| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| หลงใจ๋ | ห฿ลฯงไจ | [หลงใจ] | ก.หลงใจ - จิตใจโน้มเอียงไปในทางใดทางหนึ่ง,เผลอใจ; หลงอ๋กหลงใจ๋ ก็ว่า |
| สืบจาต๋า | สืปฯชาตา | [สืบชาตา] | ดู...สืบจ๊ะต๋า |
| น้ำออกฮู | นาฯออฯกรู | [น้ำออกรู] | น.น้ำใต้ดินที่ผุดพุ่งขึ้นมาเหนือพื้น(ไม่แรงถึงขนาดพุ่งขึ้นสูง) |
| บุ้งจีน | บุ้งจีนฯ | [บุ้งจีน] | น.ผักบุ้งพันธุ์หนึ่ง ลำต้นกลวง ปล้องใหญ่กว่าผักบุ้งไทย ก้านใบสีเขียวอ่อน ดอกสีขาว |
| ตั้ง | ตั้งฯ | [ตั้ง] | น.ลักษณะของสิ่งของที่วางซ้อนกัน สูงๆ เช่น ตั้งเก้าอี้ ก.ชูตัวหรือทำให้ทรงตัว ในแนวยืน,กำหนด,วาง,จัดวาง |
| เจ้าขันตังห้า | เจั้าขันฯทังฯ5 | [เจ้าขันทัง ๕] | น.เจ้านายระดับสูง ๕ ท่าน ซึ่งมีพาน (ขัน) เป็นเครื่องประดับยศ คือ เจ้าหลวง,เจ้าอุปราช,เจ้าราชบุตร,เจ้าราชวงศ์ และเจ้าบุรีรัตน์; เจ้าขันห้าใบ ก็ว่า |
| หล่ายดั้ง | ห่ลฯายฯดั้งฯ | [หล่ายดั้ง] | น.ด้านหนา เรียกด้านที่เป็นส่วนหนาของไม้ที่แปรรูปเป็นแผ่นหรือเป็นท่อนสี่เหลี่ยม เช่นไม้แป้น ไม้ระแนง เป็นต้น; เรียกส่วนกว้างว่า หล่ายเปิ้บ |
| ยึ่ง | ยึ่งฯ | [ยึ่ง] | ว.คงอยู่,คงที่,ไม่ลดลง; เช่น น้ำยึ่ง น้ำคงอยู่ |
| เมาหัว | เมัาห฿วฯ | [เมาหัว] | ก.วิงวียนศีรษะ; มึ่งมั่งม..งมัง ก็ว่า |
| หัวปั๋กก้นขวิ๋ด | ห฿วฯปักฯก้฿นฯขิวฯด | [หัวปักก้นขวิด] | สำ.หัวสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน - ตรากตรำทำงาน,ทำงานหนัก |