| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เต็๋กหมู่ | เตักฯหู่ | [เต็กหมู่] | ก.รุมกันโทรมหญิง; เม็กหมู่ ก็ว่า |
| กิ๋นเข้าบ่ดาย | กินฯเขั้าบํดายฯ | [กินเข้าบ่ดาย] | ก.กินข้าวเปล่าๆ โดยไม่มีอาหาร: กิ๋นเข้าบ่ดาย บ่มีหยังกั๋บ (กินข้าวเปล่า ไม่มีกับข้าว) |
| ลาสา | ลาสา | [ลาสา] | ก.ประมาท,ไม่ระวัง,เลินเล่อ |
| เมาะแมะ | โมอฯะแมะ | [เมาะแมะ] | ก.ทรุดลง,ยุบลงอย่างหมดเรี่ยวแรง; เซาะแมะ,เยาะแมะ ก็ว่า |
| ยฺองบน | อยฯอฯงบ฿นฯ | [อฺยฺองบน] | ก.วางไว้ข้างบน |
| ต้านถ้อย | ต้านฯถ้อฯยฯ | [ต้านถ้อย] | ดู...ต้าน |
| ลึกๆ | ลึกฯๆ | [ลึกๆ] | ว.ลักษณะของคน สัตว์ หรือสิ่งของกลุ่มใหญ่เคลื่อนไหวหรือเคลื่อนที่อย่างสับสน เช่น ไฟไหม้คนล่นหนีลึกๆ - ไฟไหม้คนวิ่งหนีกันอย่างสับสน |
| ลูกอ้าย | ลูกอ้ายฯ | [ลูกอ้าย] | น.ลูกชายคนแรก |
| ก๋าสะลองคำ | กาสะลอฯงฅำ | [ก๋าสะลองฅำ] | น.ปีบทอง ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''ก๋าสะลองคำ''; ปีบทอง หรือ ก๋าสะลองคำ เป็นต้นไม้ประจำจังหวัดเชียงราย ลักษณะเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 10-25 เมตร ทรงพุ่มหนาทึบเรียงตัวเป็นชั้น โคนต้นเป็นพูพอน เปลือกสีน้ำตาลอ่อนแตกเป็นร่องตื้น มีรูระบายอากาศอยู่ทั่วลำต้นและตามกิ่ง ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนกแบ่งเป็น 3 ชั้น ใบย่อยเป็นทรงรี ปลายแหลมหรือแหลมตัดแบบใบหอก เป็นมันสีเขียวเข้ม ดอก ออกเป็นช่อเล็กๆ มี 3-4 ดอก ทรงกระบอก กลีบดอกยาวเชื่อมติดกัน สีส้มอมเหลือง กระจายอยู่ตลอดแนวของกิ่งก้านและลำต้น ผล เป็นฝักแห้งเรียวยาวคล้ายดาบ อาจยาวได้ถึง 45 ซ.ม. ฝักอ่อนจะเหยียดตรง เมื่อแก่จะบิดเป็นเกลียวแล้วแตกออก เมล็ดแห้ง บาง ปลิวไปตามลมได้ |
| ไส้หล้อน | ไส้ห้ลฯอฯร | [ไส้หล้อน] | คำที่ใช้ด่าด้วยความโกรธ ขอให้ตับไตไส้พุงจงหลุดขาด มักใช้ต่อหลังคำว่า ตั๋บปุ๋ด เป็นตั๋บปุ๋ดไส้หล้อน |