| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ส่อง | ส่อฯง | [ส่อง] | น.เรียกผู้ที่ตามองเห็นไม่ถนัดว่า คนต๋าส่อง ก.ฉายแสง เช่น แดด ส่อง,ไฟส่อง. ฉายแสงดู เช่น ส่องกบ,ส่องสัตว์. เพ่งมอง เช่น ส่องกล้อง. เล็ง เช่น ส่องปืน |
| ละหมาด | ลหมฯาดฯ | [ละหมาด] | น.ละหมาด-พิธีกรรมเกี่ยวการนมัสการในศาสนาอิสลาม เพื่อชำระจิตให้บริสุทธิ์ ปฏิบัติวันละ ๕ ครั้ง; หละหมาด ก็ว่า |
| ใส่ | ไส่ | [ใส่] | ก๑.สวม,สอด,ขังไว้ในที่จำกัด,บรรจุ ลงภาชนะ,วางไว้ท้าพนัน ก๒.กระทำด้วยคุณไสยเพื่อให้ผู้อื่นเป็นไปตามความต้องการของตน ก๓.ท้าพนัน,วางเดิมพัน |
| แม่ชี (เทียบอักษร) | แม่ชี | [แม่ชี] | น.แม่ชี - นักพรตหญิงในพุทธศาสนา นุ่งขาวห่มขาว โกนศีรษะ ถือศีล ๘ อยู่ในวัดเช่นเดียวกับพระภิกษุ บางแห่งถือว่าแม่ชีไม่ใช่นักบวช เป็นเพียงอุบาสิกา หนึ่งในพุทธบริษัท ๔ เท่านั้น (บริษัท ๔: อุบาสก อุบาสิกา ภิกษุ และภิกษุณี); แม่ขาว ก็ว่า |
| หลัวจิ๋ง | ห฿ลฯวฯจิงฯ | [หลัวจิง] | น.ฟืนที่ได้จากไม้แก่นหรือไม้เนื้อแข็ง |
| แฝด | แฝดฯ | [แฝด] | น๑.เป็นคู่ น๒.จำนวนมากกว่าปกติที่เคยมีเพียงหนึ่ง เช่น คลอดลูกทีเดียว ๓ คน ก็เรียก ลูกแฝด เป็นต้น |
| อว่ายหน้า | อ่วฯายฯห้นฯา | [อว่ายหน้า] | ก.เลี้ยวไป,หันหน้าไป |
| บ่าแหน (น สะกด) | บ่าฯแหนฯ | [บ่าแหน] | น.สมอภิเพก - ไม้ต้นขนาดใหญ่ สูง ๒๕-๕๐ เมตร ส่วนยอดแผ่กว้าง บริเวณโคนมักมีรากค้ำยัน เปลือกหนาสีดำแกมขาวประปราย และมีรอยแตกเป็นร่องตามยาว ผลรูปกลมหรือรีแข็ง กว้างประมาณ ๑.๕-๒.๐ เซนติเมตร มี ๕ สัน ผิวนอกปกคลุมด้วยขนสีน้ำตาล เมล็ดเดี่ยวแข็ง ผลอ่อนรสเปรี้ยว ผลแก่รสเปรี้ยวอมฝาด ใช้ทำยาได้ |
| ต๋ายกั้น | ตายฯกั้ลฯร | [ตายกลั้น] | ก.ตายเพราะอดอาหาร; ต๋ายกั้นต๋ายอยาก ก็ว่า |
| ด้ำ | ดํา | [ด้ำ] | น๑.ด้าม,คันถือ เช่น ด้ำมีด - ด้าม มีด น๒.เทวดา,ผีบรรพบุรุษ,ผีเรือน |