| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ถ่อมตวย | ถ่อฯมทวฯยฯ | [ถ่อมทวย] | ก.สะกดรอยตาม,ตามไปทีหลังโดยไม่ให้รู้ตัว |
| ก่างด่าง | ก่างฯด่างฯ | [ก่างด่าง] | ว.ลักษณะของสิ่ง ที่นอนลงเกะกะ เช่น ควายนอนหงายก่างด่าง; กึ่งดึ่ง ก็ว่า |
| ตุ้นเต๊า | ทุ่รเทั้าฯ | [ทุ่นเท้า] | ก.ค้ำจุน ใช้คู่กับมั่งมูล เป็น มั่งมูลตุ้นเต๊า-มั่งคั่งร่ำรวย,มีทรัพย์สมบัติเพิ่มพูน. ตูนเต๊า ก็ว่า |
| ซ้าลุ่น | ซ้าลุ่ร | [ซ้าลุ่น] | น.ตะกร้าทึบปากกว้างประมาณ ๕๐ เซ็นติเมตร ลึกประมาณ ๗๐ เซ็นติเมตร ใช้เป็นที่ยิงฝ้าย คือดีดฝ้ายที่อีดหรือหนีบเอาเมล็ดออกแล้วให้ฟูเป็นปุย; สะลุ่น ก็ว่า |
| โหยดใส่ | โอยฯ฿ดฯไส่ | [โอฺยฺดใส่] | ก.กระโดดเข้าหา |
| ผ่าย่อยผ่ายำ | ผ่าย่อฯยฯผ่ายำ | [ผ่าย่อยผ่ายำ] | ดู...ผ่าจิ๋กผ่าจ๋อก |
| ตุ้ยลุ้ย | ตุ้ลุ้ | [ตุ้ยลุ้ย] | ดู...ตุ้ยปีดีงาม |
| ออกแก้ว | ออฯก | [ออกแก้ว] | ก.อาการที่มือพอง เป็นตุ่มมีน้ำใสๆ อยู่ข้างใน เนื่องจากใช้มือทำงานหนัก มีการเสียดสีอย่างต่อเนื่อง |
| อู้ล่าย | อู้ล่ายฯ | [อู้ล่าย] | ก.พูดทีเล่นทีจริง |
| ฝาตึ๋ด | ฝาตึดฯ | [ฝาตึด] | น.ภาชนะที่มักเป็นแผ่นแบน มีที่จับถือ เมื่อปิดแล้วแล้วมักจะสวมสอดลงไปในปากของภาชนะนั้นๆ; ฝาอึ๋ด ก็ว่า |