| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ผ่อบ่ถูกต๋า | ผํอฯบํถูกตา | [ผ่อบ่ถูกตา] | ว.เห็นแล้วไม่เป็นที่พอใจ |
| ขะโยมฮาด | ขโย฿มฯฮาดฯ | [ขะโยมฮาด] | ดู...ขะโยมเคิ้น |
| หิ้น | หิ้นฯ | [หิ้น] | ก๑.หมดความอดทน ใช้แก่จิตใจความนึกคิด เรียกใจ๋หิ้น ก๒.ตัดหมด,ตัดจนเกรียน ว.กร่อนไปเกือบหมด,เกรียน,สั้น เช่น ตั๋ดผมหิ้น - ตัดผมจนสั้นเกรียน; กิ้น,เห..ยน ก็ว่า. ถ้าของใหญ่ใช้ หุ้น |
| ปิ๊ก | พิกฯ | [พิก] | ก.กลับ,คืน |
| ขี้ตู่ | ขี้ตู่ | [ขี้ตู่] | น.ชื่อแมลงชนิดหนึ่งมักกินหัวมันเทศ และทำให้บริเวณรอบแผลกัดมีรสเฝื่อน; กั่นตู่ ก็ว่า ก.ทึกทักเอาของผู้อื่นว่าเป็นของตัว,กล่าวอ้างผิดตัว ผิดสิ่งหรือผิดเรื่อง |
| เบี้ยแก้ | เบ้ยฯแก้ | [เบี้ยแก้] | น.เบี้ยที่ใช้ทำพิธีแก้บน |
| จ๋าขวัน | จาขัวฯร | [จาขวัน] | ก.นินทาลับหลัง; เล่าขวัน ก็ว่า |
| ม่วน | ม่วฯร | [ม่วน] | ว.เป็นที่พอใจ,พลิดเพลิน,ไพเราะ,สนุก,สะดวก |
| บ่าขุน | บ่าฯขุร | [บ่าขุน] | น.ผลไม้ลูกกลมคล้ายส้มซ่า เปลือกหนา รสเปรี้ยวปนขม |
| ป้อเจ้า | พํอฯเจั้า | [พ่อเจ้า] | ส.(ปาก,โบ)สรรพนามบุรุษที่ ๒ ใช้เรียกพ่อเมือง หรือเจ้าผู้ครองนคร น.เจ้าหลวง ดู...เจ้าหลวง |