พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ถ่วง | ถ่วฯง | [ถ่วง] | ก.ทำให้ล่าช้า เช่น ถ่วงเวลา,ทำให้หนัก เช่น ลูกตุ้มถ่วงน้ำหนักตาชั่ง,ทำให้จม เช่น ถ่วงน้ำ,ทำให้ไม่เจริญ เช่น ถ่วงความก้าวหน้า |
| คูบาสะหลีวิไจ | ระฯคูบาฯระฯสีวิไชยฯ | [ครูบาสรีวิไชย] | น.ครูบาศรีวิชัย - พระสงฆ์ที่รู้จักกันทั่วไป โดยเฉพาะในดินแดนล้านนาว่าเป็น "ตนบุญ" หรือ "นักบุญ" ซึ่งมีความหมายเชิงยกย่องว่าเป็นนักบวชที่มีคุณสมบัติพิเศษ มีศีลาจารวัตรที่งดงาม เคร่งครัดในพระวินัย อาจพบว่ามีการเรียกขานชื่อท่านว่า ครูบาศรีวิชัย ครูบาเจ้าศรีวิชัย ครูบาศีลธรรม |
| ห้างเคื่อง | ห้างฯเระฯคิ่อฯง | [ห้างเครื่อง] | ก.จัดเตรียมข้าวของตกแต่งเครื่องประดับ |
| ดินสอพอง | ดิสํอฯฟอฯง | [ดินสอฟอง] | น.ดินชนิดหนึ่งมีสีขาวขุ่น ร่วน เนื้อละเอียด ใช้ทำแป้งทาตัว ทาแก้พิษ ผดผื่นคัน เป็นต้น |
| หล๋วะ | หลฯวฯะ | [หลวะ] | ก.ตกลงมา,ถอดออก,ปลด,เปลื้องออก,ร่วง,หลุด,หลุดล่อน,หลุดออก; หลั๋วะ ก็ว่า |
| หลู้ลม | ห้ลฯล฿มฯ | [หลู้ลม] | ก.ลู่ลม - ลู่ไปตามลม อย่างสนต้องลม |
| แหม่ม | แห่มฯม | [แหม่ม] | ดู...หม่ำ |
| ก..ด | กูด | [ก..ด] | น.พืชขึ้นตามที่ชื้นแฉะตามลำห้วย ใบมีลักษณะหงิกงอ ยอดอ่อนกินได้ เรียก ผักก..ด ว.หงิกงอ,หยิก |
| ล่อมแล่มต่อมแต่ม | ล่อฯมแล่มฯต่อฯมแต่มฯ | [ล่อมแล่มต่อมแต่ม] | ดู...ล่อมแล่ม |
| ฮางแกง | รางฯแคงฯ | [รางแคง] | น.ชื่อพรรณไม้ยืนต้นชนิดหนึ่ง อยู่ในจำพวกอบเชย หรือสมุลแว้ง ใช้เป็นสมุนไพร |