| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| วงสะล้อซอซึง | ว฿งฯสลํอฯซํอฯซึงฯ | [วงสะล้อซอซึง] | น.วงดนตรีพื้นเมืองที่มี สะล้อ และ ซึง เป็นเครื่องดนตรีหลัก มีกลอง ขลุ่ยไม้ไผ่ และฉิ่งประกอบ วงสะล้อซอซึงมีความโดดเด่นเฉพาะตัวที่บรรพ-บุรุษชาวล้านนาได้สร้างสรรค์ ปรุงแต่ง พัฒนาสืบต่อกันมา |
| เข้าเลิ็กเข้าเดิ๋ก | เขั้าเลิกฯเขั้าเดิกฯ | [เข้าเลิ็กเข้าเดิ็ก] | สำ.ลึกลับซับซ้อน,ขยายขอบเขตไปเรื่อยๆ |
| วอนหู | วอฯรหู | [วอนหู] | ว.ไพเราะ,น่าฟัง |
| หมิ่นหม้อ | หิ่มฯร | [หมิ่นหม้อ] | น.เขม่าดำติดก้นหม้อ ที่เกิดจากควันไฟในการหุงต้ม |
| เหน๋าะแหน๋ะ | โหนฯอฯะแหนฯะ | [เหนาะแหนะ] | ก.เตาะแตะ - อาการเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างไม่มั่นคง,พัวพันกับสิ่งที่อยู่โดยรอบ; เหน๋าะแหน๋ะเต๋าะแต๋ะ,เหน๋าะแหน๋ะน่องแน่ง ก็ว่า |
| ยู้ส่ง | ยู้ส่฿งฯ | [ยู้ส่ง] | ก.ผลักลงไป,ช่วยผลักไป |
| ก๋าปั๊ดเข้า | กาพัดฯเขั้า | [กาพัดเข้า] | น.พัดขนาดใหญ่ ทำด้วยไม้ไผ่สานทึบ ลักษณะกลมเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๑.๕ - ๒.๐ ฟุต มีด้ามถือ ใช้พัดวีข้าวเปลือกหลังจากตีข้าว(นวดข้าว)แล้ว เพื่อให้ข้าวลีบหรือสิ่งปลอมปนอื่นๆ ปลิวออกไป; ก๋าฝั๋ดเข้า,วีปั๊ดเข้า ก็ว่า |
| แมงเหนี้ยว | แมงฯห้นฯยฯว | [แมงเหนี้ยว] | น.แมงเหนี้ยว - ลูกแมลงปอระยะที่เป็นตัวแก้ว อาศัยอยู่ในน้ำ กินได้; แมงอี่เหนี้ยว,หนิ้ว,อี่หนิ้ว ก็ว่า |
| ติ๋ง | ติงฯ | [ติง] | ก.ขยับเขยื้อน,กระดุกกระดิก เช่น บ่ต๊วงบ่ติ๋ง-นิ่งอยู่กับที่,ไม่ขยับเขยื้อน |
| นูด | นูด | [นูด] | ก.ใช้ของแข็งลักษณะกลมครูดไปบนสิ่งอื่นให้แน่นหรือเป็นรอย |