| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| หมอนไม้ | หมฯอฯรไม้ | [หมอนไม้] | น๑.ไม้ซุงที่กองอยู่รวมเป็นจำนวนมาก น๒.ไม้ที่ใช้เป็น หมอนหนุนศีรษะ น๓.ไม้ที่ใช้หนุน อย่างหนุนล้อรถ เป็นต้น |
| ว้องจอด | ว้อฯงจอฯด | [ว้องจอด] | ว.ใช้นิ้วหัวแม่มือกับนิ้วกลางทำเป็นวง ใช้วัดขนาดสิ่งของ |
| ถะหลุ๋ดถะหลู | ถๆลฯดถๆลฯ | [ถะหลุดถะหลู] | ก.ครูดไปกับพื้น,ครูดไปมา,ลากถู |
| บ้าง | บ้าฯงฯ | [บ้าง] | ก.บิ่น - แตกลิไปเล็กน้อย [ที่คม ที่แง่ ที่ปาก หรือ ที่ยอด] เช่น มีดบ้าง - คมมีดแตกลิออก; จานปากบ้าง - จานปากบิ่น; หม้อปากบ้าง - หม้อปากบิ่น; เดือนบ้าง - พระจันทร์แหว่ง คือข้างแรม เป็นต้น ถ้าแตกออกเป็นรอยเล็กๆ เรียก บิ้ง |
| จากหวาก | จากฯหวฯากฯ | [จากหวาก] | ว.ลักษณะรูหรือหลุมขนาดใหญ่; โจ้โหว้ ก็ว่า.ถ้าขนาดปานกลาง เรียกจ้อหว้อ. ถ้าขนาดเล็ก เรียกจี้หวี้. |
| ขูณา | ขูณา | [ขูณา] | ดู...ขุณณา |
| จ๊อก | ชัอฯก | [ช็อก] | น.มุมแคบๆ,ซอกระหว่างฝาทั้งคู่จรดกัน ก๑.เอาเครื่องมือมีคมขนาดเล็ก เช่นจอบหรือเสียมค่อยๆขุดดินออกด้วยความระมัดระวัง ก๒.กริยาที่สัตว์เอาเท้าหน้าสับโขก |
| เป้ | เป้ | [เป้] | น.ถุงใส่ของสะพาย |
| กะต่าย,ขะต่าย | ระฯกต่ายฯ | [กระต่าย] | น๑.กระต่าย - สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก ขนปุย หูยาว มีฟันแทะด้านบน ขาหน้ามี ๕ นิ้ว ขาหลังมี ๔ นิ้ว; ขะต่ายก็ว่า น๒.กระต่ายขูดมะพร้าว - เครื่องครัวสำหรับขูดเนื้อมะพร้าวออกจากกะลา ประกอบด้วยตัวเหล็กขูดเป็นแผ่นโลหะมีฟันเลื่อยโดยรอบ สวมเข้ากับปลายของแผ่นไม้สำหรับรองนั่งรูปต่างๆ ซึ่งเดิมเป็นรูปกระต่าย; แมวขูดบ่าป๊าว-แมวขูดมะพร้าว ก็ว่า |
| ผีต๋ายก๋ม | ผีตายฯก฿ลฯม | [ผีตายกลม] | น.ผีตายทั้งกลม - ตายทั้งแม่และลูกที่อยู่ในท้อง |