พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์​ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนาอักษรล้านนาเทียบอักษรไทยความหมาย
ว้ายหน้าว้าฯยฯห้นฯา[ว้ายหน้า]ก.เบนหน้า
กาบออกกาปฯออฯก[กาบออก]น.กาบที่หุ้มจั่นมะพร้าวหรือตาล
ฟู่อู้ฟู่อู้[ฟู่อู้]ก.เจรจา,พูดคุย
ต้าบซาบทาฯปฯซาปฯ[ทาบซาบ]ว.สิ่งใหญ่ห้อยหย่อนลง เช่น เหนียงวัว
บอกต๋าบอฯกตา[บอกตา]น.เบ้าตา - ช่อว่างภายในกะโหลกศีรษะและเป็นที่อยู่ของลูกตา ซึ่งถูกโอบล้อมด้วยกล้ามเนื้อที่ทำให้ลูกตาเคลื่อนไหวไปมาได้
ปั๋ดมีดปัดฯมีดฯ[ปัดมีด]ก.ลับมีด อย่างช่างตัดผม เอามีดโกนถูกับเข็มขัดหนังเพื่อให้มีคม
พึ่นๆระฯพึ่นฯๆ[พรึ่นๆ]ว.ปลิว,เผ่น,วิ่ง,บิน เป็นต้น ใช้ประกอบ คำกิริยาที่แสดงถึงการเคลื่อนที่ของคน สัตว์หรือสิ่งของเป็นจำนวนมากที่เคลื่อนที่ออกไปเป็นกลุ่ม เช่น นกบิน พึ่นๆ - นกบิน ไปเป็นฝูง,กระดาษปิ๋วพึ่นๆ - กระดาษ ปลิวว่อน เป็นต้น ; วึ่นๆ,วื่นๆ ก็ว่า
ไจ้ๆไจ้ๆ[ไจ้ๆ]ว.เป็นไปเรื่อยๆ,บ่อยๆ,เนืองๆ,เสมอๆ,เป็นอยู่อย่างนั้น; จ๊ะไจ้ ก็ว่า เช่น กะตำบุญหื้อตานไปไจ้ๆ - ทำบุญให้ทานไปเรื่อยๆ
แดงปะหลิ้งแดงฯปหิ้ลฯง[แดงปะหลิ้ง]ว.แดงเรื่อ - ใช้กับของขนาดเล็ก เช่น แก้มแดงปะหลิ้ง- แก้มแดงเรื่อ, ดอกไม้แดงปะหลิ้ง - ดอกไม้สีแดงเรื่อ เป็นต้น; แดงผี้หลี้,แดงปิ้งหลิ้ง ก็ว่า
ลูกซ้อยลูกซ้อฯยฯ[ลูกซ้อย]น.ลูกคนสุดท้อง

สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2564-65 / Copyright 2021-22. All rights reserved.
จรีย์ สุนทรสิงห์ สำนักมรดกล้านนา จ.เชียงใหม่