พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
แป๊ดกั๋น	แพัดฯกันฯ	[แพ็ดกัน]	ว.ไม่ตรงกัน,ไม่พร้อมกัน
ล้อนหลังคา	ล้อฯรหัลฯงฅา	[ล้อนหลังฅา]	ก.รื้อหลังคาออก
ศร(ศอน)	ศอฯร	[ศร]	น.ศร - อาวุธชนิดหนึ่ง มีคันสำหรับยิง รูปโค้ง มีสายขึง เรียกว่า "คันศร" กับลูกสำหรับยิง เป็นไม้หรือโลหะยาวปลายแหลม เรียกว่า "ลูกศร" เมื่อยิงต้องลูกศรมาเกี่ยวกับสายศร ดึงให้ตึงแล้วปล่อยออกไปโดยแรง เรียกอาการที่ยิงว่า ยิงศร หรือแผลงศร
ฟ้อง	ฟ้อฯง	[ฟ้อง]	ก.กล่าวโทษหรือกล่าวหาผู้อื่น,แสดงให้รู้
ดอกบานเย็น	ดอฯกบาฯนฯเย็นฯ	[ดอกบานเย็น]	น.ดอกบานเย็น ภาษาถิ่นพายัพ(คำเมือง)เรียก ''ดอกจ๋ำยาม''; ดู...ดอกจ๋ำยาม
ซ้วย	ซ้วฯยฯ	[ซ้วย]	ดู...จ๊วย
เหมี้ยงคำ	ห้มฯยฯงฅำ	[เหมี้ยงฅำ]	น.ของกินเล่นชนิดหนึ่ง มีขิง หอมแดง มะนาว พริกขี้หนู มะพร้าวคั่ว ถั่วลิสงคั่ว และก..้งแห้ง หั่นเป็น ชิ้นเล็กๆ ราดด้วยน้ำตาลปีบผสมน้ำมะขาม เคี่ยวข้น ห่อด้วยใบชะพลูขนาดพอคำ
ถมแหน้นถมหนา	ถ฿มฯแห้นฯรถ฿มฯหนฯา	[ถมแหน้นถมหนา]	ว.มากมายก่ายกอง
ดั๋ดนิไส	ดัดฯนิไสยฯ	[ดัดนิไส]	ก.ดัดนิสัย - ลงโทษให้เปลี่ยนนิสัยไปในทางที่ดีขึ้น,ลงโทษให้หลาบจำ; ดั๋ดสันดาน ก็ว่า
หยฺั่งอี้	อยฯงฯอี้	[อฺยฺั่งอี้]	ว.อย่างนี้; จานี้ ก็ว่า