| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ก้อน | ก้อฯร | [ก้อน] | น๑.ของที่เกาะติดรวมกันเป็นกลุ่มหรือเป็นกระจุกแน่น เช่น ก้อนข้าว น๒.สิ่งที่แตกหรือแยกออกมาจากสิ่งใหญ่ซึ่งมีรูปทรงไม่แน่นอน เช่น ก้อนหิน ลัก.ใช้กับของที่มีลักษณะดังกล่าว เช่น ข้าว ๓ ก้อน |
| ไส้แห้ง | ไส้แห้งฯ | [ไส้แห้ง] | ว.ยากจน,อดอยาก |
| คัวในงัว | ระฯค฿วฯไนง฿วฯ | [ครัวในงัว] | น.เครื่องในของวัว |
| หลั๋บหยิ๋บหลั๋บหย็๋อบ | หัลฯบหิยฯบหัลฯบหัยฯบ | [หลับหยิบหลับหย็อบ] | ก.หลับๆ ตื่นๆ,ตื่นๆ หลับๆ |
| ออกในธัมม์ | ออฯกในธัม์มฯ | [ออกในธัมม์] | ก.กล่าวในคัมภีร์,ปรากฏในคัมภีร์ (ค่อยฟังรา หมู่ชุมพี่น้อง จักไขทำนอง เรื่องนางบัวคำ ไปตามระบำ ออกในธัมม์พระเจ้า...คร่าวซอเรื่อง เจ้าสุวัฒน์ -นางบัวคำ) |
| กว๋าง | กวฯางฯ | [กวาง] | น.กวาง - สัตว์เคี้ยวเอื้อง กีบคู่ ขายาว หางสั้น ขนสีน้ำตาล ตัวผู้มีเขาเป็นแขนง ผลัดเขาปีละครั้ง มีหลายชนิด |
| เซาะแมะ | โซอฯะแมะ | [เซาะแมะ] | ก.ทรุดลง,ยุบลงอย่างหมดเรี่ยวแรง; เมาะแมะ,เยาะแมะ ก็ว่า |
| ขืนของ | ขืนฯขอฯง | [ขืนของ] | ก.เอาของไปคืนให้เจ้าของเดิม |
| แอบเอื้อม | แอปฯเอิ้อฯม | [แอบเอื้อม] | ก.ใกล้ชิด |
| เสี้ยงถ้าน | ส้ยฯงถ้านฯ | [เสี้ยงถ้าน] | ว.เป็นที่สุด,ถึงที่สุด,ถึงขนาด |