พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์​ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนาอักษรล้านนาเทียบอักษรไทยความหมาย
ปากฮ้ายปากฯร้ายฯ[ปากร้าย]ก.พูดในสิ่งไม่ดี
บ่าลุ่นบ่าจุ๋นบ่าฯลุ่รบ่าฯจุร[บ่าลุ่นบ่าจุน]ว.เป็นพรวน,พะรุงพะรัง
จั๊กคูชักฯฅู[ชักฅู]น.สาคู - พรรณไม้ล้มลุก ต้นขนาดต้นขมิ้นหัวใช้ต้มกินและทำแป้ง
สะเล่อสะล่าสเลิ่อฯอสล่า[สะเล่อสะล่า]ว.กะเล่อกะล่า,อีรุงตุงนัง; เซ่อเล่อ ก็ว่า
ไป่แป๋ง ไป่ลฯแปลฯง[ไปล่แปลง]ก๑.ทำต่อไป, สานต่อ ก๒.ปรับความเข้าใจ
สั๋บส่อสัปฯสํอฯ[สับส่อ]ก.ยุยง,ส่อเสียด
ขนคิงลุกข฿นฯฅิงฯลุก[ขนฅิงลุก]ก.ขนลุกขนพอง - ขนตั้งชูชันด้วยความหนาวเย็นของอากาศ ความหวาดกลัว หรือขยะแขยง เป็นต้น: ตุ่มหนาว ก็ว่า; ดู...ตุ่มหนาว
ไข้ป่าไข้ป่า[ไข้ป่า]น.ไข้จับสั่น/ไข้มาลาเรีย - ไข้ที่เกิดขึ้นเพราะรับเชื้อมาจากป่าในเขตร้อน นับเป็นโรคที่อันตรายร้ายแรง สาเหตุหลักคือถูกยุงก้นปล่องเพศเมียที่มีเชื้อกัด
สุ๋กขำเคือสุกขำเระฯคิอฯอ[สุกขำเครือ]ว.สุกคาต้น ใช้กับกล้วย - ลักษณะของกล้วยที่แก่จัดสุกคาเครือบนต้นกล้วย ถ้าเป็นผลไม้ชนิดอื่นใช้ สุ๋กขำต้น เช่นบ่าม่วงสุ๋กขำต้น - มะม่วงสุกคาต้น
แหน้นแห้นฯร[แหน้น]ว๑.แน่น - ออัดยัดเยียด หรือเบียดเสียดจนไม่มีที่ว่าง ว๒.อยู่กับที่,มั่นคงไม่หลุดไม่ถอน

สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2564-65 / Copyright 2021-22. All rights reserved.
จรีย์ สุนทรสิงห์ สำนักมรดกล้านนา จ.เชียงใหม่