| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| แฟง | แฟงฯ | [แฟง] | น.ฟักชนิดหนึ่งคล้ายฟักเขียวแต่เล็กกว่า ผิวไม่มัน ใบไม่คาย; ดู...ฟักแฟง |
| นอบ | นอฯปฯฯ | [นอบ] | ก.โน้มค้อมโอนกายลง เป็นการแสดงความเคารพ |
| เป๋นหูเป๋นต๋า | เปนฯหูเปนฯตา | [เปนหูเปนตา] | ว.ช่วยสดับรับฟังและดูแลแทน |
| หลุมแมงมัน | หลฯมแมงฯมันฯ | [หลุมแมงมัน] | น.โพรง หรือรังของแมงมัน ดู...แมงมัน |
| เสาเลี่ยม | เสัาล่ยฯม | [เสาเลี่ยม] | น.เสาเหลี่ยม - เสาที่ทำเป็นเหลี่ยมตั้งแต่สี่เหลี่ยมขึ้นไป |
| ส๋ะก๋ะหลาด | สกราชฯ | [สกราช] | น.ศักราช - อายุเวลาที่กำหนดขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยเริ่มนับจากจุดใดจุดหนึ่งซึ่งเป็นเหตุการณ์สำคัญ แล้วเรียงลำดับเป็นปีๆ ไป เช่น พุทธศักราช นับจากพระพุทธเจ้าปรินิพพาน เป็นต้น; ส๋ะขาด,สั๋กก๋ะหลาด ก็ว่า |
| บ่าต๋าว | บ่าฯตาวฯ | [บ่าตาว] | น.บ่าตาว คำเมือง หรือภาษาถิ่นเหนือเรียก ''บ่าต๋าว'' - คือ ผลของต้นตาว เป็นทะลายขนาดใหญ่ แต่ละทะลายมีผลจำนวนมาก ลักษณะของผลเป็นรูปไข่ โตประมาณ 3-4 ซ.ม. ผลอ่อนสีเขียวอ่อน เมื่อแก่สีเหลืองอมดำ หรือม่วงเข้มจนถึงดำ, เมล็ดอ่อนสีขาวขุ่น นิ่ม อ่อน เมื่อแก่สีดำ เปลือกของเมล็ดจะกลายเป็นกะลาบางๆ แข็งๆ ในแต่ละผลมีเมล็ดเรียงชิดกันอยู่ 2-3 เมล็ด ด้วยเหตุนี้จึงเรียกผลของต้นตาวว่า ''ลูกชิด''; ผลอ่อน หรือเนื้อในเมล็ดที่เรียกว่า ''ลูกชิด'' รับประทานสดๆ หรือต้ม หรือเชื่อม รับประทานเป็นของหวานได้; ดู...ต้นต๋าว |
| ไม้ฮัก | ไม้รักฯ | [ไม้รัก] | ต้นรัก - มี ๒ ชนิด: น๑.ไม้ต้น ดอกสีเหลืองอ่อน ออกเป็นช่อ ผลกลม ปีกสีแดงสด น้ำยางใสเป็นพิษ ใช้ลงพื้นหรือทาสิ่งต่างๆ เรียกว่า "น้ำรัก", น๒.ไม้พุ่มขนาดเล็ก ใบใหญ่ หนา มีขนละเอียดสีขาวนวลคลุมใบ ดอกสีขาวหรือม่วง กลางดอกเป็นสันสูง ๕ แฉกคล้ายมงก..ฎ ทุกส่วนของต้นมียางสีขาวข้น เป็นพิษ นิยมใช้ดอกร้อยมาลัย ทำอุบะ พานพุ่ม เป็นต้น; ดอกป่านเถื่อน ก็ว่า |
| เป๋นขี่ | เปนฯขี่ | [เปนขี่] | ว.(สัตว์)ที่สามารถใช้ขี่เป็นพาหนะได้ |
| ใส่ก๋าร | ไส่การฯ | [ใส่การ] | ก.บังคับให้ทำงาน |