พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เล็บมืนหน้อย	เลัปฯมืนฯห้นฯอฯย	[เล็บมืนหน้อย]	น.เล็บมืนหน้อย เป็นอีกชื่อหนึ่งที่ภาษาถิ่นเหนือใช้เรียก ''ชุมเห็ดไทย''; ดู...ลับมืนหน้อย
ซุกซ่ำ	ซุกซํ่า	[ซุกซ่ำ]	ดู...ซุกซอก
ว่องไว้(กวี)	ว่อฯงไว้	[ว่องไว้]	ก.วางไว้,มอบให้
ขุมผี	ขุมผี	[ขุมผี]	น.หลุมฝังศพ
ดิ๋กเดียม	ดิกฯดยฯม	[ดิกเดียม]	น.กะเบียน - ชื่อ ต้นไม้พุ่มกึ่งยืนต้น เมื่อใช้มือลูบหรือเกาที่ลำต้น กิ่งและใบจะสั่น จิ๋เดียม ก็ว่า
ตื๊น	ทื้นฯ	[ทื้น]	น.ทึ้ง,กระชาก
งูจืน	งูชืนฯ	[งูชืน]	น.งูแสงอาทิตย์ ถิ่นเหนือเรียก ''งูจืน'' - เป็นงูไม่มีพิษ ลำตัวยาวประมาณ ๑๒๐ ซ.ม. หัวแบนเรียว ตาเล็ก สีน้ำตาลเข้มถึงดำ ท้องสีขาว เกล็ดเรียบเป็นเงาแวววาบ สะดุดตาเมื่อสะท้อนแสงแดดอันเป็นที่มาของชื่อ.
ห่อเหนียบ	หํอฯหนฯยฯบ	[ห่อเหนียบ]	น.ห่อที่จัดทำเป็นห่อโดยใช้ไม้กลัด เช่น ห่อหนึ้ง; ห่อหมาด ก็ว่า
งูเหลิม	งูเหิลฯม	[งูเหลิม]	น.งูเหลือม - ชื่องูขนาดใหญ่ ตัวโตเรียวยาว ลายสีน้ำตาลเหลืองยาวได้ถึง ๙ เมตร ที่กลางหัวมีเส้นสีดำ ซึ่งมักจะเรียกว่าศรดำ ไม่มีพิษ; งูเหลือม ก็ว่า
แจ้เข้า	แช่เขั้า	[แช่เข้า]	ก.แช่ข้าว - นำข้าวสารเหนียวลงแช่ในภาชนะที่เรียกว่าหม้อเข้าแจ้หรือหม้อเข้าหม่า ตอน หัวค่ำหรือก่อนเข้านอน เพื่อให้ข้าวนิ่ม ก่อนจะนึ่งในเช้าวันรุ่งขึ้น; หม่าเข้า ก็ว่า