หน้าหลัก
บ่าแหน (น สะกด)
บ่าฯแหนฯ
[บ่าแหน]

น.สมอภิเพก - ไม้ต้นขนาดใหญ่ สูง ๒๕-๕๐ เมตร ส่วนยอดแผ่กว้าง บริเวณโคนมักมีรากค้ำยัน เปลือกหนาสีดำแกมขาวประปราย และมีรอยแตกเป็นร่องตามยาว ผลรูปกลมหรือรีแข็ง กว้างประมาณ ๑.๕-๒.๐ เซนติเมตร มี ๕ สัน ผิวนอกปกคลุมด้วยขนสีน้ำตาล เมล็ดเดี่ยวแข็ง ผลอ่อนรสเปรี้ยว ผลแก่รสเปรี้ยวอมฝาด ใช้ทำยาได้

เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นและยกตัวอย่างประโยคที่ใช้คำนี้
บ่าแหน (น สะกด) (บ่าฯแหนฯ)