พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เขี้ยวขอบ๋ก	ข้ยฯวขํอฯบ฿กฯ	[เขี้ยวขอบก]	น.ฟันกระต่าย - ฟันบนสองซี่ที่มีขนาดโตกว่าปกติคล้ายจอบ (ขอบ๋ก - จอบ)
ฝ้าย	ฝ้ายฯ	[ฝ้าย]	น.ปุยฝ้าย,เส้นด้ายที่ใช้สำหรับทอหรือการอื่น; ไหม,ไหมหยิ๋บ ก็ว่า
ไหน่	ไห่นฯ	[ไหน่]	น.กระจ้อน คนเมืองเรียก ''ไหน่''; - สัตว์สี่เท้าเลี้ยงลูกกด้วยนม เป็นกระรอกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มึความยาวเต็มที่รวมหางปรมาณ 15-20 ซ.ม. ลำตัวสีน้ำตาลมีแถบสีดำสลับสีอ่อนอยู่ตามยาวข้างๆตัว ปากแหลม หางเป็นพวง อาศัยอยู่ในป่า ชอบหากินตามพื้นดิน หรือขึ้นต้นไม้เตี้ยๆ
ปูกต้นไม้	ปลฯกต้฿นฯไม้	[ปลูกต้นไม้]	ก.ปลูกต้นไม้
เผ๋าะแผ๋ะ	โผอฯะแผะ	[เผาะแผะ]	ว.เหยาะแหยะ,ไม่จริงจัง
เต๊าแอ้ง	เทั้าฯแอ้งฯ	[เท้าแอ้ง]	ก.เท้าสะเอว
ล้องส้าว	ล้อฯงส้าวฯ	[ล้องส้าว]	ดู...ล่องส้าว
สานเข้า	สานฯเขั้า	[สานเข้า]	น.ข้าวสาร
ขี้แตก	ขี้แตกฯ	[ขี้แตก]	ก.กลั้นอุจจาระไม่อยู่เพราะกลัวหรือตกใจมาก; ขี้แตกขี้แต๋น ก็ว่า
ห่อแอ็๋บป๋า	หํอฯอฯแอัปฯปลฯา	[ห่อแอ็บปลา]	ดู...แอ๋บป๋า