| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ลากผาสาท | ลากฯระฯบาฯสาทฯ,-ผาสาทฯ | [ลากปราสาท] | ก.อาการที่ฝูงชนไปร่วมกันชักปราสาทหรือเมรุบรรจุศพ ซึ่งมักเป็นศพของพระเถระที่บรรจุไว้ในปราสาท หรือเมรุที่สร้างขึ้นบนฐานทำด้วยท่อนซุงหรือต้นมะพร้าวคู่ เพื่อการฌาปนกิจ ต่อมาหมายรวมเอาการช่วยกันชักศพของพระหรือเจ้านายที่ตั้งบนยานชนิดอื่นด้วย |
| หยัฺ๋๋ก | อยฯกฯ | [อฺยฺัก] | ก.หยัก - เฉือนหรือควั่นให้เป็นรอยคอด ว.คดๆ งอๆ |
| ขอเหล็๋ก | ขํอฯเหัลฯก | [ขอเหล็ก] | น.ตะขอทำด้วยเหล็ก ปลายอีกด้านหนึ่งเป็นห่วงสำหรับคล้องกับไม้คานหาบสิ่งของ เช่นหาบน้ำ |
| เปิ๋กสา | เปิกฯสา | [เปิก็สา] | ก.ปรึกษา,หารือ,ขอคำแนะนำ |
| หวานเข้าใหม่ | หวฯานฯเขั้าไห่มฯ | [หวานเข้าใหม่] | น.เตย /เตยหอม /ใบเตย ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียกหวานเข้าใหม่ เป็นไม้ยืนต้นพุ่มเล็ก ขึ้นเป็นกอ ใบเดี่ยวเรียงสลับเวียนเป็นเกลียวขึ้นไปจนถึงยอด ใบเป็นทางยาว ค่อนข้างแข็ง สีเขียวเป็นมัน ขอบใบเรียบ แต่ใบบางต้นอาจมีหนาม มีกลิ่นหอมของน้ำมันระเหย คล้ายกับกลิ่นดอกชมนาด ใช้ได้ทั้งใบสดและใบแห้ง นิยมใช้กันอย่างแพร่หลาย เช่น ปรุงแต่งอาหาร ขนม ให้มีกลิ่นหอม อร่อย มีสีสันน่ารับประทาน การดื่มน้ำใบเตยจะช่วยให้ดับกระหาย คลายร้อน ช่วยแก้อาการอ่อนเพลีย เป็นต้น |
| จอบจุ๋ | จอฯบจุ | [จอบจุ] | ก.หลอกให้คล้อยตาม,ยั่วให้มีอารมณ์ร่วม; จุ๋จอบ ก็ว่า |
| ใบเตย | ไบเทิยฯ | [ใบเทิย] | น.ใบเตย / เตย/ เตยหอม ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียกหวานเข้าใหม่; ดู...หวานเข้าใหม่ |
| หม้อดอก | หํ้มฯอฯดอฯก | [หม้อดอก] | น.ปูรณฆฏะ หรือลายหม้อดอก ที่ชาวล้านนาเรียกหม้อดอกนั้น เป็นลวดลายโบราณที่มีต้นกำเนิดมาจากประเทศอินเดีย จะเป็นลายคำปิดทอง ลายฉลุุตามวิหาร มีลักษณะเป็นภาพดอกไม้มีก้าน ๗ ก้าน ออกมาจากหม้อน้ำที่มีปากกว้าง และมีเถาไม้เลื้อยออกมาจากปากหม้อทั้งสองข้าง ต่อมาลายหม้อดอกมีพัฒนาการตกแต่ง มีลายกระหนกประกอบ เป็นหม้อน้ำที่ประกอบด้วยลายช่อดอกบัวก้านยาว ๗ ดอก ปักอยู่ในหม้อทรงสูง มีลายเครือเถาที่ทำใบเป็นกระหนกหัวม้วนโค้งปลายแหลมเลื้อยจากปากหม้อลงมา ประกอบอยู่ข้างหม้อทั้งสองด้าน ช่อดอกบัวที่ปักอยู่ตรงกลางหนึ่งดอกจะเป็นดอกบาน มีช่อดอกบัวตูมอยู่ข้างละสามดอก |
| ..ดเดิ๋ก | ตูดเดิ้กฯ | [..ดเดิก็] | น.กำหนดยามเท่ากับเวลา ๑๘.๐๐ น. - ๑๙.๓๐ น. |
| แตก | แตกฯ | [แตก] | ก.แยกออกจากส่วนรวม |