พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ปะ - ปะ	ป	[ป]	ป-ป๋ะ เทียบตัว ป เป็นอักษรสูง ออกเสียง ป๋ะ ในระดับเสียงวรรณยุกต์จัตวา ใช้เป็นทั้งพยัญชนะต้น ตัวสะกด และตัวตาม ในภาษาบาลีสันสกฤต แต่ พ-ป๊ะ เป็นอักษรต่ำ ใช้เป็นทั้งพยัญชนะต้น ตัวสะกด และตัวตาม เช่นกัน ตัว พ-ป๊ะ เทียบได้กับตัว พ เพื่อผันให้ได้ครบทั้ง ๖ เสียง จึงได้นำมาจัดรวมไว้ในหมวดเดียวกันนี้ เช่น พา ป่า พ่า ป้า พ้า ปา - พา ป่า พ่า ป้า พ้า ป๋า ตัวเอน ออกเสียงตรีเพี้ยน(ครี่งโทครึ่งตรี) ไม่มีใช้ในภาษาไทย
จุ้มอ๋กจุ้มใจ๋	ชุ่มอ฿กฯชุ่มไจ	[ชุ่มอกชุ่มใจ]	ว.อิ่มเอิบเบิกบานใจ
เฟื้องหม้อ	เฟิ้อฯงหํมฯอฯ	[เฟื้องหม้อ]	น.เศษของหม้อที่แตกออกเป็นชิ้น มักหมายถึงส่วนที่พอจะใช้ใส่น้ำให้ไก่กินได้
ก๋กปุ๋ด	ก฿กฯปุด	[กกปุด]	ก.ตัดให้ขาดจากกัน
เป๊ก	เพัก์ขฯ	[เพ็กข์]	ก.อุปสมบท - บวชเป็นพระภิกษุ
หนึ้งเข้าเป่าไฟ	หึ้นฯงเขั้าเปั่าไฟ	[หนึ้งเข้าเป่าไฟ]	ก.นึ่งข้าวและเป่าไฟ; ดู...เป่าไฟ
ไม้ยะ	ไม้ยะ	[ไม้ยะ]	ดู...ไม้ห๋กดำ
จุ๋มป๋า	จุมปา	[จุมปา]	น.จำปา - ไม้ต้นขนาดใหญ่ ยอดอ่อนและใบอ่อนมีขน ดอกสีเหลืองอมส้ม กลีบดอกยาวรี กลิ่นหอมแรง ออกดอกตลอดปี
อะหลุ่ยตุ่ยต่าย	อห่ลฯย์อตุ่	[อะหลุ่ยตุ่ยต่าย]	ว.ไม่เรียบร้อย,ไม่เสมอกัน; บ่าหลุ่ยตุ่ยต่าย ก็ว่า
เป่อเลอะเป่อเต๋อ	เปิ่อฯเลิอฯะเปิ่อฯเติอฯ	[เปิ่อเลอะเปิ่อเตอ]	ดู...เป่อเล้อ