พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
ไม้ห้า	ไม้ฯห้า	[ไม้ห้า]	น.ไม้หว้า - หว้าเป็นไม้ยืนต้น เนื้อแข็ง ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ อาจสูงได้ถึง ๓๐ เมตร ไม่ผลัดใบ เรือนยอดโปร่ง ผลไม้เมื่อสุกสีม่วงเข้มจนถึงดำคล้ายองุ่น รสหวานอมฝาดเล็กน้อย นิยมทำแปรรูปเป็น น้ำลูกหว้า เยลลี่ และแยม ส่วนต่างๆ เช่น ใบ ผล เปลือก เมล็ด ใช้เป็นยารักษาโรคได้หลายชนิด
ผิ๋ดเปิ้น	ผิดฯเพิ่นฯ	[ผิดเพิ่น]	ดู...ผิ๋ดต้าน
จั๋งก๋อนแดง	จังฯกอฯรแดงฯ	[จังกอนแดง]	น.บัวแดง,บัวจงกลนี
เม้มผ้าต่อง	เม้มผ้าต่อฯง	[เม้มผ้าต่อง]	ก.พับชายผ้าขาวม้า
เถียงคอเป๋นเอน	ถยฯงฅํอฯเปนฯเอนฯ	[เถียงฅอเปนเอน]	ก.โต้ตอบอย่างรุนแรง,เถียงไปอย่างไร้เหตุผล
ป๋าปวน	ปลฯาพวฯร	[ปลาพวน]	น.ปลากระพง - ปลาทะเลชนิดหนึ่งสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ ลำตัวหนา ด้านข้างแบน หัวโต จะงอยปากค่อนข้างยาวแหลม ตาโต ปากกว้างยืดหดได้ ฟันเป็นฟันเขี้ยวอยู่บนขากรรไกรบนและล่าง ขอบกระดูกแก้มเป็นหนามแหลม
ลืมป้อลืมแม่	ลืมฯพํอฯลืมฯแม่	[ลืมพ่อลืมแม่]	ก.โตขึ้นมีความเป็นอยู่สุขสบายดีแล้วกลับลืมพ่อลืมแม่ ไม่ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ เรียกว่าเป็นคน "อกตัญญู"
ผั๋กกะถิน	ผักฯกถินฯ	[ผักกะถิน]	น.ผักกระถิน - ไม้พุ่มยืนต้น สูงประมาณ ๑.๕-๕ เมตร ลำต้นกลม แข็งและเหนียว เป็นพืชผักสมุนไพร ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น เรียงสลับ ปลายและโคนใบมน ดอกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแน่น ออกตามง่ามใบและปลายกิ่ง สีขาวนวล รูปร่างกลม ฝักออกเป็นพวง ใช้ยอดอ่อน ฝักอ่อน เป็นผักและเครื่องเคียงในการรับประทาน; ผั๋กกั๋นถิน ก็ว่า
จ้ำล่ำ	ชําลํา	[ช่ำล่ำ]	ว.สักพักหนึ่ง,ชั่วครู่,ไม่นานเท่าไหร่,ไกลแต่ไม่ไกลนัก; สะล่ำ ก็ว่า
ผัวตองเมียตอง	ผ฿วฯทอฯงเมยฯทอฯง	[ผัวทองเมียทอง]	น.ผัวก๊งเมียก๊ง - คู่สามีภรรยาที่ต่างก็เป็นนักเลงสุรา