| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ป้อเวียก | พํอฯวยฯก | [พ่อเวียก] | น.หัวหน้ากรรมกร,หัวหน้ากลุ่มคนที่ทำงานด้วยกำลังกาย |
| หญ้าเล็บมืน | ห้ยฯาเลัปฯมืนฯ | [หย้าเล็บมืน] | ดู...หย้าลับมืน |
| สุย | สุ | [สุย] | ก.การเดินโดยใช้ปลายเท้าเขี่ยไปตามพื้นทำให้ฝุ่นฟุ้ง; สุยฝุ่น ก็ว่า ว.เรียกฝนที่ตกปรอยๆ ว่า ฝนสุย |
| หมาหน้อย | หมฯาห้นฯอฯย | [หมาหน้อย] | น๑.ลูกสุนัข น๒.ผู้ใหญ่เรียกทารกหรือเด็กชายที่น่ารักน่าชังว่า ไอ่หมาหน้อย เรียกทารก หรือเด็กหญิงว่า อี่หมาแจ๋ะ |
| หนามลิดเเก๊า | หนฯามฯลิดฯเคั้าฯ | [หนามลิดเค้า] | น.หนามเค็ดเค้า |
| ป๋าฝา | ปลฯาฝา | [ปลาฝา] | น.ตะพาบน้ำ ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''ป๋าฝา''; ตะพาบน้ำ หรือ ป๋าฝา - เป็นสัตว์คลานชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายเต่าน้ำจืด ต่างกันตรงที่กระดองบนและกระดองล่างไม่มีกระดูกเป็นแผ่นใหญ่ๆ แต่มีหนังอ่อนนิ่มหุ้มแทน ขอบกระดองหลังแผ่กว้าง ต..นข้างหน้ามีแผ่นพังผืดกว้าง มีนิ้วยาว ใช้สำหรับพุ้ยน้ำ คอหดในกระดองได้มิด และสามารถยืดคอออกได้ยาวมาก เมื่อจะงับเหยื่อหรือกัดศัตรู ตะพาบน้ำทุกชนิดเป็นสัตว์น้ำจืด มักพบอยู่ตาม ห้วย บึง หนอง และตามแม่น้ำลำคลอง ในหน้าแล้งจะทำโพรงอยู่ใต้ดินได้นาน จนกระทั่งฝนตกจึงจะออกมาจากโพรง |
| กั๊ด | คัดฯฯ | [คัด] | ก.จุก,แน่น,ตึง,อึดอัด |
| เอ้ยก๋ก | เอิ้ยฯก฿กฯ | [เอ้ยกก] | น.ลูกคนโตที่เป็นหญิง |
| แจ้เย็ฺน | แช่เอยฯันฯ | [แช่เอฺยฺ็น] | ก๑.แช่เย็น-เอาใส่ไว้ในน้ำแข็ง หรือห้องเย็น ตู้เย็น ตู้แช่ เช่น เอาเนื้อแช่เย็น เป็นต้น; ก๒.ดองไว้ - เก็บเอาไว้เป็นเวลานาน เช่น โครงการสร้างถนนถูกแช่เย็น |
| บ่าห่อยเขียว | บ่าฯห่อฯยฯขยฯว | [บ่าห่อยเขียว] | น.มะระมรกต ลักษณะและขนาดเหมือนมะระจีน แต่สีเขียวเข้ม; ดู...บ่าห่อยจีน |