| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ไค่หัว | ไฅ่ห฿วฯ | [ไฅ่หัว] | ก.หัวเราะ; ไค่หลั๋บ ก็ว่า |
| สู่ถ่าน | สู่ถ่านฯ | [สู่ถ่าน] | ก.เอาถ่านไฟร้อนแดงจุ่มลงในน้ำ |
| หมอบแหมบหม้อแหม้ | หมฯอฯบแหมฯบหํมฯอฯแห้มฯ | [หมอบแหมบหม้อแหม้] | น.นั่งพับเพียบอย่างไม่กระดิกกระเดี้ย; หม้อแหม้หมอบ แหมบ,เหม๋าะแหม๋ะหม้อแหม้ ก็ว่า |
| โอ้ะโนะ | โอ้฿ะโน฿ะ | [โอ้ะโนะ] | ว.ข้นคลัก - ลักษณะขุ่นข้นของของเหลว |
| ไม้บ่าม่วง | ไม้บ่าฯม่วฯง | [ไม้บ่าม่วง] | น.ไม้มะม่วง - ไม้ต้น มีหลายชนิดหลายพันธุ์ เช่น แก้ว น้ำดอกไม้ มหาชนก เขียวเสวย ใบอ่อนและผลใช้เป็นอาหาร |
| กึ่ง | กึ่งฯ | [กึ่ง] | ก.โก้งโค้ง ว.โด่ง - มักใช้กับก้นเช่น ก้นกึ่ง - สะโพกโต,ก้นงอน |
| จีด | จีดฯ | [จีด] | ก.ทำให้ทนทาน มั่นคง ด้วยการแต้ม วาด บัดกรี ยา หรืออุด |
| ก่ำปอหวาน | กําพํอฯหวฯานฯ | [ก่ำพอหวาน] | ว.อมหวานอมเปรี้ยว(ออกทางรสหวานมาก กว่ารสเปรี้ยว); ก๋ำปอหวาน ก็ว่า |
| เบาต้องหย้อง | เบัาฯต้อฯงห้ยฯอฯง | [เบาต้องหย้อง] | ว.ลักษณะของสิ่งเล็กที่เบา |
| เหนี่ยง | ห่นฯยฯฯฯง | [เหนี่ยง] | น.เรียกชื่อแมลงปีกแข็ง ลำตัวรูปไข่แบนเล็กน้อย ลำตัวยาวประมาณ ๒-๔ ซ.ม. สีดำตลอดตัว อาศัยตามแหล่งน้ำทั่วไป กินได้; ดู...แมงเหนี่ยง ก.คลึง - ทำให้เหนียวหรือปั้นเป็นก้อนกลม |