| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เผิกใหญ่ | เผิกฯไห่ยฯ | [เผิกใหย่] | น.ซีกที่โตกว่า |
| สะหล่าผะเจ้า | ส่ๆลฯาระฯพเจั้า | [สล่าพระเจ้า] | น.ช่างทำพระพุทธรูป,คนที่ชำนาญในการก่อสร้างองค์พระพุทธรูป |
| ต๋องตึงหมานั่ง | ตอฯงทึงฯหมฯานั่งฯ | [ตองทึงหมานั่ง] | น.ใบหลวงชนิดต้นเตี้ยเป็นพุ่มติดกับพื้นนิยมใช้ใบสดห่อของ |
| เผาถ่าน | เผัาถ่านฯ | [เผาถ่าน] | ก.นำท่อนไม้มาเรียงสุมกันแล้วและกลบด้วยดิน และสุมไฟให้ไหม้ไปเรื่อยๆ จนหมด ทิ้งไว้จนเย็นแล้วนำถ่านออกมาใช้; ก..๋มถ่าน ก็ว่า |
| จื้นจม | ชื่นฯช฿มฯ | [ชื่นชม] | ว.ชื่นชม/ชื่นชมยินดี - ปลาบปลื้มยินดี,ปีติยินดี |
| เผื่อบ่ป๋ะ | เผิ่อฯอบํปะ | [เผื่อบ่ปะ] | ว.เกรงว่าจะไม่ได้พบปะ |
| ต๋ามาบ | ตามาปฯ | [ตามาบ] | น.ตาเบิกโพลง,ตาลุก |
| เงิบผา | เงิปฯผา | [เงิบผา] | น.ชะเงื้อมผา |
| ยฺาแก้ปิ๊ษ | อยฯาแก้พิษฯฯ | [อฺยฺาแก้พิษ] | น.ยาแก้พิษ/ยาต้านพิษ/สารแก้พิษ - กลุ่มยาที่ออกฤทธิ์ขัดขวางหรือยับยั้งกระบวนการที่เป็นอันตรายต่อร่างกาย อันเนื่องมาจากยา หรือสารต่างๆ; ยาดั๋บปิ๊ด ก็ว่า |
| อู้ย่อย | อู้ย่อฯยฯ | [อู้ย่อย] | ก.พูดจุกจิกจู้จี้,พูดจู้จี้ขี้บ่น; อู้ย่อยอู้ยำ ก็ว่า |