| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| โก่งกิ้ว | โก่฿งฯคิ้วฯ | [โก่งคิ้ว] | น.รวงผึ้ง - ส่วนล่างของหน้าบรรณโบสถ์ วิหาร มีรูปโค้งเหมือนคิ้ว |
| แผ่น | แผ่นฯ | [แผ่น] | ก.เผ่น,ผยอง - อาการที่กระโดดกระโจนไป ล.ลักษณะนามที่ใช้เรียกของแบนๆ อย่างกระดาษเป็นต้น |
| ต๋องตึง | ตอฯงทึงฯ | [ตองทึง] | น.ใบพลวง คนเมืองเหนือเรียก ''ต๋องตึง'' - คือใบของต้นพลวง หรือต้นไม้ตึง เป็นรูปไข่มีขนาดใหญ่ กว้าง 12-20 ซ.ม. ยาว 14-36 ซ.ม. เนื้อหนาเกลี้ยงเป็นมัน ยืดหยุ่น ไม่แตกหรือฉีกง่าย บางชนิดมีขนกระจายประปราย โคนใบหยักเว้า ปลายสอบ ใบอ่อนสีน้ำตาลแดง กาบหุ้มยอดอ่อนสีเทามีขนสั้น ใบที่ยังไม่แก่คนในภาคเหนือนิยมเก็บมาห่อของ เช่น ห่อผัก ห่อข้าวห่อ คล้ายใบตองหรือใบบัวในภาคกลาง ใบพลวง(ต๋องตึง) เมื่อแก่จะหล่นจากต้น ชาวบ้านเก็บมาไพรเป็นตับใช้ม..หลังคาคล้ายหญ้าคา มีความทนทานหลายปี |
| ฮำแดดฮำฝน | รำแดดฯรำฝ฿นฯ | [รำแดดรำฝน] | ก.กรำแดดกรำฝน |
| ลัด | ลัดฯ | [ลัด] | ก.ตัดตรงไป,ตัดเอาลูกอัณฑะของสัตว์บางชนิด เช่น วัว สุนัขออก เพื่อทำหมัน ว.ซื่อ,ตัดตรงไป,สั้น |
| ไปกาดไพลี | ไพกาดฯไพลี | [ไพกาดไพลี] | ดู...ไปกาด |
| เวียก | วยฯก | [เวียก] | น.งานชนิดที่ใช้กำลังกายเป็นหลัก; ถ้างานที่ใช้ความรู้เรียก "ก๋าร" |
| สิ้นหลูด | สิ้นฯหลฯด | [สิ้นหลูด] | น.ซิ่นหลุด,ผ้าถุงหลุด |
| นนถี | น฿ระฯนีตฯ,น฿นีถฯฯ | [นนตรี,นนถี] | น.ดนตรี |
| ้แอ่วปุ๊นแอ่วเพ้ | แอ่วฯพุ้รแอ่วฯเระฯพ้ | [แอ่วพุ้นแอ่วเพร้] | ก.เที่ยวโน่นบ้างนี่บ้าง |