พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
หลงใจ๋	ห฿ลฯงไจ	[หลงใจ]	ก.หลงใจ - จิตใจโน้มเอียงไปในทางใดทางหนึ่ง,เผลอใจ; หลงอ๋กหลงใจ๋ ก็ว่า
สืบจาต๋า	สืปฯชาตา	[สืบชาตา]	ดู...สืบจ๊ะต๋า
น้ำออกฮู	นาฯออฯกรู	[น้ำออกรู]	น.น้ำใต้ดินที่ผุดพุ่งขึ้นมาเหนือพื้น(ไม่แรงถึงขนาดพุ่งขึ้นสูง)
บุ้งจีน	บุ้งจีนฯ	[บุ้งจีน]	น.ผักบุ้งพันธุ์หนึ่ง ลำต้นกลวง ปล้องใหญ่กว่าผักบุ้งไทย ก้านใบสีเขียวอ่อน ดอกสีขาว
ตั้ง	ตั้งฯ	[ตั้ง]	น.ลักษณะของสิ่งของที่วางซ้อนกัน สูงๆ เช่น ตั้งเก้าอี้ ก.ชูตัวหรือทำให้ทรงตัว ในแนวยืน,กำหนด,วาง,จัดวาง
เจ้าขันตังห้า	เจั้าขันฯทังฯ5	[เจ้าขันทัง ๕]	น.เจ้านายระดับสูง ๕ ท่าน ซึ่งมีพาน (ขัน) เป็นเครื่องประดับยศ คือ เจ้าหลวง,เจ้าอุปราช,เจ้าราชบุตร,เจ้าราชวงศ์ และเจ้าบุรีรัตน์; เจ้าขันห้าใบ ก็ว่า
หล่ายดั้ง	ห่ลฯายฯดั้งฯ	[หล่ายดั้ง]	น.ด้านหนา เรียกด้านที่เป็นส่วนหนาของไม้ที่แปรรูปเป็นแผ่นหรือเป็นท่อนสี่เหลี่ยม เช่นไม้แป้น ไม้ระแนง เป็นต้น; เรียกส่วนกว้างว่า หล่ายเปิ้บ
ยึ่ง	ยึ่งฯ	[ยึ่ง]	ว.คงอยู่,คงที่,ไม่ลดลง; เช่น น้ำยึ่ง น้ำคงอยู่
เมาหัว	เมัาห฿วฯ	[เมาหัว]	ก.วิงวียนศีรษะ; มึ่งมั่งม..งมัง ก็ว่า
หัวปั๋กก้นขวิ๋ด	ห฿วฯปักฯก้฿นฯขิวฯด	[หัวปักก้นขวิด]	สำ.หัวสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน - ตรากตรำทำงาน,ทำงานหนัก