| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ก้อนเส้า | ก้อฯรเส้า | [ก้อนเส้า] | น.ก้อนดิน,หิน,อิฐ เป็นต้น ตั้งเป็นสามมุมสำหรับรองรับหม้อแกง หรือสิ่งอื่นสำหรับการหุงต้ม |
| เผียบเตียม | ผยฯบทยฯม,ระฯบยฯบ- | [เผียบเทียม,เปรียบเทียม] | ก.เปรียบเทียบ |
| จั๋กค่าน | จักฯฅ่านฯ | [จักฅ่าน] | ๋น.สะค้าน - ภาษาไทยถิ่นเหนือ เรียก ''จะค่าน/ตะค่าน/จั๊กค่าน/จั๋กค่าน''; สะค้าน - เป็นไม้เถาตระก..ลพริกไทย เถาทรงกระบอก หน้าตัดตามขวางมีลายเส้นเป็นแนวรัศมี ผิวขรุขระ เปลือกแตกเป็นร่องสีน้ำตาล เนื้อสีหลืองอมน้ำตาล มีรากฝอยติดอยู่ตามข้อ ใบรูปไข่ ปลายใบเรียวแหลม ช่อดอกรูปทรงกระบอกเล็กๆสีครีมคล้ายดอกพริกไทย เถาสดหรือแห้งชาวล้านนานิยมใช้หั่นเป็นแว่นบางๆใส่อาหารบางชนิด เช่น แกงแค น้ำพริก และใช้เป็นสมุนไพรพื้นบ้าน ปลูกเป็นไม้ประดับ |
| เถียงแฮง | ถยฯงแรงฯ | [เถียงแรง] | น.เพิงสำหรับพักผ่อนเอาแรง ก.โต้เถียงด้วยเสียงอันดัง |
| ตุ้นไส้ | ทุ่รไส้ | [ทุ่นไส้] | ว.พออยู่ท้อง |
| ว้องตี๋นม้า | ว้อฯงตีนฯม้า | [ว้องต..นม้า] | น.เกือกม้า |
| ดำคุมมุม | ดำฅุมมุม | [ดำฅุมมุม] | ว.ลักษณะ ของสิ่งใหญ่ที่สกปรก หรือที่มองเห็นตะคุ่มๆ อยู่ในความมืด ถ้ามีจำนวนมากใช้ ดำ คุมมุมคำมำ |
| จั๋บต่า | จัปฯต่า | [จับต่า] | ว.ถึงวาระ,ถึงคราว,ถึงที เช่น จั๋บต่าเปิ้นเป๋นดีไค่หัว จั๋บต่าตั๋วเป๋นดีไค่ไห้ - ถึงทีคนอื่นน่าหัวเราะแต่พอถึงทีตนเองแล้วก็น่าร้องไห้ |
| เดื่อเกี้ยง | เดิอฯอก้ลฯง | [เดื่อเกลี้ยง] | น.มะเดื่ออุทุมพร/มะเดื่อชุมพร - ใบโต ผิวใบด้านบนเขียวจัด เป็นมัน ผลสีเขียวมีลายแต้มสีขาวกระจายทั่ว เมื่อสุกมีสีแดงอมส้ม |
| ล้ำบาก | ลําบาฯกฯ | [ล้ำบาก] | ดู...ลำบาก |