หน้าหลัก
ขางขะยือ
ขางฯขยื
[ขางขะยือ]

น๑.โรคหืด; น๒.โรคเด็กอ่อน เกิดจากสายสะดือเป็นพิษ มีอาการลิ้นกระด้างคางแข็ง

เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นและยกตัวอย่างประโยคที่ใช้คำนี้
ขางขะยือ (ขางฯขยื)