| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| หมอเมือง | หํมฯอฯเมิอฯง | [หมอเมือง] | น.หมอพื้นบ้านล้านนา - ผู้มีความรู้ความชำนาญในการให้บริการด้านการรักษาโรคด้วยทางไสยศาสตร์คือการใช้คาถาอาคม มีการเสกเป่า การเช็ด การแหก ขวากซุย หรือการรักษาด้วยวิธีการแบบ "มด" คือการทรงเจ้าเข้าผี รักษาด้วยจิตวิญญาณ หรือรักษาด้วยวิธีการแบบ "หมอยา" คือการใช้ยาสมุนไพรต่างๆ แต่ถ้ามีการรักษาโรคทั้งสามวิธีรวมกัน เรียก "มดหมอ" |
| หมูหลิ่ง | หูหำระฯหิ่งฯ | [หมูหริ่ง] | น.หมูหริ่ง - สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหน้าคล้ายหมู ขนมีแถบสีขาวพาดจากจมูกไปหาหัว เล็บยาวและคมใช้ขุดดินหาอาหาร |
| เหลือเหื่อ | เหิลฯอฯอเหิ่อฯอ | [เหลือเหื่อ] | ดู...เหลือกำ |
| บ้อง | บ้อฯง | [บ้อง] | น๑.ปล้องไม้(จำพวกไม้ไผ่) ที่ขังข้อ น๒.สิ่งที่เป็นช่องคล้ายกระบอก อย่างช่องสำหรับสวมด้ามสิ่งหรือด้ามเสียม เป็นต้น |
| จอก | จอฯก | [จอก] | น๑.ภาชนะทรงกลมขนาดเล็กทรงสูงใช้ใส่ของเหลวบางชนิด เช่นน้ำดื่ม ยา สุรา ทำด้วยโลหะหลายชนิด น๒.นกจอก - นกกระจอก นกขนาดเล็กลำตัวสีน้ำตาล ข้างแก้มสีขาว มักอยู่รวมกันเป็นฝูง น๓.นกจอกเทศ - นกกระจอกเทศ นกขนาดใหญ่มีขนเฉพาะลำตัว คอและขาเป็นหนังเกลี้ยงๆ ขาใหญ่แข็งแรง มีนิ้วต..นข้างละ ๒ นิ้ว วิ่งเร็วแต่บินไม่ได้ น๓.นกจอกฟ้า - นกกระจาบ นกขนาดเล็กคล้ายนกกระจอก แต่ปากหนากว่า ก.กัดเซาะ อย่างฝนกัดเซาะขอบทาง |
| เจี้อถ้อยฟังกำ | เชิ่อฯอถ้อฯยฯฟังฯคำฯ | [เชื่อถ้อยฟังคำ] | ก.เชื่อฟัง,ว่านอนสอนง่าย |
| หยฺ้าน | อยฯานฯ | [อฺยฺ้าน] | ก.ยั่น - กลัว,ขี้ขลาด,ครั่นคร้าม,ท้อถอย,หวาดเกรง; ขี้หย้าน ก็ว่า. (ถ้าหย้าน sWhkน หมายถึง เป็นฟ่าม) |
| ปากปู้ด | ปากฯพูด | [ปากพูด] | น.ปากยื่น |
| เนือง | เนิอฯง | [เนือง] | ว.เนืองๆ,บ่อยๆ; เนิง ก็ว่า |
| ต๋องจ่อ | ตอฯงจํอฯ | [ตองจ่อ] | น.ใบตองอ่อนที่นาบด้วยเตารีดหรือถุงทรายร้อน เพื่อใช้มวนบุหรี่; ต๋องจ่า ก็ว่า |