| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| หยฺ้านก๋าร | อยฯานฯการฯ | [อฺยฺ้านการ] | ก.กลัวงาน,ไม่อยากทำงาน |
| นกก๋ก | น฿กฯก฿กฯ | [นกกก] | น.นกเงือก ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''นกก๋ก''; - นกขนาดใหญ่ โดยมากมีลำตัวสีดำและขาว หางยาว ปากหนาใหญ่ ปีกกว้างใหญ่เวลาบินเสียงดังมาก อยู่รวมกันเป็นฝูงในป่าลึก ขณะตกไข่ตัวเมียจะขังตัวอยู่ในโพรงไม้ ให้เหลือเพียงช่องพอที่ตัวผู้จะส่งอาหารเข้าไปได้ กินเนื้อสัตว์และผลไม้เป็นอาหาร |
| หน้าอ่ก | ห้นฯาอ฿กฯ | [หน้าอก] | น.หน้าอก - ด้านหน้าของอก |
| โต้ง | โท่฿งฯ | [โท่ง] | น.ทุ่ง,นา; ต้ง ก็ว่า |
| หยอยๆ | หยฯย | [หยอยๆ] | ว.เงื่องหงอย,ไม่ร่าเริง |
| ดาบ | ดาปฯ | [ดาบ] | น.มีดยาวปลายแหลม |
| ปึ๋ก | ปึกฯ | [ปึก] | น.ของสิ่งแบนที่ซ้อนกัน; ปึ๊บ ก็ว่า ว๑.ทึบ,โง่,ไม่ฉลาด เช่น ผญาปึ๋ก - ปัญญาทึบ ว๒.ฝืด,ไม่คล่อง,ไม่ยืดง่ายๆ |
| บ่าแคว้งขม | บ่าฯแฅ้วฯงข฿มฯ | [บ่าแฅว้งขม] | น.มะแว้ง ภาษาถิ่นเหนือ(กำเมือง) เรียก ''บ่าแคว้งขม''; มะแว้ง หรือ บ่าแคว้งขม - เป็นไม้พุ่ม สูง 1-1.5 เมตร เปลือกต้นเรียบสีน้ำตาล ยอดอ่อนและต้นอ่อนมีขนสีขาว ใบเป็นใบเดี่ยวออกเรียงสลับ รูปไข่หรือขอบขนาน ปลายใบและโคนใบมน ขอบหยักเว้า สีเขียว มีขนนุ่ม ดอกออกเป็นช่อตามกิ่งหรือยอดใบ สีม่วง ผลรูปทรงกลม ขนาดประมาณ 0.7-1.0 ซ.ม. ผิวเรียบ ผลดิบสีเขียว เมื่อแก่สีเหลืองและส้ม มีรสขม ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก กินได้ และใช้ทำยา |
| ยฺาดั๋บปิ๊ษ | อยฯาดัปฯพิษฯฯ | [อฺยฺาดับพิษ] | ดู...ยาแก้ปิ๊ด |
| หลงต๋า | ห฿ลฯงตา | [หลงตา] | ก.หลงตา - มีเหลือตกค้างอยู่โดยไม่เห็น,ปล่อยให้ผ่านตาไปโดยไม่ได้สังเกตเห็น; หลงหูหลงต๋า ก็ว่า. |