พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| คู | ระฯคู | [ครู] | น.ครู - ผู้สั่งสอน หรือผู้ถ่ายทอดวิชาศิลปวิทยาให้แก่ศิษย์ ในล้านนาแบ่งครูออกเป็น ๕ ประเภท ได้แก่ ครูเก๊า ครูเถ้า ครูปลาย ครูตาย และครูยัง |
| ฟู่ | ฟู่ | [ฟู่] | ก๑.เจรจา,พูด; อู้,โฟ่ ก็ว่า ก๒.พ่นออกมาอย่างงูพ่นพิษ; ผู่ ก็ว่า |
| เขิ๋ด | เขิ้ดฯ | [เขิด็] | ดู...เกิ๋ด |
| เจี้อใจ๋ | เชิ่อฯอไจ | [เชื่อใจ] | ก.มอบความเชื่อมั่น,เชื่อถือ,มั่นใจ,วางใจ,ไว้ใจ |
| ห้อ | หอฯ | [ห้อ] | น๑.ฮ่อ,จีนฮ่อ - คนจีนที่อพยพเข้าสู่ ประเทศไทยทางบก,ชื่อที่กลุ่มคนไทเรียกคนจีนในมณฑลยูนนาน น๒.ชื่อพรรณไม้ยืนต้น ผลกลมรีคล้ายมะกอกน้ำ เมื่อสุกสีเหลือง กินได้ เรียก บ่าห้อ |
| เหล็๋กปิ๋ง | เหัลฯกปิลฯง | [เหล็กปลิง] | น.เหล็กเส้นกลมขนาดนิ้วชี้ ปลายงอได้ฉาก ใช้ตียึดไม้ให้ติดกัน อย่างทำสะพานลำลอง |
| ถมโหม้ง | ถ฿มฯโห้฿มฯง | [ถมโหม้ง] | ก.ถมหลุมให้เต็ม สำ.หาของใหม่มาแทนของเก่าที่เสียไป,ช่วยจุนเจือเพื่อให้ดำเนินกิจการต่อไปได้ |
| หมูบื้ก | หูบื้กฯ | [หมูบื้ก] | ก.อาการที่หมูกระโจนเข้าทำร้าย พร้อมกับส่งเสียงดัง บื้กๆๆ |
| หอเสื้อวัด | หํอฯเสิ้อฯอวัดฯ | [หอเสื้อวัด] | น.ศาลเทพารักษ์ที่ดูแลวัด |
| ลอม | ลอฯม | [ลอม] | น.เรียกกองฟาง หรือกองฟ่อนข้าว ลอมเข้าหรือลอมเฟือง ก.ตะล่อมสิ่งที่เป็นฟ่อนรวมกันขึ้นเป็นจอมหรือเป็นวง |