พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ตั๋ดมูลี	ตัดฯมูลี	[ตัดมูลี]	ก.เลิกสูบบุหรี
ต่ำเลิง	ตําเลิงฯ	[ต่ำเลิง]	คำที่ใช้ขึ้นต้นประโยคมีความหมายว่า ขณะนี้,ได้ยินมา, เป็นที่รู้กันว่า,เป็นธรรมดา
เวิกเหว๋อะ	เวิกฯเหิวฯอฯะ	[เวิกเหวอะ]	ว.มีรอยแผลถลอกมาก
อี่โมะ	อี่โม฿ะ	[อี่โมะ]	ดู...บอกเหน๋ด
หนั๋กคอ	หันฯกฅํอฯ	[หนักฅอ]	ว.ลักษณะของเกวียนที่บรรทุกน้ำหนักค่อนไปด้านหน้า
ป้อหม้าย	พํอฯห้มฯายฯ	[พ่อหม้าย]	น.พ่อม่าย - ชายที่เมียตายและยังไม่ได้แต่งงานใหม่; ถ้าเป็นหญิงเรียก แม่หม้าย (เรียกชายที่หย่าจากเมียว่า ป้อฮ้าง และหญิงที่หย่าจากผัวว่า แม่ฮ้าง)
อ่อย	อ่อฯยฯ	[อ่อย]	ก.ให้อาหารสัตว์บางชนิด,ตกพรำๆ (ใช้กับฝน),โรย,โปรย; ถ้าโปรยของละเอียดมาก ใช้ อุ่ย เช่น อุ่ยแกลบ - โปรยแกลบ
ต๋าเก็๋ก	ตาเกักฯ	[ตาเก็ก]	น.ตาที่มีสีขาวขุ่นทำให้มองไม่เห็น; ต๋าแก๋ก,ต๋าแกว ก็ว่า
ไค่อยฺาก	ไฅ่อยฯากฯ	[ไฅ่อฺยฺาก]	ก.หิว เช่น ไค่่อยากเข้า - หิวข้าว; ไค่อยาก ก็ว่า
ละอ่อน	ลอ่อฯร	[ละอ่อน]	น.เด็ก(เพี้ยนมาจาก ลูกอ่อน); หละอ่อน ก็ว่า