| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ส๋ะ | สะ | [สะ] | ก๑.สาด,ซัด เช่น ฝนที่สาดกระเซ็นเข้าไปในส่วนอาคารซึ่งอยู่ในที่ร่ม ก๒.อาการอย่างที่ใช้หนามสุมไว้โดยรอบเพื่อป้องกันภัย ก๓.ชำระให้หมดจด เช่น ส๋ะผม - สระผม |
| มูลีต๋องขาว | มูลีตอฯงขาวฯ | [มูลีตองขาว] | ดู...มูลีก๋าแล็ด |
| ลายเจิง | ลายฯเชิงฯ | [ลายเชิง] | ก.ลีลาท่าทางในการฟ้อนรำ หรือร่ายรำประกอบการรำอาวุธ หรือท่ารำในการต่อสู้ |
| ต๋กเคือ | ต฿กฯเระฯคิอฯอ | [ตกเครือ] | ก.ออกเครือ (ใช้กับกล้วย เป็นต้น) |
| แปง | แพงฯ | [แพง] | ว.สูงค่า,มีราคามาก,เป็นที่รัก |
| ว่อมแว่ม | ว่อฯมแว่มฯ | [ว่อมแว่ม] | ว.เล็กๆ น้อยๆ ไม่สำคัญ; อี่ว่อมอี่แว่ม ก็ว่า |
| สิ่วเล็บ | สิ่วฯเล็ปฯ | [สิ่วเล็บ] | น.สิ่วที่มีคมโค้งคล้าย เล็บสำหรับเจาะช่องที่โค้งหรือกลม; ถ้ามีคมเป็นวงกลม ใช้สำหรับเจาะเป็นรูกลม เรียก "ตุ๊ดตู่" |
| อ๊อดต๊อด | อ้อฯดทัอฯด | [อ๊อดท้อด] | ว.ลักษณะที่กลมกลึงสมรูป; ตั๋นอ๊อดต๊อด,อ๘+อดต๘+อด ก็ว่า |
| ซะเลซะลำ | ซะเลซะลำ | [ซะเลซะลำ] | ก.เซถลำ,โซเซเหมือนจะหกล้ม,ทรงตัวไม่อยู่; สะเลสะลำ ก็ว่า |
| เป่อ | เปิ่อฯ | [เป่อ] | ว.ทื่อ,ไม่คม หรือคมเยินง่าย; เป้อ,ขี้เป่อ ก็ว่า เช่น เรียกมีดที่ไม่คมว่า มีดขี้เป่อ หรือ มีดขี้เป้อ เป็นต้น |