หน้าหลัก
จ้อฟ้า
ชํอฯฟ้า
[ช่อฟ้า]

น.แผ่นไม้ หรือ ซีเมนต์ หรือโลหะ ลักษณะเป็นรูปนาคชูหัวลงด้านล่าง ส่วนหางบรรจบกันบนยอดหลังคา ติดอยู่บริเวณหน้าบันของวิหารหรือโบสถ์ เป็นต้น

เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นและยกตัวอย่างประโยคที่ใช้คำนี้
จ้อฟ้า (ชํอฯฟ้า)