พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์​ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนาอักษรล้านนาเทียบอักษรไทยความหมาย
เยิ้งเยิ้งฯ[เยิ้ง]ก.ชลอ,ชัก,ฉุด,ดึง,ลาก; เหยิง ก็ว่า
หยฺ๋ดอยฯ฿ดฯอยฯา[อฺยฺด]ก.ซ่อม,ทำช่องว่างให้เต็ม อย่างซ่อมหลังคา
ง่าวใบ้ง่าวๆง่าวฯไบ้ง่าวฯๆ[ง่าวใบ้ง่าวๆ]ว.โง่จริงๆ,โง่บัดซบ, โง่สุดๆ; ง่าวใบ้ง่าวบอด,ง่าวสุ๋ดหัวสุ๋ดตี๋น ก็ว่า
คันแหย่วๆฅันฯแห่ยฯวฯๆ,ฅันฯแห่ยฯวๆ[ฅันแหย่วๆ]ก.คันยิกๆ
กล้วยน้ำว้าก้ลฯวฯยนํ้าฯว้าฯ[กล้วยน้ำว้า]น.กล้วยน้ำว้า ภาษาถิ่นเหนือหรือคำเมือง เรียก ''ก้วยใต้''; ดู...ก้วยใต้
ต๋ายเผิกตายฯเผิกฯ[ตายเผิก]ดู...ต๋ายผาก.
เฟ็ดม่ามเฟัดฯม่ามฯ[เฟ็ดม่าม]ดู...เฟ็ดม่ำ
เก๋าง่อนเกัาง่อฯร[เกาง่อน]ก.เกาท้ายทอยเพื่อให้หายคัน หรือเมื่อเกิดความรำคาญไม่พอใจอย่างใดอย่างหนึ่ง
เหล็๋กน้ำพี้เหัลฯกนาฯพี้[เหล็กน้ำพี้]น.เหล็กที่มีคุณภาพดีกว่าธาตุเหล็กใดๆ ยกเว้นเหล็กไหล นิยมใช้ทำศาสตราวุธ พระขรรค์พระแสงดาบ เพื่อใช้ประโยชน์ในทางสงคราม บ่อเหล็กน้ำพี้อยู่ที่ อ.ทองแสนขัน จ.อุตรดิตถ์; เหล๋กปิวดำ ก็ว่า
ปายลูนพายฯลูร[พายลูน]ว.ครั้งหลัง,ทีหลัง,ในคราวหลัง,ภายหลัง; หนลูน ก็ว่า

สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2564-65 / Copyright 2021-22. All rights reserved.
จรีย์ สุนทรสิงห์ สำนักมรดกล้านนา จ.เชียงใหม่