พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เต่งถิ้ง | เต่งฯถิ้งฯ | [เต่งถิ้ง] | น.ชื่อกลองชนิดหนึ่ง; ดู...ก๋องเถ่งถิ้ง |
| หื้อขั๋บหนี | หื้ขัปฯหีนฯ | [หื้อขับหนี] | ก.ให้ไล่หนี |
| เติกเอิก | เติกฯเอิกฯ | [เติกเอิก] | ก.หงายหลังพิง |
| หมูบหมาบ | หูบหมฯาปฯ | [หมูบหมาบ] | ก.ทรุดลง,ยุบลง; หมู้หม้าหมูบหมาบ ก็ว่า |
| ก๊างเลื่อ | ค้าฯงฯเลิ่อฯอ | [ค้างเลื่อ] | น.ร้านสำหรับเลื่อยไม้ สูงประมาณ ๒ เมตรครึ่ง ท่อนไม้ที่จะเลื่อยพาดอยู่ข้างบน สองคนช่วยกันเลื่อย คนหนึ่งอยู่ข้างบน อีกคนอยู่ล่าง ช่วยกันผลักและชักใบเลื่อยขึ้นลงตามจังหวะ เรียก "เลื่อตั้ง" |
| ฮูดังแหม๋บ | รูดังฯแหัมฯบ | [รูดังแหม็บ] | ดู...ฮูดังแม็บ |
| เจ้าฟ้า | เจั้าฟ้า | [เจ้าฟ้า] | น.โอรสของกษัตริย์,ตำแหน่งเจ้าผู้ครองเมือง (ของไทใหญ่,ไทขึน) เช่น เจ้าฟ้าพรหมลือ แห่งนครเชียงตุง |
| คอมมอม | ฅอฯมมอฯม | [ฅอมมอม] | ดู...กอมมอม |
| ต๊องฝาย | ท้อฯงฝายฯ | [ท้องฝาย] | น.หลังเขื่อน - ด้านใต้เขื่อน,ส่วนของน้ำที่ด้านใต้เขื่อน; ถ้าเป็นด้านเหนือเขื่อน เรียกหลังฝาย |
| สั๋ตว์ | สัตฯ,สัต์ตฯ | [สัต,สัตต์] | น.สัตว์ - สิ่งมีชีวิตมีความรู้สึกและเคลื่อนไหวย้ายที่ไปได้เอง |