พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
สะหละเด็๋จ	ระฯสเดััจฯ	[สระเด็จ]	ดู...สะเด๋จ
เป๋นล้ำเป๋นเหลือ	เปนฯลาเปนฯเหิลฯอฯอ	[เปนล้ำเปนเหลือ]	ดู...เป๋นล้ำ
แด่นป้าว	แด่	[แด่นป้าว]	ดู...แด่น ก.
ผั๋กเบี้ย	ผักฯเบ้ยฯ	[ผักเบี้ย]	น.ผักเบี้ย - ไม้ล้มลุก ลำต้นอวบน้ำ ทอดเลื้อยไปบนผิวดิน ใบขนาดเล็กผิวเป็นมัน กินได้
ตะบันหมาก	ตะบันฯหมฯากฯ	[ตะบันหมาก]	น.ตะบันหมาก ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''ก็๋อกต๋ำหมาก''; ดู...ก็๋อกต๋ำหมาก
ถงห่อเข้า	ถ฿งฯหํอฯเขั้า	[ถงห่อเข้า]	น.ถุงผ้าใส่ห่อข้าวสำหรับไปเก็บของป่า หรือเดินทางไกล, ถุงย่ามทำด้วยผ้าขาวสำหรับใส่ห่อ ข้าวและอาหารให้คนตาย คนล้านนาจะให้สะพายหรือคอนนำหน้าศพพร้อมกับตุงสามหางไปป่าช้า
ผีเงือกฮุง	ผีเงิอฯกรุง	[ผีเงือกรุง]	น.รุ้งกินน้ำ - ปรากฏการณ์ธรรมชาติ เกิดจากแสงแดดส่องผ่านละอองน้ำในอากาศหักเห จึงเห็นเป็นแถบสี ๗ สี คือ ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง ; เงือกฮุง,ผีอี่ฮุง,ผีฮุง,อี่ฮุง ก็ว่า
ฮ่องเหมือง	ร่อฯงเหิมฯอฯง	[ร่องเหมือง]	น.ร่องน้ำเหมือง
ไฟ	ไฟ	[ไฟ]	น.ชื่อธาตุอย่างหนึ่งในธาตุทั้งสี่ ดิน น้ำ ลม ไฟ, ผลที่เกิดจากปฏิกิริยาทางเคมี มีอ๊อกซิเจนเป็นหลักเกิดการเผาไหม้ทำให้เกิดความร้อน แสงสว่าง และเปลว,เครื่องเผาผลาญใจให้เร่าร้อน คือราคะ โทสะ และโมหะ
ผางฮ้าย	ผางฯร้ายฯ	[ผางร้าย]	ว.ไม่น่าดู,ซอมซ่อ, อัปลักษณ์,น่าเกลียด