พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ลูนมา	ลูรมา	[ลูนมา]	ว.หลังจากนั้นมา; ลูนหลัง ก็ว่า
เหนียง	หนฯยฯฯฯง	[เหนียง]	น.เนื้อหรือหนังที่ห้อยอยู่บริเวณคอของสัตว์บางชนิด เช่น ไก่ วัว อีแร้ง เป็นต้น
หอมดอง	หอฯมดอฯง	[หอมดอง]	น.กระเทียมดอง
ตั้ง	ตั้งฯ	[ตั้ง]	น.ลักษณะของสิ่งของที่วางซ้อนกัน สูงๆ เช่น ตั้งเก้าอี้ ก.ชูตัวหรือทำให้ทรงตัว ในแนวยืน,กำหนด,วาง,จัดวาง
บิ๋ดหล่า	บิดฯห่ลฯา	[บิ๋ดหล่า]	น.บิดหล่า - สว่านเดือยหมูขนาดเล็ก ทำด้วยเหล็กกล้า ปลายมีเกลียวคล้ายสว่าน ไม่มีด้าม ส่วนท้ายทำเป็นห่วงขนาดเล็กสำหรับจับหมุนเวลาเจาะรู; (ยืม...บิดหล่า)
ปาห้อยบ่า	พาห้อฯยฯบ่าฯ	[พาห้อยบ่า]	ก.สะพายไหล่
สะหมุน	สุๆร	[สมุน]	น.บริวาร - ผู้ติด ตาม,ผู้แวดล้อม,ผู้ห้อมล้อม,ผู้อยู่ในบังคับ เช่น พุทธบริวาร,ของสมทบสิ่งที่เป็นประธาน เช่นบริวารกฐิน
เฮือง	เฮิอฯง	[เฮือง]	ว.เฮือง - สุกก่อนห..าม (ใช้กับผลไม้) ภาษาถิ่นเหนือ(คำเมือง) เรียกผลไม้ที่สุกก่อนห..ามว่า ''เฮือง'' บางท้องถิ่นเรียก ''เฮียง'' เช่น มะม่วง โดยธรรมชาติก่อนจะสุกจะต้องแก่ได้ที่ หรือแก่จัดจนขึ้นนวลที่ผิว หรือ ''เข้าไคล'' มีเมล็ดแข็ง ภาษาเหนือเรียก ''เข้าค้าว'' แต่ถ้า ''เฮือง'' หมายถึงยังไม่เข้าไคล หรือยังไม่เข้าค้าว เปลือกจะมีลักษณะสีออกเหลืองเห..่ยวๆ รสเปรี้ยว ไม่มีรสหวานชวนรับประทาน เพราะธรรมดาผลไม้ต้องห..ามก่อนสุก; ดู...บ่าม่วงเฮือง
นั่งหม้อแหม้	นั่งฯหํมฯอฯแห้มฯ	[นั่งหม้อแหม้]	ดู...นั่งป้อหละแหม้
ฝ้ายกอก	ฝ้ายฯกอฯก	[ฝ้ายกอก]	น.สำลี,ปุยฝ้าย; ฝ้ายยวง ก็ว่า