พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| สะดือดง | สดืด฿งฯ | [สะดือดง] | น.กลางดง (ชื่อต้นไม้) ว.กลางป่า,ป่าทึบ |
| จี่เข้า | จี่เขั้า | [จี่เข้า] | ก.จี่ข้าว - ข้าวเหนียวปั้นเป็นก้อน วางบนถ่านไฟร้อน พลิกกลับไปมาจนผิวข้างนอกเหลืองเกรียม (ไม่ถึงกับไหม้) เมื่อสุกแล้วเรียก เข้าจี่ |
| บุง | บุง | [บุง] | น.กระบุง - ภาชนะสานทึบทรงกลมสูง ส่วนกลางป่องออก ก้นเป็นสี่เหลี่ยม ใช้บรรจุของ; เปี๊ยด ก็ว่า |
| หมีควาย | หีมฯฅวฯายฯ | [หมีฅวาย] | น.หมีควาย - หมีตัวใหญ่ ขนยาวหยาบสีดำ ขนบริเวณหน้าเป็นรูปตัววีสีขาว |
| แนปื๋น | แนปืนฯ | [แนปืน] | ก.เล็งปืน - ใช้สายตากำหนดระยะเป้าหมาย เพื่อให้ยิงได้แม่นยำ |
| หนองใน | หนฯอฯงไน | [หนองใน] | ดู...มดตะขึ๋ด |
| ลอยฟุ่น | ลอฯยฯฟุ่ร | [ลอยฟุ่น] | ดู...ลอยฟ่อน |
| แฮ่น | แร่นฯ | [แร่น] | ก๑.จุ้นจ้าน,ร่าเริง,ลำพอง,วุ่ยวาย ก๒.คึกคะนอง,ร่าน (มักใช้ความ หมายในทางลบเกี่ยวกับเพศ) |
| ขี้ขาก | ขี้ขากฯ | [ขี้ขาก] | น.ขี้กลาก-โรคผิวหนังชนิดหนึ่ง ขึ้นเป็นวงมีอาการคัน |
| ก่องเบ็๋ด | ก่อฯงเบัดฯ | [ก่องเบ็ด] | ก.เอาเบ็ดราว- ไปปักตามชายน้ำตื้นๆ เพื่อจับปลา; ดู... เบ๋ดก่อง |