พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
อวดอู้	อวฯดอู้	[อวดอู้]	ก.พูดโอ้อวด; อู้อวด ก็ว่า
บอกต๋า	บอฯกตา	[บอกตา]	น.เบ้าตา - ช่อว่างภายในกะโหลกศีรษะและเป็นที่อยู่ของลูกตา ซึ่งถูกโอบล้อมด้วยกล้ามเนื้อที่ทำให้ลูกตาเคลื่อนไหวไปมาได้
กั้น	กั้นฯ	[กั้น]	ก.กีดขวาง หรือ กำบังไว้
วันออก	วันฯออฯก	[วันออก]	น.ทิศตะวันออก
บ่ขึ๋ด	บขึดฯ	[บ่ขึด]	ว.ไม่เป็นเสนียดจัญไร
จ๋ำข้าเยียะ	จำข้าเยยฯะ	[จำข้าเยียะ]	ก.สั่งให้ข้าพเจ้าทำ (ข้า-ในที่นี้หมายถึงสรรพนามบุรุษที่ ๑ คือผู้พูด)
ต้านง่าน	ท่าฯนฯง่านฯ	[ท่านง่าน]	ว.กองใหญ่,กองโต,ตระหง่าน เรียกว่า ก๋องต้านง่าน
ถ้วยไหตะไหลป้าก	ถ้วฯยฯไหตไหลฯพากฯ	[ถ้วยไหตะไหลพาก]	น.ถ้วยไหจานกระจ่า (หมายถึงเครื่องใช้ต่างๆ ในครัว)
ฝ้ายคำ	ฝ้ายฯฅำ	[ฝ้ายฅำ]	น.สุพรรณิการ์ - ไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดเล็ก สูง ๕-๑๐ เมตร เรือนยอดค่อนข้างกลม เปลือกต้นเรียบสีเทา ใบเป็นใบเดี่ยวรูปฝ่ามือ ปลายใบแฉกแหลมมี ๕ แฉก ขอบใบเป็นคลื่น โคนเว้า ออกเรียงสลับกัน ดอกออกเป็นช่อๆ หนึ่งยาวประมาณ ๒๐-๓๐ เมตร ดอกสีเหลืองทองมีกลิ่น กลีบบาง บานทีละดอก เกสรสีเหลือง
บ่เกยเหล้น	บเคิยฯเห้ลฯร	[บ่เคยเหล้น]	ก.ไม่เคยเล่น