พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์​ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนาอักษรล้านนาเทียบอักษรไทยความหมาย
อองแก่นต๋าออฯงแก่นฯตา[อองแก่นตา]น.เบ้า ตา; อ้องแก่นต๋า ก็ว่า
ขี้เหมี้ยงขี้ห้มฯยฯง[ขี้เหมี้ยง]น๑.เศษของใบเมี่ยงที่คายออกมาหลังจากการอมหรือเคี้ยว น๒.สนิม - ส่วนของผิวโลหะที่เกิดการ ผุกร่อนปรากฏเป็นสีน้ำตาลแดง เนื่องจากทำปฏิกิริยาทางเคมีกับน้ำและอากาศ เช่น มีดขี้เหมี้ยง - มีดเป็นสนิม ว.หมดสภาพหรือเสื่อมคุณค่า เช่น ปี๊บขี้เหมี้ยง - ปีบที่ชำรุดเสื่อมสภาพใช้การไม่ ได้,มุยขี้เหมี้ยง - ขวานทื่อสนิมติดเกรอะ สำ.หมดคุณค่า ไร้ราคา,ไร้ประโยชน์ ไม่เป็นที่เชื่อถือ เช่น คนถูกด่าว่า ไอ่ขี้เหมี้ยง หรือ อี่ขี้เหมี้ยง แสดงว่าผู้นั้นถูกเหยียดหยามว่าเป็นคนไม่มีค่า ไม่มีเกียรติ ไม่มีน้ำยา เชื่อถือไม่ได้เปรียบดังสนิมที่ใครๆก็ไม่ต้องการ
อวดอู้อวฯดอู้[อวดอู้]ก.พูดโอ้อวด; อู้อวด ก็ว่า
ลูกเก็๋บลูกเกัปฯ[ลูกเก็บ]น.บุตรบุญธรรม - ลูกของผู้อื่นที่เลี้ยงเป็นลูกของตน
สั๋บหมึ๋กสัปฯหึมฯก[สับหมึก]ดู...สั๋กหมึ๋ก
หน้าม้าห้นฯาม้า[หน้าม้า]น.ผู้ทำเล่ห์เหลี่ยมเพื่อให้คนอื่นหลงเชื่อ เช่น ซื้อของ เล่นการพนัน เป็นต้น
ลูกน้องป้องป๋ายลูกน้อฯงป้ลฯอฯงปลฯายฯ[ลูกน้องปล้องปลาย]ดู...ลูกน้อง
มนต์ม฿น์ตฯ[มนต์]น.คำศักดิ์สิทธิ์,คำสำหรับสวดเพื่อเป็นสิริมงคล เช่น สวดมนต์
จั๋บยับจัปฯยัปฯ[จับยับ]ก.ควบคุมตัวไว้,จับตัวไว้ไม่ให้หนี
ฮังควานรังฯฅวฯานฯ[รังฅวาน]ก.รบกวน

สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2564-65 / Copyright 2021-22. All rights reserved.
จรีย์ สุนทรสิงห์ สำนักมรดกล้านนา จ.เชียงใหม่