| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| จ๋ำหนี | จำหีนฯ | [จำหนี] | ก.ไล่หนี,ขับไล่ |
| ก่ำปอหวาน | กําพํอฯหวฯานฯ | [ก่ำพอหวาน] | ว.อมหวานอมเปรี้ยว(ออกทางรสหวานมาก กว่ารสเปรี้ยว); ก๋ำปอหวาน ก็ว่า |
| หว่างหน้า | ห่วฯางฯห้นฯา | [หว่างหน้า] | น.โอกาสหน้า,ระยะที่จะมาถึง |
| งัน | งันฯ | [งัน] | ก.,ว.สนุก, ครึกครื้น, ดื่มด่ำในอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง มักใช้กับคำอื่น เช่น ม่วนงัน - สนุกยิ่ง; ง่อมงัน - เหงาเหลือเกิน; บ่ม่วนบ่งัน - ไม่สนุกเลย |
| ใส่จื้อ | ไส่ชื่ | [ใส่ชื่อ] | ก.ตั้งชื่อ,ขนานนาม,ลงชื่อในบัญชี |
| นั่งแกม | นั่งฯแคมฯ | [นั่งแคม] | ก.นั่งกำกับ |
| ดาของกิ๋น | ดาขอฯงกินฯ | [ดาของกิน] | ก.จัดเตรียมสำรับอาหาร |
| ม้ม | ม้฿มฯ | [ม้ม] | ก.กินอาหารทีละมากๆ จนเต็มปาก; โม้ม ก็ว่า |
| ก๊าจิ๊น | ค้าฯชิ้นฯ | [ค้าชิ้น] | ก.ขายเนื้อสัตว์ โดยปกติจิ้น หมายถึงเนื้อสัตว์ต่างๆ โดยระบุชื่อของสัตว์นั้นๆ เช่น จิ๊นงัว - เนื้อวัว,จิ๊นหมู - เนื้อหมู |
| ป๋าสะเด็๋ด | ปลฯาสเดัดฯ | [ปลาสะเด็ด] | น.ปลาหมอไทย - ปลาน้ำจืด อยู่ในวงศ์เดียวกันกับปลาหมอ รูปร่างป้อมสั้น ลำตัวแบนข้างมากกว่าปลาหมอ หัวเล็ก ปากเล็ก ริมปากบนและล่างเท่ากัน จะงอยปากสั้นทู่ ฟันละเอียด กระดูกขอบกระพุ้งเหงือกหยักเป็นฟันเลื่อยแหลมและแข็ง เรียกว่า "เหงือกปลาหมอ" |