| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เผย | เผิยฯ | [เผย] | ก.เผย - ค่อยๆ ขยายออก |
| ตั๋ดปุ๋ด | ตัดฯปุดฯ | [ตัดปุด] | ก.ตัดขาด - เลิกติดต่อคบหากัน |
| ก๋องเอ๊าะเยาะ | กอฯงโออฯะโยอฯะ | [กองเอ๊าะเยาะ] | ว.ลักษณะสิ่งของที่วางรวมกันอยู่เป็นกองเล็กๆ |
| ลืมลวงลืมลาย | ลืมฯลูกลืมฯเตั้า | [ลืมลวงลืมลาย] | ดู...ลืมลาย |
| บ่าฟักแก้ว | บ่าฯฟักฯแก้วฯ | [บ่าฟักแก้ว] | น.ฟักทอง ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''บ่าฟักแก้ว''; ฟักทอง หรือ บ่าฟักแก้ว - เป็นไม้เถาเลื้อยไปตามดิน มีมือสำหรับยึดเกาะ ลำต้นอวบน้ำ ใบเดี่ยวรูป 5 เหลี่ยม มีขนทั้ง 2 ด้าน ดอกสีเหลืองรูประฆัง ผลมีหลายลักษณะ เกือบกลมก็มี แต่โดยทั่วไปเป็นรูปทรงกลมแป้น ผิวขรุขระเล็กน้อย เป็นพูโดยรอบ ผิวมักขรุขระเป็นตุ่มนูน เนื้อในสีเหลือง เหลืองอมเขียว หรือเหลืองอมส้ม มีเมล็ดจำนวนมาก รูปไข่ แบน ยอดอ่อน ใบอ่อน ดอกตูม และผลอ่อน ลวกหรือนึ่งรับประทานร่วมกับน้ำพริก หรือประกอบอาหาร เช่น แกงเลียง แกงส้ม ผลแก่ใช้ประกอบอาหารหลายชนิด หรือของหวาน เช่น ฟัหทองบวด เป็นต้น เมล็ดกินได้ |
| อะแหล่มแต่มแต๋ะ | อแห่ลฯมแต่มฯแตะ | [อะแหล่มแต่มแตะ] | น.ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน,กระจัดกระจาย,เละเทะ; บ่าแหล่มแต่มแต๋ะ ก็ว่า |
| แห | แห | [แห] | น.แห - ตาข่ายที่ใช้ทอดแผ่ลงน้ำเพื่อจับปลา; ก๑.เปรียว,ไม่เชื่อง,สัญชาตญาณของสัตว์เกือบทุกชนิดที่ปราดเปรียวตื่นตัวตลอดเวลา ก๒.คนหรือสัตว์ที่คอยระมัดระวังตื่นตัวอยู่เสมอ |
| หัวนม | ห฿วฯน฿มฯ | [หัวนม] | น.ปุ่มบนเต้านม,ของที่ทำด้วยยางมีรูปคล้ายหัวนม สำหรับให้เด็กเล็กๆ ดูด |
| ฮางคาว | รางฯฅาวฯ | [รางฅาว] | น.ว่านน้ำ - เหง้ามีกลิ่นฉุนแรง ใช้เป็นเครื่องยาสมุนไพร |
| ปูลิง | พลฯลิงฯ | [พลูลิง] | น.ชะพลู/ช้าพลู - ไม้เถา ใบคล้ายใบพลู ผิวใบมัน มีกลิ่นหอม รสเผ็ดเล็กน้อย กินได้ รากและผลใช้ทำยาได้; ดู...ผั๋กแค |