| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ตางบน | ทาฯงฯบ฿นฯ | [ทางบน] | น.ด้านบน,เบื้องสูง |
| ยีสุ่นบุ่น | ยีสุ่รบุ่ร | [ยีสุ่นบุ่น] | ว.พองฟูและไม่เป็นระเบียบ อย่างผมที่หยิกหยอย |
| อู้ถอบ | อู้ถอฯบ | [อู้ถอบ] | ก.พูดได้ชัดเจน; ปากถอบ ก็ว่า |
| ยัว | ย฿วฯ | [ยัว] | น.วอ,เสลี่ยง - ยานที่มีหลังคาเป็นรูปเรือน ใช้คนหาม; ยัวยาน,ยัวยานกานหาม,สิ๋วิก๋า,สิ๋วิก๋าย ก็ว่า |
| หนูคา | หูฅา | [หนูฅา] | น.หนูขนาดเล็กชอบอยู่ดงหญ้าคา |
| หยุ๋ก | อยฯก | [อยุก] | ก.พัก,หยุด,ไม่เคลื่อนที่; เซา, ยั้ง,หยุ๋ด ก็ว่า |
| ป๋ดไป่ | ป฿ลฯดไป่ | [ปลดไป่] | ก.ปล่อยวาง,ปล่อยไป,ปล่อยให้เป็นอิสระ |
| หัวปี๋ | ห฿วฯปี | [หัวปี] | ว.เกิดก่อนเพื่อน,ทีแรก เช่น ลูกคนหัวปี |
| จั๋กไคหอม | จักฯไฯระฯคหอฯม | [จักไครหอม] | น.ตะไคร้หอม - ต้นใหญ่กว่าตะไคร้ธรรมดา กาบใบที่โคนต้นสีเขียวอ่อนปนม่วงแดง ขอบใบสีแดง กาบใบและเหง้ามีน้ำมันระเหยง่าย ใช้ทำน้ำมันตะไคร้หอมสำหรับไล่ยุง และแมลงบางชนิด; จั๋กไคบ่าขูด,คาหอม ก็ว่า |
| ด่อยๆ | ด่อฯๆ | [ด่อยๆ] | ก.อาการที่อวัยวะ เช่นมือหรือสิ่งของสั่นระริก ถ้าสิ่งของขนาดเล็กสั้นสั่น ใช้ สั่นดิ๋ดๆ |