พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
หมอเมือง	หํมฯอฯเมิอฯง	[หมอเมือง]	น.หมอพื้นบ้านล้านนา - ผู้มีความรู้ความชำนาญในการให้บริการด้านการรักษาโรคด้วยทางไสยศาสตร์คือการใช้คาถาอาคม มีการเสกเป่า การเช็ด การแหก ขวากซุย หรือการรักษาด้วยวิธีการแบบ "มด" คือการทรงเจ้าเข้าผี รักษาด้วยจิตวิญญาณ หรือรักษาด้วยวิธีการแบบ "หมอยา" คือการใช้ยาสมุนไพรต่างๆ แต่ถ้ามีการรักษาโรคทั้งสามวิธีรวมกัน เรียก "มดหมอ"
หมูหลิ่ง	หูหำระฯหิ่งฯ	[หมูหริ่ง]	น.หมูหริ่ง - สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหน้าคล้ายหมู ขนมีแถบสีขาวพาดจากจมูกไปหาหัว เล็บยาวและคมใช้ขุดดินหาอาหาร
เหลือเหื่อ	เหิลฯอฯอเหิ่อฯอ	[เหลือเหื่อ]	ดู...เหลือกำ
บ้อง	บ้อฯง	[บ้อง]	น๑.ปล้องไม้(จำพวกไม้ไผ่) ที่ขังข้อ น๒.สิ่งที่เป็นช่องคล้ายกระบอก อย่างช่องสำหรับสวมด้ามสิ่งหรือด้ามเสียม เป็นต้น
จอก	จอฯก	[จอก]	น๑.ภาชนะทรงกลมขนาดเล็กทรงสูงใช้ใส่ของเหลวบางชนิด เช่นน้ำดื่ม ยา สุรา ทำด้วยโลหะหลายชนิด น๒.นกจอก - นกกระจอก นกขนาดเล็กลำตัวสีน้ำตาล ข้างแก้มสีขาว มักอยู่รวมกันเป็นฝูง น๓.นกจอกเทศ - นกกระจอกเทศ นกขนาดใหญ่มีขนเฉพาะลำตัว คอและขาเป็นหนังเกลี้ยงๆ ขาใหญ่แข็งแรง มีนิ้วต..นข้างละ ๒ นิ้ว วิ่งเร็วแต่บินไม่ได้ น๓.นกจอกฟ้า - นกกระจาบ นกขนาดเล็กคล้ายนกกระจอก แต่ปากหนากว่า ก.กัดเซาะ อย่างฝนกัดเซาะขอบทาง
เจี้อถ้อยฟังกำ	เชิ่อฯอถ้อฯยฯฟังฯคำฯ	[เชื่อถ้อยฟังคำ]	ก.เชื่อฟัง,ว่านอนสอนง่าย
*หยฺ้าน*	อยฯานฯ	[อฺยฺ้าน]	ก.ยั่น - กลัว,ขี้ขลาด,ครั่นคร้าม,ท้อถอย,หวาดเกรง; ขี้หย้าน ก็ว่า. (ถ้าหย้าน sWhkน หมายถึง เป็นฟ่าม)
ปากปู้ด	ปากฯพูด	[ปากพูด]	น.ปากยื่น
เนือง	เนิอฯง	[เนือง]	ว.เนืองๆ,บ่อยๆ; เนิง ก็ว่า
ต๋องจ่อ	ตอฯงจํอฯ	[ตองจ่อ]	น.ใบตองอ่อนที่นาบด้วยเตารีดหรือถุงทรายร้อน เพื่อใช้มวนบุหรี่; ต๋องจ่า ก็ว่า