พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เหวิ้ง	เหิ้วฯง	[เหวิ้ง]	ก.เปิดออก,เอนจวนเจียนจะล้ม,เอียง
ใบปู	ใบพลฯ	[ใบพลู]	น.ใบพลู
โฮ่ฮ่าโฮฮา	โฮ่ฮ่าโฮฮา	[โฮ่ฮ่าโฮฮา]	ก.ส่งเสียงดังเช่นนั้น เพราะกินอาหารที่เผ็ดมาก,ส่งเสียงหายใจเช่นนั้น. ว.กระหืดกระหอบ.
หมอนผา	หมฯอฯรผา	[หมอนผา]	ดู...หมอนเติก
งูก่านป้องขาว	งูก่านฯป้ลฯอฯงขาวฯ	[งูก่านปล้องขาว]	น.งูทับสมิงคลา/งูขาวดำ ถิ่นเหนือเรียก ''งูก่านป้องขาว''; - เป็นงูที่มีพิษร้ายแรงมาก ลำตัวเป็นปล้องขาวสลับดำ แต่ท้องจะไม่เป็นปล้องอาจมีสีเหลืองหรือขาว หัวยาวแบน หางเรียวยาวแหลม อาศัยอยู่ตามป่าที่ใกล้ลำห้วยหรือแหล่งน้ำ ออกหากินตอนกลางคืน ตามป่าใกล้ลำห้วย หรือตามป่าที่มีความชุ่มชื้น กลางวันซ่อนตัวตามใต้ขอนไม้หรือในโพรง; งูขาวดำ ก็ว่า.
ต๋าตี่	ตาตี่	[ตาตี่]	น.ตาที่หนังตาตกลงมาจนเกือบปิด ทำให้เบิกตากว้างไม่ได้
เข้าสาลีก่ำ	เขั้าสาลีกํา	[เข้าสาลีก่ำ]	น.ข้าวโพดที่มีเมล็ดสีคล้ำ (รวมทั้งลำต้น ใบ กาบ ซัง เป็นสีคล้ำ หรือสีม่วงเข้ม)
นกแต้ตะแหว็๋ด	น฿กฯแต้ตแหัวฯด	[นกแต้ตะแหว็ด]	ดู...นกแต้
ผาก๋ฏ	ผาก฿ฏฯฯ,ระฯบาฯก฿ฏฯฯ	[ผากฏ,ปรากฏ]	ก.ปรากฏ - แจ่มแจ้ง, ประ จักษ์, เห็นชัด
ปวด	ปวฯด	[ปวด]	ก.รู้สึกเจ็บต่อเนื่องอยู่ในร่างกาย เช่น ปวดฟัน ปวดหัว ปวดเนื้อ ปวดตัว