| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เดือดเหมือนหม้อขี้ขว้ำ | เดิอฯอเหิมฯอฯรหํมฯอฯขี้ขํวฯา | [เดือดเหมือนหม้อขี้ขว้ำ] | ก.ส่งเสียงอึกทึก เหมือนคนแตกตื่นเพราะถูกหม้ออุจจาระคว่ำใส่ |
| สูตรมะหาสันติ๋งหลวง | สูระฯตมหาสันิตฯงหลฯวฯง | [สูตรมหาสันติงหลวง] | ก.สวดคัมภีร์อุปปาตะสันติ ซึ่งเป็นคาถาสรรเสริญพระพุทธคุณ พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระอรหันตสาวก มี ๒๗๑ คาถา พระมหามังคละสีละวังสะ พระเถระชาวเชียงใหม่แต่งไว้เมื่อประมาณ พ.ศ.๑๙๘๕ - ๒๐๓๐ |
| ไม้แขว้ง | ไม้แข้วฯง | [ไม้แขว้ง] | น.ไม้ท่อนสั้นๆ ผูกไขว้กันสำหรับขัดแร้ว หรือใส่ในโอ่งเพื่อหาบหรือหาม |
| ขี่รถถีบ | ขี่ร฿ถฯถีบ,-ถีปฯ | [ขี่รถถีบ] | ก.ถีบรถจักรยาน |
| เหงี่ยง | ห่งฯยฯง | [เหงี่ยง] | ว.เฉ,ไม่ตรง,เอียงไปข้างใดข้างหนึ่ง |
| คนเสียองก๊ะ | ฅ฿นฯเสยฯอ฿งคฯะ | [ฅนเสียองคะ] | น.คนพิการ |
| บึ๋ดไจ๋ | บึดฯไจ | [บึดไจ] | ก.สักครู่หนึ่ง; บึ๋ดนึ่ง ก็ว่า |
| โขงเขต | โข฿งฯเขตฯ | [โขงเขต] | น.อาณาเขต |
| จ๋าเหลือ | จาเหิลฯอ | [จาเหลือ] | ก.พูดเกินความจริง,ใส่ความ |
| จอบ | จอฯบ,จอฯ | [จอบ] | ก.ล่อให้ตาม,ชักจูง,เล้าโลม ด้วยความนิ่มนวล เช่น หมาสวกจะไปจอบมัน - หมาดุอย่าไปยั่ว; หยอบ ก็ว่า |