| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| แห่ห้อม | แห่ห้อฯม | [แห่ห้อม] | ก.แวดล้อมไป |
| ลูกก๋อน | ลูกกลฯอฯร | [ลูกกลอน] | น.ลูกกลอน - เม็ดยาที่ปั้นเป็นก้อนกลมเพื่อกลืนกิน |
| เข้าหนมก้วย | เขั้าห฿นฯมก้ลฯวฯ | [เข้าหนมกล้วย] | น.ขนมกล้วย - ขนมที่ทำด้วยแป้งข้าวเจ้าและแป้งมันบดรวมกับกล้วยสุก ห่อด้วยใบตอง โรยมะพร้าวขูด แล้วนำไปนึ่ง |
| หิงเมง | หิงฯเมงฯ | [หิงเมง] | น.ยางไม้ผสมมหาหิงส์ใช้เป็นยาแก้ปวดท้องของทารก; ห..เมงก็ว่า |
| สิ้นป้อง | สิ้นฯป้ลฯอฯง | [สิ้นปล้อง] | น.ผ้าซิ่นที่มีลวดลายตามขวาง; สิ้นลายขวาง ก็ว่า |
| ขี้ข่า | ขี้ข่า | [ขี้ข่า] | น.เขม่า - ละอองสีดำที่เกิดจากควันไฟ หรือการเผาไหม้เชื้อเพลิงอย่างไม่สมบูรณ์ |
| จื่อจ๋ำ | จื่จำ | [จื่อจำ] | ก.จดจำ; จ๋ำจื่อ ก็ว่า |
| กะด้าง | ระฯกด้างฯ | [กระด้าง] | กระด้าง - น.ชื่อเห็ดหลายชนิดขึ้นตามขอนไม้ ดอกเห็ดรูปพัดหรือครึ่งวงกลม ไม่มีก้านดอก เนื้อค่อนข้างแข็งและเหนียว สีขาว สีนวล หรือสีน้ำตาล น๒.ชื่อแกงชนิดหนึ่ง ดู...แก๋งกะด้าง ว๑.กิริยาวาจาไม่นิ่มนวล เช่นพูดจาหยาบกระด้าง ว๒.แข็ง,ไม่นิ่มนวล,หยาบ |
| ยอง | ยอฯง | [ยอง] | น๑.ชื่อเมืองยอง ในรัฐฉาน ประเทศเมียนม่าร์ น๒.ชาวยอง - กลุ่มชนที่สืบเชื้อสายจากบรรพบุรุษที่อพยพมาจากเมืองยอง น๓.ภาษายอง - ภาษาที่ชาวยองใช้สื่อสารกัน: (ยอง ที่เป็นคำกริยา หมายถึง ตั้ง หรือวาง เขียน อฺยฺอง) |
| แหน้ | แห้นฯ | [แหน้] | น๑.ด้วงไม้ไผ่ - สีขาวนวล ตัวกลมเป็นปล้องคล้ายบุ้ง ไม่มีขน ยาวประมาณ ๓ - ๔ ซ.ม. โตขนาดหลอดกาแฟ ทอดเป็นอาหาร ตามร้านขายอาหารนิยมเรียก "รถด่วน"; แน้ ก็ว่า น๒.เรียกน้อยหน่าว่า บ่าแหน้,บ่าหน้อแหน้,บ่าหน้อยแหน้ |