| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เจ้าคุณ | เจั้าคุณ | [เจ้าคุณ] | น๑.(โบ;ปาก) คำเรียกผู้มีบรรดาศักดิ์ตั้งแต่ชั้นพระยาขึ้นไป ถ้ามีบรรดาศักดิ์เป็นพระ เรียก(ปาก) คุณพระ น๒.(ปาก) คำเรียกพระภิกษุที่มีสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะ ตั้งแต่พระราชาคณะชั้นสามัญขึ้นไปถึงชั้นพรหม ส่วนชั้นรองสมเด็จ และสมเด็จ เรียก(ปาก)ว่า เจ้าพระคุณ |
| หายใจ๋ฝืด | หายฯไจฝืดฯ | [หายใจฝืด] | ก.หายใจไม่สะดวก |
| พะคูบา | ระฯพระฯคูบาฯ | [พระครูบา] | ดู...ครูบา |
| ป๋าขาว | ปลฯาขาวฯ | [ปลาขาว] | น.ปลาสร้อยขาว - ปลาน้ำจืดขนาดเล็ก อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน ลำตัวเพรียวยาวประมาณ ๑๐-๒๐ ซม. แบนข้าง หัวโตและกลมมน ปากเล็กอยู่เกือบจะสุดจะงอยปาก กึ่งกลางของริมฝีปากมีปุ่มกระดูกยื่นออกมา เกล็ดมีขนาดใหญ่ ลำตัวสีเงินอมเทา เหนือครีบอกมีจุดสีคล้ำ ครีบหลังเล็ก ไม่มีหนวด หากินรวมกันเป็นกลุ่ม แต่ละกลุ่มมีจำนวนไม่มากนัก |
| ไม้แหม้น | ไม้แห้มฯร | [ไม้แหม้น] | ดู...ไม้ส้าว |
| หนวกหู | หนฯวฯฯกหู | [หนวกหู] | ก.มีเสียเซ็งแซ่อื้ออึงจนรำคาญ |
| ตาว | ทาฯวฯ | [ทาว] | ก.กวน,คน,ช้อนขึ้นหรือตักขึ้นจากน้ำ |
| พะอุ๋ปป๋ะคุต | ระฯพ³บบฯฯฅุต | [พระอุปปฅุต] | น.พระอุปคุต - ชื่อพระอรหันตขีณาสพ พุทธสาวกในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช ประมาณ ๒๑๘ ปี หลังพุทธปรินิพพาน ท่านสำเร็จอภิญญาต่างๆจนสามารถแสดงอภินิหารได้ ท่านดำเนินชีวิตแบบมักน้อยสันโดษ เนรมิตก..ฏิแก้วขึ้นในท้องทะเลหลวง ลงไปประจำอยู่ที่นั่นตลอดเวลา เมื่อมีเหตุเภทภัยขึ้นในพระศาสนา หรือเมื่อมีพิธีกรรมใหญ่ๆ หรือมีผู้นิมนต์ ท่านก็จะขึ้นมาช่วยเหลือด้วยความเต็มใจเสมอ ชาวพุทธในล้านนาเคารพนับถือพระอุปคุตเป็นอย่างยิ่ง เชื่อว่าพระอุปคุตยังมีชีวิตอยู่ เมื่อมีงานใหญ่ๆ เช่นงานฉลองถาวรวัตถุ (ปอยหลวง) เป็นต้น มักจะนิมนต์ท่านขึ้นมาจากแม่น้ำ เพื่อช่วยคุ้มครองรักษาความสงบในงาน และถึงกับมีประเพณีตักบาตรพระอุปคุตใน "วันเปงปุ๊ด" ดู...เปงปุ๊ด |
| อยฺู่เต๊าแจ้ง | อยฯู่เทั้าฯแจ้งฯ | [อฺยฺู่เท้าแจ้ง] | ดู...อยู่จ๋นแจ้ง |
| บ่ก..้มบ่ปอ | บกุ้มบพํอฯ | [บ่ก..้มบ่พอ] | ดู...บ่ก..้ม |