พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ไก	ไค	[ไค]	น.ไม้น้ำชนิดหนึ่ง เป็นสาหร่ายเส้นเล็กสีเขียวเส้นยาว ขึ้นตามโขดหินที่มีน้ำใสสะอาด ไหลแรงพอสมควร พบในแม่น้ำโขง และแม่น้ำน่าน(พบมากบริเวณ อ.ท่าวังผา จ.น่าน) เป็นพืชที่มีคุณค่าทางโภชนาการ มีการนำไกมาแปรรูปหลายอย่าง เช่น ไกแผ่น น้ำพริกไก คุกกี้ไก เป็นต้น ว.สีเหลืองแกมเขียว
ฟู่จ๋า	ฟู่จา	[ฟู่จา]	ก.พูดจา; โฟ่จ๋า ก็ว่า
ขาดหว่าง	ขาดฯห่วฯางฯ	[ขาดหว่าง]	ก.ขาดคราว,ขาดระยะ,ขาดตอน
แอ	แอ	[แอ]	น.เรียกลูกควายตัวเล็กว่า ลูกแอ ว.ขี้แย
สะหล่าแป๋งบ้าน	ส่ๆลฯาแปลฯงบ้าฯนฯ	[สล่าแปลงบ้าน]	น.ผู้ชำนาญการสร้างบ้าน
สู่ขวัญ	สู่ขัวฯร	[สู่ขวัน]	ก.เรียกขวัญ - เชิญขวัญให้กลับมาอยู่กับตัวโดยการทำพิธี; สู่เข้าเอาขวัน,ฮ้องขวัน ก็ว่า
ต้านเจ้าคุณ	ท่าฯนฯเจั้าคุณ	[ท่านเจ้าคุณ]	น.(ปาก)พระภิกษุผู้ได้รับแต่งตั้งจากพระมหากษัตริย์เป็นพระราชาคณะชั้นสัญญาบัตร ตั้งแต่ชั้นสามัญถึงชั้นพรหม (ชั้นสามัญ ราช เทพ ธรรม พรหม)
จิ๋บ	จิปฯ	[จิบ]	น.เครื่องมือจับสัตว์น้ำชนิดหนึ่งคล้ายโพงพาง; ฅั้ง ก็ว่า
หว์อบๆ	หัวฯอฯบๆ	[หว็อบๆ]	ว.ดื่มบ่อยๆ,กระหายบ่อยๆ เช่น กิ๋นน้ำหว๋อบๆ - ดื่มน้ำอยู่เรื่อยๆ
กำเมือง	คำฯเมิอฯง	[คำเมือง]	น.คำเมือง - ราชการไทยเรียก ''ภาษาถิ่นภาคพายัพ'' หรือ ''ภาษาไทยถิ่นเหนือ'' เป็นภาษาถิ่นหรือภาษาพื้นเมืองของชาวไทยวน ที่เรียกว่า ''คนเมือง'' ทางภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย ซึ่งเป็นอาณาจักรล้านนาเดิม ได้แก่ 8 จังหวัดภาคเหนือตอนบนในปัจจุบัน คือ เชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน พะเยา แม่ฮ่องสอน ลำปาง แพร่ และน่าน ซึ่งมีทั้งภาษาพูด(คำเมือง/กำเมือง) และภาษาเขียน(อักษรธรรมล้านนา/ตั๋วเมือง) เป็นของตนเอง