| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ขี้จุ๋ขี้ล่าย | ขี้จุขี้ล่ายฯ | [ขี้จุขี้ล่าย] | ดู...ขี้จุ๋ |
| เมือะ | เมิอฯะ | [เมือะ] | ดู...เมืยะ |
| หลิ่งน้ำ | หิ่ลฯงนาฯ | [หลิ่งน้ำ] | น.ตลิ่ง,ฝั่งน้ำ |
| หมั้นเตี้ยง | หั้มฯรท่ยฯง | [หมั้นเที่ยง] | ว.แน่นอน,ไม่เอนเอียง,มั่นคง |
| ฮ่ายซอ | ร่ายฯซํอฯ | [ร่ายซอ] | ก.คัดลอกซอ อย่างคัดลอกเพลงซอจากต้นฉบับไปไว้ในสมุด เป็นต้น: เรียกต้นฉบับว่า ตั๋วเก๊า,เรียกเพลงซอที่คัดลอกไปว่า ตั๋วฮ่าย |
| ผ้าจีวร | ผ้าชีวอฯร | [ผ้าชีวร] | น.ผ้าจีวร - ผ้าที่ใช้ครองหรือห่มของพระภิกษุสามเณร; ผ้าลังก๋า ก็ว่า |
| หูเตี่ยว | หูต่ยฯว | [หูเตี่ยว] | น.หูกางเกง |
| โป้ง | โป้฿งฯ | [โป้ง] | น๑.หัว - ส่วนที่อยู่ใต้ดินของพืช เช่น หัวข่า หัวขิง น๒.ลูกหมาก - เอ็นแข็งคล้ายผลหมากอยู่ส่วนโคนอวัยวะเพศของสุนัขตัวผู้ เรียกสุนัขติดเก้งว่า "หมาขำโป้ง" น๓.โพรง หรือรังของสัตว์ เช่น มดหรือแมลง เป็นต้น; ป้ง,ผ้ง,โผ้ง ก็ว่า |
| ขี้ตืกแป้บ | ขี้ตืกฯแพปฯ | [ขี้ตืกแพบ] | น.พยาธิตัวแบน - ลักษณะลำตัวแบน สีขาวขุ่น แบ่งเป็นปล้องๆ และมีความยาวหลายเมตร อาศัยอยู่ในลำไส้คนและสัตว์ ทำให้เกิดการป่วยติดเชื้อ ชนิดที่พบบ่อยคือ ตัวตืดหมู ตัวตืดวัว เข้าสู่ร่างกายผ่านน้ำดื่ม หรืออาหารที่เจือปนไข่หรือตัวอ่อนของพยาธิ โดยเฉพาะอาหารที่ดิบ หรือกึ่งสุกกึ่งดิบ ซึ่งอยู่ในเนื้อหมู วัว และควาย; ตืกแป้บ ก็ว่า. |
| กำคึ | คำฯระฯคึ | [คำครึ] | น.คำพูดที่สง่างาม |