พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
หึม	หึมฯ	[หึม]	น.แผ่นสำหรับอุดก้นภาชนะ; ตาด ก็ว่า
ขะปือ	ขพื	[ขะพือ]	ว.กฎหรือข้อห้ามที่วางไว้ตาย ตัวลักษณะคล้ายจารีตหรือฮีต แต่เป็นหลักการที่ให้ยึดถืออย่างมั่นคงในสิ่งที่ต้องปฏิบัติกันเป็นการส่วนรวม
ส้วย	ส้วฯยฯ	[ส้วย]	ก.ว.เฉ,ไม่ตรง มักใช้เมื่อใช้ของมีคมตัดสิ่งที่เป็นแผ่น อย่างเอากรรไกรตัดกระดาษ มีดกรีดใบตองเป็นต้น; จ้วย,โส้ย ก็ว่า
คนขี้หย้าน	ฅ฿นฯขี้£านฯ	[ฅนขี้อฺยฺ้าน]	น.คนไม่กล้าทำอะไร,คนใจเสาะ
บ่เมินบ่นาน	บเมินฯบนาฯ	[บ่เมินบ่นาน]	ว.นาน แต่ไม่นานนัก; เมินบ่นาน ก็ว่า
ค่ำงำ	ฅํางำ	[ฅ่ำงำ]	ก.ข่มเหง,ทำให้เดือดร้อน,ล้างผลาญ
แหมกิ๋น(ม สะกด)	แหมฯกินฯ	[แหมกิน]	ก.ปรุงอาหาร,ฆ่าสัตว์เพื่อใช้ปรุงอาหาร; เยียะกิ๋น ก็ว่า
ถั่วลันเตา	ถ฿่วฯลันฯเทัาฯ	[ถั่วลันเทา]	น.ถั่วลันเตา ภาคเหนือเรียก ''บ่าถั่วน้อย''; ดู...บ่าถั่วน้อย
ตั้ง	ตั้งฯ	[ตั้ง]	น.ลักษณะของสิ่งของที่วางซ้อนกัน สูงๆ เช่น ตั้งเก้าอี้ ก.ชูตัวหรือทำให้ทรงตัว ในแนวยืน,กำหนด,วาง,จัดวาง
แก่นแ..ด	แก่นฯแตดฯ	[แก่นแ..ด]	น.แ..ด - ส่วนแห่งอวัยวะเพศหญิง อยู่ระหว่างแคมในตอนบน; บ่าแก่นแ..ด ก็ว่า