พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์​ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนาอักษรล้านนาเทียบอักษรไทยความหมาย
ห..ฟานหำฟานฯ[ห..ฟาน]น.ต้นประดงเลือด
ป้อกั๋นลูกกั๋นพํอฯกันฯลูกกันฯ[พ่อกันลูกกัน]น.พ่อลูกกัน
ยกหางย฿กฯหางฯ[ยกหาง]สำนวน.ยกยอตัวเอง - ใช้ในการเปรียบเปรยคนที่มีนิสัยชอบชื่นชมตนเองให้คนอื่นฟัง ยกตนว่าตัวเองนั้นเป็นคนเก่งอย่างนั้นอย่างนี้ ดีอย่างนั้นอย่างนี้ ทำอะไรได้เก่งกาจ บรรยายสรรพคุณต่างๆ ให้คนอื่นฟังโดยไม่รู้สึกละอายใจ เปรียบเหมือนสุนัขเวลาอุจจาระจะยกหางตัวเองขึ้นโดยไม่ต้องให้ใครช่วย ซึ่งเป็นลักษณะนิสัยปกติของสุนัข แต่ว่าการนำมาเปรียบเทียบกับคนนั้นเป็นเรื่องที่น่าละอาย และแสดงให้เห็นว่าคนมองพฤติกรรมดังกล่าวในแง่ลบ
ก้อหว้อกํอฯหํวฯอฯฯ[ก้อหว้อ]ว.ลักษณะที่ลึกลงไปของสิ่งที่มีขนาดปานกลาง เช่น ต๋าเลิ๊กก้อหว้อ - ดวงตาลึก; ถ้าสิ่งขนาดเล็กมากหรือขนาดจิ๋วใช้ กี้หวี้; ถ้าขนาดใหญ่ใช้ โก้โหว้
น้ำเหมยนาฯเหิมฯอฯ[น้ำเหมย]น.น้ำค้าง
ปันเมาพันฯเมัา[พันเมา]น.เรียกชื่อระฆังที่ใช้แขวนคอสัตว์ว่า เดงปันเมา; ก.อาการที่ ดื่มเหล้าแล้วเมาเร็วกว่าปกติเรียก ปันเมา; เมาเวย,เมาโวย ก็ว่า
หมากดิ๋บหมฯากฯดิปฯ[หมากดิบ]น.หมากดิบ - ผลหมากที่ยังไม่แก่ ใช้เคี้ยวกับปูนและพลู
จาดเจดจาดฯเจดฯ[จาดเจด]น.พรวดพราด,ทันทีทันใด; จวาดเจวด ก็ว่า
อว่ายหน้าอ่วฯายฯห้นฯา[อว่ายหน้า]ก.เลี้ยวไป,หันหน้าไป
ตุนทุร[ทุน]น.คูน -ไม้ล้มลุกคล้ายบอน ใบใหญ่รูปหัวใจ ก้านใบยาวลอกเปลือกแล้วกินได้ ทั้งกินสดและแกง; ตูน ก็ว่า

สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2564-65 / Copyright 2021-22. All rights reserved.
จรีย์ สุนทรสิงห์ สำนักมรดกล้านนา จ.เชียงใหม่