| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เป่ย | เปิ่ยฯ | [เป่ย] | ว.เปื่อย - ขาดหรือหลุดจากกันง่าย เช่นเนื้อเปื่อย ผ้าเปื่อย, ยุ่ย เช่น ต้มผักจนยุ่ย,สุกจนเละ |
| สีกสากหวากเหวก | สีกฯสากฯหวฯากฯเหวฯก | [สีกสากหวากเหวก] | ก.ฉีกหรือขาดไม่มีชิ้นดีเป็นชิ้นใหญ่ๆ |
| ฮูจ้อง | รูช่อฯง | [รูช่อง] | น.รูช่อง - ช่องตามพื้น มักพื้นเป็นไม้ |
| ต๋ายเผิก | ตายฯเผิกฯ | [ตายเผิก] | ดู...ต๋ายผาก. |
| หยาบแต๊ | หยฯาปฯ | [หยาบแท้] | ว.มีความอดทนมากจริงๆ |
| แล่น | แล่นฯ | [แล่น] | ก.เคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็ว,เชื่อมถึงกัน อย่างการบัดกรี เมื่อตะกั่วได้รับความร้อนละลายแล่นประสานกัน |
| ตะไหล | ตไหลฯ | [ตะไหล] | น.ถาด,จานแบน,ภาชนะแบนขนาดใหญ่; ถะไหล ก็ว่า |
| เห..ยแต๊เห..ยว่า | เหยฯแท้เหยฯว่าฯ | [เห..ยแท้เห..ยว่า] | ว.จริงจัง,แท้จริง,แน่แท้,เสียจริง มักปรากฏท้ายประโยค เช่น อิ๋ดเห..ยแต๊เห..ยว่า - อ่อนเพลียจริงๆ |
| ปั้นดั่ง | พั่นฯดั่งฯ | [พั่นดั่ง] | ว.เบื้อง,ฝ่าย,เฉพาะตน,ส่วน |
| ไม้แพ่ง | ไม้แภ่งฯ | [ไม้แภ่ง] | น.ไม้สะแก - ไม้ต้น เมื่อยังเล็กกิ่งจะมีหนาม กิ่งอ่อนเป็นดเหลี่ยมสันแคบ ๔ สัน ดอกสีขาวหรือเหลืองอ่อน ออกเป็นช่อแบบช่อหางกระรอก ผลแบบผลแห้งมีครีบตามยาวผล ๔ ครีบ เนื้อไม้นิยมใช้ทำฟืน |