| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| สะแล่งหอมไก๋ | สแล่งฯหอฯมไกลฯ | [สะแล่งหอมไกล] | น.ชื่อพรรณไม้พุ่มยืนต้นจำพวกเดียวกันกับต้นเค็ดเค้า หรือต้นเขี้ยวงู ดอกสีขาวมีกลิ่นหอม |
| จั๋กค่าน | จักฯฅ่านฯ | [จักฅ่าน] | ๋น.สะค้าน - ภาษาไทยถิ่นเหนือ เรียก ''จะค่าน/ตะค่าน/จั๊กค่าน/จั๋กค่าน''; สะค้าน - เป็นไม้เถาตระก..ลพริกไทย เถาทรงกระบอก หน้าตัดตามขวางมีลายเส้นเป็นแนวรัศมี ผิวขรุขระ เปลือกแตกเป็นร่องสีน้ำตาล เนื้อสีหลืองอมน้ำตาล มีรากฝอยติดอยู่ตามข้อ ใบรูปไข่ ปลายใบเรียวแหลม ช่อดอกรูปทรงกระบอกเล็กๆสีครีมคล้ายดอกพริกไทย เถาสดหรือแห้งชาวล้านนานิยมใช้หั่นเป็นแว่นบางๆใส่อาหารบางชนิด เช่น แกงแค น้ำพริก และใช้เป็นสมุนไพรพื้นบ้าน ปลูกเป็นไม้ประดับ |
| ย่อนย้อย | ย่อฯรย้อฯยฯ | [ย่อนย้อย] | ว.ห้อยย้อย,รุงรัง |
| กั๊ดดัง | คัดฯฯดังฯ | [คัดดัง] | ก.คัดจมูก |
| หอกหลูบเงิน | หอฯกหลฯบเงินฯ | [หอกหลูบเงิน] | น.หอกที่บุหรือหุ้มด้วยเงิน |
| ผะเลิดผะลาด | ผเลิดฯผลาดฯ | [ผะเลิดผะลาด] | ก.ลื่นไปและหกล้ม |
| เต็๋กเต๋ง | เตักฯเตงฯ | [เต็กเตง] | ก.กดขี่,ข่มขี่,บีบคั้น |
| ก๋ำโจ้ง | กำโช่฿งฯ | [กำโช่ง] | ก.โยนโดยแรง,ทิ้งไปให้ไกลจากตัวด้วยการหงายมือ |
| บ่าขามบ้วน | บ่าฯขามฯบ้วฯร | [บ่าขามบ้วน] | น.มะขามแห้งแกะเปลือกแล้วแคะเมล็ดออก |
| ใหม่ | ไห่มฯ | [ไหม่] | ว.ใหม่ - เพิ่งมี,เพิ่งปรากฏ,เพิ่งออก เช่น เสื้อใหม่ เพลงใหม่: ไม่ใช่ของเดิม,ไม่ใช่คนเดิม |