พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ต้านเจ้าคุณ	ท่าฯนฯเจั้าคุณ	[ท่านเจ้าคุณ]	น.(ปาก)พระภิกษุผู้ได้รับแต่งตั้งจากพระมหากษัตริย์เป็นพระราชาคณะชั้นสัญญาบัตร ตั้งแต่ชั้นสามัญถึงชั้นพรหม (ชั้นสามัญ ราช เทพ ธรรม พรหม)
เหม๋าะแหม๋ะหม้อแหม้	โหอฯะแหมฯะหอฯแห้มฯ	[เหมาะแหมะหม้อแหม้]	น.นั่งพับเพียบอย่างไม่กระดิกกระเดี้ย; หม้อแหม้หมอบ แหมบ,หมอบแหมบหม้อแหม้ ก็ว่า
เขี้ยวเว่า ออกเสียง เขี้ยวเว่า	ข้ยฯวเวัาฯ	[เขี้ยวเว่า]	น.ฟันหลอ - คนถิ่นเหนือเรียก ''เขี้ยวเว่า'' คือฟันที่มีช่องว่างระหว่างฟัน เนื่องมาจากฟันหลุด แตก แลงกินฟัน หรือหักจนถึงโคน
ผีหัวหลวง	ผีห฿วฯหลฯวฯง	[ผีหัวหลวง]	น.ชื่อฤกษ์ - เกณฑ์หรือทิศที่มีผีหัวหลวงประจำอยู่ ซึ่งนักปราชญ์ชาวล้านนาได้คิดคำนวณแต่งแต้มไว้ว่า หากจะทำการมงคลใดๆ ห้ามหันหน้าไปทางทิศที่กำหนดไว้ในแต่ละวัน
หล้ม	ห้฿ลฯม	[หล้ม]	ก.ล่ม - พัง,ทะลาย,จม,ตายยุบ ว.ได้ที่แล้ว (ใช้กับอาหารหรือผลไม้ที่หมักดอง)
เมินจ๊ะล่ำ	เมินฯชลํา	[เมินชะล่ำ]	ว.นานพอควร แต่ไม่นานนัก
เกี๊ยะ	เคยฯะ	[เคียะ]	น.สนภูเขา,สนสองใบ,สนสามใบ; จ๋วง ก็ว่า
สั๋กเขี้ยว	สักฯเข้วฯ	[สักเขี้ยว]	ก.จิ้มฟัน; สฺวั๋กเข้ว ก็ว่า
เด๋กๆ	เดักฯๆ	[เด็กๆ]	ว.ดิ่งตรงไป,ลำพัง เช่น เตียวไปเด๋กๆ - เดินไปเรื่อยๆ
บ่ต้อง	บต้อฯง	[บ่ต้อง]	ว.ไม่จำเป็นที่จะ..., ไม่สมควรที่จะ...