| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ลูนมา | ลูรมา | [ลูนมา] | ว.หลังจากนั้นมา; ลูนหลัง ก็ว่า |
| เหนียง | หนฯยฯฯฯง | [เหนียง] | น.เนื้อหรือหนังที่ห้อยอยู่บริเวณคอของสัตว์บางชนิด เช่น ไก่ วัว อีแร้ง เป็นต้น |
| หอมดอง | หอฯมดอฯง | [หอมดอง] | น.กระเทียมดอง |
| ตั้ง | ตั้งฯ | [ตั้ง] | น.ลักษณะของสิ่งของที่วางซ้อนกัน สูงๆ เช่น ตั้งเก้าอี้ ก.ชูตัวหรือทำให้ทรงตัว ในแนวยืน,กำหนด,วาง,จัดวาง |
| บิ๋ดหล่า | บิดฯห่ลฯา | [บิ๋ดหล่า] | น.บิดหล่า - สว่านเดือยหมูขนาดเล็ก ทำด้วยเหล็กกล้า ปลายมีเกลียวคล้ายสว่าน ไม่มีด้าม ส่วนท้ายทำเป็นห่วงขนาดเล็กสำหรับจับหมุนเวลาเจาะรู; (ยืม...บิดหล่า) |
| ปาห้อยบ่า | พาห้อฯยฯบ่าฯ | [พาห้อยบ่า] | ก.สะพายไหล่ |
| สะหมุน | สุๆร | [สมุน] | น.บริวาร - ผู้ติด ตาม,ผู้แวดล้อม,ผู้ห้อมล้อม,ผู้อยู่ในบังคับ เช่น พุทธบริวาร,ของสมทบสิ่งที่เป็นประธาน เช่นบริวารกฐิน |
| เฮือง | เฮิอฯง | [เฮือง] | ว.เฮือง - สุกก่อนห..าม (ใช้กับผลไม้) ภาษาถิ่นเหนือ(คำเมือง) เรียกผลไม้ที่สุกก่อนห..ามว่า ''เฮือง'' บางท้องถิ่นเรียก ''เฮียง'' เช่น มะม่วง โดยธรรมชาติก่อนจะสุกจะต้องแก่ได้ที่ หรือแก่จัดจนขึ้นนวลที่ผิว หรือ ''เข้าไคล'' มีเมล็ดแข็ง ภาษาเหนือเรียก ''เข้าค้าว'' แต่ถ้า ''เฮือง'' หมายถึงยังไม่เข้าไคล หรือยังไม่เข้าค้าว เปลือกจะมีลักษณะสีออกเหลืองเห..่ยวๆ รสเปรี้ยว ไม่มีรสหวานชวนรับประทาน เพราะธรรมดาผลไม้ต้องห..ามก่อนสุก; ดู...บ่าม่วงเฮือง |
| นั่งหม้อแหม้ | นั่งฯหํมฯอฯแห้มฯ | [นั่งหม้อแหม้] | ดู...นั่งป้อหละแหม้ |
| ฝ้ายกอก | ฝ้ายฯกอฯก | [ฝ้ายกอก] | น.สำลี,ปุยฝ้าย; ฝ้ายยวง ก็ว่า |