หน้าหลัก
บ่าบ้า
บ่าบ้า
บ่าฯบ้าฯ
[บ่าบ้า]

น.สะบ้า - ไม้เถาเนื้อแข็งขนาดใหญ่ เลื้อยพาดพันต้นไม้อื่น ลำต้นมักคดงอบิดเป็นเกลียว เปลือกนอกเรียบสีน้ำตาลแก่ ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ดอกออกเป็นกระจุก สีขาวแล้วเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ผลเป็นฝักตรง หรือคดงอและบิดไปมา เปลือกผลแข็งเป็นเนื้อไม้ แต่ละข้อมี ๑ เมล็ด เรียกว่า "ลูกสะบ้า" ใช้ทำยา และใช้เป็นอุปกรณ์ในการเล่นลูกสะบ้า

เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นและยกตัวอย่างประโยคที่ใช้คำนี้
บ่าบ้า (บ่าฯบ้าฯ)