พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เย็ฺน | เอยฯันฯ | [เอฺยฺ็น] | ว.เย็น - ไม่ร้อน ,หนาว,หายร้อน. (ถ้าเขียน เย็น หมายถึงสิ่งมีชีวิต หรือสิ่งมีชีวิตและมีวิญญาณ เช่นเสือเย็น หรือ พวกอมนุษย์; ดู...เย็น ในหมวด ย ยักษ์) |
| หลิ่งน้อม | หิ่ลฯงน้อฯม | [หลิ่งน้อม] | ก.เอนเอียง(มักใช้ในความหมายว่าใฝ่ในการก..ศล) |
| ว้องคอ | ว้อฯงฅํอฯ | [ว้องฅอ] | น.ห่วงเงินที่ใช้ประดับคอของชาวเขาบางเผ่า เช่น อีก้อ |
| ก..๋ลฺวา | กุลวฯา | [ก..ลฺวา] | น.ก..ลา - ชนชาติกลุ่มหนึ่ง อยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย |
| นายล้อย | นาฯยฯร้อฯยฯ | [นายร้อย] | น.นายร้อย - ยศนายทหารบก หรือนายตำรวจชั้นสัญญาบัตรชั้นต้น ต่ำกว่านายพัน หรือนายพันตำรวจ ได้แก่ นายร้อยตรี ร้อยโท ร้อยเอก, นายร้อยตำรวจตรี ร้อยตำรวจโท ร้อยตำรวจเอก (ถ้าเป็นนายทหารเรือเรียกเรือตรี เรือโท เรือเอก, นายทหารอากาศ เรียกเรืออากาศตรี เรืออากาศโท เรืออากาศเอก) |
| ตางสุม | ทาฯงฯสุม | [ทางสุม] | น.บริเวณที่ถนนหลายสายมาบรรจบกัน |
| ตั๋วป่อย | ต฿วฯป่ลฯอฯยฯ | [ตัวปล่อย] | น.เรียกวิธีการเขียนตัวสะกดการันต์ตามความเข้าใจของตนเองโดยไม่คำนึงถึงกฎหรือที่มาของศัพท์ |
| ป๋าลาชิก | บาฯราชิกฯ | [ปาราชิก] | น.ปาราชิก - อาบัติหนักในพระวินัยมี ๔ ข้อ คือ ๑.เสพเมถุน ทำให้องคชาตล่วงล้ำเข้าไปในทวารทั้ง ๓ (ปาก,ทวารหนัก,ทวารเบา) ทวารใดทวารหนึ่ง แม้เพียงเท่าเมล็ดงา ๒.ลักทรัพย์ ๓.ฆ่ามนุษย์ ๔.อวดอุตริมนุสธรรม: เมื่อภิกษุล่วงละเมิดแม้เพียงข้อเดียว ข้อใดข้อหนึ่ง ต้องขาดจากความเป็นภิกษุทันที แม้ยังไม่ได้เปล่งวาจาขอสึก ถือว่าห้ามสวรรค์ ห้ามพระนิพพาน ไม่มีสิทธิ์กลับมาอุปสมบทอีก |
| หน้าหม๋ด | ห้นฯาหมฯ฿ด | [หน้าหมด] | ว.หน้าเกลี้ยงเกลา,หน้าตาดี,น่ารัก |
| ถ้วยไหตะไหลป้าก | ถ้วฯยฯไหตไหลฯพากฯ | [ถ้วยไหตะไหลพาก] | น.ถ้วยไหจานกระจ่า (หมายถึงเครื่องใช้ต่างๆ ในครัว) |