พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
อิ่ง	อิ่งฯ	[อิ่ง]	ว.สะอาด,ใส
นัก	นักฯ	[นัก]	ว.มาก,มากมาย,อย่างยิ่ง; ใช้ "นัก" เป็นพื้น เช่น จะไปอู้นัก-อย่าพูดมาก,วอกนัก-โกหกมาก: ส่วนที่แปลว่าชำนาญหรือเก่งในทางชั่ว มักใช้ "ขี้" เช่น ขี้โส้-นักโทษ,ขี้เหล้น-นักการพนัน: และใช้ "นัก/ผู้" ในหมายความว่า เก่ง/ชำนาญการ เช่น นักอู้-นักพูด,นักบิน-ผู้มีความสามารถบังคับอากาศยาน
อู้จะหลั๋วะจะกั๋วะ	อู้จหัลฯวฯ฿ะจก฿วฯะ	[อู้จะหลัวะจะกัวะ]	ก.พูดไม่สุภาพ หยาบคาย ไม่ถูกกาละเทศะ
ขี้ไขค..ย	ขี้ไขฅวฯยฯ	[ขี้ไขฅ..ย]	ดู...ขี้แข้
พุ่ยลั้งๆ	ระฯพุ่ลั้งฯๆ	[พรุ่ยลั้งๆ]	ว.ยุ่ยมาก,ไม่จับติดกันเลย
หมากกำปูใบ	หมฯากฯคำฯพลฯไบ	[หมากคำพลูใบ]	น.หมาก ๑ คำ และใบพลู ๑ ใบ ใช้บอกกล่าวแก่อารักษ์ว่าจะมาทำพิธีเซ่นไหว้ในวันหลัง
เหล็๋กค่วง	เหัลฯกฅ่วฯง	[เหล็กฅ่วง]	น.บิดหล่า - สว่านเจาะไม้ชนิดใช้มือบิดเป็นเกลียว; เหล๋กค่วน ก็ว่า
มะแว้ง	มะแว้งฯ	[มะแว้ง]	น.มะแว้ง ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''บ่าแคว้งขม''; ดู...บ่าแคว้งขม
อึ่มอึ๋อึ่มอื่อ	อึ่มฯอึอึ่มฯอื่	[อึ่มอึอึ่มอื่อ]	ว๑.อึกอัก,อ้ำอึ้ง,พูดไม่ชัดเจน,พูดไม่เต็มปากเต็มคำ ว๒.เกๆ กังๆ,ตัดสินใจไม่ถูก เช่น เอาดี ไม่เอาดี,ไปดีหรืออยู่,นั่งรถไฟหรือไปเรือบิน.
ขนเก๊าแฮ้	ข฿นฯเคั้าฯแร้	[ขนเค้าแร้]	น.ขนรักแร้ - ขนขี้แฮ้,ขนแฮ้; หมอยแฮ้ ก็ว่า