| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ถิ้มต๋ำ | ถิ้มฯตำ | [ถิ้มตำ] | ดู...ถิ้ม |
| อี่ฮอก | อี่รอฯก | [อี่รอก] | น.กระรอก |
| เต็๋มว่า | เตัมฯว่าฯ | [เต็มว่า] | ว.หากว่า,แม้นว่า |
| ฮ่าย | ร่ายฯ | [ร่าย] | ก.ยักย้าย/ถ่ายเท - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียกว่า ''ฮ่าย''; ได้แก่ เปลี่ยนที่,นำไปไว้ที่อื่น.นำไปซ่อนไว้ที่อื่น,คัดลอก,ถ่ายเท,เทออก,ย้ายจากที่หนึ่งไปไว้อีกที่หนึ่ง เช่น ฮ่ายน้ำหม้อไส่น้ำต้น (กรอกน้ำจากหม้อใสโคนโท), ฮ่ายของกิ๋นใส่บาตรตุ๊เจ้า (นำอาหารตักบาตรถวายพระ) |
| งวีก | งีวฯก | [งวีก] | ก.แยกจากกันเล็กน้อย; งีก ก็ว่า |
| ต่ำเนิน | ตําเนิ | [ต่ำเนิน] | น.ดำเนิน; ต๋ำเนิน ก็ว่า |
| เสาผะยา | เสัาระฯพยฯา | [เสาพระยา] | ดู...เสามงคล |
| ต้องสะหลุง | ต้อฯงสุๆลฯง | [ต้องสลุง] | ก.สลักลวดลายบนสลุง; ดู...สลุง |
| ปงจ๊าง | พ฿งฯช้างฯ | [พงช้าง] | น๑.บริเวณที่ช้างไปชุมนุมกันเพื่อกินดินโป่ง น๒.หนอนตาย อยาก - ไม้เถาล้มลุก เป็นกอเตี้ย ใบรูปหัวใจ มีหัวอยู่ใต้ดิน ลักษณะอวบรวมเป็นกระจุกคล้ายกระชาย ใช้ทำยาฆ่าแมลง |
| คืน | ฅืนฯ | [ฅืน] | น.ระยะเวลาตั้งแต่ย่ำค่ำถึงย่ำรุ่ง ก.กลับเข้าสู่ภาวะหรือฐานะเดิม |