พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
จ๋ำหนี	จำหีนฯ	[จำหนี]	ก.ไล่หนี,ขับไล่
ก่ำปอหวาน	กําพํอฯหวฯานฯ	[ก่ำพอหวาน]	ว.อมหวานอมเปรี้ยว(ออกทางรสหวานมาก กว่ารสเปรี้ยว); ก๋ำปอหวาน ก็ว่า
หว่างหน้า	ห่วฯางฯห้นฯา	[หว่างหน้า]	น.โอกาสหน้า,ระยะที่จะมาถึง
งัน	งันฯ	[งัน]	ก.,ว.สนุก, ครึกครื้น, ดื่มด่ำในอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง มักใช้กับคำอื่น เช่น ม่วนงัน - สนุกยิ่ง; ง่อมงัน - เหงาเหลือเกิน; บ่ม่วนบ่งัน - ไม่สนุกเลย
ใส่จื้อ	ไส่ชื่	[ใส่ชื่อ]	ก.ตั้งชื่อ,ขนานนาม,ลงชื่อในบัญชี
นั่งแกม	นั่งฯแคมฯ	[นั่งแคม]	ก.นั่งกำกับ
ดาของกิ๋น	ดาขอฯงกินฯ	[ดาของกิน]	ก.จัดเตรียมสำรับอาหาร
ม้ม	ม้฿มฯ	[ม้ม]	ก.กินอาหารทีละมากๆ จนเต็มปาก; โม้ม ก็ว่า
ก๊าจิ๊น	ค้าฯชิ้นฯ	[ค้าชิ้น]	ก.ขายเนื้อสัตว์ โดยปกติจิ้น หมายถึงเนื้อสัตว์ต่างๆ โดยระบุชื่อของสัตว์นั้นๆ เช่น จิ๊นงัว - เนื้อวัว,จิ๊นหมู - เนื้อหมู
ป๋าสะเด็๋ด	ปลฯาสเดัดฯ	[ปลาสะเด็ด]	น.ปลาหมอไทย - ปลาน้ำจืด อยู่ในวงศ์เดียวกันกับปลาหมอ รูปร่างป้อมสั้น ลำตัวแบนข้างมากกว่าปลาหมอ หัวเล็ก ปากเล็ก ริมปากบนและล่างเท่ากัน จะงอยปากสั้นทู่ ฟันละเอียด กระดูกขอบกระพุ้งเหงือกหยักเป็นฟันเลื่อยแหลมและแข็ง เรียกว่า "เหงือกปลาหมอ"