| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ป้อ | ปํอฯ | [ป้อ] | ก.พอก,รวมหัว,ออ,รุม เช่น ขี้ไคป้อคอ- ขี้ไคลพอกคอ, มาป้อกั๋นหยังหนี้-มารวมกันที่นี่ทำไม,มาป้อกิ๋น-มารุมกิน |
| ลูกก๋งพะอินทร์ | ลูกก฿งฯระฯพ±น์ทฯ | [ลูกกงพระอินท์] | น.กิ้งกือชนิดที่ลำตัวสั้นเมื่อขดตัวแล้วมีลักษณะค่อนข้างกลมอย่างลูกกระสุน |
| บ่น้อยบ่แหนง | บน้อฯยฯบแหนฯง | [บ่น้อยบ่แหนง] | ก.ไม่สนใจ,ไม่อินังขังขอบ |
| แป้ด | แป้ดฯ | [แพด] | ก.โปน,ปูด,แพลมออกจากที่ |
| เฝือนา | เฝิอฯอนาฯ | [เฝือนา] | ก.อาการที่ใช้ควายหรือวัวเทียมคราดแล้วชักไปเพื่อให้ขี้ไถในนาแตกร่วนซุยเพื่อปลูกข้าว |
| แป๋งหน้าดำก่ำเส้า | แปลฯงห้นฯาดำกําเสั้า | [แปลงหน้าดำก่ำเส้า] | ก.ทำสีหน้าแสดงความรู้สึกถึงความทุกข์หรือความโลภแป๋งหน้าดำแป๋งหน้าแดง; ก็ว่า |
| ตี่ต๋า | ตี่ตา | [ตี่ต๋า] | ก.คลี่เปลือกตา,ลืมตา,บ่งตา |
| ไปเลียบผ่อ | ไพลยฯบผํอฯ | [ไพเลียบผ่อ] | ก.ไปดูแล,ไปตรวจตรา |
| ฟ้าม้าน | ฟ้าม้านฯ | [ฟ้าม้าน] | น.โรคงูสวัด - โรคชนิดหนึ่งเกิดจากเชื้อไวรัส มีอาการอักเสบเฉียบพลันที่ปมประสาทไขสันหลัง มีเม็ดพุพองขึ้นที่ผิวหนัง มักขึ้นตามลำตัว ตั้งแต่ลำคอลงไปถึงเอว ลักษณะเป็นผื่นแดงในตอนแรกมีอาการคัน จากนั้นผิวบริเวณนั้นจะคล้ำและ ปวด แสบร้อน หากเอามือไปใกล้จะรู้สึกได้ถึงความร้อนที่แผ่ออกมา ล้านนาเรียก "บ่าเฮงฟ้าม้าน" |
| เลขคูณ | เลขฯคูณ | [เลขคูณ] | น.เลขสำหรับคูณเลขจำนวนอื่น,ตัวคูณ; เรียกสูตรในการคูณเลขว่า แม่เลขคูณ |