พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ก้อนเส้า	ก้อฯรเส้า	[ก้อนเส้า]	น.ก้อนดิน,หิน,อิฐ เป็นต้น ตั้งเป็นสามมุมสำหรับรองรับหม้อแกง หรือสิ่งอื่นสำหรับการหุงต้ม
เผียบเตียม	ผยฯบทยฯม,ระฯบยฯบ-	[เผียบเทียม,เปรียบเทียม]	ก.เปรียบเทียบ
จั๋กค่าน	จักฯฅ่านฯ	[จักฅ่าน]	๋น.สะค้าน - ภาษาไทยถิ่นเหนือ เรียก ''จะค่าน/ตะค่าน/จั๊กค่าน/จั๋กค่าน''; สะค้าน - เป็นไม้เถาตระก..ลพริกไทย เถาทรงกระบอก หน้าตัดตามขวางมีลายเส้นเป็นแนวรัศมี ผิวขรุขระ เปลือกแตกเป็นร่องสีน้ำตาล เนื้อสีหลืองอมน้ำตาล มีรากฝอยติดอยู่ตามข้อ ใบรูปไข่ ปลายใบเรียวแหลม ช่อดอกรูปทรงกระบอกเล็กๆสีครีมคล้ายดอกพริกไทย เถาสดหรือแห้งชาวล้านนานิยมใช้หั่นเป็นแว่นบางๆใส่อาหารบางชนิด เช่น แกงแค น้ำพริก และใช้เป็นสมุนไพรพื้นบ้าน ปลูกเป็นไม้ประดับ
เถียงแฮง	ถยฯงแรงฯ	[เถียงแรง]	น.เพิงสำหรับพักผ่อนเอาแรง ก.โต้เถียงด้วยเสียงอันดัง
ตุ้นไส้	ทุ่รไส้	[ทุ่นไส้]	ว.พออยู่ท้อง
ว้องตี๋นม้า	ว้อฯงตีนฯม้า	[ว้องต..นม้า]	น.เกือกม้า
ดำคุมมุม	ดำฅุมมุม	[ดำฅุมมุม]	ว.ลักษณะ ของสิ่งใหญ่ที่สกปรก หรือที่มองเห็นตะคุ่มๆ อยู่ในความมืด ถ้ามีจำนวนมากใช้ ดำ คุมมุมคำมำ
จั๋บต่า	จัปฯต่า	[จับต่า]	ว.ถึงวาระ,ถึงคราว,ถึงที เช่น จั๋บต่าเปิ้นเป๋นดีไค่หัว จั๋บต่าตั๋วเป๋นดีไค่ไห้ - ถึงทีคนอื่นน่าหัวเราะแต่พอถึงทีตนเองแล้วก็น่าร้องไห้
เดื่อเกี้ยง	เดิอฯอก้ลฯง	[เดื่อเกลี้ยง]	น.มะเดื่ออุทุมพร/มะเดื่อชุมพร - ใบโต ผิวใบด้านบนเขียวจัด เป็นมัน ผลสีเขียวมีลายแต้มสีขาวกระจายทั่ว เมื่อสุกมีสีแดงอมส้ม
ล้ำบาก	ลําบาฯกฯ	[ล้ำบาก]	ดู...ลำบาก