| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เฝียดเข้าเฝียดของ | ฝยฯดเขั้าฝยฯดขอฯง | [เฝียดเข้าเฝียดของ] | ก.จัดเก็บสิ่งของต่างๆ ให้เรียบร้อย; เฝียดคัว ก็ว่า |
| จ่มๆแซ่มๆ | จ่฿ๆแซ่มฯๆ | [จ่มๆแซ่มๆ] | ก.บ่นรำพันไม่รู้จักจบ |
| เว่ย | เวิ่ยฯ | [เว่ย] | ว.คำลงท้ายในทำนองชักชวนหรือท้าทาย เช่น ไปเว่ย - ไปกันเถอะ |
| หิ้งผี | หิ้งฯผี | [หิ้งผี] | น.หิ้งที่จัดไว้เป็นที่สถิตของวิญญาณบรรพบุรุษ |
| ขันครู | ขันฯระฯคู | [ขันครู] | น.ขันที่ใส่เครื่องสักการบูชาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของครูบาอาจารย์ ภายในขันมี กรวยดอกไม้ ธูป เทียน หมาก พลู ผ้าขาว ผ้าแดง ข้าวเปลือก ข้าวสารเงินค่าขันครู ผลไม้ เป็นต้น |
| เล่าค่าว | เลั่าระฯค่าฯวฯ,เลั่าฅ่าวฯ | [เล่าคร่าว,เล่าฅ่าว] | ก.อ่านหรือขับคำประพันธ์ประเภทคร่าวเป็นทำนองเสนาะ; ดู...จ๊อย |
| ป๋าสะหลิ๋ด | ปลฯาสิๆลฯด | [ปลาสลิด] | น.ปลาสลิด - ปลาน้ำจืด รูปร่างคล้ายปลากระดี่ แต้ลำตัวหนาและยาวกว่า ลำตัวสีเขียวมะกอกหรือสีน้ำตาลคล้ำ มีแถบสีคล้ำพาดยาวกลางลำตัว และมีแถบสีขาวพสดเฉียงตลอดข้างลำตัว อาศัยตามแหล่งน้ำนิ่ง ราชาศัพท์เรียก ปลาใบไม้ |
| คัวเฮือน | ระฯค฿วฯเริอฯร | [ครัวเรือน] | น๑.ครอบครัว,ผู้อยู่ร่วมครัวเรือน น๒.ของใช้ในเรือน |
| เหล้นหน้า | เห้ลฯรห้นฯา | [เหล้นหน้า] | ก.ยั่วเย้า,เย้าแหย่,แสดงกริยาว่ายินดีติดต่อด้วย; เหล้นหน้าเหล้นต๋า ก็ว่า |
| ต๋าง | ตางฯ | [ตาง] | น.ส..ตวงข้าว - ภาชนะไม้ไผ่คล้ายกระบุงสำหรับใช้ตวงข้าวเปลือก,ข้าวเปลือกเต็ม ๑ ต๋าง หนัก ๑๔ กิโลกรัม; ก.แทน,ทำแทน เช่น ต๋างหูต๋างต๋า - แทนหูแทนตา, ต๋างมือต๋างตี๋น - แทนมือแทนเท้า |