| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| หนังสือเลื่อง | หันฯงสืเริ่อฯง | [หนังสือเรื่อง] | น.นวนิยาย - บทประพันธ์ร้อยแก้วขนาดยาวที่แต่งเพื่อความบันเทิง โดยสมมุติตัวละคร เหตุการณ์ โครงเรื่อง และสถานที่เพื่อให้เกิดความสมจริง |
| สั่นสู้ | สั่นฯสู้ | [สั่นสู้] | ก.เนื้อตัวสั่น ปากสั่น มองดูเหมือนกลัว แต่ที่จริงพร้อมจะสู้ |
| ดอกจ๋ำยาม | ดอฯกจำยามฯ | [ดอกจำยาม] | น.ดอกบานเย็น: - บานเย็น ไม้พุ่มเนื้ออ่อน มีเหง้าหรือหัวอยู่ใต้ดิน สูงประมาณ ๑-๑.๕ เมตร ลำต้นสีแดงออกนวลเล็กน้อย ใบออกเป็นคู่ๆสลับกันไปตามลำต้น ดอกจะบานตอนเย็นๆไปถึงตอนเช้าวันรุ่งขึ้น แล้วจะหุบ มีกลิ่นหอม ดอกมีหลายสีขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ เช่น ชมพู ม่วง แดง ขาว เหลือง ส้ม ด่าง แม้บางชนิดมี ๒ สีในดอกเดียวกัน |
| ก..ง | คุง | [คุง] | ว.ถึง,จรด,บรรจบ เช่น สูงก..งป๋าย ต๋าน - สูงถึงยอดต้นตาล |
| ต้นไม้ดู่ | ต้฿นฯไม้ดู่ | [ต้นไม้ดู่] | น.ต้นประดู่ - ไม้ต้นขนาดใหญ่ เปลือกต้นสีเทาแตกเป็นร่องตื้นๆตามยาว กิ่งทอดย้อยต่ำลง ฝักเป็นผลกลมแบน เนื้อไม้นิยมนำมาทำเครื่องเรือน |
| เสานาง | เสัานาฯงฯ | [เสานาง] | น.เสาโท - เสาที่ยกคู่กับเสามงคล |
| เสย | เสิยฯ | [เสย] | ก.ช้อนขึ้น อย่างเอากำปั้นเสยปลายคาง เอามือลูบผมขึ้นไป เป็นต้น ว.เฉย - นิ่งอยู่ |
| หูกวั๋ง | หูกัวฯง | [หูกวั๋ง] | ว.หูแว่ว - หูได้ยินไม่ชัด สำคัญว่าได้ยินเสียง แต่ไม่มีเสียงนั้นจริง; หูหอน ก็ว่า |
| เห็๋บบ่าหุ่ง | เหัปฯบ่าฯหุ่ง | [เห็บบ่าหุ่ง] | น.เห็บตัวโต สีเทา; ดู...บ่าหุ่งเห๋บ |
| ตืน | ทืนฯ | [ทืน] | น.ทุน,ต้นทุน |