พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
เวย	เวิยฯ	[เวย]	ว.เร็ว,ไว; เนียน ก็ว่า
โหมหนาม	โห฿มฯหนฯามฯ	[โหมหนาม]	น.ผักโขมหนาม - ผักโขมที่มีหนามแหลมตามข้อ รับประทานเป็นผัก โดยลอกเปลือกแลหนามออก และเป็นพืชสมุนไพร มีสรรพคุณทางยาหลายอย่าง
จ้อนจ้าน(กวี)	จ้อฯรจ้านฯ	[จ้อนจ้าน]	ก.สวย, งาม,ดี,รสดี,ไพเราะ
เหลือ	เหิลฯอฯอ	[เหลือ]	ก.เกิน,มากกว่า,มากเกิน,ไม่หมด,ยังมีอยู่,ยังไม่หมด
สิ่วเล็บ	สิ่วฯเล็ปฯ	[สิ่วเล็บ]	น.สิ่วที่มีคมโค้งคล้าย เล็บสำหรับเจาะช่องที่โค้งหรือกลม; ถ้ามีคมเป็นวงกลม ใช้สำหรับเจาะเป็นรูกลม เรียก "ตุ๊ดตู่"
เขี้ยว	ข้ยฯว	[เขี้ยว]	น.เขี้ยว - ฟัน,เดือยที่ทำขึ้นเพื่อให้เกาะกับสิ่งอื่นได้ ก.เคี่ยว - ต้มนานๆ เพื่อให้เปื่อยหรือให้น้ำงวดลง เช่น เขี้ยวบ่าป๊าว-เคี่ยวมะพร้าว
แอ้ดแต้ด	แอัดฯแทัดฯ	[แอ้ดแทด]	ว.เตี้ยม่อต้อมักใช้ตามหลัง ต่ำ เป็น ต่ำแอ้ดแต้ด - เตี้ยม่อต้อ
กว๋างซาย	กวฯางฯซายฯ	[กวางซาย]	น.กวางทราย - ชื่อหนึ่งของเนื้อทราย; ดู...กว๋างแขม
ไม้แงะ	ไม้แงะ	[ไม้แงะ]	น.ไม้เต็ง ภาษาถิ่นเหนือเรียก ''ไม้แงะ'' - ไม้เต็ง เป็นไม้ต้นผลัดใบ วงศ์เดียวกับไม้รัง สูง ๑๕-๓๐ เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกว้าง เปลือกสีน้ำตาล เป็นไม้เนื้อแข็งที่มีความแข็งแรงทนทานมาก เนื้อไม้สีน้ำตาลอ่อนถึงน้ำตาลแกมแดง นิยมใช้กับงานโครงสร้างภายนอก เช่น เสา คาน และพื้น เพราะทนต่อสภาพอากาศได้ดี
กิ๋นบ๋กจ๋กลง	กินฯบ฿กฯจ฿กฯล฿งฯ	[กินบกจกลง]	ก.เลือกกินข้าวเฉพาะตรงกลางกล่องข้าว เชื่อกันว่าการกระทำลักษณะเช่นนี้ไม่ดี