พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ขนยุย	ข฿นฯยุ	[ขนยุย]	น.ขนเป็นปุยยาว เช่น หมายุย - สุนัขที่มีขนยาวเป็นปุย
ดอกคำแผ้แหล้ ออกเสียง ดอกคำแผ้แหล้	ดอฯกฅำแผ้แห้ลฯ	[ดอกฅำแผ้แหล้]	น.ดอกดาวกระจาย คำเมืองเรียก ''ดอกฅำแผ้แหล้'' - ไม้พุ่ม ไม้ดอกล้มลุก สูงประมาณ ๓๐-๖๐ เซนติเมตร ใบรูปใบหอก ขอบใบหยักเว้า ออกดอกเดี่ยวหรือเป็นกระจุก ออกตามซอกใบหรือที่ปลายยอด มีหลายสี เช่น ขาว เหลือง ส้ม ชมพู ม่วง แดง กลีบดอกเป็นแบบชั้นเดียว และกึ่งซ้อนหรือซ้อนหลายชั้น เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๔-๘ เซนติเมตร
ยอกลูกก..ย	ยอฯกลูกคุ	[ยอกลูกคุย]	ก.ชกต่อย
แพร่	แระฯพ่	[แพร่]	น.จังหวัดแพร่ - ภาษาไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) ออกเสียง ''แป้/เมืองแป้''; ก.แพร่ - แผ่ออกไป,กระเมืองจายออกไป; ดู...เมืองแป้
ลูกเฮี่ย	ลูกเร่ยฯ	[ลูกเรี่ย]	น.ลูกที่เกิดจากการสมสู่ของหญิงที่ร่านผู้ชาย โดยไม่รู้ว่าพ่อเป็นใคร,ลูกนอกสมรส
ลาบสุ๋ก	ลาปฯสุก	[ลาบสุก]	ดู...ลาบขั้ว
เต๋ะถีบ	เตะถีปฯ	[เตะถีบ]	ก.ทั้งเตะทั้งถีบ,เตะด้วยถีบด้วย
เด็๋ก	เดักฯ	[เด็ก]	น.คนที่อายุยังน้อย (นิยมใช้ละอ่อน หรือ หละอ่อน)
ฮ้างกั๋น	ร้างฯกันฯ	[ร้างกัน]	ก.หย่ากัน,เลิกเป็นผัวเมียกัน; ละกั๋น ก็ว่า
เห็๋ดห้า	เหัดฯห้า	[เห็ดห้า]	น.เห็ดที่ขึ้นตามบริเวณโคนของต้นหว้า (ต้นบ่าห้า) สีน้ำตาลเข้มปนดำ คล้ายเห็ดตับเต่า กินได้