พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ผั๋กกาด | ผักฯกาดฯ | [ผักกาด] | น.ผักกาด...ไม้ล้มลุกหลายชนิดหลายสก..ล มีทั้งผักกาดเขียว ผักกาดหัว ผกกาดขาวกวางตุ้ง ผักกาดหอม ใช้เป็นอาหาร |
| ข้าหลวง | ข้าหลฯวฯง | [ข้าหลวง] | น.ผู้ว่าราชการจังหวัด |
| หน้อยไปน่อย | ห้นฯอฯยไพน่อฯยฯ | [หน้อยไพน่อย] | ว.หย่อนไปกว่าที่ควรเล็กน้อย |
| ดือจุ๋น | ดืจุร | [ดือจุน] | น.สะดือจุ่น - สะดือที่มีลักษณะโปนออกมา |
| ขวิ๋ด | ขิวฯด | [ขวิด] | ก.ขวิด - อาการที่สัตว์ใช้เขี้ยวหรือเขาชนเพื่อต่อสู้หรือทำร้าย |
| ต็๋อบๆ แต็๋บๆ | ตัอฯบๆ แตับฯฯๆ | [ต็อบๆ แต็บๆ] | ดู...ต็๋อบแต็๋บ |
| เฮือเห๋าะ | เริอฯอโหอฯะ | [เรือเหาะ] | ดู...เฮือบิน |
| หอกิ๋นตี๋น | หํอฯกินฯตีนฯ | [หอกินต..น] | น.โรคน้ำกัดเท้า; ดู...หอ |
| หมัง | หัมฯง | [หมัง] | ว.สภาพสิ่งของกลางเก่ากลางใหม่,สิ่งของที่ใช้แล้วแต่ค่อนข้างจะมีสภาพ ดี; มอกหมัง ก็ว่า |
| ไม้ฮัก | ไม้รักฯ | [ไม้รัก] | ต้นรัก - มี ๒ ชนิด: น๑.ไม้ต้น ดอกสีเหลืองอ่อน ออกเป็นช่อ ผลกลม ปีกสีแดงสด น้ำยางใสเป็นพิษ ใช้ลงพื้นหรือทาสิ่งต่างๆ เรียกว่า "น้ำรัก", น๒.ไม้พุ่มขนาดเล็ก ใบใหญ่ หนา มีขนละเอียดสีขาวนวลคลุมใบ ดอกสีขาวหรือม่วง กลางดอกเป็นสันสูง ๕ แฉกคล้ายมงก..ฎ ทุกส่วนของต้นมียางสีขาวข้น เป็นพิษ นิยมใช้ดอกร้อยมาลัย ทำอุบะ พานพุ่ม เป็นต้น; ดอกป่านเถื่อน ก็ว่า |