พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เหย่ | เอยฯ | [เอฺยฺ่] | คำลงท้ายโคลง คล้าย "เฮย" ของไทยกลาง (ส่วนมากอ่าน เอ่ ) |
| ตางป้างข้าง | ทาฯงฯพ่างฯข้างฯ | [ทางพ่างข้าง] | ดู...ตางป้าง |
| ต้อดแห | ทอฯดแห | [ทอดแห] | ก.เหวี่ยงแหให้แผ่ลงลงในน้ำเพื่อจับปลา |
| นายบ้าน | นาฯยฯบ้าฯนฯ | [นายบ้าน] | น.ผู้ใหญ่บ้าน - ตำแหน่งผู้ปกครองท้องที่ระดับหมู่บ้าน มีอำนาจหน้าที่ปกครองดูแลราษฎรในหมู่บ้านที่ตนรับผิดชอบ; แก่บ้าน,ป้อหลวง ก็ว่า |
| ผ่าย | ผ่ายฯ | [ผ่าย] | น.ฝ่าย,ด้าน,ข้าง |
| กิ๋นได้ | กินฯได้ | [กินได้] | ก.กินจุ,กินอาหารได้มาก |
| เตียนแส้ | ทยฯรแส้ | [เทียนแส้] | น.ธูป - เครื่องหอม มักใช้จุดบูชาคู่กับเทียน ทำด้วยผงไม้หอมพอกก้านไม้เล็กยาวที่ย้อมสีแดง เหลือส่วนโคนไว้ปัก |
| ลงหัว | ล฿งฯห฿วฯ | [ลงหัว] | ก๑.ไม่กล้าสู้หรือยอมแพ้,ยอมสวามิภักดิ์,ยอมอ่อนน้อม,ยอมรับ อย่างยอมรับความสามารถของผู้อื่น ก๒.มีหัวเจริญเติบโตอยู่ใต้ดิน ใช้แก่พืชบางชนิด เช่น ผักกาด มันสำปะหลัง |
| ตาดหู | ตาดฯหู | [ตาดหู] | น.แก้วหู - เยื่อในหูที่ใช้สำหรับรับเสียง; ดากหู ก็ว่า |
| ต๊าตี๋ | ท้าฯตี | [ท้าตี] | ก.ท้าชกต่อย; ต๊าตี๋ลูกก..ย ก็ว่า |