พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| อินตะแหลง | อินฯแตๆลฯง | [อินแตลง] | ว.(งามดั่ง) พระอินทร์แปลง |
| อ่องออ | อ่อฯงอํอฯ | ดู...ออกออ | |
| สิ่วเล็บ | สิ่วฯเล็ปฯ | [สิ่วเล็บ] | น.สิ่วที่มีคมโค้งคล้าย เล็บสำหรับเจาะช่องที่โค้งหรือกลม; ถ้ามีคมเป็นวงกลม ใช้สำหรับเจาะเป็นรูกลม เรียก "ตุ๊ดตู่" |
| บ่เป๋นต๋าสุ๋ก | บเปนฯตาสุข | [บ่เปนตาสุข] | ว.ไม่มีความสุข |
| กํ๋าหละก..ย | กำหลฯะคุ | [กำหละคุย] | ก.กำหมัด |
| งวง | งวฯง | [งวง] | น๑.ช่อ,รวง,พวง น๒.เรียกสิ่งชนิดหนึ่งคอและหัวเปลือยมีหนังตะปุ่มตะป่ำ ขนสวยงาม เหนือจงอยปากบนมีหนังเส้นหนึ่งห้อยยาวเหมือนงวง เรียกว่า ไก่งวง |
| หนุ๋กๆ | หนฯกๆ | [หนุกๆ] | ดู...หนึ๋กๆ |
| หอบอุ้ม | หอฯบอุ้ม | [หอบอุ้ม] | ก.โอบอุ้ม |
| อ่อม | อ่อฯม | [อ่อม] | น.ชื่อแกงชนิดหนึ่งต้มเคี่ยวนานๆ เพื่อให้เนื้อเปื่อย เรียกว่า แก๋งอ่อม และเรียกไปตามส่วนประกอบหลัก เช่น แก๋งอ่อมจิ๊นงัว,แก๋งอ่อมแลน,แก๋งอ่อมจิ๊นควาย,แก๋งอ่อมป๋า เป็นต้น |
| ดอกจ๋ำป๋า | ดอฯกจำปา | [ดอกจำปา] | น.ดอกจำปา ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''ดอกจ๋ำป๋า'': จำปา หรือ จ๋ำป๋า - ไม้ต้นขนาดใหญ่ สูง 15-30 เมตร ทรงพุ่มโปร่งเป็นยอดกรวยคว่ำ ใบรูปรีแกมรูปขอบขนาน สีเขียวใหญ่เป็นมัน ดอกเป็นดอกเดี่ยวสีเหลืองอมส้ม ออกตามง่ามใบ กลีบดอกยาวรี ปลายเรียวแหลม กลิ่นหอมแรง ออกดอกเกือบตลอดปี ฝัก/ผล รูปรี หรือรูปไข่ เปลือกแข็ง เมล็ดสีดำค่อนข้างกลม ดอกจุ๋มป๋า ก็ว่า |