| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| สูนอ้านสูนอาน | สูรอ้านฯสูรอานฯ | [สูนอ้านสูนอาน] | ดู...สุนสานอุนอาน |
| มันต้าง | มันฯต้างฯ | [มันต้าง] | น.มันสำปะหลัง ภาษาไทยภาคเหนือเรียก ''มันต้าง'': มันสำปะหลัง หรือ มันต้าง - เป็นไม้พุ่ม ลำต้นเป็นข้อๆ สูงประมาณ ๑-๕ เมตร มีรากสะสมอาหารเป็นหัวยาว ลำต้นเปราะ ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงเวียนสลับรอบลำต้น ลักษณะรูปโล่ ขอบใบแยกเป็นแฉกประมาณ ๓-๙ แฉก เว้าลึกเกือบถึงโคนใบ มีดอกตัวผู้และตัวเมียอยู่บนต้นเดียวกัน แต่แยกกันอยู่คนละดอกในช่อเดียวกัน เป็นพืชที่ใช้ประโยชน์ได้ทุกส่วน ตั้งแต่ยอดไปจนถึงหัวมัน เพื่อการบริโภคเป็นอาหารมนุษย์ และอาหารสัตว์ รวมถึงใช้แปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ในอุตสาหกรรมต่างๆ |
| ดิ๋กเดียม | ดิกฯดยฯม | [ดิกเดียม] | น.กะเบียน - ชื่อ ต้นไม้พุ่มกึ่งยืนต้น เมื่อใช้มือลูบหรือเกาที่ลำต้น กิ่งและใบจะสั่น จิ๋เดียม ก็ว่า |
| แคบ | แฅปฯ | [แฅบ] | น๑.มันของสัตว์ที่เจียวเอาน้ำมันออกแล้ว; น๒.ชาวล้านนาเรียกข้าวเกรียบว่า เข้าแคบ; น๓.เรียกผักตำลึงว่า ผั๋กแคบ |
| ดอกซอมภอหลวง | ดอฯกดอฯกซอฯมภํอฯหลฯวฯง | [ดอกซอมภอหลวง] | น.ดอกหางนกยูงฝรั่ง ภาษาถิ่นพายัพ(คำเมือง)เรียก ''ดอกซอมภอหลวง'': หางนกยูงฝรั่ง - เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ผลัดใบในหน้าแล้ง ทรงพุ่มแผ่กว้างทรงกลมคล้ายร่ม สูงราว 12-18 เมตร ลำต้นเกลี้ยง เปลือกสีน้ำตาลอ่อนอมขาวถึงน้ำตาลเข้ม โคนต้นเป็นพูพอน ใบเป็นใบประกอบขนนก 2 ชั้น ใบย่อยขนาดใกล้เคียงใบมะขาม ผลัดใบในฤดูร้อน ดอกออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง ออกดอกดกและทิ้งใบทั้งต้น เหลือแต่ดอกบานสะพรั่ง กลีบดอกมี 5 กลีบ สีแดง แสด หรือเหลือง ออกดอกปีละครั้ง ผลเป็นฝักแบนโค้งรูปดาบ และเมล็ดเรียงตามขวาง เมล็ดอ่อนๆกินสดๆได้ เมล็ดแก่ต้องทำให้สุกเสียก่อน |
| สันฝาย | สันฯฝายฯ | [สันฝาย] | น.ส่วนบนสุดของทำนบที่ทำขึ้นให้น้ำไหลข้ามไป |
| เส๋าะ | โสอฯะ | [เสาะ] | ก.เซาะ - อาการที่เอาเครื่องมือแบนๆ อย่างเสียมเป็นต้น แทงเบาๆ โดยรอบแล้วช้อนขึ้นให้หลุดล่อนจากที่เดิม,ทำเป็นร่อง |
| สีนาด | สีนาฯดฯ | [สีนาด] | ดู...สิ๋นาด |
| ต๋าฝั่งหยูด | ตาฝั่งฯอยฯด | [ตาฝั่งอฺยูด] | ก.ต๋าฝั่งหยูด - ตลิ่งพัง; ต๋าฝั่งโหยด ก็ว่า |
| ป๋กปั๋กฮักษา | ป฿กฯปักฯรักษฯฯา | [ปกปักรักษา] | ก.ปกป้องคุ้มครอง |