หน้าหลัก
ผ๋อก
ผัอฯก
[ผ็อก]

ก๑.ซัด - อาการที่ใช้สิ่งที่เป็นฝุ่นผงปริมาณน้อย หรือสิ่งละเอียดซัด เช่น เอาฝุ่นผ๋อกหัว - เอาฝุ่นซัดที่หัว ; ต๋ดผ๋อกดัง - กำตดซัดจมูก เป็นต้น ถ้าซัดของปริมาณมากเรียก ผุ๋ก,ถ้าซัดน้ำใช้ แผ๋ด ก๒.พูดยอซึ่งหน้า

เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นและยกตัวอย่างประโยคที่ใช้คำนี้
ผ๋อก (ผัอฯก)