พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
นวาบ	นาฯวฯปฯฯ	[นวาบ]	ก๑.กล่าวตู่,ทึกทักเอา,ใส่ความ ก๒.เอาสิ่งที่ร้อนรีดหรือกดทับลงไป; นาบ,สะนาบ ก็ว่า
เพี้ยหัวดี	เระฯพ้ยฯห฿วฯดี	[เพรี้ยหัวดี]	ดู...เพรี้ย/ขี้เพรี้ย: สำหรับเพรี้ยที่เป็น "น้ำดี" เป็นของเหลวที่อยู่ใน "ถุงน้ำดี" ของสัตว์ อยู่ใกล้กับตับ สีเหลืองๆ เขียวๆ ลักษณะเหนียวข้น รสขมมาก แพงมาก นิยมใช้ปรุงรสลาบ เรียก "ลาบดีขม"
ขึ้งโขด	ขึ้งฯโข฿ดฯ	[ขึ้งโขด]	น.โกรธ; โขด ก็ว่า
ก..้บ้านก..้เมือง	คู่บ้าฯนฯคู่เมิอฯง	[คู่บ้านคู่เมือง]	ว.ทุกบ้านทุกเมือง
เหมย	เหิมฯอฯย	[เหมย]	น.น้ำค้าง - ไอน้ำในอากาศที่กระทบความเย็นแล้วรวมตัวเป็นละอองน้ำตกลงมา หรือเป็นหยดน้ำค้างบนใบไม้ใบหญ้า หรือวัตถุต่างๆ ที่อยู่ใกล้พื้นดิน ตอนกลางคืนและใกล้รุ่ง
เก็ม	เคัมฯ	[เค็ม]	ว.รสเค็มอย่างเกลือ
ผมหึ๋ก	ผ฿มฯหึกฯ	[ผมหึก]	ว.เส้นผมที่มีขนาดโต
วันตาน	วันฯทาฯนฯ	[วันทาน]	น.วันถวายของพระสงฆ์,วันถวายสิ่งก่อสร้างเป็นสมบัติของวัด
ผุย	ผุ	[ผุย]	ก.โปรย - ใช้สิ่งที่เป็นผง หรือเป็นเม็ด เป็นก้อนขนาดเล็กโปรยให้กระจายทั่วไปในรัศมีที่ไม่กว้าง เช่น ผุยเข้าตอก - โปรยข้าวตอก เป็นต้น; ถ้าโปรยให้กระจายเป็นรัศมีกว้าง เรียก ผาย
ลวดได้บ่ดีเอา	ลวฯดได้บีดฯ´า	[ลวดได้บ่ดีเอา]	ว.กลายมาเป็นไม่ควรแก่การนำมาใช้; ลวดบ่อดีเอา ก็ว่า