พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ห..ฟาน	หำฟานฯ	[ห..ฟาน]	น.ต้นประดงเลือด
ป้อกั๋นลูกกั๋น	พํอฯกันฯลูกกันฯ	[พ่อกันลูกกัน]	น.พ่อลูกกัน
ยกหาง	ย฿กฯหางฯ	[ยกหาง]	สำนวน.ยกยอตัวเอง - ใช้ในการเปรียบเปรยคนที่มีนิสัยชอบชื่นชมตนเองให้คนอื่นฟัง ยกตนว่าตัวเองนั้นเป็นคนเก่งอย่างนั้นอย่างนี้ ดีอย่างนั้นอย่างนี้ ทำอะไรได้เก่งกาจ บรรยายสรรพคุณต่างๆ ให้คนอื่นฟังโดยไม่รู้สึกละอายใจ เปรียบเหมือนสุนัขเวลาอุจจาระจะยกหางตัวเองขึ้นโดยไม่ต้องให้ใครช่วย ซึ่งเป็นลักษณะนิสัยปกติของสุนัข แต่ว่าการนำมาเปรียบเทียบกับคนนั้นเป็นเรื่องที่น่าละอาย และแสดงให้เห็นว่าคนมองพฤติกรรมดังกล่าวในแง่ลบ
ก้อหว้อ	กํอฯหํวฯอฯฯ	[ก้อหว้อ]	ว.ลักษณะที่ลึกลงไปของสิ่งที่มีขนาดปานกลาง เช่น ต๋าเลิ๊กก้อหว้อ - ดวงตาลึก; ถ้าสิ่งขนาดเล็กมากหรือขนาดจิ๋วใช้ กี้หวี้; ถ้าขนาดใหญ่ใช้ โก้โหว้
น้ำเหมย	นาฯเหิมฯอฯ	[น้ำเหมย]	น.น้ำค้าง
ปันเมา	พันฯเมัา	[พันเมา]	น.เรียกชื่อระฆังที่ใช้แขวนคอสัตว์ว่า เดงปันเมา; ก.อาการที่ ดื่มเหล้าแล้วเมาเร็วกว่าปกติเรียก ปันเมา; เมาเวย,เมาโวย ก็ว่า
หมากดิ๋บ	หมฯากฯดิปฯ	[หมากดิบ]	น.หมากดิบ - ผลหมากที่ยังไม่แก่ ใช้เคี้ยวกับปูนและพลู
จาดเจด	จาดฯเจดฯ	[จาดเจด]	น.พรวดพราด,ทันทีทันใด; จวาดเจวด ก็ว่า
อว่ายหน้า	อ่วฯายฯห้นฯา	[อว่ายหน้า]	ก.เลี้ยวไป,หันหน้าไป
ตุน	ทุร	[ทุน]	น.คูน -ไม้ล้มลุกคล้ายบอน ใบใหญ่รูปหัวใจ ก้านใบยาวลอกเปลือกแล้วกินได้ ทั้งกินสดและแกง; ตูน ก็ว่า