| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ปุ้งส้าว | พุ่งส้าวฯ | [พุ่งส้าว] | น.เรียกดาวตกว่า ผีปุ้งส้าว - ผีพุ่งส้าว; ดาวอยฺวาด ก็ว่า |
| เป๋วปากถ้ำ | เปลฯวฯปากฯถ้ำ | [เปลวปากถ้ำ] | น.ปล่องถ้ำ |
| บ่าผาง | บ่าฯผางฯ,บ่าฯระฯบาฯงฯ | [บ่าผาง,บ่าปราง] | น.มะปราง ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''บ่าผาง''; มะปราง หรือ บ่าผาง - เป็นไม้ต้น ทรงค่อนข้างแหลม มีกิ่งก้านสาขาค่อนข้างทึบ สูง 15-30 เมตร มีรากแก้วแข็งแรง มีใบมากสีเขียว หนา เรียว เป็นมัน ดอกออกเป็นช่อบริเวณปลายกิ่งแขนง สีเหลือง ผล ทรงกลมรูปไข่ เมื่อดิบสีเขียวอ่อนถึงเขียวเข้ม สุกแล้วสีเหลืองหรือเหลืองอมส้ม เนื้อผลฉ่ำน้ำ มีทั้งรสเปรี้ยว รสหวาน หรือรสเปรี้ยวๆ หวานๆ ภายในมีเมล็ด 1 เมล็ด เนื้อสีขาวหรือชมพูอมม่วง รสฝาดและขม |
| ขี้แหย่ | ขี้แห่ยฯ | [ขี้แหย่] | น.กาก,ตะกอนชิ้นเล็กๆ เช่น กากมะพร้าวที่เหลือจากการคั้นกะทิ; แหย่ ก็ว่า |
| นางนี | นาฯงฯนี | [นางนี] | น.ชะนี. อี่ฮุย,อี่โหวด ก็ว่า |
| สังฆะ (บาลี) | สังฆฯฯะ,สํฯฆะ | [สังฆะ] | น.พระสงฆ์ - ภิกษุในพุทธศาสนา; สงฆ์ ก็ว่า |
| หนังสือหาย | หันฯงสืหายฯ | [หนังสือหาย] | น.บัตรสนเท่ห์ จดหมายฟ้อง หรือกล่าวโทษผู้อื่นโดยมิได้ลงชื่อจริงของผู้เขียน |
| ฮกเกิด | ร฿กฯเกิดฯ | [รกเกิด] | น.รกที่ออกมาหลังการคลอดตัวอ่อนของสัตว์ เช่น วัว ควาย ถือว่ามีรสดีกว่ารกในท้อง ซึ่งเป็นรกที่ได้จากซากสัตว์ |
| เป๋นหนั๋กเป๋นหนา | เปนฯหันฯกเปนฯหนฯา | [เปนหนักเปนหนา] | ว.เป็นอันมาก |
| เมาเหล้า | เมัาเหั้ลฯา | [เมาเหล้า] | ก.เมาสุรา |