พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ฝาไหล	ฝาไหลฯ	[ฝาไหล]	น.ฝาไม้กระดานที่วางตามแนวตั้ง แต่ละแผ่นเว้นช่องว่างให้น้อยกว่าความกว้างของแผ่นไม้อีกชุดหนึ่งตลอดทั้งแผง ประกอบแผงทั้งสองซ้อนกันในรางที่สามารถเลื่อนปิดเปิดได้
มักขี้ด้อย	มักฯขี้ด้อฯยฯ	[มักขี้ด้อย]	ก.ตะกละ
สะหล่าส้อมลถเคื่อง	ส่ๆลฯาส้อฯมร฿ถฯเระฯคิ่อฯง	[สล่าส้อมรถเครื่อง]	น.ช่างซ่อมรถจักรยานยนต์
ฝนหยั๋ด	ฝ฿นฯอยฯดฯ	[ฝนอฺยัด]	ก.ฝนหยุดแล้ว,ฝนไม่ตกแล้ว
ปู๊	พู้	[พู้]	น.ผู้ - เพศผู้,ตัวผู้, ใช้นำหน้าสัตว์เลี้ยงที่เป็นเพศผู้ เช่น ฅวายปู๊หงาน,เรียกรถจักรยาน แบบชายว่า รถปู๊ คู่กับแบบหญิงว่า รถแม่, เรียกสตรีที่ชอบแต่งตัวและแสดงท่าทางอย่างชายว่า อี่ปู๊
หนเหนือ	ห฿นฯเหิอฯนฯอ	[หนเหนือ]	น.เขตการปกครองคณะสงฆ์ภาคเหนือ ๑๖ จังหวัด ได้แก่ นครสวรรค์,กำแพงเพชร,พิจิตร,เพชรบูรณ์,พิษณุโลก,สุโขทัย,อุตรดิตถ์,ตาก,ลำปาง,เชียงราย,พะเยา,แพร่,น่าน,เชียงใหม่,ลำพูน,แม่ฮ่องสอน
ลงเส่า	ล฿งฯเสั่า	[ลงเส่า]	ก.สูบเส่าเพื่อเร่งไฟให้แรงในการตีมีด ขวาน เป็นต้น
จิ๋กโมฬี	จิกฯโมฬี	[จิกโมฬี]	ดู...จิ๋กพะเจ้า
ต๊องมาน	ท้อฯงมานฯ	[ท้องมาน]	น.โรคชนิดหนึ่งเกิดจากน้ำขังในท้องมาก ทำให้ท้องโต อย่างหญิงมีครรภ์,โรคที่มีน้ำในช่วงท้อง
แป๋งเอา	แปลฯง	[แปลงเอา]	ก.สร้างขึ้น,ก..เรื่องขึ้น,ทำให้มีขึ้น เช่น กำบ่ใหญ่แป๋งเอา- เรื่องราวมีเพียงเล็กน้อย แต่สร้างเรื่องราวให้มีมากกว่าเดิม ทำให้เกิดสำคัญผิดในบุคคลที่ถูกกล่าวถึง