พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เสียงกั๋ดเสียงเย็น	สยฯงกัดฯสยฯงเอยฯนฯ	[เสียงกัดเสียงเอฺยฺ็น]	ดู...เสียงกั๋ด
บ่กิ๋นเข้ากิ๋นน้ำ	บกินฯเขั้ากินฯนาฯ	[บ่กินเข้ากินน้ำ]	ก.ไม่กินข้าวปลาอาหาร
โยน	โย฿นฯ	[โยน]	ก.กระโดด,เต้น; ยน ก็ว่า
โซ่ย	โซ่วฯยฯ	[โซ่ย]	ก.ล้างด้วยน้ำ,ทำให้หมดไปหรือทำให้สะอาดโดยใช้น้ำ เช่น ซ่วยผั๋ก - ล้างผัก,ซ่วยตี๋น - ล้างเท้า; ซ่วย,ล้าง,ล้างซ่วย ก็ว่า
หางป๋าไม	หางฯปลฯฯาไม	[หางปลาไม]	น.หางปลากระเบน - ภาษาถิ่นล้านนาเรียกว่า ''หางป๋าไม''; หางปลากระเบน หรือ หางป๋าไม เป็นอวัยวะสำคัญของปลากระเบน มีลักษณะเรียวยาวแข็งเหมือนแส้ บางชนิดยาวประมาณ 2 เท่าของลำตัว โคนหางมีเงี่ยงแหลมคมมีรอยหยักเป็นฟันเลื่อย 2 อัน ที่ใช้เป็นอาวุธทิ่มแทงศัตรู มีต่อมพิษอยู่ใกล้กับโคนหาง ซึ่งจะปล่อยพิษออกทางเงี่ยงได้ ผู้ที่ถูกแทงอาจมีบาดแผลลึกเป็นจุด หรือแผลฉีกขาด พิษเข้าสู่ร่างกาย มีอาการปวดบริเวณอย่างรุนแรงมาก; ดู...ป๋าไม
หลาบเงิน	หลฯาปฯเงินฯ	[หลาบเงิน]	ดู...หลาบ น.๑
ปู๋เจ่	ปูเจ่	[ปูเจ่]	น.ชื่อกลองชนิดหนึ่ง; ดู...ก๋องปู่เจ่
อยฺากไค่เยียะกิ๋น	อยฯากฯกฯระฯไค่เยยฯะกินฯ	[อฺยฺากใคร่เยียะกิน]	ก.ต้องการทำอาหาร,อยากจะทำอาหาร
ปิ๋ตต๋า(บาลี)	บิตตฯา	[ปิตตา,ปิตฺตา]	ดู...ปิ๋ต๋า
ดินลฺว่าน	ดิล่วฯานฯ	[ดินลว่าน]	น.ดินเละ,ดินอมน้ำ