พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ไม้บ่าปิน	ไม้บ่าฯพินฯ	[ไม้บ่าพิน]	น.ต้นมะตูม - ไม้ต้น ผลรูปไข่จนถึงค่อนข้างกลม เปลือกแข็ง ผลอ่อนสีเขียวอ่อน ผลสุกสีเหลืองเนื้อในสีเหลืองนวล เป็นเมือก รสหวานหอม กินได้ มีสรรพคุณทางยา ทำยาได้หลายชนิด
บ่อซาย	บอฯซายฯ	[บ่ซาย]	ดู...บ่อจึมซาย
ห่อย	ห่อฯยฯ	[ห่อย]	น.มะระ - ไม้เถาเลื้อย ผิวขรุขระ รสขม นิยมใช้ผลและยอดเป็นอาหาร ที่รู้จักกันดีมี ๒ สายพันธุ์ คือบ่าห่อยขี้นก - มะระขี้นก และบ่าห่อยจีน - มะระจีน
วอนหู	วอฯรหู	[วอนหู]	ว.ไพเราะ,น่าฟัง
ผ้ากั๋นฐิน	ผ้ากัฐิ	[ผ้ากันฐิน]	ดู...ผ้ากฐิน
หลามหลู้หลามหลูด	หลฯามฯห้ลฯหลฯามฯหลฯด	[หลามหลู้หลามหลูด]	ว.มีมากเกินปรกติ,ติดผลดก,ล้นหลาม (มักใช้กับผลไม้); หลามโหล้หลามโหลด ก็ว่า
ไปแพะ	ไพแภะ,ไพแระฯพะ	[ไพแภะ,ไพแพระ]	ก.ไปป่าละเมาะ(ป่าที่ไม่ทึบอยู่ไม่ไกลจากบ้าน ถ้าป่าทึบเรียก เหล่า),ไปถ่ายอุจจาระ
หึง	หึงฯ	[หึง]	ก.หึง - หวงทางประเวณี เช่น ผัวหึงเมีย เมียหึงผัว ล้านนาว่า "ขาง" เช่น เมียขางผัว(ยืม-หึง) ว.ช้า,นาน; เหิงนาน ก็ว่า
เก๊าเหมย	เคั้าฯฯเหิมฯอฯย	[เค้าเหมย]	น.นกฮูกชนิดหนึ่งที่ชอบส่งเสียงร้องบ่อยๆ ในฤดูหนาว
เฝือนา	เฝิอฯอนาฯ	[เฝือนา]	ก.อาการที่ใช้ควายหรือวัวเทียมคราดแล้วชักไปเพื่อให้ขี้ไถในนาแตกร่วนซุยเพื่อปลูกข้าว