พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เผ่า | เผั่า | [เผ่า] | น.วงศ์ตระก..ล,เชื้อสาย |
| กิ๋ว | กิวฯ | [กิว] | น.ขนที่งอกบนไฝ มักเกิดบริเวณคาง หรือแก้ม เป็นต้น; จิ๋ว ก็ว่า |
| ซ้าเป๊าะ | ซ้าโพอฯะ | [ซ้าเพาะ] | ดู...ซ้า |
| กิ๋นขี้ซาก | กินฯขี้ซากฯ | [กินขี้ซาก] | ก.กินหลังจากที่ผู้อื่นกินแล้ว,กินของที่ผู้อื่นกินเหลือ,กินของเหลือเดน; สำ.แต่งงานกับหญิงหรือชายที่ผ่านการแต่งงานมาแล้ว |
| จ๊างโตน | ช้างฯโท฿นฯ | [ช้างโทน] | น.ช้างที่แยกออกไปหากินตามลำพังเดี่ยวๆ ซึ่งตามธรรมชาติของช้างจะอยู่รวมกันเป็นโขลง โดยมีช้างพลายอายุมากๆ งายาวๆ เป็นหัวหน้าโขลง |
| หลังคาเฮือน | หัลฯงฅาเริอฯร | [หลังฅาเรือน] | น.หลังคาของบ้าน ล.ลักษณะนามที่ใช้เรียกเรือนหรือบ้านที่ถือเอาทะเบียนบ้านเป็นหลักในการนับ เช่นหมู่บ้านนี้มี ๘๐ หลังคาเรือน |
| แซง | แซมฯ | [แซง] | น.ลายผ้าที่เป็นทางตามยาว เรียก ลายแซง ว.ลายเป็นทาง; แบบ,ตัวอย่าง เช่น ผ่อแซงเขา - ดูตัวอย่างเขา,ดูแบบเขา |
| อึ๋บเข้า | อึปฯเขั้า | [อึบเข้า] | ว.ไม่มีข้าวจะกิน |
| หงีบแว้ม | หีงฯบ์แว้มฯ | [หงีบแว้ม] | น.ขมับ ทั้งสองข้างเป็นรอยยุบเว้าลงไป |
| แวก | แวกฯ | [แวก] | น.อุปกรณ์ใช้ในการขูดหญ้าหรือถางหญ้าที่ขึ้นติดดิน ปลายคล้ายมีดอีโต้แต่ขนาดเล็กกว่า ติดด้ามงอเป็นมุมประมาณ ๙๐ องศา |