พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ฮาด | ราดฯ | [ราด] | ก๑.ราด - เทของเหลวให้กระจายไป เช่น ฮาดน้ำแก๋ง - ราดน้ำแกง ก๒.ไม่สำเร็จ,ไม่ครบ,ค้างไว้ต้องทิ้งไปเสียก่อน,ไม่สมบูรณ์ เช่น กิ๋นเข้าฮาด - กินข้าวไม่ทันอิ่ม(ต้องรีบไปทำธุระสำคัญ) |
| ลางพ่อง | ลางฯระฯพ่อฯง,-ภ่อฯง | [ลางพร่อง,ลางภ่อง] | น.บางคน,บางพวก; หล้างพ่อง ก็ว่า |
| จ๋างปากจ๋างคอ | จางฯปากฯจางฯฅํอฯ | [จางปากจางฅอ] | ดู...จ๋างปาก |
| ปู๋น | ปูร | [ปูน] | น.ปูน - สิ่งของได้จากการเผาหินปูนหรือเปลือกหอย ก.ให้รางวัล,มอบให้ ว๑.น่า, เหมือน,เปรียบ ว๒.ขนาดอายุ เช่น อายุปู๋นนั้น - อายุขนาดปั้น |
| ก๊อด | คัอฯด | [ค็อด] | ก.ตักไปเพียงเล็กน้อย อย่างใช้ปลายช้อนตักน้ำพริก; กวั้ด ก็ว่า. ถ้าปาดไปแต่ไม่กดลงให้ลึก ใช้ แกว้ด |
| ซิงฮิง | ซิงฯฮิงฯ | [ซิงฮิง] | ดู...จิงฮิง |
| บ่าต้อ | บ่าฯตํอฯ | [บ่าต้อ] | น.ตะกร้อ - อุปกรณ์สำหรับเตะ สานด้วยหวายหรือพลาสติก ลักษณะกลมๆ โปร่งๆ ขนาดใหญ่ประมาณผลส้มโอ อย่างลูกเซปักตะกร้อปัจจุบันทำด้วยพลาสติก มีเส้นรอบวง ๔๒-๔๕ เซนติเมตร เรียกกีฬาที่เตะด้วยอุปกรณ์ชนิดนี้ว่า "ตะกร้อ" เช่น เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง |
| ไส้หล้อน | ไส้ห้ลฯอฯร | [ไส้หล้อน] | คำที่ใช้ด่าด้วยความโกรธ ขอให้ตับไตไส้พุงจงหลุดขาด มักใช้ต่อหลังคำว่า ตั๋บปุ๋ด เป็นตั๋บปุ๋ดไส้หล้อน |
| หงิ้นน้ำเข้า | หิ้งฯรนาฯเขั้า | [หงิ้นน้ำเข้า] | ก.รินน้ำข้าว - รินน้ำข้าวออกจากหม้อเมื่อหุงข้าวสุก |
| กอก | กอฯก | [กอก] | น.มะกอก - ไม้ต้นขนาดใหญ่ใบอ่อนมีรสเปรี้ยว นิยมใช้กินกับลาบ ผลสุกมีรสเปรี้ยวเจือฝาด ใช้ปรุงอาหาร เมล็ดใช้ทำยาได้ |