| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ต๋ามไฟ | ตาไฟ | [ไฟ] | ก.จุดไฟ |
| สะลาบ | สลาปฯ | [สะลาบ] | น.รั้วไม้ไผ่ขัดแตะชนิดสานทึบ ว๑.แผ่ไปทั่ว,เอิบอาบ ว๒.อาการอ่อนเปลี้ยไม่มีแรง; ซะลาบ ก็ว่า |
| ล้อมแล้ม | ล้อฯมแล้มฯ | [ล้อมแล้ม] | ก๑.ลิ้มรส - ชิมดูพอให้รู้รส ก๒.แอบหลบไป หล้อมแหล้ม ก็ว่า |
| บ่าม่วงเฮือง | บ่าฯม่วฯงเฮิอฯง | [บ่าม่วงเฮือง] | น.บ่าม่วงเฮือง - มะม่วงที่ยังไม่ทันแก่จัด ยังไม่เข้าไคล(ไม่เข้าค้าว) เปลือกเห..่ยวเหลือง รสไม่อร่อย; ดู...เฮือง |
| อูน | อูร | [อูน] | น.อูน - ไม้พุ่มหรือไม้ต้น เปลือกต้นสีน้ำตาลแดง มีต่อมเล็กๆ กระจายทั่วลำต้น ใบรูปรี ผิวใบด้านล่างมีขนสาก ดอกเล็กสีขาวออกเป็นช่อกลม ผลรูปกลมรี เมื่อสุกสีดำ. |
| แก้ว | แก้วฯ | [แก้ว] | น๑.เรียกดอกพิก..ลว่า ดอกแก้ว |
| จา | ชา | [ชา] | ว๑.ขรุขระ, หยาบ, สาก อย่างจาเหมือนลิ้นแมว - สากเหมือนลิ้นแมว ว๒.ชั่ว,ไม่ดี ว๓.หรือ,ไฉน |
| ส้อนเข้าเอาขวัญ | ส้อฯรเขั้า´าขัวฯร | [ส้อนเข้าเอาขวัน] | ดู...ส้อนขวัน |
| ผ่าย่อยผ่ายำ | ผ่าย่อฯยฯผ่ายำ | [ผ่าย่อยผ่ายำ] | ดู...ผ่าจิ๋กผ่าจ๋อก |
| บ่าเขือเหลิ๋ด | บ่าฯเขิอฯอเหิ้ลฯด | [บ่าเขือเหลิด] | น.กระเจี๊ยบเขียว - ภาคเหนือเรียก ''บ่าเขือมื่น'' หรือ ''บ่าเขือเหลิ๋ด''; ดู...บ่าเขือมื่น |