| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ไม้ห้า | ไม้ฯห้า | [ไม้ห้า] | น.ไม้หว้า - หว้าเป็นไม้ยืนต้น เนื้อแข็ง ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ อาจสูงได้ถึง ๓๐ เมตร ไม่ผลัดใบ เรือนยอดโปร่ง ผลไม้เมื่อสุกสีม่วงเข้มจนถึงดำคล้ายองุ่น รสหวานอมฝาดเล็กน้อย นิยมทำแปรรูปเป็น น้ำลูกหว้า เยลลี่ และแยม ส่วนต่างๆ เช่น ใบ ผล เปลือก เมล็ด ใช้เป็นยารักษาโรคได้หลายชนิด |
| ผิ๋ดเปิ้น | ผิดฯเพิ่นฯ | [ผิดเพิ่น] | ดู...ผิ๋ดต้าน |
| จั๋งก๋อนแดง | จังฯกอฯรแดงฯ | [จังกอนแดง] | น.บัวแดง,บัวจงกลนี |
| เม้มผ้าต่อง | เม้มผ้าต่อฯง | [เม้มผ้าต่อง] | ก.พับชายผ้าขาวม้า |
| เถียงคอเป๋นเอน | ถยฯงฅํอฯเปนฯเอนฯ | [เถียงฅอเปนเอน] | ก.โต้ตอบอย่างรุนแรง,เถียงไปอย่างไร้เหตุผล |
| ป๋าปวน | ปลฯาพวฯร | [ปลาพวน] | น.ปลากระพง - ปลาทะเลชนิดหนึ่งสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ ลำตัวหนา ด้านข้างแบน หัวโต จะงอยปากค่อนข้างยาวแหลม ตาโต ปากกว้างยืดหดได้ ฟันเป็นฟันเขี้ยวอยู่บนขากรรไกรบนและล่าง ขอบกระดูกแก้มเป็นหนามแหลม |
| ลืมป้อลืมแม่ | ลืมฯพํอฯลืมฯแม่ | [ลืมพ่อลืมแม่] | ก.โตขึ้นมีความเป็นอยู่สุขสบายดีแล้วกลับลืมพ่อลืมแม่ ไม่ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ เรียกว่าเป็นคน "อกตัญญู" |
| ผั๋กกะถิน | ผักฯกถินฯ | [ผักกะถิน] | น.ผักกระถิน - ไม้พุ่มยืนต้น สูงประมาณ ๑.๕-๕ เมตร ลำต้นกลม แข็งและเหนียว เป็นพืชผักสมุนไพร ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น เรียงสลับ ปลายและโคนใบมน ดอกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแน่น ออกตามง่ามใบและปลายกิ่ง สีขาวนวล รูปร่างกลม ฝักออกเป็นพวง ใช้ยอดอ่อน ฝักอ่อน เป็นผักและเครื่องเคียงในการรับประทาน; ผั๋กกั๋นถิน ก็ว่า |
| จ้ำล่ำ | ชําลํา | [ช่ำล่ำ] | ว.สักพักหนึ่ง,ชั่วครู่,ไม่นานเท่าไหร่,ไกลแต่ไม่ไกลนัก; สะล่ำ ก็ว่า |
| ผัวตองเมียตอง | ผ฿วฯทอฯงเมยฯทอฯง | [ผัวทองเมียทอง] | น.ผัวก๊งเมียก๊ง - คู่สามีภรรยาที่ต่างก็เป็นนักเลงสุรา |