| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ว่าลับหลัง | ว่าฯลัปฯหัลฯง | [ว่าลับหลัง] | ก.กล่าวร้ายหรือนินทาผู้อื่นเมื่อเขาคล้อยหลังไปแล้ว |
| หน่อมัน | หนฯอฯมันฯ | [หน่อมัน] | น.หน่อไม้ไผ่ที่แช่ในน้ำที่มีเปลือกหอย นิยมต้มกินกับน้ำพริกดำ |
| โต๋ะ | โต฿ะ | [โตะ] | ก.พูดหลอก,พูดยุ,หลอกล่อ; โดยมากเป็นการหลอกเด็ก หรือหลอก ผู้ด้อยทางสมอง; ตว๋ะ ก็ว่า : ผู้ที่ถูกโต๋ะเรียก น้ำโต๋ะ หรือ น้ำสุ่ย |
| มานอ่อน | มานฯอ่อฯร | [มานอ่อน] | น.หญิงตั้งครรภ์ได้ประมาณ ๑-๓ เรียกว่า "แม่มานอ่อน" เชื่อว่าการได้ร่วมเพศเสพสุขกับหญิงที่มีครรภ์อ่อน จะมีความสุขสนุกเพลิดเพลินเฉกเช่นได้กิน "ลาบฟาน" หรือลาบเนื้อเก้งซึ่งอร่อยที่สุด ดังคำพังเพยว่า "ลาบฟานแม่มานอ่อน" |
| ป้งหมา | ป้฿งฯหมฯา | [ป้งหมา] | น.ปมที่โคนวัยวะสืบพันธุ์สุนัขตัวผู้ เช่น หมาหื่นป้ง - สุนัขติดเก้ง |
| โบ๋ะบ่าเต้า | โบ฿ะบ่าฯเตั้า | [โบะบ่าเต้า] | ก.ผ่าแตงโม |
| ตั๋ดใจ๋ | ตัดฯไจ | [ตัดใจ] | ก.หักใจ - ห้ามใจไม่ให้คิดในเหตุที่เกิดขึ้น,ตกลงใจ |
| หม้อน้ำก้าบ | หํมฯอฯมฯอฯนาฯคาฯปฯ | [หม้อน้ำคาบ] | น.หม้อ กระถาง อ่าง ที่เคลือบผิวด้วยน้ำยาแล้ว ดู...น้ำก้าบ |
| ลวงหนา | ลวฯงหนฯา | [ลวงหนา] | น.ด้านหนา |
| เป้อ | เปิ้อฯ | [เป้อ] | ว.พับไป,เยิน,แผ่ออก,ยู่ยี่,ทู่,ไม่คม : (คำพังเพย "จ้าดเจื๊อเหล็ +กแต๊ จุ๊บแล้วบ่ขืน บ่เหมือนเหล็ +กจืน จุ๊บแล้ว บ่เป้อ"...ธรรมดาเหล็กเนื้อดีเมื่อชุบแล้วย่อมไม่เปลี่ยนสภาพ ไม่เหมือนเหล็กปนชินชุบแล้วเมื่อนำไปใช้ก็ย่นและทู่ได้ง่าย) |