| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ยฺืนบ่ดาย | อยฯนฯบํดายฯ | [อยืนบ่ดาย] | ก.ยืนเฉยๆ |
| ต๊ายกำหัวกำ | ท้าฯยฯคำฯห฿วฯคำฯ | [ท้ายคำหัวคำ] | ว.ท้ายทีหัวที,ปลายทีต้นที |
| หนาหนำ | หนฯาหนฯา | [หนาหนำ] | ก.มากมาย; หนำหนา ก็ว่า |
| ซ้าหวด | ซ้าหวฯด | [ซ้าหวด] | น.ภาชนะไม้ไผ่สานคล้ายกระบุงแต่ขนาดเล็กกว่า ใช้ล้าง"เข้าหม่า" หรือ "เข้าแจ้" ก่อนที่จะนำไปนึ่ง |
| ไอ่นายคำคึ | ไอ่ฅำระฯคึ | [ไอ่นายฅำครึ] | น.คำเรียกผู้ชายที่อ่อนกว่าในเชิงประชด |
| โกกกา | โกกฯ฿คาฯ | [โกกคา] | น.ของเล่นเด็กใช้กะลาด้านที่มีรูสองอันผ่าซีกเอาเชือกร้อยเข้าด้วยกัน วิธีเล่น จับเชือกยืนบนกะลาทั้งสอง แล้วเดินหรือวิ่งแข่งกัน |
| บี่ไห้ | บี่ไห้ | [บี่ไห้] | ก.เบะปากร้องไห้,ทำท่าจะร้องไห้ |
| เอิ้นใส่ | เอิ้นฯ | [เอิ้นใส่] | ก.ตะโกนทัก |
| จื้นย้าว | ชื่นฯย้าวฯ | [ชื่นย้าว] | ว.สุขใจ,เบิกบานใจ |
| ตี๋สิ้น | ตีนฯสิ้นฯ | [ต..นสิ้น] | น.ชายผ้าซิ่น - ส่วนของผ้าซิ่นที่อยู่บริเวณชายผ้าถุง คนล้านนาเชื่อว่าถ้าฉีกเอาต..นซิ่นผู้หญิงเพียงเล็กน้อยใส่เข้าไปในรูปืน หรือเอาผูกที่ปากกระบอกปืน แล้วใช้ยิงผู้ที่มีคาถาอาคมอยู่ยงคงกระพัน เชื่อว่าสามารถข่มทำให้คาถาอาคมที่มีอยู่ในคนนั้นเสื่อมลง |