| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เสียงกั๋ดเสียงเย็น | สยฯงกัดฯสยฯงเอยฯนฯ | [เสียงกัดเสียงเอฺยฺ็น] | ดู...เสียงกั๋ด |
| บ่กิ๋นเข้ากิ๋นน้ำ | บกินฯเขั้ากินฯนาฯ | [บ่กินเข้ากินน้ำ] | ก.ไม่กินข้าวปลาอาหาร |
| โยน | โย฿นฯ | [โยน] | ก.กระโดด,เต้น; ยน ก็ว่า |
| โซ่ย | โซ่วฯยฯ | [โซ่ย] | ก.ล้างด้วยน้ำ,ทำให้หมดไปหรือทำให้สะอาดโดยใช้น้ำ เช่น ซ่วยผั๋ก - ล้างผัก,ซ่วยตี๋น - ล้างเท้า; ซ่วย,ล้าง,ล้างซ่วย ก็ว่า |
| หางป๋าไม | หางฯปลฯฯาไม | [หางปลาไม] | น.หางปลากระเบน - ภาษาถิ่นล้านนาเรียกว่า ''หางป๋าไม''; หางปลากระเบน หรือ หางป๋าไม เป็นอวัยวะสำคัญของปลากระเบน มีลักษณะเรียวยาวแข็งเหมือนแส้ บางชนิดยาวประมาณ 2 เท่าของลำตัว โคนหางมีเงี่ยงแหลมคมมีรอยหยักเป็นฟันเลื่อย 2 อัน ที่ใช้เป็นอาวุธทิ่มแทงศัตรู มีต่อมพิษอยู่ใกล้กับโคนหาง ซึ่งจะปล่อยพิษออกทางเงี่ยงได้ ผู้ที่ถูกแทงอาจมีบาดแผลลึกเป็นจุด หรือแผลฉีกขาด พิษเข้าสู่ร่างกาย มีอาการปวดบริเวณอย่างรุนแรงมาก; ดู...ป๋าไม |
| หลาบเงิน | หลฯาปฯเงินฯ | [หลาบเงิน] | ดู...หลาบ น.๑ |
| ปู๋เจ่ | ปูเจ่ | [ปูเจ่] | น.ชื่อกลองชนิดหนึ่ง; ดู...ก๋องปู่เจ่ |
| อยฺากไค่เยียะกิ๋น | อยฯากฯกฯระฯไค่เยยฯะกินฯ | [อฺยฺากใคร่เยียะกิน] | ก.ต้องการทำอาหาร,อยากจะทำอาหาร |
| ปิ๋ตต๋า(บาลี) | บิตตฯา | [ปิตตา,ปิตฺตา] | ดู...ปิ๋ต๋า |
| ดินลฺว่าน | ดิล่วฯานฯ | [ดินลว่าน] | น.ดินเละ,ดินอมน้ำ |