พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์​ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนาอักษรล้านนาเทียบอักษรไทยความหมาย
เบาต้องหย้องเบัาฯต้อฯงห้ยฯอฯง[เบาต้องหย้อง]ว.ลักษณะของสิ่งเล็กที่เบา
ย้วยย้วฯยฯ[ย้วย]ก.เฉียง,เบี่ยง,เลี่ยง,ไม่ตรงจากแนวปกติ; จ๊วย,โจ๊ย,ซ้วย ก็ว่า
หมวกกะโล่หมฯวฯฯกกโล่[หมวกกะโล่]น.หมวกทรงคลุ่ม มีปีกแข็งโดยรอบ
จงองช฿งฯอ฿งฯ[ชงอง]ว.สูงพองาม,สูงระหง เช่น ไก่จง - ไก่ตัวผู้ที่มีขนาดตัวงามระหง
ฮมยฺาร฿มฯอยฯา[รมอฺยฺา]ก.รมยา - ใช้สมุนไพรหรือสารเคมีเป็นต้น เผาหรือต้มให้เกิดควันหรือไอสำหรับอบหรือสูดดมเพื่อสุขภาพหรือเพื่อวัตถุประสงค์อื่น; อ๋บยา ก็ว่า
บ่าต้องบ่าฯต้อฯง[บ่าต้อง]น.กระท้อน - ไม้ต้นขนาดใหญ่ ผลกลมแป้น เมื่อสุกสีเหลือง เมล็ดมีเนื้อสีขาวเป็นปุยหุ้ม กินได้ มีทั้งชนิดรสหวานและเปรี้ยว; บ่าตื๋น ก็ว่า
แดนแต่แดนฯแต่[แดนแต่]ว.ตั้งแต่ - นับจาก เหตุหนึ่งไปสู่อีกเหตุหนึ่ง,เพราะว่า
เนื้อเนิ้อฯอ[เนื้อ]น๑.สัตว์ป่า,สัตว์ประเภทกวาง น๒.สิ่งที่เป็นลักษณะประจำตัวของสิ่งต่างๆ เช่น เนื้อเงิน เนื้อผ้า
ปายหน้าพายฯห้นฯา[พายหน้า]ว.ภายหน้า,ด้านหน้า,ข้างหน้า,โลกหน้า; หนปายหน้า ก็ว่า
อู้จะหลั๋วะจะกั๋วะอู้จหัลฯวฯ฿ะจก฿วฯะ[อู้จะหลัวะจะกัวะ]ก.พูดไม่สุภาพ หยาบคาย ไม่ถูกกาละเทศะ

สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2564-65 / Copyright 2021-22. All rights reserved.
จรีย์ สุนทรสิงห์ สำนักมรดกล้านนา จ.เชียงใหม่