| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| หม่อนซ็อกต๊อก | ห่มฯอฯรซัอฯกทัอฯก | [หม่อนซ็อกท้อก] | ว.ลักษณะที่หมองคล้ำ |
| แล่วๆ | แล่วฯๆ | [แล่วๆ] | ว.เรื่อยๆ,ดำเนินต่อไป,แต้วๆ ก็ว่า |
| ลูกก..ย | ลูกคุ | [ลูกคุย] | น.กำปั้น - มือที่กำสำหรับชก; หละก..ย ก็ว่า |
| ขวัน | ขัวฯร | [ขวัน] | น๑.ขวัญ - ผมหรือขนที่เวียนเป็นก้นหอยบนศีรษะของคน หรือตามตัวของสัตว์ คนส่วนมากมีขวัญเดียว บ้างก็มี ๒ ขวัญ ๓ ขวัญ น๒.คนไทยโบราณเชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างมีขวัญ ขวัญเป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตน(สภาวะอย่างวิญญาณ) สถิตอยู่ประจำชีวิตของคน สัตว์ และพืช ตั้งแต่เกิดจนถึงตาย น๓.ยอดกำลังใจ,มิ่งมงคล,ความดี เช่น ขวัญดี ขวัญเสีย น๔.สิ่งของที่ให้แก่กัน เป็นการถนอมขวัญ ให้กำลังใจ หรือเพื่ออัธยาศรัยไมตรี |
| อ้อยห๋ก | อ้อฯยฯห฿กฯ | [อ้อยหก] | น.อ้อยที่มีขนาดโตมาก |
| ลวง | ลวฯง | [ลวง] | น๑.มังกร (สัตว์ในนิยาย) รูปร่างคล้ายงู แต่มีต..น มีเขา และหนวดเครา น๒.ข้าง,ด้าน,ทาง,ทิศ,แนวทาง,ฝ่าย |
| ขายผั๋กขายไม้ | ขายฯผักฯขายฯไม้ | [ขายผักขายไม้] | ก.ขายพืชผักต่างๆ |
| ม้าแม่ | ม้าแม่ | [ม้าแม่] | น.ม้าตัวเมีย,หญิงคนทรงเจ้า |
| ร | ร | ร (ระ) "ระหน้อย" เทียบตัว "ร" เป็นอักษรต่ำ ใช้เป็นพยัญชนะต้น และตัวสะกดใน "แม่กน" แทนตัว น (นะ) ในกรณีที่ตัวสะกดตามหลังด้านขวาของพยัญชนะต้น และออกเสียงเป็น "ละ" เมื่อเป็นคำที่ยืมมาจากภาษาอื่นหรือคำที่เป็นชื่อเฉพาะ ตามปกติคำที่เป็นภาษาล้านนาหรือภาษาไทยดั้งเดิมนั้น ร (ระ) ออกเสียง เป็น ฮ (ฮะ) เช่น เรา รัก เรียน ออกเสียงเป็น เฮา ฮัก เฮียน | |
| ง้อน | ง้อฯร | [ง้อน] | ว.โค้ง,งอ,งอน |