พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| แหวง | แหวฯง | [แหวง] | ก.เที่ยวไป,ไปๆมาๆ; แอ่วๆแหวงๆ ก็ว่า |
| ต๋างตั๋ว | ตางฯต฿วฯ | [ตางตัว] | ก.(ทำหน้าที่) แทนตน |
| กัด ออกเสียง กั๋ด | กัดฯ | [กัด] | น๑.ปลากัด ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง)เรียกว่า ''ป๋ากั๋ด''; น๒.กัด - ชื่อของ ''แม่วัน'' เรียกว่า ''แม่่มื้อ'' อันดับ ๖ ในจำนวน ๑๐ อันดับ ได้แก่ กาบ ดับ รวาย เมือง เปิก ''กัด'' กด ร้วง เต่า ก่า; ดู...วันไท |
| ซ้า | ซ้า | [ซ้า] | น.ตะกร้า; ซ้าเป๊าะ ก็ว่า |
| ยามถะแหลค่ำ | ยามฯแระฯตฅํา | [ยามแตรฅ่ำ] | น.เวลา ๑๕.๐๐ น. - ๑๖.๓๐ น. |
| ย่า | ย่า | [ย่า] | น.บรรพบุรุษที่เป็นแม่ของแม่คู่กับปู่, คำนำหน้าชื่อสตรีสูงอายุในเชิงไม่ให้เกียรติ,ต้นเค้าหรือสิ่งที่มีอยู่เดิม |
| ทานทอด | ทาฯนฯทอฯด | [ทานทอด] | น.ทานทอด - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียก ''ตานต้อด''; ทานทอด คือการถวายทานอย่างหนึ่ง คล้ายการทอดผ้าป่า แต่ทำตอนกลางคืนดึกๆ โดยปิดเป็นความลับไม่ให้พระสงฆ์ทราบ; ดู...ตานต้อด |
| กวั๊ะ | คัวฯะ | [ควัะ] | น.พวง - ช่อของดอกไม้และผลไม้; ปวั๊ะ,ปุ๊ก ก็ว่า ก.แยก,คลี่,คลาย; ขวั๋ะ ก็ว่า |
| เป๋นบ้าเป๋นว้อ | เปนฯบ้าฯเปนฯวํอฯ | [เปนบ้าเปนว้อ] | ว.เป็นบ้า,คลั่ง |
| บ่าห่อย | บ่าฯห่อฯยฯ | [บ่าห่อย] | น.มะระ ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''บ่าห่อย''; มะระ หรือ บ่าห่อย - เป็นไม้เถาเลื้อย มีมือเกาะ ใบเดี่ยวรูปฝ่ามือ เว้าเป็นแฉกลึก 5-7 แฉก ใบและลำต้นมีขนสากอยู่ทั่วไป ดอกสีเหลืองรูปแตร ปลายกลีบดอกแยกเป็น 5 แฉก ออกเดี่ยวตามซอกใบ ผลรูปกระสวยผิวขรุขระ สีเขียวเข้ม รสขม เมื่อสุกสีเหลือง ใช้ยอดอ่อนและผลที่ยังไม่สุกเป็นอาหาร ผักจิ้ม ต้ม แกง สรรพคุณทางยาตำราไทย ช่วยเจริญอาหาร รักษาเบาหวาน ผลแก่หั่นเนื้อตากแห้งชงน้ำร้อนดื่มต่างน้ำชา เป็นต้น: ''มะระ หรือ บ่าห่อย'' ที่รู้จักกันดีมี ๒ สายพันธุ์ คือ มะระขี้นก และ มะระจีน |