| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| วอกโตน | วอฯกโท฿นฯ | [วอกโทน] | น.ลิงที่อยู่ตามลำพัง สำ.ใช้เรียกหรือด่าผู้ที่โกหกตลบตะแลง มีเล่ห์เหลี่ยม; วอกหลวง ก็ว่า |
| ผีฮุง | ผีรุง | [ผีรุง] | ดู...ผีเงือกฮุง |
| ส๋ะสาง | สสางฯ | [สะสาง] | ก.สะสาง - ทำสิ่ง ที่ค้างอยู่ให้จบหรือเสร็จสิ้นไป เช่น สะสางงานเก่า,ชำระให้สะอาดเรียบร้อย |
| ก๋าง | กางฯ | [กาง] | ก.คลี่ออก,ถ่างออก,เหยียดออก |
| ฟักกิ้ง | ฟักฯกิ้ลฯง | [ฟักกลิ้ง] | น.ฟักเขียวชนิดกลม ซึ่งผลของฟักเขียว (บ่าฟักหม่น) มีรูปกลมยาว |
| กว้าง | ก้วฯางฯ | [กว้าง] | น.เรียกด้านสั้นที่คู่กับด้านยาวว่า ด้านกว้าง ว.ไม่แคบ เช่น ใจกว้าง ห้องกว้าง,ขยายออกไป เช่น แผ่กว้าง |
| หวิ๋ดมือ | หิวฯดมื | [หวิดมือ] | ว.ขาดมือ,ไม่พอใช้ |
| เหยิง | เหิยฯง | [เหยิง] | ดู...เยิ้ง |
| ป้าว | ป้าวฯ | [ป้าว] | น.รอยแผลเป็นขนาดใหญ่ เช่น แขนเป๋นป้าว - แขนเป็นรอยแผลเป็น,เป้า - จุดหรือตำแหน่งที่กำหนด |
| หมั้นตึ้ง | หั้มฯรตึ้งฯ | [หมั้นตึ้ง] | ว.แน่นหนา,มั่นคง |