| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| อาก | อากฯ | [อาก] | ว.เป็นรอยแผล,เปิดให้เห็นด้านใน เช่น หัวอาก - หัวที่มีแผลเป็น มองให้เห็นหนังศีรษะ |
| ไม้ตายขาน | ไม้ตายฯขานฯ | [ไม้ตายขาน] | น.ต้นไม้ที่ยืนตายเป็นแถวๆ ห้ามใช้ทำเสาบ้าน |
| หลัวก้อม | ห฿ลฯวฯก้อฯม | [หลัวก้อม] | น.ฟืนที่ได้จากการทอนกิ่งไม้ขนาดเล็กๆ |
| หยฺั๋ด | อยฯดฯ | [อฺยัฺด] | ก.สะเด็ด - แห้งน้ำ ทำให้น้ำที่มีอยู่หยดหรือไหลแห้งไปโดยเร็ว ว.ไม่มีน้ำเหลืออยู่ เช่น ผ้าหยั๋ด - ผ้าที่ปั้นหรือบิดน้ำออก หรือใช้เครื่องปั่นจนสะเด็ดน้ำ,ฝนหยั๋ดแล้ว - ฝนหยุดแล้ว เป็นต้น |
| อุ๋กปุ๋ก | อุกปุก | [อุกปุก] | ดู...อุ้กปุ๊ก |
| แมงดา | แมงฯดา | [แมงดา] | น.แมลงชนิดหนึ่งที่มีขา ๓ คู่เหมือนแมลงชนิดอื่นๆ แต่ว่าขาแต่ละคู่จะมีลักษณะไม่เหมือนกัน และทำหน้าที่ต่างกัน ขาคู่หน้า มีฐานขาและต้นขาใหญ่แข็งแรง ทำหน้าที่ในการจับเหยื่อ ขาคู่กลาง ทำหน้าที่ในการเดินหรือวิ่ง ขาคู่หลัง ปล้องขาแบนคล้ายใบพายเพื่อช่วยในการว่ายน้ำ |
| กิ๋นๆตานๆ | กิๆนฯทาฯนฯๆ | [กินๆทานๆ] | ก.ทั้งกินทั้งทาน,กินด้วยทานด้วย |
| เผาโข่ | เผัาโข่ | [เผาโข่] | ก.เผาที่รก,เผากิ่งไม้ใบหญ้าที่รกรุงรัง |
| ป้อก๊าตี๋เมีย | พํอฯค้าฯตีเมยฯ | [พ่อค้าตีเมีย] | น.พืชล้มลุก ต้นเป็นเส้นเล็กเท่าก้านมะพร้าวสูงประมาณคืบ; มีเรื่องเล่าว่า พ่อค้าพาเมียไปขายของพักค้างคืนชายป่า เมียแกงผักชนิดนี้ให้กิน พ่อค้าโกรธมากถึงกับทุบตีเมีย กล่าวหาว่าแกงไม่สุกให้กิน เป็นที่มาของชื่อนี้ เพราะแม้จะแกงนานเท่าไรก็ยังแข็งกรอบคล้ายกับไม่สุกนั่นเอง |
| เขิน | เขินฯ | [เขิน] | น๑.เรียกคนไตที่อยู่ในเชียงตุงว่า ไตเขิน หรือ ไตขึน, น๒.เรียกภาษาที่ใช้ว่าภาษาเขิน หรือภาษาขึน (ขึน หรือ ขืน เป็นชื่อของแม่น้ำที่ไหลผ่านนครเชียงตุงซึ่งไหลจากทิศใต้ไปเหนือ...ดู ขืน) ก.โผล่ขึ้นเหนือน้ำ เช่น หินเขิน - ก้อนหินโผล่ขึ้นเมื่อน้ำลด |