| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| สาบอุ่ย | สาปฯอุ่ | [สาบอุ่ย] | ก.ได้รับกลิ่นฉุย ว.มีกลิ่นเบาๆ |
| ดั้ง | ดั้งฯ | [ดั้ง] | น.เรียกเสาที่ตั้งบนขื่อสำหรับรับอกไก่ว่า เสาดั้ง |
| ปุ้งเปื้อก | พุ่งเพิอฯก | [พุ่งเพือก] | ว.กระฉอก,กระเพื่อมอย่างรุนแรง (มักใช้อธิบายลักษณะของน้ำ) |
| สายอ๋ก | สายฯอ฿กฯ | [สายอก] | น.สายที่ใช้ตรึงวัวหรือควายเข้ากับแอกเพื่อเทียมเกวียนหรือไถนา |
| เข้าเหม้าทอด ออกเสียง เข้าเหม้า ทอด | เขั้าเหั้มฯาทอฯด | [เข้าเหม้าทอด] | น.ข้าวเม่าทอด - ชาวถิ่นเหนือนิยมเรียก ''เข้าเหม้า'' เฉยๆ: เข้าเหม้า ของชาวเหนือ ซึ่งหมายถึง ''ข้าวเม่าทอด'' ได้แก่ขนมชนิดหนึ่ง ใช้ข้าวเม่าตำคลุกกับมะพร้าวขูดและน้ำตาลปีบ หุ้มกล้วยไข่สุก ชุบแป้งทอดให้ติดกันเป็นแพๆ แล้วโรยด้วยแป้งทอด: ขนมไทยนิยมกินมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในอดีตตอนหน้าน้ำแม่ค้าทำขนมต่างๆใส่เรือมาขาย มีพวกข้าวโพดคั่ว ถั่วลิสงต้ม และที่มีมากที่สุดก็คือ ''ข้าวเม่าทอด'' ขนมนี้มีกล่าวถึงใน นิราศน้ำท่วมใหญ่ ในปี พ.ศ.2460 ตอนหนึ่งว่า ''พวกแม่ค้ามาขาย ข้าวเม่าทอด ตังเมหลอด น้ำยา แกงปลาไหล'' เป็นต้น; ดู...เข้าเหม้า |
| สะบั๋ด | สบัดฯ | [สบัด] | ก.เคลื่อนไหว,ทำให้เคลื่อนไหวไปเร็วและแรง |
| ขาบไหว้ | ขาปฯไห้วฯ,ระฯกาปฯไห้วฯ | [กราบไหว้,ขาบไหว้] | ก.กราบไหว้ |
| โขงปิ๋ว | โข฿งฯปิลฯว,โข฿งฯปิลฯวฯ | [โขงปลิว] | น.โขงปลิว - องค์ประกอบสถาปัตยกรรมทางพุทธศาสนา มีลักษณะเป็นซุ้มหรือลวดลายรูปโค้งประดับอยู่เหนือกรอบหน้าต่าง หรือประดับซ้อนกันบนยอดของบุษบก เป็นต้น |
| งัวปู๊ | ง฿วฯพู้ | [งัวพู้] | น.วัวตัวผู้ |
| บอกคอก | บอฯกฅอฯก | [บอกฅอก] | น.กระบอกไม้ไผ่ตัดขังข้อเพื่อบรรจุน้ำสะพาย หรือหิ้วไปได้; บอกน้ำ ก็ว่า |