พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ตั๋วอย่าง | ซุ กํอฯ ธาฯตฯ กุ พล อยฯู่ หู่ | [น้ำนองนาในนครน่าน] | ซุ=ซุย กํอฯ=ก่อ ธาฯตฯ=ธาตุ ก..=ก..๋บ พลฯ=พลู หนฯง=เหนียง หู=หมู เหิอฯง=เหมือง อยฯา=อฺยฺำ ก..=ก..บ นาฯ=น้ำ หู่= หมู่ หนุ่ม=หุ่ม |
| เห็๋ดหิ่งห้อย | เหัดฯหิ่งฯห้อฯยฯ | [เห็ดหิ่งห้อย] | น.เห็ดน้ำหมึก; เห็๋ดค่ำคืน ก็ว่า |
| ตุ่มหมืน | ตุ่มหืมฯร | [ตุ่มหมืน] | น.ผื่นลมพิษ, ตุ่มพิษลามที่เป็นผื่น มักทำให้คัน |
| กิ้ม | กิ้มฯ | กิ้ม | น.เรียกจิ้งจกว่า จั๋กกิ้ม ว.สั้นมาก,เกรียน (มักใช้กับสิ่งของ เช่น เสื้อแขนกิ้ม - เสื้อแขนสั้นจุ๊ดจู๋); กิ้มดิ้ม,หิ้น ก็ว่า |
| โมก | โม฿กฯ | [โมก] | ก๑.พุ้ยเอาที่ละมาก อย่างปั้นข้าว เหนียวเป็นคำพุ้ยเอาอาหารทีละมากๆ ก๒.ถลึงตา |
| ก้อน | ก้อฯร | [ก้อน] | น๑.ของที่เกาะติดรวมกันเป็นกลุ่มหรือเป็นกระจุกแน่น เช่น ก้อนข้าว น๒.สิ่งที่แตกหรือแยกออกมาจากสิ่งใหญ่ซึ่งมีรูปทรงไม่แน่นอน เช่น ก้อนหิน ลัก.ใช้กับของที่มีลักษณะดังกล่าว เช่น ข้าว ๓ ก้อน |
| มี่,มี่นัน | มี่,มี่นั | [มี่,มี่นัน] | ว.เสียงเซ็งแซ่,เสียงอึกทึก |
| อู้กอยก่อน | อู้คอฯยฯก่อฯร | [อู้กอยก่อน] | ก.ทาบทาม,พูดหยั่งเชิง,เจรจาดูก่อน |
| ไว้ | ไว้ | [ไว้] | ก๑.ให้,มอบให้ ก๒.เก็บ,รักษา,สงวนให้คงที่,เอาคืนที่ |
| เจ๋าะใส่หัว | โจอฯะไส่ห฿วฯ | [เจาะใส่หัว] | ก.พนมมือขึ้นเหนือศีรษะ/ยกของขึ้นเหนือศีรษะ เช่น ยกข้าวและอาหารขึ้นเหนือศีรษะก่อนตักบาตร เป็นต้น |