พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ดอกบัวตอง | ดอฯกบ฿วฯทอฯง | [ดอกบัวตอง] | น.ดอกบัวตอง - ไม้ล้มลุก ใบรูปรีถึงขอบขนานขนาดใหญ่ ขอบใบกว้าง ผิวหยาบมีขนปกคลุม ดอกสีเหลืองสด |
| หวี่ | หี่วฯ | [หวี่] | น.หวี่ - ชื่อแมลงขนาดเล็กหลายชนิด ตัวสีน้ำตาลปนแดง ตาสีแดง มักตอมผักหรือผลไม้เน่าเปื่อย |
| เยี่ยวขั้น | ย่ยฯวขั้นฯ | [เยี่ยวขั้น] | ก.ถ่ายปัสสาวะกระปริบกระปรอย - คืออาการที่ปัสสาวะไหลออกน้อยๆ หยุดบ้าง ออกบ้าง; เยี่ยวหยิ๋ดๆหย็๋อดๆ ก็ว่า |
| งูเห..าห้อม | งูเหั่าห้อฯม | [งูเห..าห้อม] | น.งูเห..าหม้อ - งูเห..าชนิดที่มีสีดำคล้ำ |
| สมเพาะสมเปิง | ส฿มฯโระฯพอฯะส฿มฯเพิงฯ | [สมเพราะสมเพิง] | ว.เหมาะสม |
| น้ำเหมยขาบ | นาฯเหิมฯอฯขาปฯ | [น้ำเหมยขาบ] | น.แม่คระนิ้ง- น้ำค้างแข็งตัวเมื่ออุณหภูมิต่ำ อากาศเย็นจัด มักปรากฏบนดอยสูงในฤดูหนาว; เหมยขาบ ก็ว่า |
| อุ่ย | อุ่ | [อุ่ย] | ก.โรย,โปรย; อ่อย ก็ว่า ว.เหม็นกลิ่นโชยมา,เหม็นตุๆ; ดู...เหมนอุ่ย |
| ย้ายเบา | ย้ายฯเบัาฯ | [ย้ายเบา] | ก.ถ่ายปัสสาวะ (เป็นคำสุภาพ) ทั่วไปว่า เยี่ยว |
| ดีจูดีเอา | ดีชูดี´า | [ดีชูดีเอา] | ว.รับได้,ควรจะรับเอาไว้ |
| เบ็๋ดควิด | เบัดฯฅิวฯด | [เบ็ดฅวิด] | น.เครื่องมือจับปลา ที่ใช้ขอเบ็ดผูกกับสายยาวพอควร ผูกกับคันเบ็ดยาวประมาณ ๒-๓ เมตร มีตุ้มตะกั่วสำหรับถ่วงเหยื่อสูงจากขอเบ็ดประมาณ ๓ ซ.ม. มีทุ่น(ฟ่อม) ทำด้วยวัสดุเบาลอยน้ำได้ เช่น หนามงิ้วเจาะรูสอดติดกับสายให้หลวมๆ เมื่อโยนเบ็ดลงน้ำ ทุ่น(ฟ่อม) จะลอยอยู่บนผิวน้ำ เมื่อปลากินเหยื่อจะเห็นได้ชัดเจน เบ๘+ดจ่อม,เบ๘+ด ตอย ก็ว่า; ดู...จ่อมเบ๘+ด |