พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
แก้ว	แก้วฯ	[แก้ว]	น๑.เรียกดอกพิก..ลว่า ดอกแก้ว
ขี้ด้อย	ขี้ด้อฯยฯ	[ขี้ด้อย]	ว.ผอมแห้งแรงน้อย
ผั๋กแก๋งแค	ผักฯแกงฯแฅ	[ผักแกงแฅ]	น.ผักแกงแค - ผักหลายชนิดที่ใช้รวมกันเพื่อปรุงเป็นแกงแค เช่น ผักตำลึง ผักคราด ดอกงิ้วแห้ง สะคร้าน ถั่วฝักยาว ถั่วพู เป็นต้น ตามปกติแม่ค้าจะเอากาบกล้วยกว้างประมาณ ๑.๕ นิ้วผูกผักเหล่านี้แผ่เรียงกันแล้วมัดด้วยตอก เพื่อสะดวกแก่ลูกค้าจะเห็นว่ามีผักอะไรบ้าง
เฮย	เฮิยฯ	[เฮย]	อ.คำสร้อยที่ใช้ในบทร้อยกรอง เช่น พี่เฮย ลูกหลานเฮย.
ก้ายแกน	ค่าฯยฯแคนฯ	[ค่ายแคน]	ก.เบื่อหน่าย,ระอาเหลือเกิน; เบื่อหน่ายก้ายแกน - เบื่อหน่ายเป็นที่สุด,สุดจะระอา
ก..๊ดน้ำซ่วยหน้า	คุดนาฯซ่วฯยฯห้นฯา	[คุดน้ำซ่วยหน้า]	ก.ตักน้ำล้างหน้า
เข้าไต้เข้าถง	เขั้าไท่เขั้าถ฿งฯ	[เข้าไท่เข้าถง]	น.ข้าวปลาอาหารเตรียมไว้เป็นเสบียงในการเดินทางไกล หรือเก็บไว้กินนานๆ สำ.เข้ากระเป๋า
ก่องเก๊าะ	ก่อฯงโคอฯะ	[ก่องเคาะ]	ก.อาการเดินของคนหลังโกง
วน	ว฿นฯ	[วน]	ก.เวียนไปโดยรอบมีศูนย์กลางเป็นหลัก,เวียนรอบ เช่น เดินวนรอบบ้าน,เรียกลักษณะน้ำที่ไหลวนเป็นวงว่า น้ำวน
เจ๋ดีย์ซาย	เจดียฯซายฯ	[เจดีย์ซาย]เ	น.เจดีย์ทราย - กองทรายที่ทำเป็นรูปปลายแหลมคล้ายเจดีย์ ใช้ปักช่อ ตุง ในเทศกาลต่างๆ เช่นเทศกาลสงกรานต์ เป็นต้น