พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
*หยฺ้าน*ก๋าร	อยฯานฯการฯ	[อฺยฺ้านการ]	ก.กลัวงาน,ไม่อยากทำงาน
นกก๋ก	น฿กฯก฿กฯ	[นกกก]	น.นกเงือก ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''นกก๋ก''; - นกขนาดใหญ่ โดยมากมีลำตัวสีดำและขาว หางยาว ปากหนาใหญ่ ปีกกว้างใหญ่เวลาบินเสียงดังมาก อยู่รวมกันเป็นฝูงในป่าลึก ขณะตกไข่ตัวเมียจะขังตัวอยู่ในโพรงไม้ ให้เหลือเพียงช่องพอที่ตัวผู้จะส่งอาหารเข้าไปได้ กินเนื้อสัตว์และผลไม้เป็นอาหาร
หน้าอ่ก	ห้นฯาอ฿กฯ	[หน้าอก]	น.หน้าอก - ด้านหน้าของอก
โต้ง	โท่฿งฯ	[โท่ง]	น.ทุ่ง,นา; ต้ง ก็ว่า
หยอยๆ	หยฯย	[หยอยๆ]	ว.เงื่องหงอย,ไม่ร่าเริง
ดาบ	ดาปฯ	[ดาบ]	น.มีดยาวปลายแหลม
ปึ๋ก	ปึกฯ	[ปึก]	น.ของสิ่งแบนที่ซ้อนกัน; ปึ๊บ ก็ว่า ว๑.ทึบ,โง่,ไม่ฉลาด เช่น ผญาปึ๋ก - ปัญญาทึบ ว๒.ฝืด,ไม่คล่อง,ไม่ยืดง่ายๆ
บ่าแคว้งขม	บ่าฯแฅ้วฯงข฿มฯ	[บ่าแฅว้งขม]	น.มะแว้ง ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''บ่าแคว้งขม''; มะแว้ง หรือ บ่าแคว้งขม - เป็นไม้พุ่ม สูง 1-1.5 เมตร เปลือกต้นเรียบสีน้ำตาล ยอดอ่อนและต้นอ่อนมีขนสีขาว ใบเป็นใบเดี่ยวออกเรียงสลับ รูปไข่หรือขอบขนาน ปลายใบและโคนใบมน ขอบหยักเว้า สีเขียว มีขนนุ่ม ดอกออกเป็นช่อตามกิ่งหรือยอดใบ สีม่วง ผลรูปทรงกลม ขนาดประมาณ 0.7-1.0 ซ.ม. ผิวเรียบ ผลดิบสีเขียว เมื่อแก่สีเหลืองและส้ม มีรสขม ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก กินได้ และใช้ทำยา
ยฺาดั๋บปิ๊ษ	อยฯาดัปฯพิษฯฯ	[อฺยฺาดับพิษ]	ดู...ยาแก้ปิ๊ด
หลงต๋า	ห฿ลฯงตา	[หลงตา]	ก.หลงตา - มีเหลือตกค้างอยู่โดยไม่เห็น,ปล่อยให้ผ่านตาไปโดยไม่ได้สังเกตเห็น; หลงหูหลงต๋า ก็ว่า.