หน้าหลัก
คัวตอง
ระฯค฿วฯทอฯง
[ครัวทอง]

น.เครื่องประดับ,เครื่องใช้ที่ทำด้วยทอง (มักเป็นทองเหลือง) เช่น ดอกไม้ไหวที่ใช้แต่งศีรษะช่างฟ้อน เล็บที่ใช้สวมนิ้วในการฟ้อนเล็บ ขันน้ำ เป็นต้น

เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นและยกตัวอย่างประโยคที่ใช้คำนี้
คัวตอง (ระฯค฿วฯทอฯง)