พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เหว๋อะ	เหิวฯอฯะ	[เหวอะ]	ก.เหวอะ - แตกออกเป็นกระบิ,เว่อออก,หลุดออก ว.กว้าง,ใหญ่,ลึก (ใช้กับรอยฉีกขาด อย่างแผล เป็นต้น)
พาด	ฯระฯพาดฯ	[พราด]	ว.พราด - โทรม,เปื่อย,หมดสภาพ เช่น เชือกพราด - เส้นเชือกที่ใช้การไม่ได้เพราะเกลียวเชือกเปื่อย อาจเป็นเพราะใช้งานหนัก หรือถูกน้ำบ่อยก็ได้
ใส่แซว่	ไส่แซ่วฯ	[ใส่เแซว่]	ก.ลงกลอน,ลั่นดาล; ใส่แซ่ ก็ว่า
ผั๋กป้อก๊าตี๋เมีย	ผักฯพํอฯค้าฯตีเมยฯ	[ผักพ่อค้าตีเมีย]	ดู...ป้อก๊าตี๋เมีย
กะแล	กะแล	[กะแล]	ดู...ก๋าแล
ลวงสุ๋ดไป	ลวฯงสุดไพ	[ลวงสุดไพ]	น.ไปจนกระทั่ง,ไปจนถึงที่สุด
ของข่าม	ขอฯงข่ามฯ	[ของข่าม]	น.เครื่องราง,ของขลัง
แซง	แซมฯ	[แซง]	น.ลายผ้าที่เป็นทางตามยาว เรียก ลายแซง ว.ลายเป็นทาง; แบบ,ตัวอย่าง เช่น ผ่อแซงเขา - ดูตัวอย่างเขา,ดูแบบเขา
ผา	ผา	[ผา]	น๑.หินขนาดใหญ่ที่เขา น๒.เรียก ภูเขาสูงด้านที่มีแผ่นหินขนาดใหญ่ตั้งชันว่า หน้าผา (หิน - หมายถึงหินก้อนเล็กตามธรรมชาติ)
ขี้ขั้น	ขี้ขั้นฯ	[ขี้ขั้น]	น.ขัดหนัก-ถ่ายอุจจาระไม่ออก มีก้อนอุจจาระลักษณะแข้นแข็ง อุดติดคาอยู่ในลำไส้ใกล้บริเวณทวารหนัก