พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
หนุนโก๋น	หนฯรโก฿นฯ	[หนุนโกน]	ก.นำขอนไม้มาหนุนกระท่อมให้สูงขึ้น
จ๋ำได้กำปาก	จำได้คำฯปากฯ	[จำได้คำปาก]	ก.จำขึ้นใจ,ท่องจำได้ เช่น สวดมนต์ได้,ท่องสูตรคูณ เป็นต้น
คนเมือง	ฅ฿นฯล้านฯนาฯ	[ฅนเมือง]	น.คนเมือง -ชาวล้านนาโดยกำเนิด พูดภาษาล้านนาได้ คนที่อยู่ในดินแดนหรือถิ่นล้านนา เช่นชาวไทยภูเขา ก็จะเรียกชื่อตามเผ่า เช่นมูเซอร์ ลวะ ยาง อีก้อ เป็นต้น
สายสะหนุ๋ก	สายฯสุๆก	[สายสนุก]	น.ตาข่ายคลุมผม; หิง ก็ว่า
ดอกซ่อนกลิ่น ออกเสียง ดอกซ่อนกิ่น	ดอฯกซ่อฯรกลฯฯิ่ร	[ดอกซ่อนกลิ่น]	น.ดอกซ่อนกลิ่น คำเมืองเรียก ''ดอกหอมไก๋'' ; ดู...ดอกหอมไก๋
ฝัน	ฝันฯ	[ฝัน]	ก๑.การเห็นเป็นเรื่องเป็นราว เป็นโน่นเป็นนี่ ในขณะที่ยังหลับ ก๒.การระนึกเห็น อยากเป็น อยากได้ ซึ่งไม่อาจเป็นจริงได้ เช่นฝันอยากเป็นนกเพื่อบินวนบนท้องฟ้า เป็นต้น
นกแหลวไก่หน้อย	น฿กฯแหลฯวฯไก่ห้นฯอฯยฯ	[นกแหลวไก่หน้อย]	น.เหยี่ยวชนิดหนึ่งชอบโฉบเอาลูกไก่ไปกิน
ห๋ดอยู่ในฮู	ห฿ดฯอยฯไนรู	[หดอยู่ในรู]	สำ.แอบซ่อนอยู่เพราะหวาดกลัว
ผอมแก้งแด้ง	ผอฯมแก้งฯแด้งฯ	[ผอมแก้งแด้ง]	ว.ผอมบางและสูง
จ๋อกป๋อก	จัอฯกปัอฯก	[จ็อกป็อก]	ว.คำเสริมท้ายคำว่า สูง แสดงลักษณะของสิ่งของขนาดกลางที่มียอดเป็นเนินสูงเด่นหรือมียอดแหลมเช่น จุ๋มปวกสูงจ๘+อกป๘+อก - จอมปลวกสูง; ถ้าขนาดเล็กใช้ จิ๋กปิ๋ก; ถ้าขนาดใหญ่ใช้ เจ๘+กเป๘+ก ว.คำเสริมท้ายคำว่า ก แสดงลักษณะของสิ่ง ล ที่