พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
จิ๋กพะเจ้า	จิกฯระฯพเจั้า	[จิกพระเจ้า]	น.เกตุมาลา - พระรัศมีที่เปล่งอยู่เหนือพระเศียรของพระพุทธรูป; จิ๋กโมฬี ก็ว่า
สาคู	สาฅู	[สาฅู]	น.สาคู - พรรณไม้ล้มลุก ต้นขนาดต้นขมิ้น หัวใช้ต้มกินและทำแป้ง; จั๊กคู ก็ว่า
อะหลุ่ยตุ่ยต่าย	อห่ลฯย์อตุ่	[อะหลุ่ยตุ่ยต่าย]	ว.ไม่เรียบร้อย,ไม่เสมอกัน; บ่าหลุ่ยตุ่ยต่าย ก็ว่า
ก๊อแกง	คํอฯแคงฯ	[ค้อแคง]	น.ทับทิม- เมื่อสุกเนื้อที่หุ้มเล็ดสีแดงคล้ายพลอยทับทิม กิน ได้ ปัจจุบันบางถิ่นเรียก บ่าก๊อ
มอด	มอฯด	[มอด]	น.ชื่อเรียกแมลงขนาดเล็กหลายชนิดในหลายวงศ์ ที่เจาะกินเข้าไปในวัสดุต่างๆ ทำให้เกิดเป็นรูพรุนทั่วไป กับทั้งมีวัสดุผสมมูลขับถ่ายออกมาเป็นขุยเป็นเม็ดเล็กๆ เรียกขี้มอด ส่วนใหญ่เป็นแมลงปีกแข็ง ก.จวนจะดับ (ใช้กับไฟ),ตาย - มักใช้ร่วมกับ ม้วย เป็น มอดม้วย ว.เรียกหน้าที่เป็นรอยๆ อย่างมอดเจาะ เช่นหน้าของคนที่เป็นโรคฝีดาษว่า หน้ามอด; สำ.เรียกผู้ทำให้เกิดความหมดเปลือง เช่น มอดเข้าสุ๋ก - กินข้าวมาก, มอดไม้ - ผู้แอบตัดไม้ทำลายป่า
หล่ม	ห่฿ลฯม	[หล่ม]	น๑.ที่มีโคลนลึก,ที่ลุ่มด้วยโคลน,ที่ซึ่งเมื่อเหยียบแล้วยุบลง น๒.ชื่อเห็ดชนิดหนึ่ง ตรงกลางหมวกเว้าลงเล็กน้อย และมีสีเขียวด้านกว่าด้านขอบกลิ่นหอม กินได้ เรียกว่าเห็ดหล่ม ก.ตกลงไปในช่อง หรือหลุม หรือที่ลึกลงไป ว.มีโคลนมาก
กระทะ	ระฯกทะ	[กระทะ]	น.กระทะ ภาษาถิ่นล้านนาเรียก ''หม้อขาง''; ดู...หม้อขาง
แมวควบ	แมวฯฅวฯบ	[แมวฅวบ]	น.ฝาครอบโลงศพ; ดู...ผาสาดผีต๋าย
ขนฮู ขี้	ข฿นฯรูขี้	[ขนรูขี้]	น.ขน..ด/ขนรูทวาร - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (ตำเมือง) เรียก ''ขนฮูขี้''; ขน..ด คือขนที่ขึ้นบริเวณทวารหนัก; หมอยฮูขี้ ก็ว่า
เข้าจี่	เขั้าจี่	[เข้าจี่]	น.ข้าวเหนียวปั้นเป็นก้อนปิ้งไฟ