พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
แว่นแยง	แว่นฯแยงฯ	[แว่นแยง]	น.กระจกเงา; แว่นแยงเงา ก็ว่า
ผักตำลึง	ผักฯตำลึงฯ	[ผักตำลึง]	น.ผักตำลึง ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''ผั๋กแคบ''; ดู...ผั๋กแคบ
ไม้จะเคียน	ไม้จฅยฯร	[ไม้จะเฅียน]	น.ไม้ตะเคียน/ไม้ตะเคียนทอง - ไม้ต้นขนาดใหญ่ เปลือกหนา แตกเป็นสะเก็ดสีน้ำตาลดำ เนื้อไม้แข็ง ใช้เลื่อยเป็นไม้กระดานสำหรับสร้างบ้าน หรือใช้ทำเรือขุด ลำต้นมีน้ำยางชัน ใช้ยาแนวเรือและทำน้ำมันชักเงา
จิงฮิง	ชิงฯริงฯ	[ชิงริง]	ว.ลักษณะของสิ่งเล็กที่มีสีแดงอ่อนๆ เรื่อๆ; เช่น แก้มแดงจิงฮิง-แก้มแดงเรื่อๆ, ดอกไม้สีแดงจิงฮิง- ดอกไม้สีแดงอ่อนๆ; แดงซิงฮิง ก็ว่า
เมาหัว	เมัาห฿วฯ	[เมาหัว]	ก.วิงวียนศีรษะ; มึ่งมั่งม..งมัง ก็ว่า
ซวาด	ซวฯาดฯ	[ซวาด]	ก.เฉียด,ใกล้เคียง,เกือบ; เช่น ยิงนกซวาดไป - ยิงนกเกือบถูก
หลมโหล้หลมโหลด	ห฿ลฯมโห้ลฯห฿ลฯมโห฿ลฯด	[หลมโหล้หลมโหลด]	ว.ดกมาก (ใช้กับผลไม้) เช่น บ่าม่วงหน่วยหลมโหล้หลมโหลด - มะม่วงออกลูกดกมาก
สวั๋ก	สัวฯก	[สวัก]	ว.กระทุ้งเข้าไปในที่จำกัด,จิ้ม,ทิ่ม,แทง; จวั๊ก,ซวัก ก็ว่า
ด้ง	ด้฿งฯ	[ด้ง]	น.กระด้ง - ภาชนะไม้ไผ่สานทึบ รูปแบน ขอบกลมยกสูงประมาณ ๑ นิ้ว สำหรับฝัดข้าวหรือใส่ของเพื่อตากแดด; โด้ง ก็ว่า: ถ้าขนาดเล็กเรียก เบียน; ถ้ามีตาห..างเรียก เหิง - ตะแกรง
ข้องสะดุ๋ด	ข้อฯงสดุด	[ข้องสะดุด]	ก.เท้าสะดุด; ต้องสะดุ๋ด ก็ว่า