พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
จั๋บฮู	จัปฯรู	[จับรู]	ว.พอดีกับรู
ขี้สาย	ขี้สายฯ	[ขี้สาย]	น.ไส้ตะเกียง,ไส้โคม, ไส้เทียนขี้ผึ้ง, ต..นกาที่เอาแช่น้ำมันไว้สำหรับจุดไฟ; สีสาย,สี้สาย ก็ว่า
ดอกคำแผ้แหล้ ออกเสียง ดอกคำแผ้แหล้	ดอฯกฅำแผ้แห้ลฯ	[ดอกฅำแผ้แหล้]	น.ดอกดาวกระจาย คำเมืองเรียก ''ดอกฅำแผ้แหล้'' - ไม้พุ่ม ไม้ดอกล้มลุก สูงประมาณ ๓๐-๖๐ เซนติเมตร ใบรูปใบหอก ขอบใบหยักเว้า ออกดอกเดี่ยวหรือเป็นกระจุก ออกตามซอกใบหรือที่ปลายยอด มีหลายสี เช่น ขาว เหลือง ส้ม ชมพู ม่วง แดง กลีบดอกเป็นแบบชั้นเดียว และกึ่งซ้อนหรือซ้อนหลายชั้น เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๔-๘ เซนติเมตร
หนั๋กใจ๋	หันฯกไจ	[หนักใจ]	ว.ลำบากใจ; หนั๋กอ๋กหนั๋กใจ๋ ก็ว่า
อูบซา	อูบซา	[อูบซา]	ดู...หม้ออุ๋บซา
ขึ้นเส้น	ขึ้นฯเส้นฯ	[ขึ้นเส้น]	ก.ลงชื่อ,ขึ้นบัญชี
ซอยจิ๊น	ซอฯยฯชิ้นฯ	[ซอยชิ้น]	ก.หั่นเนื้อ
หั๋กหน้า	หักฯห้นฯา	[หักหน้า]	ก.จงใจทำให้ผู้อื่นเสียหน้าหรือได้อาย เช่น พูดหักหน้า
หลุมเสา	หลฯมเสัา	[หลุมเสา]	น.หลุมที่ขุดไว้สำหรับฝังเสา
คำผู้จู้	ฅำผู้จู้	[ฅำผู้จู้]	ดู...ฅำปู้จู้