หน้าหลัก
บิ๋ดป๊ก
บิดฯพ฿กฯ
[บิดพก]

ก.(โบ)การกระทำทางไสยศาสตร์ โดยการเสกเป่าคาถาบนผืนผ้าที่ลงยันต์เขียนรูปคนและชื่อของศัตรู (ถ้าใช้เครื่องนุ่งห่มของศัตรูก็ยิ่งดี) บริกรรมเสกเป่าคาถาและม้วนบิดผ้าไปพร้อมกัน จะทำให้ผู้ถูกกระทำเจ็บปวดที่ลำไส้ เหมือนถูกจับลำไส้บิด

เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นและยกตัวอย่างประโยคที่ใช้คำนี้
บิ๋ดป๊ก (บิดฯพ฿กฯ)