พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
โอย	โอ฿ยฯ	[โอย]	ก.ให้,มอบให้; โอยตาน ก็ว่า
มะกรูด	มะระฯกูด	[มะกรูด]	น.มะกรูด ถิ่นภาคเหนือเรียก ''บ่าขูด''; ดู...บ่าขูด
ดอกสะบันงา	ดอฯกสบันฯงา	[ดอกสะบันงา]	น.ดอกกระดังงา ถิ่นภาคเหนือเรียก ''ดอกสะบันงา'': กระดังงา หรือ สะบันงา - ไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ไม่ผลัดใบ สูงประมาณ 15-20 เมตร ทรงพุ่มแน่น ใบเป็นใบเดี่ยวดกหนาทึบ กว้าง 4-9 ซ.ม. ยาว 7-12 ซ.ม.โคนมนกลม ปลายแหลม ช่อดอกสั้น ช่อหนึ่งๆ มี 3-6 ดอก ขณะยังอ่อนสีเขียว เมื่อแก่เป็นสีเหลือง มีกลิ่นหอมแรง กลีบยาว อ่อน มี 6 กลีบ แบ่งเป็น 2 ชั้นๆ ละ 3 กลีบ ห้อยปลายลง บิดเป็นเกลียว นิยมนำมาลนไฟ ใช้อบน้ำร่วมกับดอกไม้หอมชนิดอื่น ผลรูปไข่สีเขียวเข้ม เมื่อแก่เปลี่ยนเป็นสีดำ ออกดอกออกผลตลอดปี
สุ๋บเกิบ	สุบเกิปฯ,สุเกิปฯ	[สุบเกิบ]	ก.ใส่รองเท้า
เลาะน้ำเหมือง	โลอฯะนาฯเหิมฯอฯง	[เลาะน้ำเหมือง]	ก.ดินเลียบไปตามลำเหมือง
เชียงใหม่	ชยฯงไห่มฯ	[เชียงใหม่]	น.เชียงใหม่,จังหวัดเชียงใหม่ - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) เรียกว่า ''เจียงใหม่''; ดู...เจียงใหม่
ปี้น้องหลาย	พี่น้อฯงหลฯายฯ	[พี่น้องหลาย]	น.เห็ดมีพิษหลายชนิด ผู้กินอาจป่วยหนัก หรือถึงตาย เป็นเหตุให้ญาติพี่น้องมาเยี่ยมเยียน หรือมาร่วมงานศพเป็นจำนวนมาก; ดู...เห๘+ดเบือ
ต่ำม็อกก๊อก	ตํามัอฯกคัอฯก	[ต่ำม็อกค็อก]	ว.เตี้ยตะแหมะแขะ; ต่ำแอ๊ดแต๊ด ก็ว่า
ขวั๋กเข้ว	ขัวฯกข้ยฯว	[ขวักเขี้ยว]	ก.จิ้มฟัน
หัวต๋าลหางลาน	ห฿วฯตาลฯฯหางฯลานฯ	[หัวตาลหางลาน]	ดู...หัวตาล