| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ไผ่สีสุ๋ก | ไผ่สีสุก | [ไผ่สีสุก] | น.ไผ่สีสุก - ไม้ยืนต้นขึ้นเป็นกอหนาแน่น มีลำสูงใหญ่ สูงประมาณ ๑๕-๒๕ เมตร มีกิ่งมากตั้งฉากกับลำต้นบริเวณข้อกิ่งและแขนงมีหนามแหลมคม ลำต้นสีเขียวสด เป็นมัน เนื้อหนา ดอกออกเป็นช่อ หน่อมีรสชาติดี |
| ถูกขึ๋ด | ถูกขึดฯ | [ถูกขึด] | ดู...ขึ๋ด |
| คนบ่าเต็๋มแถบ | ฅ฿นฯบ่าฯเตัมฯแถปฯ | [ฅนบ่าเต็มแถบ] | น.คนไม่เต็มเต็ง - คนบ้าๆ บอๆ สติไม่สมบูรณ์ มีจิตใจใกล้ไปทางบ้าๆ บอๆ, คนไม่เต็มบาท หรือสามสลึง คือคนที่มีสติปัญญาต่ำกว่ามาตรฐาน ยิ่งกว่าโง่, คนมีพฤติกรรมแปลกจากคนอื่น |
| เหงยหน้า | เหิงฯห้นฯา | [เหงยหน้า] | ดู...เหงย |
| จิ๊นต๋ายฮ่า | ชิ้นฯตายฯร่า | [ชิ้นตายร่า] | น.เนื้อของสัตว์ที่ตายด้วยโรคห..า หรือโรคอื่นๆ |
| โถง | โถ฿งฯ | [โถง] | ดู...ถง |
| แหม๋ะกั๋น | แหมฯะกันฯ | [แหมะกัน] | ว.ใกล้กัน,ชิดกัน,เคียงกัน |
| ไส้เข้าหนม | ไส้เขั้าห฿นฯม | [ไส้เข้าหนม] | น.ไส้ในขนม เช่น ไส้เข้าหนมจ๋อก-ไส้ขนมเทียน, ไส้ซาลาเปา เป็นต้น |
| เอ็น | เอนฯ | [เอน] | น.เอ็น - เส้นที่อยู่ตามปลายกล้ามเนื้อ ช่วยการเคลื่อนไหวของร่างกาย ว.หยิ่ง,จองหอง,ถือตัว |
| บ่าขามป้อม ดิน | บ่าฯขามฯป้อฯมดินฯ | [บ่าขามป้อมดิน] | น.ลูกใต้ใบ - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียก ''บ่าขามป้อมดิน/หน่วยลุ่มใบ''; ลูกใต้ใบ/บ่าขามป้อมดิน - เป็นไม้ล้มลุก สูง 10-60 ซ.ม. ทุกส่วนมีรสขม ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียวปลายคี่ มีใบย่อย 23-25 ใบ รูปขอบขนานแกมรูปไข่กลับ โคนใบมนแคบ ปลายใบมนกว้าง ขนาดประมาณ 0.40 x 1.00 ซ.ม. ก้านใบสั้นมาก มีหูใบสีบขาวนวลรูปสามเหลี่ยมปลายแหลมเกาะติด 2 อัน ดอกแยกเพศ ดอกเพศเมียมีขนาดใหญ่กว่าดอกเพศผู้ มักอยู่บริเวณโคนก้านใบ, ผลรูปทรงกลมแป้น ขนาดประมาณ 0.15 ซ.ม. เกาะติดบริเวณใต้โคนของใบย่อย ตรงกลางของก้านใบ เมื่อแก่จะแตกเป็น 6 พู แต่ละพูมีเมล็ด 1 เมล็ด ขนาดเล็กมาก ประมาณ 1 ม.ม.: ลูกใต้ใบมีสรรพคุณมากมาย ทำเป็นยาแก้หรือบรรเทาได้หลายอาการ เช่น แก้ไข้ แก้ไอ ขับปัสสาวะ บำรุงตับ ขับประจำเดือน ควบคุมระดับน้ำตาล รักษาแผลอักเสบ แก้ปวด แก้ร้อนใน |