พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ใบ้บอด | ใบ้บอฯด | [ใบ้บอด] | ว.มากมหาศาล,อย่างยิ่ง ใช้ขยายคำกริยา หรือคำวิเศษณ์ เช่น กิ๋นไบ้กิ๋นบอด - กินจุเหลือเกิน, หนาวไบ้หนาวบอด - หนาวมาก หนาวจริงๆ (จนตัวสั่น) |
| นักเจ้น | นักฯเช่นฯ | [นักเช่น] | ว.มากมาย |
| ผาสาท | ผาสาทฯ,ระฯบาฯสาทฯ | [ผาสาท,ปราสาท] | น.ปราสาท - เรือนมียอดเป็นชั้นๆ สำหรับเป็นที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดินหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ |
| แ..ดล้ำฝั๋ก | แตดฯลาฝักฯ | [แ..ดล้ำฝัก] | น.อวัยวะเพศหญิงส่วนที่ว่านั้นยื่นโผล่ออกมาจากแคมน เชื่อกันว่าหญิงที่มีอวัยวะเพศดังกล่าวมักเป็นคนมักมากในกามารมณ์; แ..ดโซ้ง,แ..ดแซ้ง ก็ว่า |
| ลายดี | ลายฯดี | [ลายดี] | น.ลายทอหรือลายสานที่ทำเป็นตาขนาดใหญ่รูปขนมเปียกปูน |
| ก..บ | กูบ | [ก..บ] | น.ประทุน-หลังคารถ,หลังคาเกวียน เช่น รถก..บ - รถเก๋ง; เปลือกผลไม้ เช่น ก..บป๊าว - เปลือกมะพร้าว |
| คนบ่าเต็๋มแถบ | ฅ฿นฯบ่าฯเตัมฯแถปฯ | [ฅนบ่าเต็มแถบ] | น.คนไม่เต็มเต็ง - คนบ้าๆ บอๆ สติไม่สมบูรณ์ มีจิตใจใกล้ไปทางบ้าๆ บอๆ, คนไม่เต็มบาท หรือสามสลึง คือคนที่มีสติปัญญาต่ำกว่ามาตรฐาน ยิ่งกว่าโง่, คนมีพฤติกรรมแปลกจากคนอื่น |
| นั่งอ้าขาก๋ะหว๋ะ | นั่งฯอ้าขากหวฯะ | [นั่งอ้าขากะหวะ] | ก.นั่งกางขากว้างแบะออก |
| ผวนแผ | ผวฯรแผ | [ผวนแผ] | ว.ปรวนแปร,สับสน,วุ่นวาย,ไม่มีระเบียบ |
| ก๋าง | กลฯางฯกํอฯ | [กลางกอ] | ว.กลางต้น; เช่น ก๋างก๋อไผ่ - กลางต้นไผ่ |