พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เมืองแก้ว | เมิอฯงแก้วฯ | [เมืองแก้ว] | น.เมืองแห่งความสุข,เมืองแห่งความอุดมสมบูรณ์ |
| ขิ่ง | ขิ่งฯ | [ขิ่ง] | น.ฤดูกาล,เวลา ก.กริ่ง - นึก |
| ไล่ซ่ำ | ไล่ซํา | [ไล่ซ่ำ] | ว.ขับไล่,ติดตามไปเพื่อกระทำร้าย |
| เล็บมือนาง | เลัปฯมืนาฯงฯ | [เล็บมือนาง] | น.ต้นเล็บมือนาง,กล้วยเล็บมือนาง; กล้วยนิ้วมือนาง ก็ว่า |
| จั้งมัน | ชั่งฯมันฯ | [ชั่งมัน] | ว.ช่างปะไร (ปาก) - ปล่อยไปตามเรื่องตามราว,ไม่เอาธุระ เช่น เขาบ่เฮียนก็จั้งมัน-เขาไม่เรียนก็ช่างมัน |
| เหล้นโก๋งก๋ง | เห้ลฯรโก฿งฯเกงฯ | [เหล้นโกงเกง] | ก.เล่นไม้สูง |
| เอาต๋าย | ´าตายฯ | [เอาตาย] | ก.ทำรุนแรง,ทำให้ตาย |
| เลขคูณ | เลขฯคูณ | [เลขคูณ] | น.เลขสำหรับคูณเลขจำนวนอื่น,ตัวคูณ; เรียกสูตรในการคูณเลขว่า แม่เลขคูณ |
| ม่างก้าง | ม่างฯค่าฯงฯ | [ม่างค่าง] | ว.ลักษณะการเคลื่อนไหวอย่างเก้งก้างและกีดขวาง ถ้า เป็นสิ่งที่สูงเกะกะเคลื่อนที่เก้งก้าง ใช้โม้งโก้ง |
| จ้วยก๊ำ | ช่วฯคาฯ | [ช่วยค้ำ] | ก.ส่งเสริม,อุดหนุน |