พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เถียงแฮง | ถยฯงแรงฯ | [เถียงแรง] | น.เพิงสำหรับพักผ่อนเอาแรง ก.โต้เถียงด้วยเสียงอันดัง |
| นายปัน | นาฯยฯพันฯ | [นายพัน] | น.นายพัน - ยศทหาร ตำรวจ ชั้นสัญญาบัตรสูงกว่านายร้อย รองจากนายพล |
| ตอกก๋า | ตอฯกกา | [ตอกก๋า] | ก.ประทับตรา |
| ต๋ายลืม | ตายฯลืมฯ | [ตายลืม] | ก.หมดสติ,สลบ,ตายไปชั่วครู่แล้วฟื้นขึ้นมาอีก |
| เสื้อก๋งเฮง | เสิ้อฯอก฿งฯเฮงฯ | [เสื้อกงเฮง] | น.เสื้อก..ยเฮง - เสื้อคอกลมผ่าอกตลอด ใช้กระดุมหรือเชือกผูก |
| เจี๋ยรจาก | จยฯรจากฯ | [เจียรจาก] | ดู...เจี๋ยร |
| นั่งเหยียดขา | นั่งฯอยฯยฯดขา | [นั่งเอฺยียดขา] | ก.นั่งเอาขาข้างหนึ่งหรือทั้งสองข้างเหยียดไปข้างหน้า |
| อิ๋บ | อิปฯ | [อิบ] | น.ดินละเอียดที่ทำเป็นแผ่น เพื่อให้หญิงบางคนกินแก้แพ้ท้อง |
| อู้ไทยสาบเมือง | อู้ไทยฯสาปฯเมิอฯง | [อู้ไทยสาบเมือง] | ก.อู้ไทยสาบเมือง - เป็นอาการของคนพูดภาษาไทย มีสำเนียงหรือสำนวนการใช้ภาษาแบบคนท้องถิ่นภาคเหนือ บางครั้งการพูดก็หลุดคำศัพท์เฉพาะถิ่นออกไป เพราะคุ้นชินกับคำเหล่านั้นในชีวิตประจำวัน จนนึกคำภาษาไทยไม่ออก คนต่างถิ่นถึงกับงง เช่น ไปสิมดส้ม ขี่เครื่องบินไปกรุงทพฯ; ดู...สาบเมือง |
| หว่าน | ห่วฯานฯ | [หว่าน] | ก.โปรย,ทำให้กระจาย |