พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ดั๋บหน | ดัปฯห฿นฯ | [ดับหน] | น.เดือนข้างแรมของเดือนคี่ ได้แก่เดือน ๑...๓...๕...ไปจนถึงเดือน ๑๑ มีเพียง ๑๔ วัน เรียกวันแรม ๑๔ ค่ำ ซึ่งเป็นวัน ดั๋บก..้ (ดับคู่) ของเดือน คี่ว่า ดั๋บหน; ดู...เดือนดั๋บ. ยกเว้นเดือน ๙ ของปีที่เป็นอธิกวารจะเป็นดับเต็ม คือ แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๙; ดู...อะทิกะวาน |
| แล่งเกิ่ง | แล่งฯเกิ่งฯ | [แล่งเกิ่ง] | ก.ผ่า(ตามยาว)ออกเป็นสองส่วนเท่าๆ กัน |
| ก๊อน | ค้อฯร | [ค้อน] | ก.เขี่ยขึ้น,เขี่ยออก,ช้อนออกเช่น ถักผ้า ช้อนลูกน้ำ |
| หอธรรม | หํอฯธัม์มฯ | [หอธัมม์] | น.หอพระไตรปิฎก,อาคารที่เก็บคัมภีร์ใบลาน |
| เมื่อตอน | เมิ่อฯอทอฯร | [เมื่อทอน] | ว.เวลากลางวัน |
| หลิ่งน้ำ | หิ่ลฯงนาฯ | [หลิ่งน้ำ] | น.ตลิ่ง,ฝั่งน้ำ |
| จุ๊ต๋น | ชุต฿นฯ | [ชุตน] | ว.ทุกรูป (ใช้กับพระภิกษุสามเณร) |
| เหล้นลวดวันลวดคืน | เห้ลฯรลวฯดวันฯลวฯดฅืนฯ | [เหล้นลวดวันลวดคืน] | ก.เล่นตลอดวันตลอดคืน,เล่นหามรุ่งหามค่ำ |
| ใบต๋อง | ไบตอฯง | [ใบตอง] | น.ใบตอง หรือใบกล้วย คนล้านนาเรียก ''ใบต๋อง หรือ ต๋องก้วย'' คือใบของต้นกล้วย มีการนำมาใช้หลากหลาย เพราะมีขนาดใหญ่ ยืดหยุ่น กันน้ำ เนื้อใบตองมีความนุ่ม เหนียว ไม่เปราะและฉีกง่าย มีความหนาพอเหมาะ และสามารถนำมาตกแต่งได้ มีการใช้ใบกล้วยในการห่ออาหาร และเป็นภาชนะอาหารอย่างกว้างขวาง ใช้ทำกระทงใส่ขนม ถาด บายศรี มีการนำมาใช้ตกแต่ง และใช้เพื่อเป็นสัญลักษณ์ในพิธีกรรมความเชื่อของฮินดูและพุทธ และยังใช้มวนบุหรี่ได้อีกด้วย |
| ปันห้า | พันฯห้า | [พันห้า] | ว.จำนวนหนึ่งพันห้าร้อย = ๑,๕๐๐ |