พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| มอกก่ำปอ | มอฯกก่ำพํอฯ | [มอกก่ำพอ] | ว.พอเหมาะ,พอดี; ถ้าใช้กับผลไม้ หมายถึงรสอมหวานอมเปรี้ยว เช่น บ่าผางก่ำปอ - มะปรางที่มีรสอมหวานอมเปรี้ยว |
| ข๋กหย๋ก | ข฿กฯ£฿กฯ | [ขกอฺยฺก] | ก.กระโดดขึ้น |
| แดงเผ้อเล้อ | แดงฯเผิ้อฯเลิ้อฯ | [แดงเผิ้อเลิ้อ] | ว.แดงจ้า ใช้กับของขนาดใหญ่หรือสิ่งที่มองเห็นชัดเจน เช่น ดอกก..หลาบ(ดอกโต)แดงเผ้อเหล้อ,ใส่เสื้อสีแดงเผ้อเหล้อ |
| ยุบขี้ปู๋ | ยุบขี้ปู | [ยุบขี้ปู] | ก.เสียท่า,ขาดทุน,หมดตัว; ปุ๋ดตี๋นปู๋ ก็ว่า |
| ถ้าน | ถ้านฯ | [ถ้าน] | ว.ขนาด,ชั้น,ชนิด,ถึงกับ,ทำนอง,สถาน: ถ้านปอปู๋นอี้-ถึงกับขนาดนี้,ถึงกับปานนี้ |
| ก..๋บกะโล่ | กุบกโล่,กุ-- | [ก..บกะโล่] | น.หมวกที่มีลักษณะเป็นทรงคลุ่ม มีปีกแข็งโดยรอบทำด้วยไม้ไผ่สาน หรือกระดาษอัด หรือใบลาน |
| งวีก | งีวฯก | [งวีก] | ก.แยกจากกันเล็กน้อย; งีก ก็ว่า |
| ยกหาง | ย฿กฯหางฯ | [ยกหาง] | สำนวน.ยกยอตัวเอง - ใช้ในการเปรียบเปรยคนที่มีนิสัยชอบชื่นชมตนเองให้คนอื่นฟัง ยกตนว่าตัวเองนั้นเป็นคนเก่งอย่างนั้นอย่างนี้ ดีอย่างนั้นอย่างนี้ ทำอะไรได้เก่งกาจ บรรยายสรรพคุณต่างๆ ให้คนอื่นฟังโดยไม่รู้สึกละอายใจ เปรียบเหมือนสุนัขเวลาอุจจาระจะยกหางตัวเองขึ้นโดยไม่ต้องให้ใครช่วย ซึ่งเป็นลักษณะนิสัยปกติของสุนัข แต่ว่าการนำมาเปรียบเทียบกับคนนั้นเป็นเรื่องที่น่าละอาย และแสดงให้เห็นว่าคนมองพฤติกรรมดังกล่าวในแง่ลบ |
| โอ้ะโยะ | โอ้฿ะโย฿ะ | [โอ้ะโยะ] | ว.ลักษณะสิ่งของที่วางอยู่เป็นกองขนาดใหญ; ถ้ากองเล็กเรียก เอ้าะเยาะ |
| ลับบัง | ลัปฯบังฯ | [ลับบัง] | ก.กำบังตนหรือหายตัวได้ (ผู้ที่จบศาสตรศิลป์สิปปคุณร่ายมนต์ออกไปเพื่อไม่ให้คนเห็น) |