พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เม้าอี้	เมั้าอี้	[เม้าอี้]	ว.ขนาดนี้,ประมาณนี้; มอกอี้ ก็ว่า
ดาปอย	ดาพอฯยฯ	[ดาพอย]	ก.เตรียมงานฉลอง
เมื่อยเนื้อเมื่อยตั๋ว	เมิ่อฯยฯเนิ้อฯอเมิ่อฯยฯต฿วฯ	[เมื่อยเนื้อเมื่อยตัว]	ก.รู้สึกตะครั่นตะครอคล้ายจะเป็นไข้
ถิ๋	ถิ,ระฯติ	[ถิ,ตริ]	ก๑.แกล้งทำ,เสแสร้ง ก๒.คิด,ตรึกตรอง
ซีเนาะซีแน	ซีโนอฯะซีแน	[ซีเนาะซีแน]	ก.เคล้าเคลีย,กระจู๋กระจี๋
ตุ๋ม	ตุม	[ตุม]	น.ขอนไม้ ว.ตูม - ยังไม่บาน เช่น เช่น ดอกตุ๋ม - ดอกตูม,บัวตุ๋ม - บัวตูม; ตู๋ม ก็ว่า
จวั๋งเมาวิน	จัวฯงเมัาวินฯ	[จวังเมาวิน]	ก.หมุน, เวียน,วน,มีอาการมืดหน้า ว.ขาดสติ,คลั่ง,ฟั่นเฟือน; เมาวิน,วิน ก็ว่า
สั๋กก๋ะหลาด	สักกฯราชฯ	[สักกราช]	น.ศักราช; ดู...ส๋ะก๋ะหลาด
ขะลึกตึ๊กตั๊ก	ขลึกฯทึกฯทักฯ	[ขะลึกทึกทัก]	ก.ผลุนผลัน,พรวดพราด - อาการที่เป็นไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ยับยั้ง
มอด	มอฯด	[มอด]	น.ชื่อเรียกแมลงขนาดเล็กหลายชนิดในหลายวงศ์ ที่เจาะกินเข้าไปในวัสดุต่างๆ ทำให้เกิดเป็นรูพรุนทั่วไป กับทั้งมีวัสดุผสมมูลขับถ่ายออกมาเป็นขุยเป็นเม็ดเล็กๆ เรียกขี้มอด ส่วนใหญ่เป็นแมลงปีกแข็ง ก.จวนจะดับ (ใช้กับไฟ),ตาย - มักใช้ร่วมกับ ม้วย เป็น มอดม้วย ว.เรียกหน้าที่เป็นรอยๆ อย่างมอดเจาะ เช่นหน้าของคนที่เป็นโรคฝีดาษว่า หน้ามอด; สำ.เรียกผู้ทำให้เกิดความหมดเปลือง เช่น มอดเข้าสุ๋ก - กินข้าวมาก, มอดไม้ - ผู้แอบตัดไม้ทำลายป่า