พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ผ่อบ่ถูกต๋า	ผํอฯบํถูกตา	[ผ่อบ่ถูกตา]	ว.เห็นแล้วไม่เป็นที่พอใจ
ขะโยมฮาด	ขโย฿มฯฮาดฯ	[ขะโยมฮาด]	ดู...ขะโยมเคิ้น
หิ้น	หิ้นฯ	[หิ้น]	ก๑.หมดความอดทน ใช้แก่จิตใจความนึกคิด เรียกใจ๋หิ้น ก๒.ตัดหมด,ตัดจนเกรียน ว.กร่อนไปเกือบหมด,เกรียน,สั้น เช่น ตั๋ดผมหิ้น - ตัดผมจนสั้นเกรียน; กิ้น,เห..ยน ก็ว่า. ถ้าของใหญ่ใช้ หุ้น
ปิ๊ก	พิกฯ	[พิก]	ก.กลับ,คืน
ขี้ตู่	ขี้ตู่	[ขี้ตู่]	น.ชื่อแมลงชนิดหนึ่งมักกินหัวมันเทศ และทำให้บริเวณรอบแผลกัดมีรสเฝื่อน; กั่นตู่ ก็ว่า ก.ทึกทักเอาของผู้อื่นว่าเป็นของตัว,กล่าวอ้างผิดตัว ผิดสิ่งหรือผิดเรื่อง
เบี้ยแก้	เบ้ยฯแก้	[เบี้ยแก้]	น.เบี้ยที่ใช้ทำพิธีแก้บน
จ๋าขวัน	จาขัวฯร	[จาขวัน]	ก.นินทาลับหลัง; เล่าขวัน ก็ว่า
ม่วน	ม่วฯร	[ม่วน]	ว.เป็นที่พอใจ,พลิดเพลิน,ไพเราะ,สนุก,สะดวก
บ่าขุน	บ่าฯขุร	[บ่าขุน]	น.ผลไม้ลูกกลมคล้ายส้มซ่า เปลือกหนา รสเปรี้ยวปนขม
ป้อเจ้า	พํอฯเจั้า	[พ่อเจ้า]	ส.(ปาก,โบ)สรรพนามบุรุษที่ ๒ ใช้เรียกพ่อเมือง หรือเจ้าผู้ครองนคร น.เจ้าหลวง ดู...เจ้าหลวง