| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| อิ่ง | อิ่งฯ | [อิ่ง] | ว.สะอาด,ใส |
| นัก | นักฯ | [นัก] | ว.มาก,มากมาย,อย่างยิ่ง; ใช้ "นัก" เป็นพื้น เช่น จะไปอู้นัก-อย่าพูดมาก,วอกนัก-โกหกมาก: ส่วนที่แปลว่าชำนาญหรือเก่งในทางชั่ว มักใช้ "ขี้" เช่น ขี้โส้-นักโทษ,ขี้เหล้น-นักการพนัน: และใช้ "นัก/ผู้" ในหมายความว่า เก่ง/ชำนาญการ เช่น นักอู้-นักพูด,นักบิน-ผู้มีความสามารถบังคับอากาศยาน |
| อู้จะหลั๋วะจะกั๋วะ | อู้จหัลฯวฯ฿ะจก฿วฯะ | [อู้จะหลัวะจะกัวะ] | ก.พูดไม่สุภาพ หยาบคาย ไม่ถูกกาละเทศะ |
| ขี้ไขค..ย | ขี้ไขฅวฯยฯ | [ขี้ไขฅ..ย] | ดู...ขี้แข้ |
| พุ่ยลั้งๆ | ระฯพุ่ลั้งฯๆ | [พรุ่ยลั้งๆ] | ว.ยุ่ยมาก,ไม่จับติดกันเลย |
| หมากกำปูใบ | หมฯากฯคำฯพลฯไบ | [หมากคำพลูใบ] | น.หมาก ๑ คำ และใบพลู ๑ ใบ ใช้บอกกล่าวแก่อารักษ์ว่าจะมาทำพิธีเซ่นไหว้ในวันหลัง |
| เหล็๋กค่วง | เหัลฯกฅ่วฯง | [เหล็กฅ่วง] | น.บิดหล่า - สว่านเจาะไม้ชนิดใช้มือบิดเป็นเกลียว; เหล๋กค่วน ก็ว่า |
| มะแว้ง | มะแว้งฯ | [มะแว้ง] | น.มะแว้ง ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''บ่าแคว้งขม''; ดู...บ่าแคว้งขม |
| อึ่มอึ๋อึ่มอื่อ | อึ่มฯอึอึ่มฯอื่ | [อึ่มอึอึ่มอื่อ] | ว๑.อึกอัก,อ้ำอึ้ง,พูดไม่ชัดเจน,พูดไม่เต็มปากเต็มคำ ว๒.เกๆ กังๆ,ตัดสินใจไม่ถูก เช่น เอาดี ไม่เอาดี,ไปดีหรืออยู่,นั่งรถไฟหรือไปเรือบิน. |
| ขนเก๊าแฮ้ | ข฿นฯเคั้าฯแร้ | [ขนเค้าแร้] | น.ขนรักแร้ - ขนขี้แฮ้,ขนแฮ้; หมอยแฮ้ ก็ว่า |