| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เลื่อ | เลิ่อฯอ | [เลื่อ] | น.เลื่อย - เครื่องมือสำหรับตัดหรือผ่า ทำด้วยเหล็กกล้า ที่คมเป็นฟันจักๆ; เล่ย ก็ว่า ก.ตัดหรือผ่าด้วยเลื่อย |
| ส๋บ | ส฿ปฯ | [สบ] | น.สบ - บริเวณที่แม่น้ำตั้งแต่ ๒ สายขึ้นไปมาบรรจบกัน: ก.พบ,ประสพ,พบกัน,เจอกัน เช่น สบโอกาส,ฟันสบกัน: ถูก, ต้อง เช่น สบใจ สบอารมณ์ |
| มูลีต๋องจ่อ | มูลีตอฯงจํอฯ | [มูลีตองจ่อ] | น.บุหรี่มวนด้วยใบตองนาบ; ดู...ต๋องจ่อ |
| ผั๋กกาดนา | ผักฯกาดฯนาฯ | [ผักกาดนา] | น.พืชชนิดหนึ่งใบคล้ายผักกาดแต่ริมจัก ชอบขึ้นตามทุ่งนาหลังการเก็บเกี่ยว มีกลิ่นหอม นิยมใช้ยำผสมกับผักสด กินกับลาบ หรือจิ้มน้ำพริก; ผั๋กบั้ง ก็ว่า |
| งัวเถิ๋ก | ง฿วฯเถิกฯ | [งัวเถิก็] | น.วัวถึก,วัวเปลี่ยว |
| แขฺว่น | แข่วฯร | [แขว่น] | ดู...แข่น |
| แฟะเข้า | แฟะเขั้า | [แฟะเข้า] | ก.กินข้าวไม่เป็นเวลา มักใช้แก่เด็ก |
| ยินจื้นสู้ | ยินฯชื่นฯสู้ | [ยินชื่นสู้] | ก.รู้สึกพอใจ,ชื่นใจ; ยินสู้ ก็ว่า |
| ผิ๋ดคู | ผิดฯระฯคู | [ผิดครู] | ก.คนล้านนานับถือครู มีการขึ้นครูหรือยกครู ทำหิ้งผีครูไว้ หากตนเองละเลย ไม่กราบไหว้ยกย่องด้วยกตเวที จะทำให้เป็นทุกข์ เจ็บป่วย บางรายเป็นบ้าไปก็มี |
| นกป้อเฮย | น฿กฯพํอฯเฮิยฯ | [นกพ่อเฮย] | น.นกกาเหว่า/นกดุเหว่า - นกขนาดใหญ่ ตัวผู้สีดำ ตัวเมียสีน้ำตาล มีลายและจุดขาวตามตัว เป็นนกที่ไม่ทำรังฟักไข่และเลี้ยงลูก มีนิสัยชอบวางไข่ในรังอีกา ให้อีกาฟักไข่ให้ |