พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
จ้าดเมิน	ชาดฯเมินฯ	[ชาดเมิน]	ว.นานมาก
ฟั่งได้บ่ดีเอา	ฟั่งฯได้บํดี´า	[ฟั่งได้บ่ดีเอา]	สำ.รีบนักมักเสีย; ฟั่งล้ำบ่ดีเอา ก็ว่า
เยฺวว่า	อยฯยฯวว่าฯ	[เอฺยฺียวว่า]	ดู...เยว
เป๋นน้ำสุ่ย	เปนฯนาฯสุ่	[เปนน้ำสุ่ย]	ว.ยุขึ้น,หลอกให้ทำตามที่ต้องการได้; เป๋นสุ่ย ก็ว่า; ถ้าใช้กับสัตว์ ว่า จุ๊ย
โล่น	โล่฿นฯ	[โล่น]	ก.วิ่ง; ล่น ก็ว่า
น้ำตุ้น	นาฯฯฯทุ่ร	[น้ำทุ่น]	น.น้ำนิ่ง,น้ำในแหล่งน้ำที่ไม่ไหล
ฟองไฟ	ฟอฯงไฟ	[ฟองไฟ]	น.เปลวไฟ - ไฟที่ลุกโชนขึ้น
งูเขียวหางไหม้ต๊องเหลือง	งูขยฯวหางฯไห้มฯท้อฯงเหิลฯอฯง	[งูเขียวหางไหม้ท้องเหลือง]	น.งูเขียวหางไหม้ท้องเหลือง/งูเขียวหางไหม้ศรีลังกา - เป็นงูพิษชนิดหนึ่ง ลำตัวสีเขียวอมเหลืองสด ด้านบนตัวสีเขียวอมน้ำเงิน ท้องเหลืองหรือขาว หางสีแดง ปกติเลื้อยช้าๆ มีนิสัยดุ สามารถฉกเมื่อศัตรูเข้าใกล้ได้อย่างรวดเร็ว ชอบนอนขดอยู่ตามพุ่มไม้เตี้ยๆ กอหญ้า กระถางต้นไม้.
สุ่ม	สุ่ม	[สุ่ม]	น.เครื่องสานสำหรับครอบ ทำด้วย ไม้ไผ่ มีลักษณะกลม ส่วนล่างกว้าง ข้างบน ทำเป็นช่องสำหรับสอดแขนล้วงไปจับเอา ของข้างในได้ ใช้สำหรับจับปลาหรือ ขังไก่; ก..่ม ก็ว่า
ฮอ	ฮํอฯ	[ฮอ]	น.กรอ,ม้วน,ขูดออกเป็นแผ่นบางๆ, ไส อย่างใช้กบไสไม้