พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์​ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนาอักษรล้านนาเทียบอักษรไทยความหมาย
ธะนูธนู[ธนู]น.ดินปั้น หรือตอกไม้ไผ่สานรูปวัวหรือควาย เรียกธนูงัว ธนูควาย แล้วลงคาถาอาคมเพื่อใช้ต่อต้านศัตรู
ลวนรวฯร[รวน]ก.รวน - เอาเนื้อสด เป็นต้น หั่นแล้วคั่วให้สุกเพื่อเก็บไว้ปรุงอาหารต่อไป
หละแหง (ง สะกด)รแหงฯ[ระแหง]น.ระแหง - รอยแยกขนาดแคบๆ ของแผ่นดินเป็นต้นที่แยกออกจากกัน เช่น ดินแตกระแหง; ล้านนาเรียก แตกขาบ: (ยืม-ระแหง,แตกระแหง)
พิ่วฯระฯพิ่วฯ[พริ่ว]ว.ใช้ประกอบคำว่า หนิม แปลว่า นิ่ง, อยู่กับที่,ไม่เคลื่อนที่ เป็น หนิมพิ่ว หมายถึง นิ่งไม่กระดุกกระดิกเลย เช่น ยืนหนิมพิ่ว - ยืนไม่กระดุกกระดิกอย่างตุ๊กตา
จ๊วยช้วฯ[ช้วย]ก.เฉียง,ไม่ตรง,เบี่ยง,เลี่ยงจากแนวปกติ ว.ไม่ตรง,เฉียง; โจ๊ย,ซ้วย,ย้วย ก็ว่า
จ๋งฮ้ายจ฿งฯร้ายฯ[จงร้าย]ก.ให้ร้าย,.ให้ร้ายป้ายสี - ป้ายความผิดหรือใส่ความผู้อื่นโดยไม่มีมูลความจริง
ปั๋นปุ้นปันฯพุ่ร[ปันพุ่น]ก.แบ่งเป็นกองๆ
ซองมีดซอฯงมีดฯ[ซองมีด]น.ที่วางกระบวย - กระบวยใช้ตักน้ำดื่ม เมื่อใช้ แล้วต้องวางคว่ำลงในซองที่อยู่ใกล้ๆหม้อน้ำ
แส้แส้[แส้]น.ก้าน,กิ่งแขนงที่มีใบติด,เรียว. เรียกไม้เรียวว่า ไม้แส้
ส๋ดๆส฿ดฯๆ[สดๆ]ดู...สนๆ

สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2564-65 / Copyright 2021-22. All rights reserved.
จรีย์ สุนทรสิงห์ สำนักมรดกล้านนา จ.เชียงใหม่