| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เผิบ | เผิปฯ | [เผิบ] | ดู...เปิบ |
| หันถี่ | หันฯถี่ | [หันถี] | ก.เห็นชัด,มองเห็นชัดเจน |
| หว๋ะหว้าหว๋ะหวาก | หวฯะห้วฯาหวฯะหวฯากฯ | [หวะหว้าหวะหวาก] | ดู...หว๋ะหวาก |
| หนัง | หันฯง | [หนัง] | น.ส่วนประกอบของร่างกายที่หุ้มเนื้ออยู่,หนังสัตว์ที่ฟอกมาทำเป็นเครื่องใช้,ภาพยนต์ |
| ยฺาแก้ | อยฯาแก้ | [อฺยฺาแก้] | น.ยาแก้ - ยาที่เป็นส่วนผสมของสมุนไพรหลายชนิด ส่วนมากทำเป็นก้อนเล็กๆ สีน้ำตาลอมดำ หรือสีดำ แก้โรคหลายอย่าง เช่น ปวดท้อง ท้องอืด ท้องเฟ้อ |
| ลมปิ๊ษ | ล฿มฯพิษฯฯ | [ลมพิษ] | น.ลมพิษ - ผื่นคันตามผิวหนังเป็นพิษ |
| หั๋ตถี (บาลี) | หตีถฯฯ | [หัตถี] | น.ช้าง - สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เป็นสัตว์ป่าขนาดใหญ่ที่สุด หนังหนาและมีขนแข็งกระจายห..างๆ ผิวสีเทาแก่หรือน้ำตาล จมูกยื่นยาวเรียกว่า งวง ตัวผู้มีงายาวเรียกว่าช้างพลาย ถ้ามีงาสั้นเรียกว่า ช้างสีดอ ตัวเมียเรียกว่า ช้างพัง โดยมากไม่มีงา บางตัวอาจมีงาสั้นๆ แต่ไม่โผล่ออกมานอกปาก เรียกว่า ขนาย กินพืช อยู่รวมกันเป็นโขลงใหญ่ โดยมีช้างพังอายุมากเป็นจ่าโขลง |
| ขะมุกขะมุ่น | ขมุกขมุ่ร | [ขะมุกขะมุ่น] | ก.ผะอืดผะอม,ปั่นป่วนในท้อง; สะมุกสะมุ่น ก็ว่า |
| แฮ้งตื๊น | แร้งฯ | [แร้งทื้น] | ก.แร้งทึ้ง - อีแร้งใช้จะงอยปากคาบแล้วสบัดเพื่อฉีกเนื้อให้หลุดออกมา ว.คำที่ใช้ด่าคนอายุมาก มีความหมายเชิงสาปแช่งให้ตาย |
| กิ๋นป๋าหลาด | กินฯปลฯาหลฯาดฯ | [กินปลาหลาด] | สำ.กิ๋นป๋าหลาด - ถูกตีด้วยไม้เรียวจนยกเป็นผื่นแดงเป็นรอยยาว: เป็นการเปรียบเทียบว่าเมื่อถูกตีด้วยไม้เรียว(ไม้แส้)แล้ว จะเกิดรอยคล้ำเป็นลายเส้นยาวๆ ตามลักษณะลวดลายบนตัวของ ป๋าหลาด(ปลากระทิง) ทำให้ผู้ถูกตึเกิดความกลัว ถ้าเขารู้จัก ''ป๋าหลาด'' คืออะไร; ดู...ป๋าหลาด |