| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| หง็๋อก | หังฯอฯก | [หง็อก] | ดู...ง็อก |
| เป๋นจิ๋กเป๋นจ๋อม | เปนฯจิฯกฯเปนฯจอฯม | [เปนจิกเปนจอม] | น.เป็นผู้นำหรือผู้บังคับบัญชาระดับสูงสุด |
| เปาต๋องตึง | เพัาตอฯงทึงฯ) | [เพาตองทึง] | น.มัดใบพลวงแห้งก่อนนำไปกรองเป็นตับ |
| หล้ง | ห้฿ลฯง | [หล้ง] | ก.วาย,หมด,ไม่มีเหลือ (ใช้กับผลไม้ที่หมดจากต้น); โหล้ง ก็ว่า |
| ถั่งเข้าไป | ถั่งฯเขั้าไพ | [ถั่งเข้าไพ] | ก.หลั่งไหลเข้าไป,ไหลเทไป |
| ไม้หมื้อ | ไม้หื้มฯ | [ไม้หมื้อ] | น.ไม้ทะลอก - ไม้ต้นขนาดใหญ่ ใช้ทำเครื่องบนและเครื่องล่างของเรือน น้ำมันจากเมล็ดใช้ทากันน้ำซึมและผสมน้ำรักทำเครื่องเขิน ปุยหุ้มเมล็ดคล้ายปุยฝ้ายสีน้ำตาล ใช้เป็นชุดล่อประกายไฟให้ติด; ดู...บ่าหมื้อ |
| กืน | คืนฯ | [คืน] | ว.คับคั่ง,มากมาย,งอกงาม,เจริญขึ้นอย่างรวดเร็ว เช่น แมงมันกืน - แมงมันใต่ออกมาจากโพรงใต้ดินมากมาย |
| งน | ง฿นฯ | [งน] | น.เรียกแมลงวันว่า แมงงน หรือแมงงุน หรือ แมงงูน |
| เฮือหางแมงป่อง | เริอฯอหางฯแมงฯป่อฯง | [เรือหางแมงป่อง] | น.เรือหางแมงป่อง - ภาษาถิ่นล้านนาเรียกว่า ''เฮือหางแมงป่อง''; ดู...หางแมงป่อง |
| ผั๋กกาดโป้ง | ผักฯกาดฯโป้฿งฯ | [ผักกาดโป้ง] | น.ผักกาดหัว/หัวไชเท้า - พืชล้มลุกขนาดเล็ก เป็นพืชสมุนไพร ลบำต้นสั้นๆเชื่อมอยู่ระหว่างรากกับใบ ลักษณะกลมๆ เป็นข้อสั้นๆ ก้านใบแทงออกจากโคนลำต้น สีเขียวอ่อน เป็นใบเลี้ยงเดี่ยวทรงยาวรีขนาดใหญ่ โคนใบรี ปลายใบมนกว้าง ผิวใบบางเห็นเส้นชัดเจน ดอกสีขาว หัวลักษณะเป็นรูปกรวยยาว มีทั้งสีขาว ม่วง ชมพู แดง ปลายของหัวมีรากฝอยขนาดเล็กแทงดิ่งลงด้านล่าง หัวไชเท้าเป็นพืชผักที่อุดมไปด้วยคุณค่าทางอาการสูง ใช้ทำอาหารได้หลากหลายเมนู และมีสรรพคุณทางยา รักษาโรคได้หลายชนิด |