หน้าหลัก
ผะเจ้า
ผเจั้า
[ผะเจ้า]

น.(ปาก) พระพุทธรูป; ดู...พะเจ้า

พะเจ้า
ระฯพเจั้า
[พระเจ้า]

น๑.พระพุทธเจ้า,พระพุทธรูป,เทพผู้ยิ่งใหญ่,เรียกพระภิกษุว่า ตุ๊ หรือ ตุ๊เจ้า,เรียกสามเณรว่า พะ น๒.คำนำหน้าพระพุทธรูป เช่น พระเจ้าเก้าตื้อ,พระเจ้าตนหลวง น๓.คำนำหน้าพระเจ้าแผ่นดินและเจ้านาย เช่น พระเจ้าอโศกมหาราช,พระเจ้าติโลกราช,พระเจ้าลูกยาเธอ

เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นและยกตัวอย่างประโยคที่ใช้คำนี้
ผะเจ้า (ผเจั้า)