| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ขนยุย | ข฿นฯยุ | [ขนยุย] | น.ขนเป็นปุยยาว เช่น หมายุย - สุนัขที่มีขนยาวเป็นปุย |
| ดอกคำแผ้แหล้ ออกเสียง ดอกคำแผ้แหล้ | ดอฯกฅำแผ้แห้ลฯ | [ดอกฅำแผ้แหล้] | น.ดอกดาวกระจาย คำเมืองเรียก ''ดอกฅำแผ้แหล้'' - ไม้พุ่ม ไม้ดอกล้มลุก สูงประมาณ ๓๐-๖๐ เซนติเมตร ใบรูปใบหอก ขอบใบหยักเว้า ออกดอกเดี่ยวหรือเป็นกระจุก ออกตามซอกใบหรือที่ปลายยอด มีหลายสี เช่น ขาว เหลือง ส้ม ชมพู ม่วง แดง กลีบดอกเป็นแบบชั้นเดียว และกึ่งซ้อนหรือซ้อนหลายชั้น เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๔-๘ เซนติเมตร |
| ยอกลูกก..ย | ยอฯกลูกคุ | [ยอกลูกคุย] | ก.ชกต่อย |
| แพร่ | แระฯพ่ | [แพร่] | น.จังหวัดแพร่ - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) ออกเสียง ''แป้/เมืองแป้''; ก.แพร่ - แผ่ออกไป,กระเมืองจายออกไป; ดู...เมืองแป้ |
| ลูกเฮี่ย | ลูกเร่ยฯ | [ลูกเรี่ย] | น.ลูกที่เกิดจากการสมสู่ของหญิงที่ร่านผู้ชาย โดยไม่รู้ว่าพ่อเป็นใคร,ลูกนอกสมรส |
| ลาบสุ๋ก | ลาปฯสุก | [ลาบสุก] | ดู...ลาบขั้ว |
| เต๋ะถีบ | เตะถีปฯ | [เตะถีบ] | ก.ทั้งเตะทั้งถีบ,เตะด้วยถีบด้วย |
| เด็๋ก | เดักฯ | [เด็ก] | น.คนที่อายุยังน้อย (นิยมใช้ละอ่อน หรือ หละอ่อน) |
| ฮ้างกั๋น | ร้างฯกันฯ | [ร้างกัน] | ก.หย่ากัน,เลิกเป็นผัวเมียกัน; ละกั๋น ก็ว่า |
| เห็๋ดห้า | เหัดฯห้า | [เห็ดห้า] | น.เห็ดที่ขึ้นตามบริเวณโคนของต้นหว้า (ต้นบ่าห้า) สีน้ำตาลเข้มปนดำ คล้ายเห็ดตับเต่า กินได้ |