| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ตึงจายตึงยิง | ทึงฯชายฯทึงฯยิงฯ | [ทึงชายทึงยิง] | น.ทั้งชายและหญิง |
| โมงต๋า | โม฿งฯตา | [โมงตา] | ก.เหลือกตา |
| สีอิ้น | สีอิ้นฯ | [สีอิ้น] | น.สีเขียวอ่อน |
| จวาด | จวฯาดฯ | [จวาด] | ก.โฉบเฉี่ยว |
| ปอดน้ำ | ปอฯดนาฯ | [ปอดน้ำ] | น.ผักแพงพวย - พืชน้ำ ลำต้นทอดเลื้อยไปตามผิวน้ำ ตามข้อมีนวมสีขาวคล้ายฟองน้ำช่วยพยุง ออกดอกเดี่ยว ดอกสีขาว โคนกลีบดอกและเกสรสีเหลืองอ่อน ยอดอ่อนกินได้ |
| เฟ็ดม่ามป่ามขา | ดฯเฟัดฯม่ามฯป่ามฯขา | [เฟ็ดม่ามป่ามขา] | ดู...เฟ็ดม่ำ |
| เลาะ | โลอฯะ | [เลาะ] | ก.ลิด - เด็ดหรือตัดออกเพื่อแต่ง เช่น เลาะกิ่งไม้ - ลิดกิ่งไม้, เคาะ ต่อยหรือ เฉือนริมออก เช่น เลาะบ่าม่วง - เฉือนเนื้องมะม่วงออกเป็นชิ้นเล็กๆ, เดินเลียบ ไปตามขอบ รั้ว เสา หรือหลักที่ปักไว้ เป็นต้น เช่น เตียวเลาะน้ำเหมือง - เดินเลียบไปตามลำเหมือง |
| หลัวหิงไฟพะเจ้า | ห฿ลฯวฯหิงฯไฟระฯพเจั้า | [หลัวหิงไฟพระเจ้า] | น.ท่อนฟืนที่นำมาถวายวัดเพื่อใช้จุดผิงไฟคลายหนาวแก่พระพุทธรูป; ดู...ตานหลัวหิงไฟพระเจ้า |
| ซะไซ้ | ซะไซ้ | [ซะไซ้] | ว.ขวักไขว่,สับสน,บ่อยๆ |
| ต๋าแหลว | ตาแหลฯวฯ | [ตาแหลว] | น.เฉลว - เครื่องจักสานชนิดหนึ่ง ทำด้วยไม้ไผ่ที่จักเป็นเส้นเล็กๆ บางๆ นำมาขัดกัน ให้ตรงกลางเป็นตาหกเหลี่ยม ปล่อยชายตอกออกไปคล้ายกับรัศมีแสงอาทิตย์ กว้างประมาณ ๒ คืบ ใช้ปักไว้เป็นเครื่องหมายทางพิธีกรรม มีลักษณะใช้บ่งบอกถึงอาณาเขตหวงห้าม และบอกถึง กรรมสิทธิ์ในที่นา หรือใช้ประกอบพิธีสืบชะตา เพื่อให้อยู่เย็นเป็นสุขและอายุยืน เพราะเชื่อว่าต๋าแหลวจะช่วยดูแลป้องกันผี หรือสิ่งชั่วร้ายต่างๆ ต๋าแหลวจะมองเห็นหมด เห็นได้กว้างไกลดังตาของเหยี่ยว จะได้ระวังตัว |