พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เซอะ	เซิอฯะ	[เซอะ]	ว.เซ่อ,โง่ เช่น ไอ่หน้าเซอะ - ไอ้หน้า..่, เซอะใบ้เซอะง่าว - โง่เสียเหลือเกิน
ม้าน	ม้านฯ	[ม้าน]	น.ช้ำ,ฟก,ครึ่งสดครึ่งแห้ง
อ่ำอู้	อําอู้	[อ่ำอู้]	ก.ไม่พูด
บ่าย	บ่าฯยฯ	[บ่าย]	ก.ป้าย - ทำให้ติดเฉพาะที่ใดที่หนึ่ง,ทาอย่างหยาบๆ เช่น แยมบ่ายเข้าหนมปัง-แยมป้ายขนมปัง; บ้าย ก็ว่า: น.เวลาระหว่างเที่ยงวันกับเย็น ว.เหลื่อมกัน,เกยกัน
จ๊ะใด	ชได	[ชะใด]	อย่างใด,แบบใด - คำแสดงคำถาม; จะใด,จ๋ะใด,จาใด ก็ว่า
แป้นแหว้น	แป้นฯแห้วฯร	[แป้นแหว้น]	ว.ลักษณะสิ่งของกลมแบนขนาดเล็ก; แต้นแหว้น ก็ว่า
ผีโผด	ผีโผ฿ดฯ,ผีโระฯบ฿ดฯ	[ผีโผด,ผีโปรด]	ว.ได้รับความเมตตา,โชคดี
หั๋กขำ	หักฯขำ	[หักขำ]	ก.หักคาไว้,หักค้างไว้,หักไม่หลุกออก เช่น ลิ่มหักคาท่อนไม้ หนามหักคาอุ้งเท้า
ยฺางหยฺืด	อยฯางฯอยฯืดฯ	[อฺยฺางอฺยฺืด]	น.ยางรัด - ยางเส้นเล็กๆ เป็นวงยืดหดได้ ใช้สำหรับรัดสิ่งของ รัดปากถุง เป็นต้น; ยางว้อง,หนังว้อง ก็ว่า: /ยางหยืด - ออกเสียง ''ยฺางหยฺืด'', เขียน ''อฺยฺางอฺยฺืด'' ใช้พยัญชนะตัวเดียวกัน แต่ออกเสียง ๒ เสียง (ยฺาง-ออกเสียงกลาง,หยฺืด-ออกเสียงสูง)/
หมั้ว	ห้฿มฯวฯฯ	[หมั้ว]	น.เรียกตลาดสดว่า กาดหมั้ว; ก.มั่ว - รวมกันอยู่,สุมกันอยู่