พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
หนุ๋กงา	หนฯกงา	[หนุกงา]	ดู...เข้าหนุ๋กงา
เยียะหย้อ	เยยฯะหํยฯ	[เยียะหย้อ]	ก.ทำประชด.เยียะหย้อเยียะหา ก็ว่า
เป๋นขี่	เปนฯขี่	[เปนขี่]	ว.(สัตว์)ที่สามารถใช้ขี่เป็นพาหนะได้
เล็บมืนหลวง	เลัปฯมืนฯหลฯวฯง	[เล็บมืนหลวง]	ดู...ลับมืนหลวง
แหก	แหกฯ	[แหก]	น.เรียก ไม้ งาช้าง เป็นต้น ที่ทำเป็นมีดขนาดเล็กลงคาถาอาคมเพื่อใช้ในการปราบผี หรือรักษาโรคว่ามีดแหก; ก๑.ตัดแล่ง,แถก,แยกออก,ถ่างออก เช่น แหกต๋อง ใช้มีดแล่งใบตองออกจากก้าน ก๒.อาการที่หมอเมืองใช้มีดหมอที่ ทำด้วยงาช้าง เขี้ยวเสือ เป็นต้น มาเสกคาถาอาคมแล้วไปขูด ขีด ถู หรือลูบตาม ส่วนของร่าง กายบริเวณที่เจ็บปวดซ้ำกันหลายๆ ครั้ง สลับกับการเสกคาถากำกับ; แฮก ก็ว่า
อู้หลำ	อู้หํลฯา	[อู้หลำ]	ก.พูดผิดๆ ถูกๆ
กอยกำลอ	คอฯยฯ	[คอยคำลอ]	ก.ขอดูหน่อย,ขอดูสักทีสิ,ขอดูเถอะ; ผ่อกำลอ ก็ว่า
ลอมเลาะลอมล่อ	ลอฯม	[ลอมเลาะลอมล่อ]	ดู...ลอมล่อ
อง	อ฿งฯ	[อง]	ว.ลักษณะของศีรษะที่เถิก แต่ยังไม่ถึงกับล้าน เรียก หัวอง
หวิ๋ดแลง	หิวฯดแลงฯ	[หวิดแลง]	ว.ข้าวไม่พอรับประทานในมื้อเย็น เรียก เข้าหวิ๋ดแลง