พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
คืบ*เหยี้ยม*	ฅืปฯ£ยฯม	[ฅืบเอฺยฺี้ยม]	น.ระยะจากปลายนิ้วหัวแม่มือถึงปลายนิ้วชี้เมื่อกาง ออกจนสุด (ถ้าไม่กางนิ้ว เพียงแต่จากปลายนิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือที่ยกตั้งขึ้นเรียกว่า เหยี้ยม)
หลูดไหล	หลฯดไหลฯ	[หลูดไหล]	ดู...หลุ๋ด
มิ่งมังก๊ะละ	มิ่งฯมํฯคลฯฯะ	[มิ่งมังคละ]	ว.มงคลอันสูงสุด
เข้าแต๋น	เขั้าแตนฯ	[เข้าแตน]	น.ข้าวพอง - ขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยข้าวเหนียวนึ่งคลุกน้ำอ้อยเคี่ยว กดเป็นแผ่นบางๆ บนแม่พิมพ์เล็กๆ ตากแห้งพอหมาด นำไปทอดในน้ำมันพืชร้อนพอปานกลาง ทำให้เมล็ดข้าวพองตัว บางชนิดอาจหยอดด้วยน้ำอ้อยเคี่ยวข้นเป็นวุ้นอีกครั้งหนึ่ง; เข้าปอง ก็ว่า
แดนแต่	แดนฯแต่	[แดนแต่]	ว.ตั้งแต่ - นับจาก เหตุหนึ่งไปสู่อีกเหตุหนึ่ง,เพราะว่า
สายฟ้าแมบ	สายฯฟ้าแมลฯฯบ	[สายฟ้าแมลบ]	น.ฟ้าแลบ
ตี่	ตี่	[ตี่]	ก.ตี่ - แหวก,แหก,คลี่
จ๋ก	จ฿กฯ	[จก]	น.โคน,ซอกพับ ก.ล้วง,ควัก - อาการที่เอามือล้วงเข้าไปเพื่อคลำหรือจับเอาสิ่งใดสิ่งหนึ่ง สำ.จ๋ก - จ่ายเงิน
ก้า	ค่าฯ	[ค่า]	น.ค่า - ราคา,คุณประโยชน์ในตัวของคน สัตว์ และสิ่งของ สัน.แค่,เฉพาะ,แต่,เพียงแต่ เช่น หันก้ากิ๋น - เห็นแต่กิน, หันก้าแก่นต๋า - เห็นเฉพาะลูกตา
ผาหมาท	ผา(ระฯบาฯ)หมฯาทฯ	[ผา(ปรา)หมาท]	ก.ประมาท - ขาดความรอบคอบ, ขาดความระมัดระวัง