| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| จุ๋ | จุ | [จุ] | ก.โกหก,หลอก,ลวง เช่น ขี้จุ๋ - ชอบโกหก,คนขี้จุ๋ - คนที่ชอบโกหกหลอกลวง |
| ต๋ายกั้น | ตายฯกั้ลฯร | [ตายกลั้น] | ก.ตายเพราะอดอาหาร; ต๋ายกั้นต๋ายอยาก ก็ว่า |
| ฮื้อ | ฮื้ | [ฮื้อ] | ว.โธ่,โธ่เอ๊ย,ปั๊ดโธ่ - คำอุทานที่แสดงความรู้สึกผิดหวัง ไม่พอใจ รำคาญหรือโมโห; ฮื้อน่อ ก็ว่า |
| ถึ๋ก | ถึกฯ | [ถึก] | ว.เปลี่ยว (มักใช้กับสัตว์) เช่น งัวถึ๋ก - วัวเปลี่ยว |
| น้ำซุย | นาฯซุ | [น้ำซุย] | น.เงินที่ผู้เกี่ยวข้องมอบให้เพื่อตอบแทนสิทธิในการรับมรดก หรือสิทธิที่ร่วมกันอยู่ |
| หละก..ยหมู่ | ลคุฯยฯฯฯหู่ | [ละคุยหมู่] | ก.ยกพวกชกต่อยกันเป็นชุลมุน; ตี๋หมู่,ลูกก..ยหมู่,หละก..ยหมู่ ก็ว่า |
| ปี๊จั่น | พี้จั่นฯ | [พี้จั่น] | น.กระพี้จั่น ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''ปี๊จั่น''; กระพี้จั่น หรือ ปี๊จั่น เป็นต้นไม้ประจำจังหวัดแม่ฮ่องสอน มีลักษณะเป็นไม้ต้นขนาดกลาง ผลัดใบ สูง 8-20 เมตร โคนต้นเป็นพูพอนเล็กน้อย เรือนยอดเป็นพุ่มกลวงทึบ เปลือกสีดำแตกเป็นสะเก็ดเล็กๆ ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ออกเวียนสลับ รูปรีแกมขอบขนาน โคนใบมนหรือสอบเบี้ยวเล็กน้อย ปลายใบเรียวแหลม สีเขียวเข้ม ดอกออกเป็นช่อตามกิ่งข้างหรือปลายยอด หรืออาจจะออกพร้อมใบที่ผลิใหม่ ดอกเป็นสีชมพูอมม่วงเข้ม รูปดอกถั่วมี 5 กลีบ ออกดอกได้เกือบทั้งปี ผลเป็นฝักแบน ยาวประมาณ 9-12 ซ.ม.โคนแคบกว่าปลาย เปลือกเกลี้ยงหนาคล้ายแผ่นหนัง ในฝักเมล็ดสีน้ำตาลดำ 1-4 เมล็ด ประโยชน์ มีสรรพคุณใช้ทำยาได้หลายอย่าง เช่น ใบใช้เป็นยาสมุนไพร ใช้แก้อาการช้ำในเช่นใบบัวบก เป็นต้น เนื้อไม้ใช้ในงานก่อสร้าง และทำเป็นเยื่อกระดาษได้ |
| เป๋นหมั้น | เปนฯหั้มฯร | [เปนหมั้น] | ว.มั่นคง,แน่นอน |
| ถ๋ะเสา | ถเสัา | [ถะเสา] | ก.ถากเปลือกหรือส่วนที่อยู่ข้างนอกของเสาออก |
| เบินเผ้อเล้อ | เบินฯเผิ้อฯเลิ้อฯ | [เบินเผ้อเล้อ] | ว.บานเบอะ; บานเผ้อเล้อ ก็ว่า |