พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
บ้วงแฮ้ว	บ้วฯงแร้วฯ	[บ้วงแร้ว]	น.บ่วงแร้วสำหรับดักสัตว์
ตี้เลิ้ก	ที่เลิกฯ	[ที่เลิก็]	น.ที่ไกลลงไปจากพื้นดินปกติ เช่น ห้วยเลิ้ก - ห้วยลึก, น้ำบ่อเลิ้ก - บ่อน้ำลึก เป็นต้น
พ่ำว่า	ฯระฯพาว่าฯ	[พร่ำว่า]	ว.กล่าวกันว่า,ได้แก่
นกเอี้ยงคำ	น฿กฯอ้ยฯงฅำ	[นกเอี้ยงฅำ]	น.นกขุนทอง ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''นกเอี้ยงคำ'' - เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง เป็นนกวงศ์เดียวกับนกเอี้ยงและนกกิ้งโครง ตัวสีดำมันขลับ ปีกมีแถบสีขาว ปากหนาใหญ่สีแดงส้ม ขาสีเหลืองสด มีความสามารถในการร้องหลากหลายชนิด ทั้งหวีด กรีดร้อง รวมถึงเลียนแบบเสียงคนหรือเสียงอื่นๆได้เหมือนนกแก้ว
เห..า	เหัา	[เห..า]	น๑.ชื่องูพิษ เรียกงูเห..ามีหลายชนิด น๒.เรียกภาชนะสาน สำหรับล้าง ข้าวสารเหนียวที่หม่าไว้ว่า ซ้าเห..า หรือซ้าหวด ก๑.อาการส่งเสียงสั้นๆ ของหมา ก๒.เขย่า
ขะมุกขะมุ่น	ขมุกขมุ่ร	[ขะมุกขะมุ่น]	ก.ขยักขย่อน - คลื่นไส้,พะอืดพะอม
ก๋องขะลึบ	กอฯงขลึปฯ	[กองขะลึบ]	ว.ลักษณะของสิ่งที่กองระเกะระกะอย่างมากมาย,กองกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป,กองเกลื่อนกลาด
จังใบ้จังง่าว	ชังฯไบ้ชังฯง่าวฯ	[ชังใบ้ชังง่าว]	ดู...จังง่าว
ต๋ก หม้อหน้า ฮก	ต฿กฯหํมฯอฯห้นฯาร฿กฯ	[ตกหม้อหน้ารก]	ก.ตกนรก - ตายไปสู่นรก,ไปเกิดเป็นสัตว์นรก
ไค่อั้วะไค่ฮาก	ไระฯค่อั฿วฯะไระฯค่รากฯ	[ไคร่่อวั้ะไคร่่ราก]	ก.อยากอาเจียร,คลื่นใส้; ไฅ่หลั๋บ ก็ว่า