุ่มใหญ่ หรือไม่เป็นพวงใหญ่; ผั๋กปั๋งพุ่ย ก็ว่า |
| เหม็นอุ่ย | เหัมฯรอุ่ | [เหม็นอุ่ย | ว.กลิ่นหม็นโชยมา, ลักษณะเหม็นตุๆ อย่างกลิ่นเต่า; เหมนอุ่ยๆ ก็ว่า |
| เต๋านีดถ่าน | เตัานีดฯถ่านฯ | [เตานีดถ่าน] | น.เตารีดชนิดที่ใช้ถ่านไฟสำหรับให้เกิดความร้อนทำด้วยเหล็กหล่อ มีฝาด้านบนสำหรับใส่ถ่าน และช่องระบายอากาศ |
| ไม้เหนียบ | ไม้หนฯยฯบ | [ไม้เหนียบ] | ดู...ไม้กะหลั๋ด |