พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
หนิม	หินฯม	[หนิม]	ก.เฉย,นิ่ง,สงบเสงี่ยม,หยุดอยู่กับที่
ขิง	ขิงฯ	[ขิง]	ก.ไม้ล้มลุกเหง้ามีรสเผ็ด ใช้ประกอบอาหาร และทำยาได้
หม๋ดเจิง	ห฿มฯดเชิงฯ	[หมดเชิง]	ก.หมดชั้นเชิง,สิ้นความสามารถ; หม๋ดเจิงหม๋ดลาย ก็ว่า
สุ๋ดตี๋นสุ๋ดมือ	สุดตีนฯสุดมื	[สุดต..นสุดมือ]	ว.ยากจนข้นแค้น,สูงเกินกว่าที่จะสัมผัสได้
หยฺ๋ดยฺา	อยฯ฿ดฯอยฯา	[อฺยฺดอฺยฺา]	ก.ซ่อม,ทำช่องว่างหรือจุดที่เป็นรูรั่วให้มีสภาพที่ใช้ได้ดังเดิม เช่น ยาหม้อขางฮั่ว - ยากระทะรั่ว เป็นต้น
จ๊ะเหยือง	ชเหิยฯอฯง	[ชะเหยือง]	ก.กระอักกระอ่วน,คลื่นไส้,รังเกียจ
ตะหาน	ตหานฯ	[ตะหาน]	น.ทหาร - ผู้มีหน้าที่รบกับข้าศึกในยามสงคราม
ดอกบัว	ดอฯกบ฿วฯ	[ดอกบัว]	น.ดอกบัว - ไม้น้ำล้มลุกหลายชนิดหลายสก..ล มีทั้งลักษณะลำต้นที่เป็นหัว เหง้า หรือไหล ใบเป็นใบเดี่ยว โดยมีก้านบ้างมาเจริญที่ใต้น้ำ ผิวน้ำ หรือเหนือน้ำ รูปร่างของใบส่วนใหญ่เป็นแผ่นกลมขอบเรียบ ก้านใบและก้านดอกแข็งมีตุ่มหนาม ชูใบและดอกขึ้นพ้นผิวน้ำ เช่นบัวหลวง
บ่าตั๊ดฮ่อม	บ่าฯทัดฯร่อฯม	[บ่าทัดฮ่อม]	ว.ไม่ถูกกาละเทศะ,ไม่ถนัด
เยี่ยว	ย่ยฯว	[เยี่ยว]	น.น้ำปัสสาวะ ก.ถ่ายปัสสาวะ