| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เจ้าก.. | เจั้าคู | [เจ้าคู] | น.เจ้าก.. - คำที่ใช้เรียกพระสงฆ์ |
| ก๋งเฮือ | ก฿งฯเริอฯอ | [กงเรือ] | น.กระดูกงู - ไม้หรือเหล็กรูปโค้งทอดวางยาวตลอดลำเรือตั้งเป็นกงเรือ เสมือนเป็นแกนของเรือ; ดูกเฮือ ก็ว่า |
| สีปูเลย | สีพูเลิยฯ | [สีพูเลย] | น.สีไพล |
| ด๋ะ | ดะ | [ดะ] | ก.สับ,ฟัน; อย่างฟันต้นไม้ให้ล้มเอนลงไป ว.เรียกาการแตกร้าวของไม้ว่า ไม้ด๋ะ |
| จว้าก | ชวฯากฯ | [ชวาก] | น.มันมือเสือ ก.อาการที่ใช้เครื่องมือ เช่น จอบ เสียม เป็นต้น ขุด แยงทำให้กว้างขึ้น หรือทำให้หลุดออก เช่น จว้ากหย้า - ทำให้หญ้าหลุดออก |
| ก่อเดือย | กํอฯเดิอฯยฯ | [ก่อเดือย] | น.ไม้ยืนต้น ผลคล้ายเม็ดเดือย ขนาดพอๆกับเม็ดเดือย มีเปลือกแข็งหุ้ม คั่วให้สุกกินได้ รสมัน |
| หิ่ว | หิ่วฯ | [หิ่ว] | ก.หน้านิ่ว - ทำหน้าย่นขมวดคิ้วแสดงความโกรธหรือเจ็บมาก |
| จว้า | ช้วฯา | [ชว้า] | ก.คว้า,จับ,หยิบ |
| ลีดเฮือน | ลีดฯเริอฯร | [ลีดเรือน] | ก.รื้อบ้านหลังเก่าไปปลูกใหม่ให้ดีกว่าเดิม |
| ธอน | ธอฯร | [ธอน] | ก๑.ตัดหรือบั่นเป็นท่อนๆ,ทำให้สั้นหรือลดลง ก๒.รับเงินตามราคาแล้วคืนส่วนที่เหลือไป |