พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เต็๋ก | เตักฯ | [เต็ก] | ก๑.กดขี่,กดลง,ข่มเหง,บังคับ,ข่มขู่ ก๒.ข่มขืน,โทรม,ปลุกปล้ำ ก๓. บีบ, นวด,ฟั้น,คั้น |
| เมื่อตอน | เมิ่อฯอทอฯร | [เมื่อทอน] | ว.เวลากลางวัน |
| คนเถ้าคนเถิบ | ฅ฿นฯเถั้าฅ฿นฯเถิปฯ | [ฅนเถ้าฅนเถิบ] | น.ผู้เฒ่าผู้แก่,ผู้สูงอายุ |
| ป็๋อกหง็๋อก | ปัอฯกหังฯอฯก | [ป็อกหง็อก] | ก.กิริยาของสัตว์หรือสิ่งที่เล็กกระดกขึ้น อย่างงูผงกหัวขึ้นเพื่อจะฉก เรียก งูป๘+อกหง๘+อกหัว |
| มาจูตี้ต๋าย | มาชูที่ตายฯ | [มาชูที่ตาย] | ก.มาหาถึงที่ตาย |
| โหมขาว | โห฿มฯขาวฯ | [โหมขาว] | น.ผักโขมจีน - พืชล้มลุกขนาดเล็ก ลำต้นเดี่ยวทรงพุ่ม แตกกิ่งก้านสาขาลักษณะกลมๆ อวบ ขนาดใหญ่ ใบเป็นใบเดี่ยว โคนใบกว้าง ปลายใบเรียวรี ออกเรียงสลับโดยรอบ ลำต้นมีหนามหรือไม่มีหนาม มีขนปกคลุมสีแดงหรือเขียวตามสายพันธุ์ |
| ขี้จ้าง | ขี้ช่างฯ | [ขี้ช่าง] | ว.มักจะ |
| ป้อหม่อน | พํอฯห่มฯอฯร | [พ่อหม่อน] | น.ทวด - พ่อของปู่ ของย่า ของตา ของยาย |
| ยืน | ยืนฯ | [ยืน] | ว.อยู่นาน,คง,ทน เช่น อายุยืน ยั่งยืน ยืนยง (ถ้าเขียน อฺยฺืน หมายถึง ตั้งตัวตรงโดยใช้เท้าเหยียบพื้นไว้ เช่น อฺยฺืนงำหัว) |
| เหมา | เหัมฯา | [เหมา] | ก.คิดเป็นจำนวนรวม,ทั้งหมดเบ็ดเสร็จ เช่นเหมาก่อสร้าง |