พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เวียก	วยฯก	[เวียก]	น.งานชนิดที่ใช้กำลังกายเป็นหลัก; ถ้างานที่ใช้ความรู้เรียก "ก๋าร"
ดอกป่านเถื่อน	ดอฯกป่านฯเถิ่อฯร	[ดอกป่านเถื่อน]	น.ดอกรัก - ไม้พุ่มขนาดเล็ก ลำต้นสูง ๑.๕-๓ เมตร ออกดอกเป็นช่อ ตามซอกใบใกล้ส่วนยอดหรือตามปลายกิ่ง แต่ละช่อมีดอกย่อยจำนวนมาก ดอกเป็นสีขาว ม่วง ม่วงแดง ขาวอมม่วง มีกลีบดอก ๕ กลีบ ผิวเกลี้ยง โคนเชื่อมติดกัน มีรยางค์คล้ายมงก..ฎอยู่ตรงกลางดอก นิยมใช้ทำพวงมาลัยเกี่ยวกับงานมงคล เช่น ไหว้ครู แต่งงาน เป็นต้น
แอ่วเลิง	แอ่วฯเลิงฯ	[แอ่วเลิง]	ก.เที่ยวไปเรื่อยๆ พักนอนค้างคืนโน่นบ้างนี่บ้าง
ข๋ดสะหวาย	ข฿ดฯสๆวฯายฯ	[ขดสวาย]	ดู...ข๋ดถะหวาย
ป๋าน	ปานฯ	[ปาน]	น.ผิวเนื้อที่เป็นสีแดงหรือสีดำที่ติดตามร่างกายตั้งแต่เกิด; ว.เพียง, เหมือน,เช่น,คล้าย,ดั่งว่า,ประหนึ่งว่า
แยง	แยงฯ	[แยง]	ก.ดูอย่างละเอียด,พิจารณาดูอย่างพินิจพิเคราะห์; แยงผ่อ ก็ว่า
หลายเยื่อง	หลฯายฯเยิ่อฯง	[หลายเยื่อง]	ว.หลายเรื่อง,หลายประการ
ผั๋กก..ด	ผักฯกูด	[ผักก..ด]	น.ผักก..ด - พืชตระก..ลเฟิร์น ลำต้นมีลักษณะกลมๆ แตกหน่อมีไหลแตกออกจากกอ ลำต้นอ่อนสีเขียวอ่อน เมื่อแก่สีน้ำตาลอมเขียว ก้านออกจากลำต้น ใบส่วนปลายม้วนงอ ใบประกอบขนนกสองชั้น ออกเรียงสลับ ก้านใบยาว ก้านใบย่อยสั้นออกตรงกันข้าม ลักษณะรูปหอก ทรงยาวรี ยอดอ่อนใช้ปรุงเป็นอาหาร หรือลวกจิ้มน้ำพริก และใช้ทำยาได้
ผ๋ดจ๋ด	ผ฿ดฯจ฿ดฯ	[ผดจด]	ก.ผุด,โผล่,ถลัน,พรวดพราด
อึ่มอึ๋อึ่มอื่อ	อึ่มฯอึอึ่มฯอื่	[อึ่มอึอึ่มอื่อ]	ว๑.อึกอัก,อ้ำอึ้ง,พูดไม่ชัดเจน,พูดไม่เต็มปากเต็มคำ ว๒.เกๆ กังๆ,ตัดสินใจไม่ถูก เช่น เอาดี ไม่เอาดี,ไปดีหรืออยู่,นั่งรถไฟหรือไปเรือบิน.