| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ด้ง | ด้฿งฯ | [ด้ง] | น.กระด้ง - ภาชนะไม้ไผ่สานทึบ รูปแบน ขอบกลมยกสูงประมาณ ๑ นิ้ว สำหรับฝัดข้าวหรือใส่ของเพื่อตากแดด; โด้ง ก็ว่า: ถ้าขนาดเล็กเรียก เบียน; ถ้ามีตาห..างเรียก เหิง - ตะแกรง |
| แม่จั๊ก | แม่ชักฯ | [แม่ชัก] | น.แม่สื่อ - หญิงที่เป็นผู้ชักนำให้ชายหญิงติดต่อรักกัน |
| แมวโก้ง | แมวฯโก้฿งฯ | [แมวโก้ง] | น.แมวที่มีลายด่างเป็นดวงๆ |
| อ๋กปุ๊ทโธ | อ฿กฯพุเทธฯาฯ | [อกพุทโธ] | คำอุทานอย่าง "พุทโธ่" |
| ต้นไม้ดู่ | ต้฿นฯไม้ดู่ | [ต้นไม้ดู่] | น.ต้นประดู่ - ไม้ต้นขนาดใหญ่ เปลือกต้นสีเทาแตกเป็นร่องตื้นๆตามยาว กิ่งทอดย้อยต่ำลง ฝักเป็นผลกลมแบน เนื้อไม้นิยมนำมาทำเครื่องเรือน |
| หมวกหนีบ | หมฯวฯฯกหีนฯบ | [หมวกหนีบ] | น.หมวกทหาร ชนิดที่พับได้ (ไม่นิยมเรียกก..๋บหนีบ) |
| ฝ่าย | ฝ่ายฯ | [ฝ่าย] | น.ด้าน,ส่วน,ข้าง,พวก |
| ผม | ผ฿มฯ | [ผม] | น.ขนที่ขึ้นบนศีรษะ ส.สรรพนามบุรุษที่ ๑ แทนตัวผู้พูดเพศชาย |
| เส้า | เสั้า | [เส้า] | น๑.เส้า - สิ่งที่ทำเป็นขาสามขาสำหรับรับน้ำหนัก น๒.หิน อิฐ หรือ ดิน ๓ ก้อนใช้เป็นหลักรับหม้อแกงเป็นต้น เรียก ก้อนเส้า; น๓.กระโจมอบยาของสตรีที่กำลังอยู่ไฟ ว.ซีดสลด,คล้ำ,ดำ,เศร้า,หม่นหมอง |
| คนขี้ลัก | ฅ฿นฯขี้ลักฯ | [ฅนขี้ลัก] | น.ขโมย |