พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เป่ย	เปิ่ยฯ	[เป่ย]	ว.เปื่อย - ขาดหรือหลุดจากกันง่าย เช่นเนื้อเปื่อย ผ้าเปื่อย, ยุ่ย เช่น ต้มผักจนยุ่ย,สุกจนเละ
สีกสากหวากเหวก	สีกฯสากฯหวฯากฯเหวฯก	[สีกสากหวากเหวก]	ก.ฉีกหรือขาดไม่มีชิ้นดีเป็นชิ้นใหญ่ๆ
ฮูจ้อง	รูช่อฯง	[รูช่อง]	น.รูช่อง - ช่องตามพื้น มักพื้นเป็นไม้
ต๋ายเผิก	ตายฯเผิกฯ	[ตายเผิก]	ดู...ต๋ายผาก.
หยาบแต๊	หยฯาปฯ	[หยาบแท้]	ว.มีความอดทนมากจริงๆ
แล่น	แล่นฯ	[แล่น]	ก.เคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็ว,เชื่อมถึงกัน อย่างการบัดกรี เมื่อตะกั่วได้รับความร้อนละลายแล่นประสานกัน
ตะไหล	ตไหลฯ	[ตะไหล]	น.ถาด,จานแบน,ภาชนะแบนขนาดใหญ่; ถะไหล ก็ว่า
เห..ยแต๊เห..ยว่า	เหยฯแท้เหยฯว่าฯ	[เห..ยแท้เห..ยว่า]	ว.จริงจัง,แท้จริง,แน่แท้,เสียจริง มักปรากฏท้ายประโยค เช่น อิ๋ดเห..ยแต๊เห..ยว่า - อ่อนเพลียจริงๆ
ปั้นดั่ง	พั่นฯดั่งฯ	[พั่นดั่ง]	ว.เบื้อง,ฝ่าย,เฉพาะตน,ส่วน
ไม้แพ่ง	ไม้แภ่งฯ	[ไม้แภ่ง]	น.ไม้สะแก - ไม้ต้น เมื่อยังเล็กกิ่งจะมีหนาม กิ่งอ่อนเป็นดเหลี่ยมสันแคบ ๔ สัน ดอกสีขาวหรือเหลืองอ่อน ออกเป็นช่อแบบช่อหางกระรอก ผลแบบผลแห้งมีครีบตามยาวผล ๔ ครีบ เนื้อไม้นิยมใช้ทำฟืน