| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| สะหละเด็๋จ | ระฯสเดััจฯ | [สระเด็จ] | ดู...สะเด๋จ |
| เป๋นล้ำเป๋นเหลือ | เปนฯลาเปนฯเหิลฯอฯอ | [เปนล้ำเปนเหลือ] | ดู...เป๋นล้ำ |
| แด่นป้าว | แด่ | [แด่นป้าว] | ดู...แด่น ก. |
| ผั๋กเบี้ย | ผักฯเบ้ยฯ | [ผักเบี้ย] | น.ผักเบี้ย - ไม้ล้มลุก ลำต้นอวบน้ำ ทอดเลื้อยไปบนผิวดิน ใบขนาดเล็กผิวเป็นมัน กินได้ |
| ตะบันหมาก | ตะบันฯหมฯากฯ | [ตะบันหมาก] | น.ตะบันหมาก ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''ก็๋อกต๋ำหมาก''; ดู...ก็๋อกต๋ำหมาก |
| ถงห่อเข้า | ถ฿งฯหํอฯเขั้า | [ถงห่อเข้า] | น.ถุงผ้าใส่ห่อข้าวสำหรับไปเก็บของป่า หรือเดินทางไกล, ถุงย่ามทำด้วยผ้าขาวสำหรับใส่ห่อ ข้าวและอาหารให้คนตาย คนล้านนาจะให้สะพายหรือคอนนำหน้าศพพร้อมกับตุงสามหางไปป่าช้า |
| ผีเงือกฮุง | ผีเงิอฯกรุง | [ผีเงือกรุง] | น.รุ้งกินน้ำ - ปรากฏการณ์ธรรมชาติ เกิดจากแสงแดดส่องผ่านละอองน้ำในอากาศหักเห จึงเห็นเป็นแถบสี ๗ สี คือ ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง ; เงือกฮุง,ผีอี่ฮุง,ผีฮุง,อี่ฮุง ก็ว่า |
| ฮ่องเหมือง | ร่อฯงเหิมฯอฯง | [ร่องเหมือง] | น.ร่องน้ำเหมือง |
| ไฟ | ไฟ | [ไฟ] | น.ชื่อธาตุอย่างหนึ่งในธาตุทั้งสี่ ดิน น้ำ ลม ไฟ, ผลที่เกิดจากปฏิกิริยาทางเคมี มีอ๊อกซิเจนเป็นหลักเกิดการเผาไหม้ทำให้เกิดความร้อน แสงสว่าง และเปลว,เครื่องเผาผลาญใจให้เร่าร้อน คือราคะ โทสะ และโมหะ |
| ผางฮ้าย | ผางฯร้ายฯ | [ผางร้าย] | ว.ไม่น่าดู,ซอมซ่อ, อัปลักษณ์,น่าเกลียด |