พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ต๊ายเหิน | ท้าฯยฯเหินฯ | [ท้ายเหิน] | ว.ส่วนท้ายสูงเชิดขึ้น; ดู...ต๋าเหิน |
| กำสูมาคัวตาน | คำฯสูมาระฯค฿วฯทาฯนฯ | [คำสูมาครัวทาน] | น.คำขอขมาเครื่องไทยทาน ก่อนการถวายเครื่องไทยทาน มักจะมีการกล่าวคำขอขมาต่อเครื่องไทยทาน เนื่องจากว่าในช่วงจัดเตรียมเครื่องไทยทานนั้น ศรัทธาผู้จัดอาจกระทำในสิ่งที่ไม่เหมาะสม ทั้งทางกาย วาจา ใจ จึงต้องกล่าวคำขอขมาเพื่อแก้ไขให้เครื่องไทยทานนั้นไม่มีมลทิน ก่อนการถวายทาน |
| ฮิบเข้าฮิบของ | ริปฯเขั้าริปฯขอฯง | [ริบเข้าริบของ] | ก.เก็บรวบรวมเครื่องอุปโภคบริโภค |
| เผิ้งเดือด | เผิ้งฯเดิอฯด | [เผิ้งเดือด] | ก.ผึ้งต่อย |
| สั๋บปะหลี้ | สับปฯหี้ลฯ | [สับปะหลี้] | ก.สับปลับ,หน้าไหว้หลังหลอก,พูดจากลับกลอก |
| แหน (ห นำ) | แหนฯ | [แหน] | น.ชื่อพรรณไม้น้ำหลายชนิด ลอยอยู่ตามน้ำ; ก๋าแหน ก็ว่า ก.ชี้แจง,ให้รายละเอียด |
| ถะแหลง | แถๆลฯง | [แถลง] | ก.ชี้แจง, แถลง, บอกกล่าว |
| ปี๋ต๋าล | ปีลฯตาลฯฯ | [ปลีตาล] | น.ช่อดอกของตาลที่มีกาบหุ้มอยู่ นิยมใช้ปรุงเป็นอาหาร |
| ถอบ | ถอฯปฯฯ | [ถอบ] | น.เห็ดถอบ -ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียก "เห็๋ดถอบ" ลักษณะเป็นลูกกลมมนแบน ใ เมื่ออ่อนทำให้สุกแล้ว กินได้, ว.พูดได้ชัดเจน,ออกเสียงได้ถูกต้อง เช่น อู้ถอบ - พูดชัด |
| ส้อนขวัญ | ส้อฯรขัวฯร | [ส้อนขวัน] | ก.ทำพิธีรับขวัญโดยใช้สวิง หรือ แซะ เป็นต้น ไปตักเอาขวัญของเจ้าชาตาที่เชื่อว่าหล่นอยู่ในที่เกิดเหตุเพื่อนำไปเทใส่ร่างที่ป่วยอยู่; ส้อน เข้าเอาขวัน ก็ว่า |