หน้าหลัก
พะเจ้าเก้าตื้อ
ระฯพเจั้าเกั้าตื้
[พระเจ้าเก้าตื้อ]

น.พระพุทธรูปทองสำริดขนาดใหญ่ พระเมืองแก้ว กษัตริย์องค์ที่ ๑๔ แห่งราชวงศ์มังราย โปรดให้สร้าง พ.ศ.๒๐๔๗ พระโอษฐ์ของพระพุทธรูปองค์นี้ทรงแย้มเล็กน้อยราวกับหญิงสาวแรกรุ่น แย้มยิ้มอย่างอ่อนหวาน เสมือนหนึ่งทรงประทานพรให้ทุกคนคลายจากร้อน มีสติและทรงให้มีสรรพสิ่งมิ่งมงคล เนื่องจากองค์พระมีขนาดใหญ่ ใช้ทองสำริดมากถึงเก้าตื้อ จึงหล่อเป็นจำนวน ๘ ชิ้นมาต่อกัน และได้อาราธนาอัญเชิญมาประดิษฐาน ณ วัดบุปผาราม (ปัจจุบัน : วัดสวนดอก พระอารามหลวง) อ.เมือง จ.เชียงใหม่ เมื่อ พ.ศ.๒๐๕๒

เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นและยกตัวอย่างประโยคที่ใช้คำนี้
พะเจ้าเก้าตื้อ (ระฯพเจั้าเกั้าตื้)