| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| สวง | สวฯง | [สวง] | น.สรวงสวรรค์ |
| ผืนแผ่นผ้า | ผืนฯแผ่นฯผ้า | [ผืนแผ่นผ้า] | น.เสื้อผ้า,เครื่องนุ่งห่ม |
| แฮ | แร | [แร] | น.แพร,ผ้าแพร,ผ้าไผม |
| วิน | วินฯ | [วิน] | ก.หมุน,เวียน,วน,มีอาการมืดหน้า ว.ขาดสติ,คลั่ง,ฟั่นเฟือน; เมาวิน,จวั๋งเมาวิน ก็ว่า |
| รวาย ออกเสียง ลวาย | รวฯายฯ | [รวาย] | น.รวาย - ชื่อของ ''แม่วัน'' ที่เรียกว่า ''แม่มื้อ'' อันดับที่ 3 ในจำนวน 10 อันดับ ได้แก่ กาบ ดับ ''รวาย'' เมือง เปิก กัด กด ร้วง เต่า ก่า; ดู...วันไท |
| แหง้ม | แห้งฯม | [แหง้ม] | ก.เล็ม,กัดกินทีละน้อย, นำไปทีละน้อย,แยกออกทีละน้อย |
| หล๋กขว้าง | ห฿ลฯกฅ่วฯางฯ | [หลกฅว่าง] | ก.ถอนทิ้ง |
| ก้วยๆ | ก้ลฯวฯยฯๆ | [กล้วยๆ] | ว.ง่ายๆ,ง่ายมาก,พื้นๆ เช่น ของก้วยๆ, เรื่องก้วยๆ |
| กน | ค฿นฯ | [คน] | ก.คน - ใช้มือหรือสิ่งอื่นกวนสิ่งที่นอนก้น หรือเกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายออก หรือให้เข้ากัน เช่น กนแก๋ง - คนแกง |
| จั๋บต่า | จัปฯต่า | [จับต่า] | ว.ถึงวาระ,ถึงคราว,ถึงที เช่น จั๋บต่าเปิ้นเป๋นดีไค่หัว จั๋บต่าตั๋วเป๋นดีไค่ไห้ - ถึงทีคนอื่นน่าหัวเราะแต่พอถึงทีตนเองแล้วก็น่าร้องไห้ |