| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ผ่อหื้อไคว่ | ผํอฯหื้ไฅ่วฯ | [ผ่อหื้อไฅว่] | ว.จงดูให้ทั่ว |
| ดอกบ่าเขือบ้า | ดอฯกบ่าฯเขิอฯอบ้าฯ | [ดอกบ่าเขือบ้า] | น.ดอกลำโพง - ไม้ล้มลุก ดอกขนาดใหญ่ กลีบดอก ๕ กลีบเชื่อมติดกันเป็นหลอดปลายบานออกเป็นรูปคล้ายลำโพงขยายเสียง |
| ก๋นไม้ | ก฿นฯไม้ | [โกนไม้] | น.โพรงไม้ |
| ลูกก..ย | ลูกคุ | [ลูกคุย] | น.กำปั้น - มือที่กำสำหรับชก; หละก..ย ก็ว่า |
| ร | ร | ร (ระ) "ระหน้อย" เทียบตัว "ร" เป็นอักษรต่ำ ใช้เป็นพยัญชนะต้น และตัวสะกดใน "แม่กน" แทนตัว น (นะ) ในกรณีที่ตัวสะกดตามหลังด้านขวาของพยัญชนะต้น และออกเสียงเป็น "ละ" เมื่อเป็นคำที่ยืมมาจากภาษาอื่นหรือคำที่เป็นชื่อเฉพาะ ตามปกติคำที่เป็นภาษาล้านนาหรือภาษาไทยดั้งเดิมนั้น ร (ระ) ออกเสียง เป็น ฮ (ฮะ) เช่น เรา รัก เรียน ออกเสียงเป็น เฮา ฮัก เฮียน | |
| ปิน | พินฯ | [พิน] | น.มะตูม: ดู...บ่าปิน |
| เห..ยกำ | เหยฯคำฯ | [เห..ยคำ] | คำลงท้ายประโยค มีความหมายว่า เสียที,สักครั้ง,สักหน่อย,สักประเดี๋ยว เช่น ผ่อเห..ยกำ-ดูเสียหน่อย เหล้นเห..ยกำ-เล่นดูสักที; เห..ยสั๋กกำ ก็ว่า |
| ม..คา | มุงฅา | [ม..ฅา] | ก.ม..หลังคาด้วยใบหญ้าคา |
| ยุ่มใจ๋ | ยุ่ม | [ยุ่มใจ] | ก.เชื่อมั่น,มั่นใจ |
| บ้อนเอาใน | บ้อฯร´าไน | [บ้อนเอาใน] | ก.ควัก หรือแคะเอาเฉพาะเม็ดใน เช่น แคะเอาเม็ดบ่ามื่น (กระบก) |