| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ขี้แข๋ะ | ขี้แขะ | [ขี้แขะ] | ว.ขี้ขลาด,ใจเสาะใจไม่สู้; ขี้แหล๋ะ ก็ว่า |
| จาวไตลื้อ | ชาวฯไทลื้ | [ชาวใตลื้อ] | น.คนไทลื้อ/ชาวลื้อ - กลุ่มชนที่อยู่ในสิบสองปันนา สาธารณรัฐประชาชนจีน มีภาษาพูด ภาษาเขียน เป็นของตนเอง |
| ลอง | ลอฯง | [ลอง] | ก๑.กระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพื่อพิสูจน์ว่าจะเป็นจริงตามนั้นหรือไม่ ก๒.ทำร้ายผู้อื่นโดยทางไสยศาสตร์; ตู้ ก็ว่า |
| ไพ | ไระฯพ | [ไพร] | น๑.ป่า น๒.ปาก,ริมฝีปาก น๓.แผง,แถบ,ตับ ก.กรอง,ทอ,ถักทอ เช่น กรองใบไม้อย่างไบพลวง (ต๋องตึง)หรือหญ้าคาเข้าเป็นตับหรือเป็นแผง เป็นต้น ล.ลักษณะนามใช้เรียกสิ่งที่กรองเป็นตับแล้วนั้น เช่น ต๋องตึง ๑๐ ไพ-ใบพลวง ๑๐ ตับ เป็นต้น |
| แก้มบ่อง | แก้มฯบ่อฯง | [แก้มบ่อง] | น.ลักยิ้ม,แก้มบุ๋ม |
| ปากติ๋ดปากต่อย | ปากฯติดฯปากฯต่อฯยฯ | [ปากติดปากต่อย] | ก.จ้ำจี้จ้ำไช |
| ก๊อน | ค้อฯร | [ค้อน] | ก.เขี่ยขึ้น,เขี่ยออก,ช้อนออกเช่น ถักผ้า ช้อนลูกน้ำ |
| ดำถ่านหมี้ | ดำหี้มฯ | [ดำหมี้] | ว.ดำเหมือน |
| วุ่นวะวุ่นวาย | วุ่รววุ่รวาฯยฯ | [วุ่นวะวุ่นวาย] | ว.วุ่นวายไปหมด,สับสนอลเวง; วุ่นวาย ก็ว่า |
| เห่วย้อมแย้ม | เห่วฯย้อฯมแย้มฯ | [เห่วย้อมแย้ม] | ว.ไม่เต่งตึง,เห..่ยวแห้ง เช่น หนังเห่วย้อม แย้ม - ผิวหนังไม่เต่งตึง, ผิวหนังเห..่ยวแห้ง; เห..่ยวย้อมแย้ม ก็ว่า |