| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| คนแจ้ | ฅ฿นฯแจ้ | [ฅนแจ้] | น.คนเตี้ย,คนแคระ,คนที่รูปร่างเล็กกว่าปกติทั่วไป |
| เป๋นหยุ่มเป๋นหย่าม | เปนฯหุ่ยฯมเปนฯห่ยฯามฯ | [เปนหยุ่มเปนหย่าม] | ว.ทำลวกๆ,ไม่เรียบร้อย,รุงรัง |
| เล้ม | เล้มฯ | [เล้ม] | น๑.เรียกผู้ดูแลคลังหลวงว่า นายเล้ม น๒.คลัง,ฉาง,ยุ้ง |
| ฝั้น | ฝั้นฯ | [ฝั้น] | น.กวีเรียกคู่รักว่า ก..้ฝั้น; ดู...เฝื้อ ก๑.ทำสิ่งเป็นเส้นให้เข้าเกลียวเป็นเชือก ก๒.แนบนอน,แนบสนิท |
| ห่วย | ห่วฯยฯ | [ห่วย] | ว.ไม่ดี,ไม่งาม,ไม่มีคุณภาพ |
| ส่งขึ๋ด | ส฿งฯขึดฯ | [ส่งขึด] | น.พิธีกรรมไสยศาสตร์ จัดขึ้นเพื่อให้พ้นจาก "ขึ๋ด" สิ่งเสนียดชั่วร้ายต่างๆ ดู...ขึ๋ด |
| สุ๋ดตี๋นสุ๋ดมือ | สุดตีนฯสุดมื | [สุดต..นสุดมือ] | ว.ยากจนข้นแค้น,สูงเกินกว่าที่จะสัมผัสได้ |
| ป๋าจี่ | ปลฯาจี่ | [ปลาจี่] | น.ปลาเผา - ปลาที่นำไปวางบนถ่านไฟแดงให้สุก |
| ลูกจาย | ลูกชายฯ | [ลูกชาย] | น.ลูกเขย - ชายที่เป็นสามีของลูกสาว |
| หมุ้ย | หุ้ย | [หมุ้ย] | ก๑.อาการที่ปลาว่ายผุดขึ้นมาหายใจที่ผิวน้ำ; บ้วน ก็ว่า ก๒.ลักษณะที่เคลื่อนไหวหรือผุดขึ้นจากส่วนล่างเป็นปริมาณมาก อย่างน้ำที่วนขึ้นมาจากท้องน้ำในช่วงน้ำหลาก |