พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| วอนใจ๋ | วอฯรไจ | [วอนไจ] | ว.จับใจ,ทำให้เคลิบเคลิ้ม |
| เหล็๋กค..ยหมู | เหัลฯกฅวฯหู | [เหล็กฅ..ยหมู] | น.สว่านขนาดใหญ่ เป็นเกลียวบิด คล้ายอวัยวะสืบพันธุ์ของหมูตัวผู้; เหล๋กจีค..ยหมู,เหล๋กบุ่น ก็ว่า |
| ต่อนแต่น | ต่อฯรแต่นฯ | [ต่อนแต่น] | ว.ใช้ตามหลังละอ่อน; เป็นละอ่อนต่อนแต่น - ลูกเล็กเด็กแดง |
| ขันโตกลาว | ขันฯโต฿กฯลาวฯ | [ขันโตกลาว] | น.ขันโตก ที่ทำด้วยไม้ไผ่สานและหวายเป็นส่วนประกอบ นิยมใช้ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย และสิบสองปันนา |
| ก้อหว้อ | กํอฯหํวฯอฯฯ | [ก้อหว้อ] | ว.ลักษณะที่ลึกลงไปของสิ่งที่มีขนาดปานกลาง เช่น ต๋าเลิ๊กก้อหว้อ - ดวงตาลึก; ถ้าสิ่งขนาดเล็กมากหรือขนาดจิ๋วใช้ กี้หวี้; ถ้าขนาดใหญ่ใช้ โก้โหว้ |
| มูลีต๋องจ่อ | มูลีตอฯงจํอฯ | [มูลีตองจ่อ] | น.บุหรี่มวนด้วยใบตองนาบ; ดู...ต๋องจ่อ |
| หมากสั๋กก๋า | หมฯากฯสักกฯา | [หมากสักกา] | น.สกา |
| หมากไหม | หมฯากฯไหมฯ | [หมากไหม] | ดู...หมากเสียบ |
| งูเห..าจ๋อง | งูเหั่าจอฯง | [งูเห..าจอง] | น.งูจงอาง; ดู...งูจ๋องละอาง |
| ปู่ | ปู่ | [ปู่] | น๑.พ่อของพ่อ,สามีของย่า น๒.คำใช้เรียกผู้ชายสูงอายุ มีความหมายในเชิงไม่เคารพ น๓. เรียกมะอึกว่า บ่าเขือปู่ |