พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ธะนู | ธนู | [ธนู] | น.ดินปั้น หรือตอกไม้ไผ่สานรูปวัวหรือควาย เรียกธนูงัว ธนูควาย แล้วลงคาถาอาคมเพื่อใช้ต่อต้านศัตรู |
| ลวน | รวฯร | [รวน] | ก.รวน - เอาเนื้อสด เป็นต้น หั่นแล้วคั่วให้สุกเพื่อเก็บไว้ปรุงอาหารต่อไป |
| หละแหง (ง สะกด) | รแหงฯ | [ระแหง] | น.ระแหง - รอยแยกขนาดแคบๆ ของแผ่นดินเป็นต้นที่แยกออกจากกัน เช่น ดินแตกระแหง; ล้านนาเรียก แตกขาบ: (ยืม-ระแหง,แตกระแหง) |
| พิ่ว | ฯระฯพิ่วฯ | [พริ่ว] | ว.ใช้ประกอบคำว่า หนิม แปลว่า นิ่ง, อยู่กับที่,ไม่เคลื่อนที่ เป็น หนิมพิ่ว หมายถึง นิ่งไม่กระดุกกระดิกเลย เช่น ยืนหนิมพิ่ว - ยืนไม่กระดุกกระดิกอย่างตุ๊กตา |
| จ๊วย | ช้วฯ | [ช้วย] | ก.เฉียง,ไม่ตรง,เบี่ยง,เลี่ยงจากแนวปกติ ว.ไม่ตรง,เฉียง; โจ๊ย,ซ้วย,ย้วย ก็ว่า |
| จ๋งฮ้าย | จ฿งฯร้ายฯ | [จงร้าย] | ก.ให้ร้าย,.ให้ร้ายป้ายสี - ป้ายความผิดหรือใส่ความผู้อื่นโดยไม่มีมูลความจริง |
| ปั๋นปุ้น | ปันฯพุ่ร | [ปันพุ่น] | ก.แบ่งเป็นกองๆ |
| ซองมีด | ซอฯงมีดฯ | [ซองมีด] | น.ที่วางกระบวย - กระบวยใช้ตักน้ำดื่ม เมื่อใช้ แล้วต้องวางคว่ำลงในซองที่อยู่ใกล้ๆหม้อน้ำ |
| แส้ | แส้ | [แส้] | น.ก้าน,กิ่งแขนงที่มีใบติด,เรียว. เรียกไม้เรียวว่า ไม้แส้ |
| ส๋ดๆ | ส฿ดฯๆ | [สดๆ] | ดู...สนๆ |