พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ปุ้งส้าว	พุ่งส้าวฯ	[พุ่งส้าว]	น.เรียกดาวตกว่า ผีปุ้งส้าว - ผีพุ่งส้าว; ดาวอยฺวาด ก็ว่า
เป๋วปากถ้ำ	เปลฯวฯปากฯถ้ำ	[เปลวปากถ้ำ]	น.ปล่องถ้ำ
บ่าผาง	บ่าฯผางฯ,บ่าฯระฯบาฯงฯ	[บ่าผาง,บ่าปราง]	น.มะปราง ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''บ่าผาง''; มะปราง หรือ บ่าผาง - เป็นไม้ต้น ทรงค่อนข้างแหลม มีกิ่งก้านสาขาค่อนข้างทึบ สูง 15-30 เมตร มีรากแก้วแข็งแรง มีใบมากสีเขียว หนา เรียว เป็นมัน ดอกออกเป็นช่อบริเวณปลายกิ่งแขนง สีเหลือง ผล ทรงกลมรูปไข่ เมื่อดิบสีเขียวอ่อนถึงเขียวเข้ม สุกแล้วสีเหลืองหรือเหลืองอมส้ม เนื้อผลฉ่ำน้ำ มีทั้งรสเปรี้ยว รสหวาน หรือรสเปรี้ยวๆ หวานๆ ภายในมีเมล็ด 1 เมล็ด เนื้อสีขาวหรือชมพูอมม่วง รสฝาดและขม
ขี้แหย่	ขี้แห่ยฯ	[ขี้แหย่]	น.กาก,ตะกอนชิ้นเล็กๆ เช่น กากมะพร้าวที่เหลือจากการคั้นกะทิ; แหย่ ก็ว่า
นางนี	นาฯงฯนี	[นางนี]	น.ชะนี. อี่ฮุย,อี่โหวด ก็ว่า
สังฆะ (บาลี)	สังฆฯฯะ,สํฯฆะ	[สังฆะ]	น.พระสงฆ์ - ภิกษุในพุทธศาสนา; สงฆ์ ก็ว่า
หนังสือหาย	หันฯงสืหายฯ	[หนังสือหาย]	น.บัตรสนเท่ห์ จดหมายฟ้อง หรือกล่าวโทษผู้อื่นโดยมิได้ลงชื่อจริงของผู้เขียน
ฮกเกิด	ร฿กฯเกิดฯ	[รกเกิด]	น.รกที่ออกมาหลังการคลอดตัวอ่อนของสัตว์ เช่น วัว ควาย ถือว่ามีรสดีกว่ารกในท้อง ซึ่งเป็นรกที่ได้จากซากสัตว์
เป๋นหนั๋กเป๋นหนา	เปนฯหันฯกเปนฯหนฯา	[เปนหนักเปนหนา]	ว.เป็นอันมาก
เมาเหล้า	เมัาเหั้ลฯา	[เมาเหล้า]	ก.เมาสุรา