| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| มิ่งมังก๊ะละ | มิ่งฯมํฯคลฯฯะ | [มิ่งมังคละ] | ว.มงคลอันสูงสุด |
| ปี๊ไฟ | พี้ไฟ | [พี้ไฟ] | น.หมัดไฟ - สะเก็ดไฟที่กระเด็นออกจากกองไฟ |
| เป่าปี่ | เปั่าปี่ | [เป่าปี่] | ก.เป่าปี่ - พ่นลมเข้าปี่จนมีเสียงเป็นเพลงประกอบการขับซอ; ดู...ปี่,ปี่จุม |
| ว่าน | ว่าฯนฯ | [ว่าน] | น.ย่าน,แถบ,แปลง,ละแวก,อาณาเขต |
| ขายขืน | ขายฯขืนฯ | [ขายขืน] | ก.ขายคืนให้เจ้าของเดิม |
| ขาก | ขากฯ | [ขาก] | น.ขี้กลาก; ขี้ขาก ก็ว่า ก.อาการที่ทำให้สิ่งที่อยู่ในลำคอ เช่น เสมหะ เป็นต้น หลุดออกมา |
| มาลุมกั๋นตุ้ม | มารุมกันฯตุ้ม | [มารุมกันตุ้ม] | น.ไม้ยืนต้น ๓ ชนิด ได้แก่ มะรุม กันเกรา และตะก..ยักษ์(ไม้ตุ้ม) ปลูกในป่าบริเวณเดียวกัน จะช่วยให้ป่าบริเวณนั้นอุดมสมบูรณ์ได้อย่างรวดเร็ว (พระอาจารย์ ดร.สิงห์ทน นราสโภ) |
| หละอาย | หลฯะอายฯ | [หละอาย] | ก.ละอาย - รู้สึกอายในความชั่วที่กระทำ,สำนึกผิดในสิ่งที่ทำไว้ |
| ก๋องมองเซิง | กลฯอฯงมอฯงเซิงฯ | [กลองมองเซิง] | น.กลองสองหน้าขนาดกลาง มีสายโยง เร่งเสียงคล้ายตะโพนมอญ หน้ากลองไม่มีจ่ากลอง มีสายร้อยสำหรับคล้องคอ เวลาตี ชื่อกลองมองเซิงเป็นภาษาไทใหญ่ แปลว่าฆ้องชุด จึงหมายถึงกลองที่ใช้ฆ้องเป็นชุด เพราะกลองมองเซิงจะใช้เสียงฆ้องเป็นหลัก กลองมองเซิงจะตีรับกับฉาบ โดยลักษณะอาการล้อทางเสียงหลอกล่อกันไป ในลักษณะที่มีเสียงฆ้องเป็นตัวกำกับจังหวะ ซึ่งมีบางแห่งเพิ่มฉิ่งตีกำกับจังหวะร่วมไปกับฆ้องด้วย ปัจจุบันกลองมองเซิงนิยมตีในการแห่ครัวทานและประกอบการฟ้อนก๋ายลาย |
| แอ็๋บอี่ฮวก | แอัปฯอี่รวฯก | [แอ็บอี่ฮวก] | น.แอ็บลูกอ๊อด(ลูกกบ); ดู...แอ็๋บ |