พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ไซ	ไซ	[ไซ]	น๑.ลอบ - อุปกรณ์จับปลาทำด้วยไม้ไผ่สาน รูปทรงกระบอก มีงาปิด น๒.งูไซ น๓.หญ้าไซ
จิ๋กทาด	จิกฯธาฯตฯ	[จิกธาตุ]	น.ยอดเจดีย์
ตึงปึ๋ก	ทึงฯปึกฯ	[ทึงปึก]	ว.ทั้งพวก,ทั้งหมด
บานเย็น	บาฯนฯเอยฯนฯ	[บานเอฺยฺน]	น.ตามยาม - ไม้ล้มลุกทรงพุ่มเตี้ย ดอกมี ๕ กลีบ บาน ตอนเย็น มีหลายสี; จ๋ำยาม ก็ว่า
ค่ำเข	ฅําเข	[ฅ่ำเข]	ก.รัง..ก,บีบคั้น,ทรมาน
ว้องเหล็๋ก	ว้อฯงเหัลฯก	[ว้องเหล็ก]	น.ห่วงเหล็ก,ห่วงโซ่เหล็กที่ทำเป็นวงกลม (โซ่เหล็ก เรียก เจื้อกเหล๋ก)
หมอบแหมบหม้อแหม้	หมฯอฯบแหมฯบหํมฯอฯแห้มฯ	[หมอบแหมบหม้อแหม้]	น.นั่งพับเพียบอย่างไม่กระดิกกระเดี้ย; หม้อแหม้หมอบ แหมบ,เหม๋าะแหม๋ะหม้อแหม้ ก็ว่า
เล่าค่าว	เลั่าระฯค่าฯวฯ,เลั่าฅ่าวฯ	[เล่าคร่าว,เล่าฅ่าว]	ก.อ่านหรือขับคำประพันธ์ประเภทคร่าวเป็นทำนองเสนาะ; ดู...จ๊อย
หน้าด้าน	ห้นฯาด้านฯ	[หน้าด้าน]	ว.หน้าด้าน - ควรจะอายแต่ไม่อาย
หิมหมะปาน	หิมมฯพานฯ	[หิมมพาน]	น๑.หิมพานต์ - ชื่อป่าในนิยาย ตั้งอยู่บนเขาหิมพานต์ อยู่ทางทิศเหนือของประเทศอินเดีย (บัดนี้เรียกภูเขาหิมาลัย อยู่ในเขตประเทศเนปาล); ป่าที่อยู่รอบบริเวณภูเขานี้ เรียก ป่าหิมพานต์ และเรียกสัตว์ที่อยู่ในป่านี้ว่า สัตว์หิมพานต์ น๒.หิมพานต์ - ชื่อกัณฑ์ที่ ๒ ของมหาเวสสันดรชาดก