| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| อ๋ดเผ็๋ดกิ๋นหวาน | อ฿ดฯเผัดฯกินฯหวฯานฯ | [อดเผ็ดกินหวาน] | สำ.อ๋ดเผ็๋ดกิ๋นหวาน เป็นสุภาษิตคำสอนโบราณ ที่ชาวถิ่นเหนือเรียกว่า ''กำบ่าเก่า'' ตรงกับสุภาษิตภาคกลางคือ ''อดเปรี้ยวไว้กินหวาน''; มึความหมายว่า อดทนกินเผ็ดในวันนี้ เพื่อจะได้กินหวานในวันข้างหน้า เปรียบกับคนที่มีความขยันหมั่นเพียร ทนต่อการทำงาน ความยากลำบาก และอุปสรรคที่เกิดขึ้น ย่อมทำให้เป็นคนมีจิตใจเข้มแข็ง ต่อไปจะประสบความสุขสบายในภายหลัง |
| แหน้นแต็๋ก | แห้นฯรแตักฯ | [แหน้นแต็ก] | ดู...แหน้นตึ๊ก |
| ปิ๋กกะดิ๋ก | ปิกฯกดิกฯ | [ปิกกะดิก] | ว.อาการที่ของขนาดเล็กกระดกขึ้น; ดู...ป๋อกกะด๋อก |
| แม่จีไฟ | แม่ชีไฟ | [แม่ชีไฟ] | น.ไม้สี่เหลี่ยมที่เป็นกรอบกระบะบรรจุดินเพื่อวางก้อนเส้า ทำเป็นเตาไฟ; แม่จีไฟ, แม่ฅีไฟ, แม่เต๋าไฟ,ผางจี ก็ว่า: ดู...ก้อนเส้า |
| ปวน | พวฯร | [พวน] | น๑.นั่งร้าน - โครงที่ทำด้วยไม้หรือโลหะอย่างหยาบๆ สำหรับ นั่ง ยืน หรือปีนป่ายในการก่อสร้างหรือซ่อมแซม อาคารสูงๆ เช่น ตึกหรือเจดีย์ เป็นต้น เมื่อเสร็จงานแล้วจึงรื้อออก น๒.เรียกปลากระพงว่า ป๋าปวน น๓.เชือกเกลียวขนาดใหญ่ |
| ใจ๋เย็ฺน | ไจเอยฯันฯ | [ใจเอฺยฺ็น] | ก.ใจเย็น - มีใจหนักแน่น,ไม่โมโหฉุนเฉียวง่าย,ไม่รีบเร่ง |
| แคบไข | แฅปฯไข | [แฅบไข] | น.มันของวัวหรือควายที่เจียวเอาน้ำมันออกแล้ว |
| ผีจั๊กแค่ | ผีชักฯแระฯค่ | [ผีชักแคร่] | น.ผีชนิดหนึ่งว่ากันว่า มีรูปร่างคล้ายคน แต่ไม่มีสะบ้าหัวเข่า วิ่งเร็ว พูดไม่ได้; ผีจะแค่ ก็ว่า |
| หล่มโหม้ง | ห่฿ลฯมโห้฿มฯง | [หล่มโหม้ง] | ก.ตกลงไปหรือถลำลงไปในแอ่งหรือหลุม |
| ค่ำขาราวี | ฅําขาราวี | [ฅ่ำขาราวี] | ก.ข่มเหงคะเนงร้าย |