| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ตุ๊ปี้ | ทุพี่ | [ทุพี่] | น.หลวงพี่ - พระภิกษุที่มีอายุมากกว่าผู้เรียก หรือเรียกเพื่อให้เกียรติ ด้วยความนับถือแม้ผู้เรียกจะมีอายุน้อยกว่าก็ตาม |
| ยามออนก่อนเนิ้น | ยามฯออฯรก่อฯรเนิ้นฯ | [ยามออนก่อนเนิ้น] | น.ครั้งกระโน้น |
| อู้เก๊าะ | อู้โคอฯะ | [อู้เคาะ] | ก.พูดจาชักชวนโน้มน้าว |
| หว่าย | ห่วฯายฯ | [หว่าย] | ก.บ่าย,เบน,เลี้ยว,เอน; อว่าย ก็ว่า |
| ใจ๋บุญ | ไจบุญ | [ใจบุญ] | ว.ชอบทำบุญทำก..ศล,มีใจฝักใฝ่ในการบุญ |
| ดอกอูน | ดอฯกอูร | [ดอกอูน] | น.ดอกอูน,ดอกพวงไข่มุก - ไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูงได้ถึง ๖ เมตร ดอกสีขาวมีกลิ่นหอม ออกเป็นช่อเป็นพวง มีดอกย่อยขนาดเล็กจำนวนมาก; ดอกอุน ก็ว่า |
| ควัด | ฅัวฯด | [ฅวัด] | ก.ควัก,คุ้ยออก,แกะสลัก; ขวั๋ก ก็ว่า |
| บ่าถั่วน้อย | บ่าฯถ฿วฯน้อฯยฯ | [บ่าถั่วน้อย] | น.ถั่วลันเตา ภาคเหนือเรียก ''บ่าถั่วน้อย''; ถั่วลันเตา หรือ บ่าถั่วน้อย - เป็นพืชเถาเลื้อย อายุปีเดียว ลำต้นยาวได้ถึง 3.5 เมตร บางสายพันธุ์ลำต้นสูงเพียง 30 ซ.ม., ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก มีมือพันเจริญออกมาจากแกนกลางใบ, ดอก ออกจากตาข้าง มี 1-2 ดอก กลีบดอกสีม่วงอ่อนหรือชมพู 5 กลีบ, ผล เป็นฝักแบน ยาว 3-11 ซ.ม. สีเขียว มีสีเขียว มีเนื้อหนานุ่มกรอบ และมีปีกฝักกว้าง ส่วนพันธุ์ที่รับประทานเมล็ด จะมีเมล็ดขนาดใหญ่ เปลือกและเนื้อฝักบาง |
| ไม้เกี๊ยะ | ไม้เคยฯะ | [ไม้เคียะ] | น.ไม้เกี๊ยะ - ไม้ชิ้นเล็กๆ ผ่าซีก ขนาดนิ้วก้อย ยาวประมาณตะเกียบ ทำจากไม้สนชนิดหนึ่งที่เนื้อไม้มียางหรือน้ำยางที่มีคุณสมบัติติดไฟได้ง่าย ใช้สำหรับเป็นอุปกรณ์ช่วยก่อไฟหรือจุดไฟให้กับเชื้อเพลิงในเตาไฟ เช่น ไม้ฟืน ถ่านไม้ เพื่อต้มน้ำ นึ่งข้าว ทำอาหาร เป็นต้น |
| อี่ก..๋ด | อี่กุด | [อี่ก..ด] | น.ชะนี; อีวุย,อี่โหวด,อีฮุย ก็ว่า |