| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ตี่ต๋าผ่อ | ตี่ตาผํอฯ | [ตี่ต๋าผ่อ] | สำ.ดูให้ดี ดูให้ชัดแจ้งให้รอบคอบ ก่อนที่จะตัดสินใจอย่างใดอย่างหนึ่ง |
| ถั่ง | ถั่งฯ | [ถั่ง] | ก.พุ่ง,พุ่งขึ้น; เช่น บอกไฟถั่ง - บ้องไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า |
| เสี้ยงก๋รรม | ส้ยฯงกัม์มฯ | [เสี้ยงกัมม์] | ก.ตาย มักใช้กับสามัญชนคนธรรมดาทั่วไป; ถ้าเป็นเจ้านายใช้ เสี้ยงบุญ,หม๋ดบุญ |
| ดอกพุทธรักษา | ดอฯกพุทธฯรักษฯฯา | [ดอกพุทธรักษา] | น.ดอกพุทธรักษา ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''ดอกบัวหละวง''; ดู...ดอกบัวหละวง |
| สั่นหยฺ่องๆ | สั่นฯอยฯอฯงๆ | [สั่นอฺยฺ่องๆ] | ก.สั่นสะท้านเพราะความหนาว |
| เฝิ๋กปาก | เฝิ้กฯปากฯ | [เฝิ็กปาก] | ก.หัดพูด - หัดเปล่งเสียงออกมาเป็นถ้อยคำ |
| ปึ๊งปั้ง | พึ้งฯพั้งฯ | [พึ้งพั้ง] | ว.อารมณ์ฉุนเฉียว,ผลุนผลัน |
| พิง | ฯระฯพิงฯ | [พริง] | ก.อาการที่ใช้สิ่งบางๆ ปิ้งไฟหรือ ถ่านไฟในระยะห..างพอสมควร พลิกกลับไปมาเพื่อให้สุก หรือเกรียม เช่น พิงน้ำหนัง,พิงพิกแห้ง เป็นต้น ฮิง,ฮิงไฟ,แอน ก็ว่า |
| หมาต๋าย | หมฯาตายฯ | [หมาตาย] | มักพบในแง่คำผวนว่า "หมายต๋า - หมายตา คือมองไว้ด้วยความมั่นหมาย" |
| เฝิ๋กเยียะ | เฝิ้กฯเยยฯะ | เฝิ็กเยียะ] | ก.ฝึกทำ |