พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| น้ำคอก | นาฯฅอฯก | [น้ำฅอก] | น.ภาชนะใส่น้ำดื่มทำด้วยไม้ซาง มีสายสำหรับสะพายติดตัวไปทำไร่ไถนา หรือเข้าป่า |
| เป๋นเจื๊อ | เปนฯเชิ้อฯอ | [เปนเชื้อ] | ว.เอาไว้ทำพันธุ์ เช่น เก็บเมล็ดผักไว้ทำพันธุ์, เป็นหัวเชื้อ เช่น เก็บน้ำข้าวหม่าไว้เล็กน้อยเพื่อผสมน้ำหม่าข้าวในครั้งต่อไป |
| ฮ่างแค้ว | ร่างฯแฅ้วฯ | [ร่างแฅ้ว] | น.รูปร่างสมส่วนงดงาม |
| เผิ้ง | เผิ้งฯ | [เผิ้ง] | น.ผึ้ง - แมลงหลายชนิด มีปีกบางใส ปากใช้ทั้งกัดอาหารและดูดกินของเหลวได้ มีขนปกคลุมตามลำตัว รวมอยู่เป็นฝูง เก็บเกสรและน้ำหวานจากดอกไม้มาทำน้ำผึ้ง เป็นประโยชน์ในการผสมพันธุ์พืชมาก ผึ้งทำงานกันเป็นระบบ มีผึ้งนางพญาเป็นหัวหน้าใหญ่ มีหลายชนิด เช่น เผิ้งหลวง เผิ้งโก๋น เผิ้งมิ้น |
| แหว้น จั๋กไค | แห้วฯรจักฯไฅ | [แหว้นจักไฅ] | น.ตะไคร้ หั่นเป็นแผ่นบางๆ |
| ฮั้ง | รั้งฯ | [รั้ง] | น.รั้ง - เรียกเข็มขัดว่า สายฮั้ง;สายฮ้าง ก็ว่า ก.รั้ง - เหนี่ยว,ชักมา,เฝ้า,รักษา |
| มักลาบดิ๋บ | มักฯลาบฯดิปฯ | [มักลาบดิบ] | ก.ชอบกินลาบดิบ; ดู...ลาบดิ๋บ |
| แหล็๋ด | แหัลฯด | [แหล็ด] | น.ชื่อปลาคล้ายปลากระดี่ ว.คล่องแคล่ว,ชำนาญ,ละเอียด |
| สะหมิง | สิๆมฯง | [สมิง] | ก.เปลี้ย,ลืมสติไปชั่วครู่ |
| เปิก | เปิกฯ | [เปิก] | น.เปิก - ชื่อของ ''แม่วัน'' ที่เรียกว่า ''แม่มื้อ'' อันดับที่ 5 ในจำนวน 10 ได้แก่ กาบ ดับ รวาย เมือง ''เปิก'' กัด กด ร้วง เต่า ก่า; ดู...วันไท |